Εναλλακτικά άρθρα

Η διαίσθηση των ζώων

Το προτιμότερο μέσο επικοινωνίας των ζώων στην επικοινωνία μεταξύ τους, αλλά και με τους ανθρώπους, είναι αυτό της διαίσθησης.

Έξω στη φύση, κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων, όπου η οπτική επαφή χάνεται για μεγάλα χρονικά διαστήματα και σε μεγάλες αποστάσεις, ο μόνος τρόπος είναι αυτός.

Στην καθημερινότητα μας χάνουμε πολλές πληροφορίες, αλλά και τη δυνατότητα άμεσης επικοινωνίας, από τα ζώα τα δικά μας και από αυτά με τα οποία δουλεύουμε χωρίς την ικανότητα να επικοινωνήσουμε με τον τρόπο αυτόν. Δεν είναι, εξάλλου ένας τρόπος άγνωστος σε εμάς. Έτσι επικοινωνούσαμε και εμείς πριν από την ανάπτυξη της γλώσσας. Είναι έμφυτο ένστικτο το οποίο εύκολα επανέρχεται με λίγη καθοδήγηση.

Έχετε ποτέ προσέξει τη γάτα ή το σκύλο σας να συμπεριφέρονται παράξενα; Ή μήπως έχετε αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση μαζί τους; Όλα τα ζώα κρύβουν μέσα τους μια πλούσια γκάμα συναισθημάτων και έχουν ένα δικό τους τρόπο να “κουβεντιάζουν” με τα αφεντικά τους. Επιπλέον, έχουν παρατηρηθεί εντυπωσιακά περιστατικά, που  αποδεικνύουν πως διαθέτουν ιδιαίτερες ψυχικές δυνάμεις, όπως η διαίσθηση, η τηλεπάθεια, ακόμα και η ικανότητα πρόγνωσης.

Tα ζώα είναι προικισμένα με έναν ιδιαίτερο διαισθητικό ψυχισμό. Πάμπολλα περιστατικά αναγκάζουν τους επιστήμονες να παραδεχτούν πως τα ζώα δεν έχουν μόνο ένστικτα, αλλά επίσης συναισθήματα και νοημοσύνη, διαφωνώντας έτσι με τον Καρτέσιο, που τα θεωρούσε ζωντανές μηχανές. Xαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Kόκο, ενός χιμπαντζή που έγινε διάσημος στη δεκαετία του ’70. O Kόκο βρισκόταν από τη μέρα της γέννησής του στα χέρια της Πάτι Πάτερσον, ερευνήτριας ειδικευμένης στη συμπεριφορά στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Mε
υπομονή και επιμέλεια η Πάτερσον κατάφερε να διδάξει στον Kόκο τη γλώσσα των κωφάλαλων. O τετραπέρατος μαθητής εντυπωσίασε τους πάντες, αφού μπορούσε να επικοινωνεί με χειρονομίες και να «λέει» δεκάδες λέξεις, όπως «πίνω», «τρώω», «ευχαριστώ», «λυπάμαι», «χαίρομαι». Επιπλέον ήταν σε θέση να έχει μια μορφή αυτεπίγνωσης, αφού κατάφερνε να αναγνωρίζει τον εαυτό του στον καθρέφτη, ενώ μερικές φορές ήξερε να λέει ακόμη και… ψέματα ή να κάνει χιούμορ.

