Αυτοπρογραμματιζόμενο υπολογιστή φτιάχνει η Google

Οι προγραμματιστές όλου του κόσμου ίσως, θα έπρεπε να ανησυχούν για τις μελλοντικές επαγγελματικές προοπτικές τους, οι οποίες σήμερα είναι θαυμάσιες.

 Η μυστικοπαθής νεοσύστατη βρετανική εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης Deep Mind (Βαθύς Νους), την οποία ίδρυσε πριν λίγα χρόνια ο ελληνοκυπριακής καταγωγής νεαρός ιδιοφυής Βρετανός νευροεπιστήμονονας Ντέμης Χασάμπης και την εξαγόρασε η Google φέτος τον Ιανουάριο, αντί 400 εκατ. δολαρίων, έκανε γνωστό ότι εργάζεται πυρετωδώς για την ανάπτυξη ενός υπολογιστή που θα είναι τόσο έξυπνος, ώστε θα μπορεί να προγραμματίζεται μόνος του.

Πώς δουλεύει

Ο υπολογιστής, με την ονομασία «Neural Turing Machine» (Νευρωνική Μηχανή Τιούρινγκ), συνδυάζει τον τρόπο που δουλεύει ένας συμβατικός υπολογιστής, με τον ευπροσάρμοστο και συνεχώς εξελισσόμενο τρόπο που «δουλεύει» (σκέπτεται) ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Το υβριδικό μηχάνημα μαθαίνει καθώς αποθηκεύει νέες μνήμες και στη συνέχεια ανατρέχει σε αυτές για να εκτελέσει λογικές διεργασίες πέρα από αυτές για τις οποίες έχει ήδη προγραμματιστεί.

Όπως δείχνουν τα πρώτα πειράματα, ο υβριδικός νευρο-υπολογιστής καταφέρνει να δημιουργεί μόνος του τους δικούς του -κατ’ αρχήν απλούς- αλγόριθμους προγραμματισμού, τους οποίους είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει στη συνέχεια για να κάνει ταξινομήσεις και συσχετισμούς δεδομένων.

Οι στόχοι
H Google, συνεχώς εντείνει τις προσπάθειές της στο πεδίο της τεχνητής νοημοσύνης και της μηχανικής μάθησης. Προ εβδομάδος, ο αμερικανικός κολοσσός ξεκίνησε συνεργασία -μέσω της λονδρέζικης Deep Mind- με δύο ερευνητικές ομάδες τεχνητής νοημοσύνης του βρετανικού Πανεπιστημίου της Οξφόρδης (στα αντίστοιχα Τμήματα της Επιστήμης Υπολογιστών και της Μηχανικής), με στόχο να βοηθήσει τους υπολογιστές -και γενικότερα τις ηλεκτρονικές συσκευές- να καταλαβαίνουν καλύτερα τους χρήστες.

Επίσης, η εταιρεία εργάζεται για την ανάπτυξη πολύ γρήγορων κβαντικών «τσιπ» με μοντέλο τον ανθρώπινο εγκέφαλο, έτσι ώστε οι αναζητήσεις και το σχετικό λογισμικό να αποκτήσουν μεγαλύτερη «διαίσθηση» και ικανότητα πρόβλεψης. Για τον λόγο αυτό, η Google ξεκίνησε συνεργασία με τον Τζον Μαρτίνη, καθηγητή του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια - Σάντα Μπάρμπαρα.

Είχε προηγηθεί, το 2012, η πρόσληψη του οραματιστή μηχανικού Ρέι Κουρτσβέιλ ως τεχνολογικού διευθυντή της Google. Μεταξύ άλλων, ο Ρέι Κουρτσβέιλ, συγγραφέας αρκετών βιβλίων, προβλέπει ότι, μέσα σε 30 χρόνια το πολύ, οι άνθρωποι θα μπορούν να «ανεβάσουν» (upload) όλο το νου τους σε έναν υπολογιστή και έτσι να γίνουν ψηφιακά αθάνατοι, ενώ ως το 2100 θα έχουν ξεφορτωθεί κάθε βιολογικό μέρος του σώματός τους, για να το αντικαταστήσουν με μηχανικά και ηλεκτρονικά μέρη.

Οι φόβοι


Διάφοροι επιστήμονες, έχουν εκφράσει ανησυχίες ότι η εκρηκτική πρόοδος της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να γυρίσει «μπούμερανγκ», καθώς αν οι υπολογιστές αποκτήσουν ευρείες αυτόνομες δυνατότητες προγραμματισμού, δράσης και ελέγχου, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο κάτι να πάει στραβά και να ξεφύγει από τον ανθρώπινο έλεγχο. Για μερικούς, η τεχνητή νοημοσύνη δυνητικά συνιστά πιο σοβαρή απειλή και από τα πυρηνικά όπλα.

Αναγνωρίζοντας τον πιθανό κίνδυνο, η Google ανακοίνωσε ότι δημιούργησε μια ειδική επιτροπή ηθικής, για να εποπτεύσει όλη την έρευνα της εταιρίας στο πεδίο της τεχνητής νοημοσύνης, έτσι ώστε να διασφαλίσει ότι δεν θα υπάρξει κάποια δυνητικά επικίνδυνη κατάχρηση. Η κοινή αυτή επιτροπή της Google - Deep Mind θα θέσει μια σειρά από περιοριστικούς κανόνες στην χρήση της σχετικής τεχνολογίας. Το ερώτημα είναι αν αυτοί οι περιορισμοί θα είναι αρκετά καθησυχαστικοί για το μέλλον.

 tovima.gr

Οι εφαρμογές φακού σε Android μας «κατασκοπεύουν»


Τι αποκαλύπτει έρευνα εταιρείας ασφαλείας για τα κορυφαία application

Πολυάριθμες είναι οι εφαρμογές φακού στο Play Store του Android, οι οποίες εκμεταλλεύονται το φλας του κινητού και το «μετατρέπουν» σε φακό. Ωστόσο, αρκετές από αυτές είναι λιγότερο αθώες απ’ ό,τι θα υποψιάζονταν οι χρήστες.

