Σκέψεις - Απόψεις

Δεν μου αρέσουν τα πουλιά σε κλουβιά, έστω και αυτά με χρυσά κάγκελα.

347 Shares

Δεν θέλω να μονοπωλώ την ύπαρξη σου, ούτε τις σκέψεις σου, ούτε να σε έχω συνέχεια κοντά μου. Δεν μου αρέσουν τα πουλιά σε κλουβιά, έστω και αυτά με χρυσά κάγκελα.

Άνοιξε τα φτερά σου, μάτια μου. Και πέτα μακριά μου. Όσο θέλεις και όπου θέλεις.

Ζήσε και απόλαυσε ότι κάνεις κέφι.

Εξερεύνησε ότι σε εξιτάρει, γελά δυνατά, διασκέδασε και περνά ωραία, την κάθε στιγμή σου γέμισε την με νόημα και μνήμες. Αγαπά, δοκίμασε, νιώσε.

Μία μέρα γύρνα και πες μου με αυτό το αυθόρμητο ενθουσιασμό πως γνώρισες τον κόσμο, ότι έμαθες πολλά, ρούφηξες και απόλαυσες τα πάντα στο δρόμο σου και θα σε ακούσω έτσι απλά χωρίς να πω κουβέντα. Για τα τυπικά, επειδή βλέπω στο πρόσωπό σου τι πέρασες, νιώθω τη δύναμη τις καταιγίδες στις οποίες έπεσες, ακούω την απαλή βροχή που σε έλουζε, αισθάνομαι τη ζεστασιά τους ήλιους που χαΐδευαν το δέρμα σου…

Είσαι το αγαπημένο μου βιβλίο που ανοίγω και διαβάζω κάθε μέρα σαν να είναι η πρώτη φορά που το ξεφυλλίζω… Το βιβλίο που ξέρω απέξω και όπου έχω υπογραμμίσει τα αγαπημένα μου αποσπάσματα. Αυτό που έχω στο κομοδίνο μου το βράδυ και διαβάζω χαμογελώντας πριν κοιμηθώ.

Και περιμένω δίχως άγχος, με προσμονή να φέξει το φεγγάρι μια βραδιά στον ουρανό από μελάνι. Όχι επειδή ποντάρω στο ρομαντισμό μιας νύχτας λουσμένη στο φεγγαρόφωτο, αλλά στη δύναμη της Σελήνης που αλλάζει την παλίρροια. Και σε επιστρέφει σε μένα. Για να πιώ από τα μάτια σου, να γευτώ την αλμύρα της θάλασσας στα χείλη σου, να αγγίξω τα χέρια σου. Και μόλις αποχωρήσει η θάλασσα, να σε αφήσω να πετάξεις ξανά για όπου σε καλεί η ελευθερία σου.

Δίχως άγχος, με προσμονή…

 

Έγραψε η Νίνα Ιβάνοβα

Γεννήθηκα στις 4 Ιουλίου στη Φιλιππούπολη, Βουλγαρίας. Σπούδασα Βουλγαρική και Αγγλική φιλολογία στη πόλη που γεννήθηκα αλλά στην καρδιά μου έχω το Μάτι όπου και μένω. Λατρεύω τη θάλασσα, τα βιβλία και τη μουσική ειδικά σε συνδυασμό. Γράφω από τα οχτώ μου χρόνια – σε τετράδια, χαρτοπετσέτες, σε ξύλινες ντουλάπες… Στη Βουλγαρική, Ελληνική και Αγγλική γλώσσα. Χαράζω και αποτυπώνω τον ρυθμό της καρδιάς μου για να παγιδεύσω την σκέψη, να την δαμάσω και να τη κάνω μνήμη. Υπήρχαν περίοδοι στη ζωή μου που προσπαθούσα να σωπάσω τις λέξεις μου τυλιγμένη στο κουβάρι της καθημερινότητάς μου αλλά ποτέ δεν το κατάφερα. Τώρα ήρθε η ώρα να τα μοιραστώ μαζί σας. Ίσως καθρεφτιστείς και εσύ στις αυθόρμητες λέξεις μου…

Διαβάστε επίσης

347 Shares
To Top