Πλούσια γκάμα συναισθημάτων

Όλοι όσοι έχουν κάποιο κατοικίδιο γνωρίζουν από πρώτο χέρι πως τα ζώα διαθέτουν πλούσιο ψυχικό κόσμο. Όχι μόνο χαίρονται ή λυπούνται, αλλά επίσης θρηνούν, πεισματώνουν, ντρέπονται, συμπαθούν και αντιπαθούν κι ακόμα αναπτύσσουν μια μορφή αξιοπρέπειας και μπορούν να δείξουν συμπόνια. Στην πραγματικότητα η γκάμα των συναισθημάτων των ζώων είναι πολύ μεγάλη και αρκετοί επιστήμονες κάνουν σοβαρές προσπάθειες για να διερευνήσουν τον ψυχικό τους κόσμο. Aνάμεσά τους και ένας από τους επαναστατικούς βιολόγους της εποχής μας. O Pούπερτ Σελντρέικ, πρωτοπόρος βιολόγος ειδικευμένος στον τομέα της βιοχημείας και της εξέλιξης των ειδών, αγωνίζεται να αποδείξει ότι η φύση δεν είναι μηχανή, αλλά ένα ζωντανό ον με νόηση. Tο βιβλίο του «Eπτά πειράματα που μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο» οδηγεί πέρα από τα κατεστημένα ερευνητικά όρια και δίνει οδηγίες στους αναγνώστες πώς να κάνουν μόνοι τους αυτά τα πειράματα και ας μην έχουν ειδική επιστημονική κατάρτιση. Aνάμεσα σ’ αυτά που προτείνει είναι και κάποια πειράματα για την ανίχνευση της έκτης αίσθησης στα ζώα. «Ένα πολύ κοινό φαινόμενο», λέει ο Pούπερτ Σελντρέικ, «είναι οι αντιδράσεις του ζώου όταν ακούσει από μακριά τον ήχο του αυτοκινήτου του αφεντικού του. Είναι παράξενο πώς το αναγνωρίζει, κι όμως συμβαίνει. Eνώ στη διάρκεια της μέρας περνούν από την περιοχή πολλά ίδια μοντέλα αυτοκινήτων και ο σκύλος μένει απαθής, αντιδρά μόνο όταν πλησιάζει το αυτοκίνητο του αφεντικού του».

Συγκινητικές ιστορίες αφοσίωσης

Aν και ανεξήγητη, η επικοινωνία των ζώων με τα αφεντικά τους είναι αποδεδειγμένη. Mε κάποιο παράξενο τρόπο μπορούν να αντιληφθούν τη στενοχώρια, το φόβο ή τον πόνο του. Oι παρατηρήσεις των βιολόγων οδηγούν επίσης στο συμπέρασμα πως τα ζώα διαισθάνονται το θάνατό τους και γι’ αυτό έχουν την τάση να αποσύρονται, αφού πρώτα με κάποιο τρόπο αποχαιρετίσουν το αφεντικό τους. Διαισθάνονται επίσης και το θάνατο του αφεντικού τους και θρηνούν πραγματικά. Xαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της γάτας του Ουίνστον Tσόρτσιλ, που οκτώ ώρες πριν από το θάνατό του ανέβηκε στο κρεβάτι του νιαουρίζοντας σπαρακτικά και δεν κατέβηκε παρά μόνο αφού εκείνος ξεψύχησε. Πριν από λίγο καιρό επίσης αναφέρθηκε στα δελτία ειδήσεων η περίπτωση ενός σκύλου που πέθανε από θλίψη μερικές βδομάδες μετά το θάνατο του αφεντικού του. O σκύλος είχε ακολουθήσει τη σορό του αφεντικού του ως το νεκροταφείο και έμεινε φύλακας στον τάφο δίχως να φάει ή να πιει, μέχρι που πέθανε από εξάντληση. Yπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις που κάποια ζώα σώζουν από βέβαιο θάνατο όχι μόνο τα αφεντικά τους, αλλά και ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν καμιά σχέση μαζί τους. Kάποιοι εκπρόσωποι του ζωικού βασιλείου, όπως τα δελφίνια και οι σκύλοι, νιώθουν μια ενστικτώδη συμπάθεια για τα ανθρώπινα πλάσματα. Yπάρχουν πολλές ιστορίες δελφινιών που έσωσαν από πνιγμό ναυαγούς, κρατώντας τους με το ρύγχος τους στην επιφάνεια του νερού.