Όπως αποκάλυψε έρευνα της εταιρείας ασφάλειας υπολογιστών SnoopWall, οι 10 κορυφαίες εφαρμογές φακού για Android εμφανίζονται να ζητούν πρόσβαση και πληροφορίες πέρα από αυτές που θα απαιτούνταν για τη λειτουργία ενός φακού.

Ενδεικτικά, ας σημειωθεί ότι πολλές από τις εφαρμογές που έρχονται πρώτες σε download, ζητούν πρόσβαση σε όλα τα προσωπικά δεδομένα, το GPS και το δίκτυο Wi-Fi.

Ορισμένες μάλιστα εξ αυτών, «φαίνονται ειδικά σχεδιασμένες να συλλέγουν και να αποστέλλουν προσωπικά δεδομένα σε κυβερνοεγκληματίες ή σε άλλα κράτη», σημειώνει η έκθεση της εταιρείας.

Μάλιστα σύμφωνα με τη SnoopWall οι φακοί στα Windows Phone και στο iOS της Apple συμπεριφέρονται με ανάλογο τρόπο, ωστόσο τα χαρακτηριστικά των παραπάνω λειτουργικών περιορίζουν περισσότερο τις «κατασκοπευτικές» δυνατότητες των εφαρμογών.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι πέρυσι η αμερικανική Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου (FTC) άσκησε αγωγή στους υπεύθυνους του Brightest Flashlight, μιας εφαρμογής που δεν ενημέρωνε τους χρήστες ότι μεταδίδει προσωπικά δεδομένα σε διαφημιστές.

Δείτε αναλυτικά τι δικαιώματα ζητούν οι 10 κορυφαίες εφαρμογές φακού...


(Κάντε κλικ για μεγέθυνση)

Oδηγίες ζωής για τους ανθρώπους με εσωτερικό πλούτο


Συγκεκριμένα, η ατονία του πνεύματος συνδέεται σταθερά με την ατονία της αισθαντικότητας και της διεγερσιμότητας, ένα ποιόν που καθιστά κάποιον λιγότερο δεκτικό για πόνους και θλίψεις κάθε είδους κι έντασης.

Από την άλλη πλευρά, ακριβώς απ’ αυτήν την ατονία του πνεύματος προέρχεται εκείνη η εσωτερική κενότητα που αποτυπώνεται σε αμέτρητα πρόσωπα και που προδίδεται από την διαρκώς ζωηρή προσοχή για όλα, ακόμη και για τα πιο ασήμαντα συμβάντα του εξωτερικού κόσμου, κενότητα που αποτελεί την πηγή της ανίας και ποθεί διακαώς να θέσει σε κίνηση το πνεύμα και το θυμικό με οποιοδήποτε μεσοαστών δε εκλογή του μέσου δεν είναι καθόλου απαιτητική, όπως πιστοποιείται από την ευτέλεια των διασκεδάσεων στις όποιες οι άνθρωποι καταφεύγουν, ομοίως δε από το είδος της κοινωνικότητας και των συζητήσεων τους κι εξίσου και από το πλήθος των ανθρώπων που στέκονται στην πόρτα τους η στο παράθυρό τους χαζεύοντας.

98435-alone
Απ’ αυτήν την κενότητα, εκπηγάζει η μανία για συντροφιά, διασκέδαση, ψυχαγωγία και πολυτέλεια κάθε είδους, η όποια παρασύρει πολλούς στην σπατάλη και κατόπιν στην ένδεια. Από τούτο το παραστράτημα, τίποτε δεν προφυλάσσει καλύτερα απ’ ότι ο εσωτερικός πλούτος, ο πλούτος του πνεύματος, καθώς αυτός αφήνει τόσο λιγότερο χώρο στην ανία όσο περισσότερο έκτακτος είναι. Η αστείρευτη μάλιστα ικμάδα των σκέψεων, το παιχνίδισμά τους το διαρκώς ανανεούμενο από τα ποικίλα φαινόμενα του εσωτερικού κι εξωτερικού κόσμου, η δύναμη και η ορμή για νέους και διαφορετικούς πάντα συνδυασμούς σκέψεων τοποθετούν το εκτατό μυαλό, εξαιρουμένων στιγμών χαλάρωσης, εκτός της επικράτειας της ανίας. 

Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, η υψηλή ευφυΐα έχει ως άμεση προϋπόθεση της μία αυξημένη ευαισθησία και ως ρίζα της μία σφοδρή βούληση, άρα και πάθος. Από την σύζευξη της με τις ιδιότητες αυτές, προκύπτει μία πολύ μεγαλύτερη ένταση όλων των συγκινήσεων και μία αυξημένη ευαισθησία για τους ψυχικούς, ακόμη και για τους σωματικούς πόνους, καθώς μάλιστα και μία μεγαλύτερη επίσης ανυπομονησία σχετικά με όλα τα εμπόδια και προσκόμματα- στην δε επίταση των χαρακτηριστικών αυτών συνεισφέρει τα μέγιστα η οφειλόμενη στην ισχυρή φαντασία ζωηρότητα όλων των νοητικών παραστάσεων, ακόμη και των αποκρουστικών. Τα λεχθέντα -τηρουμένων των αναλογιών- ισχύουν για όλες τις διαβαθμίσεις πού καλύπτουν το αχανές διάστημα ανάμεσα στον πιο αποχαυνωμένο ηλίθιο και στην πιο έκτακτη μεγαλοφυΐα. 

