Τροφή για σκέψη

Απατεώνας ιερομόναχος, αλήθεια ε;

Γράφει ο Αθανασιος Στεργιου

Σκέφτηκα αρκετά αν θα πρέπει να δημοσιευτεί, όμως ενθυμούμενος τα λόγια του μεγάλου Διδασκάλου περί το λάλημα του πετεινού η απόφαση ήταν μονόδρομος. Σε μία εποχή όπου υποτίθεται γίνεται μάχη για την ελευθερία και τα δικαιώματα, αν μη τι άλλο θα πρέπει να ισχύει η ελευθερία έκφρασης εκατέρωθεν.

Πολλοί θα διαβάσουν, λίγοι ίσως καταλάβουν. Μα θα είναι αυτοί που πρέπει και “βλέπουν” αυτά που πρέπει να δουν, κι έτσι θα μπορέσουν να μετα-λάβουν. Όλοι όμως θα πάρουν από κάτι.

“Το μόνο που χρειάζεται για τον θρίαμβο του κάθε κακού είναι κάποιοι καλοί άνθρωποι να μην κάνουν τίποτα, να σιωπούν”.

Αρκετά μηνύματα σε αυτό το κείμενο είναι μπαλαντέρ τουτέστιν μεταφερόμενα σε διάφορα πεδία. Σκοπός δεν είναι να στρέψουν προς κάποια κατεύθυνση αλλά να δώσουν μια άλλη διάσταση στα πράγματα κατά ευρύτερη έννοια. Εξάλλου όσοι ερευνητές, μπορούμε να πιστεύουμε σε έναν ή και παραπάνω δρόμους ταυτόχρονα, ανάλογα το τι μας ταιριάζει και γιατί στην εκάστοτε περίοδο της ζωής μας. Δεν είναι ούτε θέμα διαμάχης ή διδαχής, ούτε του ποιος ξέρει δε ξέρει ή είναι πιο σωστός. Κι ανάλογα τις γνώσεις και μαγνητισμό του κάθε επιπέδου, οι επιλογές μπορούν να αλλάζουν.

Ενώ γιγνώσκω, αναρωτιέμαι γιατί ακόμα οι άνθρωποι αυτολεξεί λυσσάνε για αρνητικότητα.
Χαρακτηρισμοί αμάθειας και ελλιπούς γνώσης κατώτερων επιπέδων ως βαθμό συκοφαντίας. Στην σφαίρα της αρετής, ερευνάς, μελετάς κι εφόσον το θέλεις, τότε εκφέρεις εμπεριστατωμένη τοποθέτηση με δεδομένα και αντικειμενική επιχειρηματολογία, με σκοπό την συλλογικότητα και την ακριβή ολική -κατά το δυνατόν- αλήθεια.

Στη σφαίρα της ασχετοσύνης, αντιδράς και χρησιμοποιείς κατώτερο γλωσσικό επίπεδο καθώς και την όποια αφιλτράριστη πληροφορία με άνευ ποιότητας μαρκετινίστικα κομφετί. Το ξεκάθαρο γνώρισμα είναι η εγωική ταχύτητα αντίδρασης, αυτοματισμού και εκφοράς αυτής της γνώμης. Εκ των πραγμάτων ο νεοφλοιός θα ‘χει μαζέψει κι αυτός ασβεστώματα και η μπάλα προφανώς βρίσκεται κάπου στον ασπρόμαυρο ερπετόμορφο.

Πρότυπα λανθασμένα από ανθρώπινα πάθη και ναι ως ένα βαθμό ορθή διαφήμιση / δυσφήμιση και κατηγοριες εκεί που πρέπει μιας και θα πεις φταίνε και οι τόσες ιστορίες ανθρώπινης κι όχι Θεϊκής συμπεριφοράς των αντίστοιχων εκπροσώπων. Οι οποίες καλώς μεν βγαίνουν στη φόρα, αλλά κακώς σε συντριπτική ανισότητα τηλεθέασης με τις ενάρετες. Το αρνητικό πάντα πουλάει περισσότερο, αλλά σε μάκρο επίπεδο δεν καταλαβαίνουν ούτε οι μεν που τα πράττουν, ούτε οι δε που τα πουλάνε το επιπρόσθετο κακό που κάνουν. Η αλήθεια πρέπει να είναι αντικειμενική και ζυγισμένη, ώστε ο όποιος χρωματισμός αποδίδεται να είναι σωστός, σωστά κατανεμημένος και κατανοητός κι από τον απλό κόσμο που δεν έχει αυτές τις γνώσεις.

Από τον 1ο-2ο-3ο όροφο θα τοποθετηθούμε έτσι. Από τον 4ο-5ο θα πούμε “ ‘σχώρα τους, τόσα ξέρουν τόσα κάνουν” κι απ’το ρετιρέ θα πούμε όλα βαίνουν πάντα κατά το Σχέδιο, αμήν γέννοιτο.