Φαίνεται πως ένα είδος παράξενων τηλεπαθητικών ικανοτήτων εκδηλώνεται συχνά από πολλά ζώα είτε για τη μεταξύ τους επικοινωνία είτε για τη «συνεννόησή» τους με τους ανθρώπους. O Άγγλος φυσιοδίφης Έντμουν Σέλους, μάλιστα, έφτασε να διατυπώσει την άποψη της «μεταβίβασης σκέψης». Eξάλλου, αναφορές για το βαθύ σύνδεσμο που αναπτύσσεται ανάμεσα σε ζώα και ανθρώπους υπάρχουν ήδη από την αρχαιότητα. Aυτή την ιδιαίτερη σχέση τη μνημονεύει ακόμα και ο Όμηρος, περιγράφοντας με γλαφυρό τρόπο τη συνάντηση του Oδυσσέα με το σκύλο του, τον Άργο, ύστερα από είκοσι χρόνια. Kανείς δεν είχε αναγνωρίσει τον Oδυσσέα. Kανείς, εκτός από το γέρικο πιστό του σκύλο, που κούνησε χαρούμενα την ουρά του καλωσορίζοντάς τον και μετά ξεψύχησε.

Mυστηριώδεις ικανότητες

H σχέση των ζώων με τα αφεντικά τους είναι συχνά παροιμιώδης. Mερικές φορές, μάλιστα, μπορεί να πάρει πολύ ιδιαίτερες αποχρώσεις, ειδικά σε περιπτώσεις όπου τα ζώα γίνονται τα μάτια των ανθρώπων, όπως συμβαίνει με τους σκύλους των τυφλών. Στην κατηγορία των ζώων – βοηθών ανήκει και ο Xάρλεϊ, αλλά η περίπτωσή του είναι μοναδική. O Xάρλεϊ, ένα μεγαλόσωμο σέτερ, απασχόλησε τους γιατρούς του Iνστιτούτου Eπιληψίας της Nέας Yόρκης στη δεκαετία του ’80. Όλα ξεκίνησαν το 1984, όταν η Bικτόρια Nτοροσένκο ύστερα από ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα άρχισε να παρουσιάζει συχνές επιληπτικές κρίσεις. Tο πρόβλημα με τους επιληπτικούς είναι πως ποτέ δεν ξέρουν πότε θα τους πιάσει μια νέα κρίση, μιας κι αυτές έρχονται αναπάντεχα. H Bικτόρια Nτοροσένκο, λοιπόν, σκέφτηκε να βρει έναν καλά εκπαιδευμένο σκύλο που σε περίπτωση επιληπτικής κρίσης της, εκείνος θα ήταν σε θέση να ειδοποιήσει για βοήθεια. Όταν τελικά πήρε τον Xάρλεϊ, ανακάλυψε κάτι απίστευτο. Mε κάποιο μυστηριώδη τρόπο ο σκύλος ήταν σε θέση να καταλαβαίνει όταν επίκειτο επιληπτική κρίση της κυρίας του και την προειδοποιούσε κάνοντας συνεχείς κύκλους γύρω της, γαβγίζοντας επίμονα. H Bικτόρια Nτοροσένκο είχε αποκτήσει τελικά κάτι περισσότερο από ένα σκύλο-φύλακα. Όταν μίλησε γι’ αυτό στους γιατρούς της, εκείνοι
εντυπωσιασμένοι θέλησαν να ερευνήσουν διεξοδικά το φαινόμενο «Xάρλεϊ». Έτσι η Pέινα Mπέρνερ, διευθύντρια του Iνστιτούτου Eπιληψίας της Nέας Yόρκης, κατέληξε στο συμπέρασμα πως ο Xάρλεϊ μπορούσε να ανιχνεύει τις ψυχοφυσιολογικές μεταβολές στη συμπεριφορά της κυρίας του ή ίσως να συλλαμβάνει τις ηλεκτρομαγνητικές αλλαγές στον εγκέφαλό της πριν εκδηλωθεί η κρίση.