Κατά συνέπεια, ο καθένας βρίσκεται, αντικειμενικά όπως επίσης και υποκειμενικά, τόσο κοντά στην μία πηγή των δεινών τού ανθρώπινου βίου όσο μακριά βρίσκεται από την άλλη- κι επομένως, η φυσική του ροπή τον καθοδηγεί απ’ αυτή την άποψη να προσαρμόζει το αντικειμενικό στο υποκειμενικό, να λαμβάνει, άρα, τις μεγαλύτερες προφυλάξεις κατά της πηγής εκείνης των δεινών στην οποία είναι περισσότερο επιρρεπής.

 Ό άνθρωπος με πλούσιο πνεύμα πασχίζει προφανώς γι’ αναλγησία, αταραξία, ηρεμία και σχόλη, επιζητεί άρα έναν βίο ήσυχο, ολιγαρκή, όμως απαρακώλυτο και, κατά συνέπεια, αφού γνωρίσει αρκετά αυτούς πού καλούνται «άνθρωποι», θα επιλέξει τον αποτραβηγμένο βίο, και μάλιστα, σε περίπτωση ιδιαίτερης ευφυΐας, την μοναχικότητα- και τούτο επειδή, βέβαια, όσο περισσότερα έχει κανείς καθ’ εαυτόν τόσο λιγότερα χρειάζεται έξωθεν και τόσο λιγότερα μπορούν να σημαίνουν οι άλλοι γι’ αυτόν. Για τον λόγο τούτο, τα έκτακτα πνευματικά χαρίσματα οδηγούν στην αντικοινωνικότητα. ’Εάν η ποιότητα της συντροφιάς μπορούσε να υποκατασταθεί από την ποσότητά της, τότε θ’ άξιζε τον κόπο να ζει κανείς σ’ ευρύ κοινωνικό κύκλο. Όμως, δυστυχώς, ένας σωρός εκατό ελεεινών παλιάτσων δεν ισοδυναμεί μ’ έναν γνωστικό άνθρωπο. 

alone-in-a-crowd-dennis-wells

Ό άνθρωπος, αντίθετα, του άλλου άκρου, μόλις η ένδεια του επιτρέψει να πάρει μία ανάσα, θ’ αναζητήσει πάση θυσία διασκέδαση και συντροφιά αρκούμενος σ’ οτιδήποτε και μη αποφεύγοντας τίποτε άλλο περισσότερο απ’ ότι τον ίδιο του τον εαυτό, καθώς στην μοναχικότητα, ως την κατάσταση εκείνη στην όποια ο καθένας έχει αποσυρθεί στον εαυτό του, γίνεται εμφανές τι έχει ο καθένας καθ’ εαυτόν και τότε ο περιβεβλημένος με πορφυρά βλάξ βαριαναστενάζει υπό το αφόρητο βάρος της ατομικότητας του, ενώ ο υπερχαρισματικός γεμίζει και ζωντανεύει με το πνεύμα του και το πιο έρημο και πληκτικό μέρος·. Για τον λόγο αυτόν, είναι αληθής η ρήση του Σενέκα: "κάθε ηλιθιότητα υποφέρει από υπερκορεσμό για τον εαυτό της" όπως, επίσης, αληθεύει και το απόφθεγμα του Ιησού Σειράχ: ο βίος του μωρού είναι δεινότερος από τον θάνατο.

 Συνολικά, λοιπόν, καταλήγει κανείς στην διαπίστωση ότι ο βαθμός κοινωνικότητας κάθε ανθρώπου βρίσκεται σε ευθεία αναλογική σχέση με το πόσο πνευματικά ενδεής και γενικά φαύλος είναι, καθώς στην ζωή δεν έχει κανείς και πολλές επιλογές πέραν από εκείνη μεταξύ μοναχικότητας και φαυλότητας 

Από το βιβλίο του ARTHUR SCHOPENHAUER αφορισμοί – για την πρακτική σοφία της ζωής  

Η αποτυχία δεν υφίσταται! Αυτό που οι άλλοι αποκαλούν αποτυχία είναι μια διαφορετική άποψη δημιουργίας που ίσως δε συμφωνεί με τη δική τους.


Μπορεί να εκπλαγείτε απ’ αυτό που θ’ ακούσετε, αλλά αποτυχία δεν υπάρχει.

Αποτυχία είναι απλώς η γνώμη κάποιου άλλου σχετικά με τον τρόπο που μια συγκεκριμένη πράξη θα έπρεπε να γίνει.

Από τη στιγμή που πιστεύετε πως καμιά πράξη δεν μπορεί να γίνει μ’ ένα συγκεκριμένο κι από άλλους καθορισμένο τρόπο, αποτυχία δεν υφίσταται.

Προσπαθήστε να φανταστείτε ότι χρησιμοποιείτε την αποτυχία για να περιγράφετε τη συμπεριφορά ενός ζώου.

Σκεφτείτε ένα σκυλί που επί ώρα γαβγίζει και κάποιον να λέει: «Αυτό το σκυλί δεν είναι καλό στο γάβγισμα, θα του βάλω κακό βαθμό».

Τι ανόητο που θα ’ταν.

Είναι αδύνατο για ένα ζώο να αποτύχει, αφού δεν υπάρχουν βαθμοί αξιολόγησης της φυσικής συμπεριφοράς.

Οι αράχνες φτιάχνουν απλώς πέπλα, όχι πετυχημένα ή αποτυχημένα πέπλα.

Οι γάτες κυνηγούν ποντικούς κι αν δεν πετύχουν τη μια φορά, απλούστατα, ξαναπροσπαθούν.

Δεν κάθονται να κλαίνε και να παραπονιούνται για τον ποντικό που τους ξέφυγε, ούτε παθαίνουν νευρική κατάπτωση επειδή απέτυχαν.

Η φυσική συμπεριφορά απλώς υπάρχει.

