Σκέψεις - Απόψεις

Ζεις ή απλά αναπνέεις;

Γράφει η Φανή Μέρα

Δουλειά, σπίτι, ψώνια, μαγείρεμα, καθάρισμα, σχολείο, φροντιστήρια, τηλέφωνα από εδώ, χαρτιά από εκεί…εν’ ολίγοις πανικός! Πνιγόμαστε καθημερινά σε άπειρες υποχρεώσεις και ο χρόνος κυλά χωρίς να το καταλάβουμε. Έτσι περνάνε μέρες, μήνες, χρόνια και σχέδια τα οποία κάνουμε αναβάλλονται για αύριο…ένα αύριο που δεν πραγματοποιείται ποτέ. Κατά συνέπεια μας κυριεύει άγχος καθώς επικεντρωνόμαστε στην ρουτίνα μας, ξεχνώντας πως πρέπει να χαλαρώνουμε κάπου κάπου και να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν ψυχικά και πνευματικά.

Θα σου πω κάτι αγαπητέ αναγνώστη…χαλάρωσε! Όσο και αν σε πνίγουν οι υποχρεώσεις βρες χρόνο να κάνεις κάτι που σε χαλαρώνει. Ο χρόνος που φεύγει δεν ξαναγυρίζει, γι’ αυτό αξιοποίησέ τον σωστά. Φρόντισε να μην κοιτάξεις πίσω και πεις«θα μπορούσα να είχα κάνει κάτι διαφορετικό». Τα απωθημένα, όπως και το άγχος, σκοτώνουν μυαλό και ψυχή. Μην κοιτάξεις πίσω και πεις «δεν έζησα τίποτα το σπουδαίο». Καλή η ρουτίνα και η σταθερότητα μέχρι που θα αρχίσει να απορροφά την κάθε σου σταγόνα ενέργειας και δεν θα έχεις όρεξη να κάνεις τίποτα άλλο. Και τότε τι γίνεται;

Τότε φίλε μου αγχώνεσαι, σε κυριεύουν νευρώσεις χωρίς αιτία, απελπίζεσαι και αρχίζεις να πιστεύεις πως η ζωή σου θα είναι μονότονη επ’ αόριστον. Ξέρεις όμως κάτι; Είναι στο χέρι σου να αλλάξεις την καθημερινότητά σου, γιατί κανένας δεν καθορίζει το πρόγραμμά σου παρά μόνο εσύ! Μην κατηγορείς το αφεντικό σου, τους γονείς σου ή οποιονδήποτε άλλον για την κατάστασή σου. Πάρε την ζωή στα χέρια σου τώρα που μπορείς, γιατί ο καιρός κυλά σαν το νερό.

Ζήσε λοιπόν άγνωστε αναγνώστη και να θυμάσαι οι υποχρεώσεις δεν τελειώνουν ποτέ…

Comments
To Top