Δεν είναι τυχαία ούτε η ημερομηνία του συμβάντος, ούτε το προανάγγελμα μήνες πριν “για όσο είμαι κοντά σας”. Εν λαϊκιστή είναι μαγκιά να γνωρίζεις το πεπρωμένο σου να το βλέπεις να ‘ρχεται και να το αποδέχεσαι όσο δυσοίωνο σε πρώτη ανάγνωση κι αν δείχνει για την ανθρώπινη φύση σου.

Κάποιοι γελάμε γιατί η άλλη πλευρά δε ξέρει πως αυτά ακριβώς ζητάει η Ψυχή, απαλλαγμένη πια από τις περισσότερες ανθρώπινες ανάγκες, πάθη και εγώ, ταγμένη στην Αποστολή της. Είναι ευλογία αυτές και κάθε τέτοιου είδους δοκιμασίες.

Όσο μεγαλύτερη η δοκιμασία τόσο μεγαλύτερα τα ψυχικά παράσημα.
Αλλά τι να καταλαβαίνουν.

Εκεί που έσωζε σε εισαγωγικά και μη, ή έδειχνε δρόμους ελπίδας σε ανθρώπους άλλους άστεγους, άλλους με τις δουλειές του, άλλους με προβλήματα ψυχής και υγείας, τώρα τον ρίξανε στο καταγώγι όπου θα δώσει ελπίδα και φως στα πρώην ισόβια καταδικασμένα σκοτάδια των φυλακισμένων που συμβιβάστηκαν με την ιδέα μιας ζωής που δεν τους περιμένει. Ενώ παράλληλα, με μάσκες και δήθεν προσωπεία να πέφτουν, πάντα η ήρα ξεχωρίζει από το στάχυ, πάντα. Είτε αργά, είτε γρήγορα.

Τα αμαθή και βυθισμένα στη λήθη πιόνια θα λειτουργήσουν μέσω άλλου τύπου ενεργειών που σαν ασύρματα δίκτυα λειτουργούν και ζουν μέσα από τους αυτοματισμούς κι όχι από την υψηλή ή έστω απλή δια-νόηση.

Βέβαια, κάτω από μια άλλη παλαιότερη απόκρυφη θεωρία της γαλάζιας φλόγας, ενδεχομένως να είναι μέρος του Σχεδίου, και εμείς από την συνειδητότητα του πεδίου διαχωρισμού να τα βλέπουμε ως καλό κακό.

Όταν έχεις ανάψει το εσωτερικό κερί του άλλου, πλέον με τηλεπαθητικά συνδεδεμένη αναβάθμιση όπως η θεωρία των ερωτευμένων συσχετισμένων φωτονίων, το Έργο σου με εκείνον ή εκείνη έχει ολοκληρωθεί. Και σε προχωρούν σε άλλα κεριά, βρεγμένα, λερωμένα, δυσκολότερα, αλλά κι ίσως ευκολότερα ν’ ανάψουν διψασμένα από μια σπίθα μέσα’ στο σκοτάδι

Τα πρόσθετα καρμικά φορτία επ’ ωμου από δημοσιογράφους μέχρι όσους ζητωκραυγάζουν με σθένος λες και ανακάλυψαν το μεγάλο έγκλημα θα έχουν ενδιαφέρον. Οι σταύλοι του Αυγεία πιο εύκολα καθαρίσανε. Όταν χτυπάς εγρηγορότα τέτοιας ποιότητας και βεληνεκούς, απλά δεν λαμβάνεις την προστασία τους, η κοσμική νομοτέλεια θα φροντίσει για την ισορροπία και τα υπόλοιπα φίλε μου, καθώς και οι “υποδοχείς” που δημιούργησες για τους βαρύτερου αστρικού καρχαρίες. Που βέβαια και για αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχει το αληθινό συγνώμη της τελευταίας στιγμής. Αλλά μέχρι τότε, έχει… Το Σωκρατικό τριπλής διύλισης φίλτρο δεν είναι απλά μια αμπελοφιλοσοφία, αλλά μια πολυδιάστατη στάση ζωής, πάλι ασφαλώς, για όσους.

Η δημοσιογραφία πια όπως έχουν δείξει κάποιες μελέτες σε ένα βαθμό κατά πολλούς μεγάλο, δεν έχει σωστή ερευνητική πληροφοριακή και επιμορφωτική κατεύθυνση και διάσταση (positve journalism πανεπιστημίων παγκοσμίου φήμης) αλλά τι θα πουλήσει και τι θα πολώσει περισσότερο. Άλλωστε σε τι ποσόστωση είναι οι ειδήσεις και τα νέα αρνητικά / καταστροφές / σόου μπιζ / ανούσια θέματα σε σχέση με τα θετικά / ωφέλιμα; Ή το να βγάζεις ένα θετικό μήνυμα μέσα από μια δυσκολία; Η απάντηση είναι αυτονόητη. Προφανώς τα προηγούμενα και δεν ισχύουν για όλους. Αλλά για αυτούς που ισχύουν, η απούσα αρχή διανόησης θα πρέπει να διαβάζεται με παύλα πριν το νόησης.