Λοιπόν, γιατί να μην ακολουθήσετε την ίδια λογική και ν’ απαλλαγείτε από το φόβο της αποτυχίας;

«Διαλέξτε τα πράγματα που είναι σημαντικά για σας, ασχοληθείτε με επιμονή μ’ αυτά και, στην υπόλοιπη ζωή σας, κάντε μόνο αυτά».

Είναι πολύ θετικό να μην κάνετε το καλύτερο που μπορείτε.

Στην πραγματικότητα αυτό το σύνδρομο είναι ένας μύθος.

Ποτέ δεν κάνετε το απόλυτα καλύτερο, κι ούτε κανείς άλλος άλλωστε.

Πάντα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, μια που η τελειότητα δεν είναι ανθρώπινο γνώρισμα.

Ελέγχουν τα πάντα


H γαλλική εφημερίδα Le Monde, σε συνεργασία με τον δημοσιογράφο Glenn Greenwald, δημοσίευσαν χτες ένα άκρως απόρρητο έγγραφο της Special Source Operations, παράρτημα της National Security Agency, στο οποίο αναφέρεται με ποιους τρόπους οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ παρακολουθούν τις τηλεπικοινωνίες στη Γαλλία όπως και στον υπόλοιπο κόσμο.

Πέρα από τα τεχνικά χαρακτηριστικά της παρακολούθησης και καταγραφής όλων των δεδομένων με το PRISM και το UPSTREAM τα δυο «προγράμματα» με τα οποία γίνονται εφικτές οι παρακολουθήσεις, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν ορισμένα στοιχεία που αναφέρονται στο άκρως απόρρητο έγγραφο.

Πιο συγκεκριμένα, όπως τονίζεται στον πρόλογο, ο μεγαλύτερος όγκος των ψηφιακών τηλεπικοινωνιών διακινείται μέσω των ΗΠΑ. Η τηλεφωνική κλήση ενός στόχου, ή το email και το chat του θα «μεταφερθούν» προς τον παραλήπτη μέσω του πιο φθηνού τρόπου και όχι του πιο άμεσου, άρα υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι επικοινωνίες και τα δεδομένα του «στόχου» να διακινούνται στις ΗΠΑ.

Επιπρόσθετα και σύμφωνα με το έγγραφο, η NSA συλλέγει δεδομένα από εννέα μεγάλες εταιρίες στις ΗΠΑ.
  1. Αναλυτικά από Microsoft από το 2007,
  2. Yahoo! από το 2008,
  3. Google,
  4. Facebook και PalTalk από το 2009,
  5. Youtube από το 2010,
  6. AOL και Skype από το 2011
  7. και τελευταία από την Apple το 2012.

Τα δεδομένα που καταγράφονται από τις παραπάνω εταιρίες είναι τα email, όλα τα chatting -είτε γραπτά είτε video- φωτογραφίες, αποθηκευμένα αρχεία, τηλεφωνικές κλήσεις μέσω Internet, ανταλλαγές αρχείων μεταξύ χρηστών, video-κλήσεις και τα logins των στόχων στις αντίστοιχες σελίδες.

Για να αντιληφθεί κάποιος τον όγκο της καταγεγραμμένης πληροφορίας, μόνο κατά το διάστημα 8 Φεβρουαρίου – 8 Μαρτίου 2013, η NSA συγκέντρωσε σε ολόκληρο τον κόσμο 124,8 δισεκατομμύρια τηλεφωνικά δεδομένα και 97,1 δισεκατομμύρια δεδομένα από ηλεκτρονικό υπολογιστή.

Στην Ευρώπη, μόνο η Γερμανία και η Βρετανία ξεπερνούν τη Γαλλία σε αριθμό υποκλαπεισών τηλεφωνικών συνδιαλέξεων.

Τέλος, ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι το στοιχείο πως το ετήσιο κόστος αυτού του μαζικού συστήματος παρακολούθησης, ξεπερνά τα 15 εκατομμύρια ευρώ.

Κάποτε το 1984 του George Orwell το διαβάζαμε ως μυθιστόρημα δυστοπικής επιστημονικής φαντασίας. Ο γνωστός συγγραφέας βασίστηκε σε χαρακτηριστικά της Σταλινικής Σοβιετικής Ένωσης και το έγραψε για να εκθέσει, την προπαγάνδα και τους φόβους του.

Προφανώς κάποιοι άλλοι το διάβαζαν ως ονειρικό μελλοντικό κόσμο.

Όπως έγραφε και ο G.O. “freedom is slavery”.

Matrix : Το κινούμενο μυστήριο



Η σκέψη δημιουργεί εικόνα, αλλά η εικόνα ποσό πραγματική ειναι;

Ζούμε σε μια εικονική πραγματικότητα που δεν ξέρουμε τι είναι έξωθεν στον ωκεανό ενέργειας του σύμπαντος;

Γιατί η διαδικασία της εξέλιξης επέτρεψε τη δημιουργία της συνείδησης;

Τι σημαίνει να σκέφτεται ή να αισθάνεται κανείς;

Τι είναι ο νους; Πρόκειται για κάτι που υπάρχει πραγματικά; Και αν υποθέσουμε πως υπάρχει σε ποιο βαθμό εξαρτάται απο τις φυσικές δομές, με τις οποίες είναι συνδεδεμένος;

Θα μπορούσε να υπάρξει ανεξάρτητα απο τέτοιες δομές; Ή πρόκειται απλά και μόνο για τις λειτουργίες μιας κατάλληλης φυσικής δομής;

Και εν πάση περιπτώσει, είναι απαραίτητο οι δομές που σχετίζονται με το νου να είναι βιολογικής φύσης (εγκέφαλοι) ή μήπως μπορεί ο νους να σχετισθεί εξίσου καλά με ηλεκτρονικό εξοπλισμό;

Υπακούει ο νους στους νόμους της φυσικής και ποιοι είναι αλήθεια οι νόμοι της φυσικής;

Στην κλασική φυσική υπάρχει το «εκεί έξω», όπως και στην κοινή λογική, ένας αντικειμενικός κόσμος.