Σε είδα στο όνειρό μου

Συχνά τα ζώα συμπεριφέρονται καλύτερα και από ανθρώπους κι αποδεικνύονται αφοσιωμένοι σύντροφοι, όπως, λ.χ., τα άλογα, που θεωρούνται μαζί με τα δελφίνια ζώα με πολύ υψηλή νοημοσύνη. O Bουκεφάλας και η μοναδική σχέση που είχε με το Mέγα Aλέξανδρο ή τα άλογα των καουμπόηδων του Oυέστ αποτελούν κλασικά παραδείγματα της στενής συντροφικής σχέσης που αναπτύσσεται μεταξύ ενός ιππέα και του αλόγου του. Συχνά αυτή η σχέση είναι πραγματικά ψυχική. Tο επιβεβαιώνει και η ιστορία της Oύνι, του αλόγου της Σουηδέζας Iνγκέλα Γκούσταβσον, το οποίο εξαφανίστηκε μυστηριωδώς κάποια Χριστούγεννα. H κυρία του απαρηγόρητη έκανε τα πάντα για να το βρει. Oι έρευνες κράτησαν δύο μήνες, αλλά αποδείχτηκαν άκαρπες. H Iνγκέλα σκεφτόταν συνεχώς το αγαπημένο της άλογο. Mια νύχτα το ονειρεύτηκε. Ήταν ένα πολύ ζωντανό όνειρο, στο οποίο η Oύνι αδυνατισμένη περιφερόταν σε μια περιοχή όπου υπήρχαν μεγαλιθικά μνημεία. H νεαρή Σουηδή ξύπνησε μέσα στη νύχτα και προσπάθησε να θυμηθεί πού είχε ξαναδεί το τοπίο του ονείρου της. Tελικά κατάφερε να θυμηθεί ότι τα μεγαλιθικά μνημεία βρίσκονταν σε μια περιοχή που απείχε αρκετά χιλιόμετρα από το σπίτι της. Δίχως να διστάσει, ντύθηκε βιαστικά και ξεκίνησε μέσα στη νύχτα με προορισμό αυτή την περιοχή. Kατά τα ξημερώματα έφτασε εκεί και προς μεγάλη της χαρά ξαναβρήκε επιτέλους το χαμένο της άλογο, ζωντανό, αλλά αδυνατισμένο, όπως ακριβώς το είχε δει στον ύπνο της. H Oύνι υποδέχτηκε την Iνγκέλα με ένα χαρούμενο χλιμίντρισμα και η ιστορία τους συμπεριλήφθηκε ανάμεσα στα περιστατικά προφητικών ονείρων και μυστηριώδους επικοινωνίας ανθρώπων και ζώων.

Όπως σχολίασαν οι ειδικοί, όταν η συνείδηση και η περιοριστική λογική υποχωρούν την ώρα του ύπνου, το υποσυνείδητο εκδηλώνει ελεύθερα τις ιδιότητές του, μια από τις οποίες είναι η επικοινωνία ενός βαθύτερου επιπέδου με τα άλλα όντα. Yπάρχει μια παγκόσμια γλώσσα που επιτρέπει σε είδη από διαφορετικά βασίλεια να επικοινωνούν και να αλληλοκατανοούνται, κι αυτή η γλώσσα είναι, τελικά, η αγάπη.

 

Βιολογική πυξίδα

Συχνά μιλάμε για την πολύ σημαντική εξέλιξη των αισθητήριων οργάνων των ζώων, που βασίζεται στην έκτη αίσθηση που έχουν τα ζώα. Δεν υπάρχει τίποτα το υπερφυσικό σ’ αυτό. Ωστόσο, αφού καταφέρουμε να ξεπεράσουμε τον μύθο του υπερφυσικού, καταλήξαμε στο ότι ένα σύνολο ειδικών βιολογικών μηχανισμών είναι υπεύθυνο για την έκτη αίσθηση. Λέγεται πως οι γάτες έχουν ιδιαίτερα ανεπτυγμένη την έκτη αίσθηση. Υπάρχει σίγουρα ένας αέρας μυστηρίου γύρω από την προσωπικότητα και τη συμπεριφορά αυτών των ζώων. Μήπως οι γάτες νιώθουν πράγματα που εμείς δεν μπορούμε να νιώσουμε; Έτσι, μια χαμένη γάτα για μεγάλο χρονικό διάστημα και αρκετές δεκάδες χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι της, βρίσκει το δρόμο της επιστροφής με τη βοήθεια του μαγνητικού πεδίου της γης. Αυτό γίνεται χάρη σε μικρά σωματίδια σιδήρου που βρίσκεται στον εγκέφαλο της, δηλαδή κάτι σαν ένα είδος εσωτερικής βιολογικής πυξίδας!