Εικασίες και αβάσιμες κατηγορίες από αναρμόδιους για παραθρησκευτικές οργανώσεις, κρυφές συναντήσεις, κλέψιμο και εκμετάλλευση συνανθρώπων, σε αντίθεση με την πραγματικότητα. Όχι μόνο στα κρυφά δεν ήταν, αλλά εν αντιθέσει υπήρχε δημόσιο μοίρασμα από τα κοινωνικά δίκτυα σχεδόν καθημερινά, πόρτες ανοιχτές ανά πάσα στιγμή, ομιλίες μέχρι και διαχωρισμούς για την αρχική διδασκαλία σε σχέση με την ανθρώπινη διδασκαλία για αποφυγή παρεξηγήσεων και παρερμηνειών. Χωρίς αντάλλαγμα, με άπειρες προσφορές ρούχων, καζάνια φαγητών, ψυχολογική υποστήριξη, στήριξη αστέγων και απόρων έως δόσιμο και του μοναδικού χιτώνα, όχι του δεύτερου. Ασφαλώς νομικά αν πρέπει να αποπληρωθούν κακοδιαχείριση ή λάθη αν κι εφόσον, μιας προηγούμενης ζωής, οκ, αλλά με τι κόστος; Μιας και χτυπάς πλέον έναν νέο “άνθρωπο” για το βίο ενός άλλου ανθρώπου, που το μόνο κοινό τους πλέον είναι ένα αφμ και μια ταυτότητα.

Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος που να τον γνώρισε προσωπικά ή να τον έζησε, και να έχει αντίθετη γνώμη. Κανένας.

Υπάρχουν φορές που συμβαίνει πραγματικά μια μετα-μόρφωση από μία ζωή σε μία άλλη όπως η χρυσαλλίδα – πεταλούδα.

Κι όπως το λεγόμενο κάρμα βαραίνει τις επόμενες ενσαρκώσεις, έτσι και όσα κάναμε πρέπει με κάποιο τρόπο να τα πληρώσουμε, τελικά σε αυτή τη ζωή.. Κάθε πράξη, ή μη-πράξη, αυτόματα, δημιουργεί μια ανάλογη κβαντικά πράξη, που ξεκινάει να έρχεται. Όχι στην επόμενη, αλλά σ’ αυτή τη ζωή. Η διαφορά είναι ότι όταν έχουμε ανέβει επίπεδα, πλέον η πληρωμή όχι μόνο ξεχρεώνει αλλά περαιτέρω αναβαθμίζει αλχημικά για τους όσους.

Η προσπάθεια για ενάρετο βίο προϋποθέτει και να έχεις τοποθέτηση, να μη μένεις αμέτοχος. Όταν έχεις το γνώθι σαυτόν πρέπει και οφείλεις να παίρνεις θέση με γνώμονα την πληροφορία, τη γνώση, τη νόηση και το δίκαιο. Κι αυτό ισχύει για καθέναν μας.

Προφανώς και δεν υπάρχει ανάγκη υπεράσπισης για μια τέτοια Ψυχή, μα η παραπάνω τοποθέτηση γίνεται για τρεις λόγους:

Πρώτον: Αν δεν βγεις μπροστά να καθαρίσεις τις λάσπες που πετάχτηκαν λανθασμένα και άστοχα σε κάποιον που σε στήριξε χωρίς κανένα αντάλλαγμα, τότε δεν άξιζες την στήριξη χρόνο αγάπη φροντίδα και ανιδιοτέλεια που σου δόθηκε.

Δεύτερον: αν δεν πράξεις το δίκαιο που επιβάλλει η ανώτερη συνείδησή σου, τότε δεν σου αξίζει το επίπεδο νόησης και αργά η γρήγορα οφείλει να υποβαθμιστεί.

Τρίτον: Για τον “απλό” κόσμο που βρήκε φως στο σκοτάδι του μέσω ενός από τους διάφορους δρόμους που υπάρχουν εκεί έξω και ίσως απογοητεύτηκε από την παραπληροφόρηση και τη δύναμη των μμε και των υποτιθέμενων αποκαλυπτικών δημοσιεύσεων, που απλά θέλουν να πουλάνε σκάρτα προϊόντα θέασης. Οι από απλά απογοητευμένες έως σακατεμένες ψυχές που παίρνουν ελπίδα και ξαναζούν, όταν τους καταστρέφεις άδικα κάποια πράγματα και πρότυπα, τις στέλνεις ακόμα βαθύτερα από εκεί που ήταν.

Και μιας και ουδέν κρυπτόν υπό τον Ηλι-ον, έσσεται ήμαρ και στώμεν καλώς παρά τα πρότερα.

Διαβάστε επίσης

To Top