Ο κόσμος αυτός εξελίσσεται κατά τρόπο ξεκάθαρο και διέπεται από συγκεκριμένες μαθηματικές εξισώσεις.

Αυτό είναι μια πραγματικότητα τόσο για τις θεωρίες του Maxwell και του Αϊνστάιν, όσο και για το αρχικό Νευτώνειο σύστημα.

Δεχόμαστε ότι η φυσική πραγματικότητα υπάρχει ανεξάρτητα απο εμάς. Και το πώς ακριβώς είναι ο φυσικός κόσμος δεν επηρεάζεται απο τον τρόπο που τον εξετάζουμε.

Τα σώματα και οι εγκέφαλοί μας αποτελούν επίσης τμήμα του κόσμου αυτού.

Ο JOHN SEARLE περιεργως τονίζει ότι:

"...Υπάρχουν δύο ξεχωριστά είδη ουσίας: η «ουσία» που απαρτίζει το πνεύμα και η συνηθισμένη ύλη. Το κατά πόσο και με ποιο τρόπο η κάθε μία απο αυτές μπορεί ή δεν μπορεί να επηρεάζει την άλλη είναι ένα άλλο ερώτημα...."

Μήπως ένα μαθηματικό δίκτυο αποτελούμενο από ανώτερες μαθηματικές εξισώσεις εξουσιάζει την εικονική πραγματικότητα του matrix;



Η γενικότερη άποψη ότι ο εγκέφαλος δεν είναι παρά ένας ψηφιακός υπολογιστής, παραπέμπει στη θεωρία πως η «συνείδηση ενός προσώπου» πρέπει πρακτικά να θεωρείται ένα κομμάτι software και η συγκεκριμένη του μορφή, σαν ενός υλικού ανθρώπινου όντος, πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εκτέλεση αυτού του software απο το hardware του εγκεφάλου και του σώματός του.

Όσο κι αν νοιώθουμε ότι η συνειδητή μας βούληση επηρεάζει τον τρόπο που ενεργούμε, όλες μας οι πράξεις καθορίζονται από μαθηματικές εξισώσεις.

Η συνείδηση αποτελεί καθοριστικό συστατικό στοιχείο του τρόπου που κατανοούμε τη μαθηματική αλήθεια με μυστικό κλειδί τον αριθμό 1001.

ΝΕΣΤΩΡ

Όλα ρυθμίζονται από τα ουράνια σώματα


Όλα ρυθμίζονται από τα ουράνια σώματα. Ακόμη και η πιο μικρή λεπτομέρεια είναι αποτέλεσμα της κίνησης των ουράνιων σωμάτων. Οι διατάξεις, οι κατευθύνσεις και σχήματα που οριοθετούν τον ουρανό, είναι πιο καθοριστικά από ότι νομίζουμε.

 Τα άστρα στο γαλαξία μας επικοινωνούν μεταξύ τους με αόρατες ενεργειακές ίνες που κινούνται σαν ποτάμια ασύλληπτης ενέργειας, προς καθορισμένες κατευθύνσεις. Όταν τα ¨ποτάμια¨ αυτά ενωθούν ή διασταυρωθούν, τότε πολλά ενεργειακά πράγματα συμβαίνουν ακόμη και σε απόσταση χιλιάδων ετών φωτός. 

Με τις ευθυγραμμίσεις, τις καθετοποιήσεις (παράλληλες ή κωνοειδείς), τις γωνιακές αποκλίσεις και τους γεωμετρικούς σχηματισμούς των ουράνιων σωμάτων, ανοίγουν και κλείνουν πύλες, αποκαλύπτονται και καλύπτονται μυστικά, μεταφέρονται συμπαντικές πληροφορίες και μετασχηματίζονται οι ενέργειες σε διαφορετικές συχνότητες

Μπορεί το σύμπαν να είναι απέραντο και όλα να κινούνται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, αλλά όλα λειτουργούν όπως ένα καλοκουρδισμένο ρολόι που η παραμικρή κίνηση των γραναζιών του, δημιουργεί μια αλυσιδωτή αέναη κυκλική κίνηση σε όλο το σύστημα του. 

Οι αρχαίοι μύστες-παρατηρητές, ήξεραν τους κανόνες κίνησης των άστρων και έκαναν χρήση των δυνάμεων αυτών προς όφελος όλων. Όλα καθορίζονται από τον ουρανό, το μόνο που μείνει είναι να μάθει ο άνθρωπος να κάνει χρήση αυτών των νομοτελειών και τότε θα ξαναγίνει ο επίγειος & ουράνιος θεός. Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει πρώτα να αλλάξει. Πρέπει να πεθάνει ο σιδερένιος σκουριασμένος άνθρωπος και να αναγεννηθεί ο νέος άφθαρτος χρυσός. Ήδη γίνεται αυτό…

Υπάρχει τόση αληθινή γνώση κριμένη γύρω μας και μέσα στην απλότητα της σκέψης μας, που θαρρείς πως ένα πέπλο υπνωτικής ομίχλης μας στερεί (για κάποιο λόγο) την ικανότητα να δούμε την αόρατη μηχανική δομή των πάντων. Όταν όμως τείνει να καθαρίσει αυτή η ομίχλη, αναρωτιέσαι με θαυμασμό...

ΤΙ ΕΚΑΝΑ ΠΡΙΝ;

ΠΩΣ ΖΟΥΣΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ;

ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΔΕΝ ΔΙΑΛΕΓΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ;

Αυτές τις λέξεις θα αναφωνεί ο από-μεινεσμένος άνθρωπος σε λίγο καιρό, όταν καταλάβει τι κρύβεται μέσα του και γύρω του.