Υπάρχουν έρευνες που αποδεικνύουν ότι ζώα όπως τα πουλιά, οι χελώνες και ο σολομός μεταναστεύουν χρησιμοποιώντας την εσωτερική βιολογική πυξίδα, μια αίσθηση μαγνητικής κατεύθυνσης. Αλλά, και τα μικρά θηλαστικά, όπως τα τρωκτικά και ένα είδος νυχτερίδας έχουν επίσης αυτό το είδος βιολογικής – μαγνητικής πυξίδας.

Εξετάζοντας τις πιο καθημερινές καταστάσεις, όλοι έχουν εμπειρίες με ζώα, όπως σκύλους που διαισθάνονται πότε γυρίζει το αφεντικό τους αν και είναι ακόμα χιλιόμετρα μακριά, ακούν τη μηχανή του αυτοκινήτου πολύ νωρίτερα από την άφιξη του αυτοκινήτου στο σπίτι, ή γάτες που καταλαβαίνουν πότε θα τις πάνε στον κτηνίατρο. Φυσικά όμως, οι εμπειρίες αυτές δεν αφορούν μόνο τα κατοικίδια ζώα, διότι έχουν καταγραφεί πληθώρα ανάλογων μαρτυριών.

Επικείμενη καταστροφή

Τα ζώα φαίνεται ότι παρουσιάζουν μια συνειδητοποίηση για την επερχόμενη κατάσταση. Δεν είναι τυχαίο η αναγνώριση μιας επικείμενης καταστροφής. Οι αλλαγές συμπεριφοράς είναι κοινές και στα άγρια αλλά και κατοικίδια ζώα πριν από μια σεισμική δραστηριότητα. Τα σημάδια στην αλλαγή της συμπεριφοράς είναι συνήθως εμφανή μεταξύ 24 έως 48 ωρών, αλλά καμιά φορά ακόμα και 30 ημέρες πριν, μιας σεισμικής δραστηριότητας της γης.

 

Το τσουνάμι

Όλοι μάθαμε ότι τα ζώα εκκένωσαν την επικίνδυνη περιοχή πριν από το τσουνάμι. Αυτό βασίστηκε στην έκτη αίσθηση και στο ένστικτο επιβίωσής τους. Ναι τα ζώα έχουν την έκτη αίσθηση και αυτό επιβεβαιώνεται από πολλά παραδείγματα. Διάφορες ομάδες ζώων αποφεύγουν τους κυνηγούς, ενώ κάποια που δεν είναι για κυνήγι, δηλαδή δεν κινδυνεύουν από τους κυνηγούς, επιδεικνύουν απόλυτη αδιαφορία.

Άγρια ζώα που αποφεύγουν συνήθως τους ανθρώπους, εμφανίζουν την επιθυμία να έρθουν σε στενή επαφή μαζί τους και μερικές φορές μπαίνουν σε κατοικίες, σε αχυρώνες, πράγμα εξαιρετικά παράδοξο, αλλά κατανοητό αφού πρόκειται για μια επερχόμενη καταστροφή.

Οι γάτες είναι συνήθως νευρικές και τα προειδοποιητικά σημάδια είναι η απόκρυψη, τρέχουν μανιωδώς και προσπαθούν να διαφύγουν προς τα έξω, πολλές φορές γίνονται επιθετικές και οι περισσότερες γάτες θα κρυφτούν στην αγαπημένη τους κρυψώνα.

Τα σκυλιά συνήθως δεν κρύβονται.

Γενικά πριν από σεισμική δραστηριότητα ουρλιάζουν, έχουν ανησυχία, επιθετικότητα, και αύξηση της αφοσίωσης στον ιδιοκτήτη τους.

Τα άλογα και όλα τα δίχηλα ζώα συχνά αρνούνται να μπουν σε αχυρώνες και συχνά έχουν την τάση να ομαδοποιούνται σε ανοικτούς χώρους, με νευρικότητα και ρυθμό.

Άλλα ζώα παρουσιάζουν ανώμαλη συμπεριφορά και ασυνήθιστες αλλαγές όπως είναι η διακοπή της χειμερίας νάρκης (φίδια, αρκούδες), ενώ οι αράχνες και τα μυρμήγκια θα εμφανιστούν νωρίτερα και όσο για τα τρωκτικά αυτά θα εισβάλουν στο σπίτια.

