Στοχασμοί

Τελικά τι είναι η ευτυχία;

Image by Kellansworld

Της Χριστίνας Συρακοπούλου

Τελικά τι είναι η ευτυχία;
Έλα κοντά μου να σου πω, μην φοβάσαι…

Είναι σαν μια σταγόνα βροχής που κυλά πάνω στο καταπράσινο φύλλο.
Τη μια στιγμή είναι φως κι ελπίδα, την άλλη είναι δάκρυ…

Η αγωνία, ο φόβος και ο καταγεγραμμένος πόνος της απόρριψης
από την ίδια τη ζωή που δεν σου ανήκει…
Κι όταν έχεις πολλά, δεν έχεις τίποτα.
Κι όταν έχεις κάτι μοναδικό,… έχεις τα πάντα!

Μέσα στην πραγματικότητα γεννιούνται τα όνειρα.
Εδώ.
Σε αυτόν τον πλανήτη.
Όχι κάπου αλλού.
Γι αυτό και γίνονται πραγματικότητα, αρκεί να είναι οι αισθήσεις «ανοιχτές».

Να είμαστε έτοιμοι να επικοινωνήσουμε, να λάβουμε και να δώσουμε αυτό που είναι…
Στον πραγματικό κόσμου του αισθητού, εδώ όπου η διαίσθηση
είναι η κινητήρια δύναμη της αγνότητας.
Που η πλάνη είναι από τους χειρότερους εχθρούς της ευτυχίας.
Η πλάνη του «εγώ»,
του «είμαι»,
του «θα γίνω»,
του «δεν έχω»…

Μα τίποτα δεν μου ανήκει.
Απλά επιλέγω να μείνω κοντά σε αυτούς που αγαπώ.
Έτσι όπως είναι…
Είθε να με αγαπούν κι εκείνοι.

Γιατί τα αισθήματα, είναι όπως η ενέργεια: πάνε κατα ζεύγη.
Δυναμώνουν δε, γιγαντώνονται με την «φυσική» αληθινή ένωση.
Και εκεί δεν θέλεις τίποτα να ζητήσεις πια από την ίδια τη ζωή.
Αυτή που σου δόθηκε και που δεν σου ανήκει.
Αυτή που ζεις για να λατρέψεις το ταξίδι και, αν καταφέρεις,
να γεννήσεις και άλλους ταξιδιώτες.

Έτσι το μονοπάτι της ζωής γίνεται δρόμος, ο δρόμος πέλαγος, και…η ΖΩΗ ΑΙΩΝΙΑ!
Η ιστορία έχει μουσική.
Η μουσική της ψυχής μεταφέρει την αιώνια μελωδία.
Δεν χάνεται, δεν επηρεάζεται, δεν μετατρέπεται
γιατί είναι από την ψυχή και είναι αληθινή.

Έτσι ο καθένας μας ξεχωρίζει…
από τις νότες,
από τον τόνο.
Κι όταν εναρμονιστούν δύο μελωδίες, τότε η μαγεία βιώνεται χωρίς προγραμματισμό, ανεπηρέαστη.

Και τότε βλέπεις καθαρά,
δίχως ζήλεια
δίχως υστεροβουλία
δίχως την ανάγκη της επιβολής
και δίχως την ανάγκη της προβολής.

Κι είναι όμορφο να κλαις…
από λύπη
από αγωνία
από χαρά
από πόνο
από απόγνωση
ΑΠΟ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ!

Διαβάστε επίσης

To Top