Ολη η αλήθεια για το ψωμί από αλεύρι ζέας


Τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότεροι φούρνοι παράγουν ψωμί, παξιμάδια, κουλούρια, ακόμα και ζυμαρικά από αλεύρι ζέας. Πρόκειται για ένα από τα αρχαιότερα δημητριακά γνωστά στον άνθρωπο. Αναφέρεται και ως Ζειά και ορισμένες φορές μπλέκεται με το γερμανικό Dinkel ή την σίκαλη, ακόμα και με το καλαμπόκι, αφού ή λέξη ζέα (Zea mais) είναι η επιστημονική ονομασία του αραβοσίτου. Το δίκοκκο σιτάρι (Triticum dicoccum) ή ζέα δηλαδή παρέμενε για χιλιάδες χρόνια και το κυριότερο δημητριακό για τις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής όπου ονομαζόταν aja ή Emmer και χρησιμοποιούνταν και ως ζωοτροφή.

Ο πρώην πρόεδρος του ΕΦΕΤ Νίκος Κατσαρός γράφει πως αναφορά στην καλλιέργεια αυτού του δημητριακού στην Λακωνία κάνει ο Όμηρος «...ζειαί τ' ηδ' ευρυφανές κρι λευκόν» αλλά και στην Παλαιά Διαθήκη γίνεται αναφορά 32 «ο σίτος όμως και η ζέα δεν εκτυπήθησαν διότι ήταν όψιμα» [έξοδος 9: 32,32]. Ο Ηρόδοτος (5ος αιώνας π.χ.) ο γιατρός Γαληνός (2ος αιώνας π.χ.), ο Θεόφραστος (4ος αιώνας π.χ.) αλλά και ο Διοσκουρίδης (1ος αιώνας μ.χ.) αναφέρονταν στην κατανάλωση της ζέας από Έλληνες, Αιγύπτιους, Ρωμαίους και την χρήση της ως ζωοτροφή. Ακόμη αναφέρεται και ότι ο Μ. Αλέξανδρος έδινε στους στρατιώτες του ψωμί από αλεύρι ζέας.

Παρά την εκτεταμένη καλλιέργεια του στο παρελθόν η συστηματική του καλλιέργειά άρχισε να περιορίζεται σταδιακά από τις αρχές του 1900 και μετά διότι άρχισαν να καλλιεργούνται ποικιλίες σταριού με μεγαλύτερη στρεμματική απόδοση, λιγότερο πότισμα, ευκολότερη συγκομιδή και άλεσή του για την παραγωγή αλεύρου. Παρά τις ιστορικές αναφορές ότι το 1928 απαγορεύθηκε με Νόμο επί πρωθυπουργίας Ε. Βενιζέλου η καλλιέργεια ζέας, πουθενά δεν τεκμηριώνεται κάτι τέτοιο. Όσο και αν αναζήτησα πουθενά δεν βρήκα ΦΕΚ που να αναφέρεται σε αυτό. Το βέβαιο είναι ότι σταδιακά εγκαταλείφτηκε έναντι άλλων συμφεροτέρων ποικιλιών σταριού. Το ότι απαγορεύτηκε να αναφέρεται ακόμη και στα λεξικά της εποχής επίσης δεν ισχύει.

Από που προέρχεται η ονομασία της ζέας

Η Ζειά ή Ζέα προέρχεται από τη λέξη «Ζείδωρος» (αυτός που δωρίζει ζωή) και προέρχεται από το δημητριακό ζέα. Η πόλη της Αθήνας ονομαζόταν Ζείδωρος γιατί τα εδάφη της χάριζαν στους κατοίκους το ντόπιο δημητριακό. Ακόμα, η μαρίνα της Ζέας στον Πειραιά ονομάστηκε έτσι επειδή από εκεί γινόταν η διακίνηση της ζέας προς τα άλλα λιμάνια.

Ποια είναι τα θρεπτικά στοιχεία της ζέας

Τα θρεπτικά συστατικά του αλευριού ζέας δεν διαφέρουν από τα άλλα είδη αλεύρων σίτου εκτός του ότι περιέχουν μικρότερες ποσότητες γλουτένης, μεγαλύτερες ποσότητες λυσίνης (βασικού αμινοξέος, συστατικού πρωτεϊνών) και μεγαλύτερες ποσότητες του ιχνοστοιχείου μαγνήσιο. Τόσο το μαγνήσιο όσο και το αμινοξύ λυσίνη μπορεί να ληφθούν άνετα από το νερό, το κρέας και τα γαλακτοκομικά. Όσον αφορά την γλουτένη ναι μεν η ζέα περιέχει μικρότερες ποσότητες γλουτένης αλλά πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι με αλλεργία στην γλουτένη επηρεάζονται ακόμα και με πολύ μικρές ποσότητες γλουτένης. Η κοιλιοκάκη είναι αυτοάνοσο κληρονομικό νόσημα που προέρχεται από την έλλειψη ενός ενζύμου σε ορισμένα άτομα και προκαλεί πόνους στην κοιλιά, δυσπεψία, πονοκεφάλους, ζαλάδες, εμετούς, πεπτικές διαταραχές, κλπ. Αλλά ούτε και η μειωμένη παρουσία γλουτένης δίνει κάποια ιδιαίτερα θρεπτικά χαρακτηριστικά στο ψωμί. Γλουτένη περιέχουν το σιτάρι, το κριθάρι, η σίκαλη και η βρόμη. Δεν υπάρχει φάρμακο, εμβόλιο κλπ.για την κοιλιοκάκη παρά μόνον η συστηματική αποφυγή προϊόντων που περιέχουν γλουτένη έστω και σε ελάχιστες ποσότητες.