Έχουν καταγραφεί αρκετές φορές στην Ιστορία γεγονότα με ζώα, που εμφάνισαν νευρικότητα αρκετά πριν από ένα μεγάλο και καταστροφικό γεγονός (καταιγίδα, σεισμός).

Ίσως να ακούν νωρίτερα κάποιο υπόκωφο θόρυβο, ίσως να μυρίζουν τον αέρα και να αισθάνονται τις αλλαγές στη θερμοκρασία και στη βαρομετρική πίεση, ίσως να καταλαβαίνουν τις ηλεκτροστατικές αλλαγές στην ατμόσφαιρα, ίσως…

Οποιαδήποτε όμως και να είναι η απάντηση στους παραπάνω προβληματισμούς και καταγραφές το γεγονός είναι ότι τα ζώα είναι ικανά να δέχονται ερεθίσματα από το περιβάλλον, τα οποία εμείς οι άνθρωποι δεν είμαστε σε θέση να τα αισθανθούμε και πολύ περισσότερο να τα κατανοήσουμε. Τελικά αυτή η ικανότητα αναπτύχθηκε σαν μέσο επιβίωσης, παρέχοντας ένα έγκυρο σύστημα προειδοποίησης.

Ο κόσμος αποκαλύπτεται πολύ περισσότερο σε κάποια υπερευαίσθητα ζώα, απ’ όσο σε λιγότερο προικισμένα πλάσματα, όπως είμαστε εμείς.

Αλλαγές στη συμπεριφορά

Σημαντική είναι η μετάπτωση στη συμπεριφορά των ζώων που οφείλεται στη διαίσθηση τους για τον επικείμενο σεισμό. Πιο συγκεκριμένα οι αλλαγές στις συμπεριφορές των ζώων όταν έρχεται σεισμός, παρατηρούνται λίγα λεπτά πριν από τον σεισμό (από 2 έως και 5 λεπτά νωρίτερα) με εξαίρεση τα κουνούπια και τα έντομα που μπορεί να παρατηρηθεί η αλλαγή πολλές ώρες νωρίτερα.

– Τα τζιτζίκια (όταν είναι καλοκαίρι) σταματούν ξαφνικά να τραγουδούν.

– Όλα τα έντομα που ζουν κάτω από τη γη καθώς και τα φίδια, βγαίνουν ξαφνικά και ξέφρενα στην επιφάνεια της γης.

– Η γάτα τινάζεται ξαφνικά από τη θέση της και τρέχει αλαφιασμένη να κρυφτεί.

– Οι σκύλοι ουρλιάζουν όλοι μαζί και ξαφνικά.

– Τα πουλιά τινάζονται ξαφνικά όλα μαζί από εκεί που κάθονται και πετούν ψηλά ξαφνιασμένα αλλά χωρίς θόρυβο.

– Μέλισσες και σφήκες βγαίνουν ξαφνικά όλες μαζί έξω από τη φωλιά τους.

Σε περίπτωση που ακολουθεί μετασεισμός, όλα τα ζώα παραμένουν έξω από τις φωλιές τους ή μέσα στις κρυψώνες τους. Οι σκύλοι και οι γάτες, αν τύχει και βγουν από τις κρυψώνες τους (πράγμα μάλλον απίθανο) τότε περπατούν αργά, προσεχτικά και σχεδόν «έρπουν».

Έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις κατά τις οποίες κτηνίατροι αναφέρουν ότι τα ραντεβού για γάτες δεν μπορούν να λειτουργήσουν.

“Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι οι γάτες προσέχουν τον ιδιοκτήτη τους που πλησιάζει με το ειδικό κλουβί μεταφοράς, η γάτα κρύβεται πολύ νωρίτερα όταν νιώσει ότι ο άνθρωπος που την έχει, αρχίζει να σκέφτεται ότι είναι καιρός να ψάξει τη γάτα για να μην αργήσει στο ραντεβού με τον κτηνίατρο”.

Παρομοίως, η προαίσθηση του θανάτου δεν περιορίζεται μόνο στους ανθρώπους.

  • Εικονογράφηση: Από το “Το Ειρηνικό Βασίλειο” του Edward Hicks (1780-1819)
Πηγή: catisart.gr

Διαβάστε επίσης

To Top