Σκέψεις - Απόψεις

Οι λαμπεροί άνθρωποι πάντα θα φωτίζουν τα σκοτάδια σου

439 Shares

Της Λίτσας Φιλίππου

Οι πιο λαμπεροί άνθρωποι θα φωτίζουν πάντα τα σκοτάδια σου.

Θα στέκονται άγρυπνοι φρουροί σκορπίζοντας φως στις σκοτεινές και ανήλιες γειτονιές της ζωής σου. Θα επαγρυπνούν στα πιο μαύρα σοκάκια του κόσμου σου για να σου μεταδώσουν τη λάμψη τους. Θα φεγγοβολούν στις  σκοτεινές γωνιές της διαδρομής σου με το χαμόγελο και την καλοσύνη τους. Και θα αναβοσβήνουν στο σκότος αυτής της γης σαν ακοίμητοι φάροι, οδηγώντας σε στο λιμάνι της ύπαρξης σου.

Οι πιο αστραφτεροί  άνθρωποι της ζωής σου καίγονται για να φωτίσουν τις νύχτες σου. Γυαλίζουν τον ήλιο και σκουπίζουν τις συννεφιές απο τις μελαγχολικές σου μέρες. Κρύβουν περίτεχνα την λάμψη τους κάτω από το  πέπλο της στοργής και της κατανόησης τους. Ανοίγουν διάπλατα τα παράθυρα της ψυχής σου να μπει ο ήλιος της αισιοδοξίας τους. Αγκαλιάζουν με τη θετικότητά τους, την απογοήτευση σου. Χαϊδεύουν με το βλέμμα τους τις πληγές σου. Φωταγωγούν με την ελπίδα τους την απαισιοδοξία σου. Φωτίζουν τη θλίψη σου με την χαρά τους. Απαλύνουν τον πόνο σου με το βάλσαμο της αγάπης τους. Αγγίζουν τρυφερά την ματωμένη καρδιά σου. Και εκπέμπουν φως στα υπόγεια της ύπαρξης σου.

Οι πιο φωτεινοί άνθρωποι γίνονται πυροτεχνήματα για να στολίσουν τον μαύρο ουρανό σου. Ντύνουν το γκρίζο του με τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Ξεπλένουν τη βροχή από τα δακρυσμένα μάτια σου. Μετατρέπονται σε ανθρώπινα υπόστεγα στις μεγάλες σου μπόρες. Αόρατοι και αφανείς, ανοίγουν τις χαραμάδες της σκέψης σου και φωτίζουν την απόγνωση σου. Σιωπηλοί και αθόρυβοι,  σε συντροφεύουν στις σκοτεινές ώρες της μοναξιάς σου. Η εσωτερική τους ομορφιά διακρίνεται στα βελούδινα μάτια τους. Η θερμή αύρα τους αναδεικνύει τον ψυχικό τους πλούτο. Η στάση και συμπεριφορά τους φέρνει στην επιφάνεια τα ανεξάντλητα αποθέματα ανθρωπιάς τους. Η λυχνία της οντότητάς τους είναι μόνιμα αναμμένη για να ζεσταίνει τους άστεγους και ταλαιπωρημένους αυτού του κόσμου. Οι σπίθες  της καρδιάς τους σιγοκαίνε και γίνονται στάχτες σε ξένες φωτιές.

Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που γνωρίζουν ότι τα πιο σκοτεινά μέρη μπορούν να φωτίσουν την ψυχή σου με τον πιο λαμπερό τρόπο. Οι ίδιοι που σέρνονται στο πάτωμα μαζεύοντας τα απομεινάρια της ύπαρξης σου. Ενώνουν με τρυφερότητα και προσοχή τα ραγισμένα κομμάτια σου. Είναι πάντα οπλισμένοι με υπομονή και αντοχή. Αρματωμένοι με δύναμη και σθένος.

Και είναι πάντα ετοιμοπόλεμοι να παλέψουν με τους μεγαλύτερους φόβους και ανασφάλειες που καραδοκούν τα βράδια σου. Κολυμπούν μέχρι το βάθος της ψυχής σου και δεν τρομάζουν από τις φουρτούνες σου. Στερούνται  από τον χρόνο τους για να τον προσφέρουν σε σένα. Κάνουν στήριγμα  το σάπιο τους κουφάρι για να μην λυγίσεις.

Γίνονται οι παλιάτσοι της ζωής σου, στη δραματική παράσταση που πρωταγωνιστείς. Και είναι οι μοναδικοί που όταν θα όταν πέσει η αυλαία θα βρίσκονται εκεί, για να σου χαρίσουν το πιο θερμό τους χειροκρότημα. Για  την υπέροχη παράσταση που έδωσες, όταν μοίραζες χαμόγελα με τα θρύψαλα της ψυχής σου.

Οι πιο λαμπεροί άνθρωποι θα φωτίζουν πάντα τα σκοτάδια σου, γιατί ο δικός τους ήλιος δε δύει ποτέ. Ανατέλλει αιώνια, ακτινοβολώντας στα έγκατα της οντότητάς σου. Και σε οδηγεί πάντα στο πιο εκτυφλωτικό φως της ψυχής σου.

Διαβάστε επίσης

439 Shares
To Top