Επίσης η ζέα περιέχει φυτικές ίνες όπως και άλλα είδη αλεύρων που οπωσδήποτε διευκολύνουν την λειτουργία του παχέως εντέρου γενικά αλλά επίσης φυτικές ίνες συνιστώνται και στους διαβητικούς.

Το αλεύρι ζέας περιέχει βιταμίνη Α, θειαμίνη και βιταμίνες της ομάδας Β, [ριμποφλαβίνη, (Β2), νιασίνη(Β3), παντοθενικό οξύ(Β5), βιταμίνη (Β6)], φολικό οξύ, βιταμίνη Ε, και βιταμίνης Κ. Αυτές τις βιταμίνες μπορούμε επίσης να τις πάρουμε από το κρέας, τα γαλακτοκομικά, αυγά, κλπ.

Τα ιχνοστοιχεία που υπάρχουν στην ζέα εκτός του μαγνησίου είναι ο σίδηρος, ο φώσφορος, το κάλιο, το νάτριο, ο ψευδάργυρος και το μαγγάνιο που επίσης παίρνουμε από μια απλή υγιεινή διατροφή, νερό, γαλακτοκομικά, κρέας, αυγά, κλπ. Κάποιες θαυματουργές ιδιότητες που αναφέρονται όπως : μείωση της χοληστερίνης, πρόληψη καρδιαγγειακών παθήσεων, πρόληψη καρκίνου, διαβήτη, απώλεια βάρους, ομαλή εμμηνόπαυση, καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος κλπ. δεν έχουν καμία επιστημονική τεκμηρίωση. Επίσης αναφέρεται ότι η ζέα συμβάλλει στην καταπολέμηση χρόνιων φλεγμονών καθώς και ότι συμβάλλει στην προστασία από μετάσταση διαφόρων μορφών καρκίνου, χωρίς να υπάρχει καμία επιστημονική τεκμηρίωση.

Αναφέρεται επίσης ότι είναι ιδιαίτερα ευεργετικό για την λειτουργία του εγκεφάλου, εντελώς αυθαίρετα και χωρίς έστω επιστημονικές ενδείξεις. Τέλος αναφέρεται ότι δύο Γερμανοί γιατροί ήλθαν στην Ελλάδα το 1926 και κατόπιν μελετών στην Βόρεια Ελλάδα διαπίστωσαν ότι οι ιδιαίτερες πνευματικές ικανότητες των Βόρειο Ελλαδιτών οφείλονταν στην κατανάλωση αλεύρου ζέας και κατόπιν αυτού εισηγήθηκαν στην Γερμανική Κυβέρνηση να απαγορεύσει την κατανάλωση ψωμιού από ζέα που επεβλήθη δια νόμου από τον Ε. Βενιζέλο .Τίποτα από αυτά δεν είναι αλήθεια.

Το δημητριακό ζέα έχει τις ίδιες θερμίδες με τις υπόλοιπες ποικιλίες σιταριού, παρά τις όποιες διαφορές σε θρεπτικά συστατικά. Από το αλεύρι ζέας βέβαια δεν παρασκευάζεται μόνο ψωμί, αλλά και κουλούρια, παξιμάδια, μακαρόνια και όπου αλλού χρησιμοποιείται αλεύρι .Το σιτάρι ζέας που εγκαταλείφθηκε από εμάς σταδιακά από την δεκαετία του '20 επανέρχεται σήμερα ως εισαγόμενο στάρι ζέας κυρίως από την Γερμανία. Τα πέντε τελευταία χρόνια άρχισε ν' ανθίζει η καλλιέργεια σπόρων ζέας στην Πελοπόννησο, την Θεσσαλία, την Β. Ελλάδα και αλλού. Χρειάζεται βέβαια πολύ νερό και προσοχή στο άλεσμα αλλά οι καλλιεργητές είναι μέχρι σήμερα ικανοποιημένοι.

Το στάρι ζέας πέρα από όσα αναφέρθηκαν έχει πολύ καλή γεύση και είναι εύπεπτο. Ο καταναλωτής αναζητά ποιοτικά προϊόντα και το αλεύρι ζέας παράγει ένα εξαιρετικά εύγευστο και εύπεπτο προϊόν, γι' αυτό και κερδίζει συνεχώς στην ελληνική αγορά. Με την αύξηση της κατανάλωσης του αλεύρου ζέας και της καλλιέργειας της ζέας μειώνονται ήδη και οι τιμές του.

Αμερικανός επιστήμονας λίγο πριν πεθάνει: Υπάρχουν εξωγήινοι, κάποιοι είναι φιλικοί μαζί μας


Συγκεκριμένα στοιχεία για την ύπαρξη εξωγήινων παρουσίασε ένας Αμερικανός επιστήμονας λίγο πριν πεθάνει. Το ντοκιμαντέρ με τα όσα εξομολογήθηκε πριν πεθάνει τον περασμένο Αύγουστο, σε ηλικία 78 ετών (pics & vid)

"Οι εξωγήινοι είναι αληθινοί", υποστηρίζει στην κάμερα ο Boyd Bushman επιδεικνύοντας φωτογραφίες προκειμένου να αποδείξει τους ισχυρισμούς του.

Σύμφωνα με την New York Daily News, πρόκειται για έναν επιστήμονα με αξιόλογη πορεία που εργάστηκε στην μυστηριώδη περιοχή 51 (Area 51) στη Νεβάδα των ΗΠΑ.


Ο Bushman λέει -μεταξύ άλλων- πως οι ερευνητές στη μυστική αεροπορική βάση των ΗΠΑ στη Λίμνη Γκρουμ, όπου βρίσκεται η περιοχή 51, μελετούν τους εξωγήινους 24 ώρες το 24ωρο και προσπαθούν να κατανοήσουν πως να τους χειριστούν. Έχουν ύψος περίπου 1,5 μέτρο και ότι "ένας ή δύο εξ αυτών είναι περίπου 230 ετών".

Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες μελετούν δύο ομάδες εξωγήινων σε έναν πλανήτη ονόματι Quintumnia, ο οποίος είναι σε απόσταση 45 ετών από τη Γη.


"Ζουν σε ένα μέρος που μοιάζει με ράντσο και τους χωρίζουμε σε δύο ομάδες", αναφέρει ο Bushman δείχνοντας τις φωτογραφίες τους. "Η μία ομάδα είναι πιο φιλικοί και έχουμε καλύυερη σχέση μαζί τους", προσθέτει

Έχουν διαφορετικά μάτια και μύτες από των ανθρώπων, έχουν πέντε δάχτυλα σε κάθε χέρι και πόδι και διαβάζουν τηλεπαθητικά τη σκέψη.


"Είναι σε θέση να χρησιμοποιούν τη φωνή τους με τηλεπάθεια για να σου μιλήσουν", υποστηρίζει ο Boyd Bushman στο ντοκιμαντέρ διάρκειας 32 λεπτών, περιγράφοντας τις προσωπικές εμπειρίες του από την περιβόητη περιοχή 51 και παρουσιάζοντας πλούσιο φωτογραφικό υλικό.


Jay Parker: Η ελίτ θα ανοίξει το θανατηφόρο βιολογικό κουτί της Πανδώρας για σας. Καλή τύχη γιατί θα την χρειαστείτε.



Ζούμε σε έναν ολογραφικό περιβαλλοντικό προσομοιωτή συνείδησης.  Αν συνεχίσετε να ζείτε χωρίς να σας νοιάζει κανένας, παρά μόνο ο εαυτός σας, θα θερίσετε ότι σπέρνει αυτή η συνείδηση... Και θα το μετανιώσετε.  

Με αυτά τα λόγια κλείνει τη συνέντευξή του ο Jay Parker. Θύμα και αυτός του προγράμματος "Monarch" , εξηγεί τον τρόπο που προγραμματίζεται το υποσυνείδητο του ανθρώπου, από ποιους  και για ποιους λόγους. Επίσης κάνει σοβαρότατες καταγγελίες για τη δράση και την ατζέντα της ελίτ, αυτών που κρατούν όπως λέει, την τύχη της ανθρωπότητας στα χέρια τους και τους ανήκει η αστυνομία, ο στρατός και τα ΜΜΕ. Έρχεται βιολογικός πόλεμος και θα χρειαστείτε την τύχη καταλήγει.

Δείτε τα βίντεο με πολύ μεγάλη προσοχή. Τα συμπεράσματα δικά σας.



Μετάφραση: Vasoula2908
  Κοινοποιήστε.

 awakengr.com 

Tο Μυστικό της Αειζωίας και της Αιώνιας Νιότης στην αρχαία Ελλάδα

Η "Θεότητα" και η "Αθανασία" στην αρχαία Ελλάδα

«Άσοφοι είστε ‘σεις οι άνθρωποι. Δεν προβλέπετε ούτε το μελλοντικό καλό ούτε το κακό. Κι εσύ από την αλογίσιά σου, έπαθες αθεράπευτο κακό. Ορκίζομαι το μεγάλο όρκο των θεών στα νερά της Στυγός, αθάνατο που θα ‘μενε αιώνια νέος θα ‘κανα τν γιο σου και θα του εξασφάλιζα παντοτινή λατρεία. Τώρα δεν υπάρχει τρόπος να αποφύγει το θάνατο. Θα δέχεται όμως αιώνια τιμές, γιατί κοιμήθηκε στην αγκαλιά μου!», είπε έξω φρενών η θεά Δήμητρα στη Μετάνειρα, βασίλισσα της Ελευσίνας. Κι ύστερα της ζήτησε να της χτίσει ένα ναό για να την δοξάζουν, κι εκείνη σ’ αντάλλαγμα θα τους μάθαινε τις ιερές τελετές και τα Μυστήρια.

Μυθολογία Ελλήνων, Καρλ Κερένυι, σ.223

Οι μυθικοί Έλληνες των πανάρχαιων χρόνων της προϊστορίας, τότε που περισσότερο ονομάζονταν Μινύες ή Δαναοί παρά Έλληνες, φαίνεται πως είχαν ανακαλύψει το μεγαλύτερο απ’ όλα τα μυστικά, το Μυστικό της Αειζωίας και της Αιώνιας Νιότης! Ο όρος Αειζωία, όπως λέει ο γλωσσοπλάστης συγγραφέας Α. Τσακαλίας, υποδηλώνει ευτυμολογικά την ικανότητα να μπορείς να ζεις αιώνια, αλλά έχοντας την ελεύθερη βούληση να διαλέγεις μεταξύ ζωής και μη-ζωής, ενώ η Αθανασία σου στερεί το δικαίωμα επιλογής, όπως στην περίπτωση του αθάνατου κενταύρου Χείρωνα. Κατά λάθος χτυπημένος από δηλητηριασμένο βέλος του Ηρακλή, εκείνος δεν μπορούσε να γιατρευτεί αλλά ούτε και να πεθάνει, εκτός αν κάποιος δεχόταν να «θυσιαστεί» και να γίνει αθάνατος στη θέση του! Ο καημένος ο Προμηθέας δέχθηκε, για να μπορέσει να λυτρωθεί ο αινιγματικός Χείρων, ο δάσκαλος όλων των ηρώων και ημιθέων.

Στα πανάρχαια λοιπόν χρόνια, σε εποχές που αναφέρονται μόνο στα αρχεία των Αιγυπτίων ιερέων, τότε που τα «αιώνια παιδιά» κατατρόπωναν το στόλο των θρυλικών Ατλάντων ή και πολύ βαθύτερα στο χρόνο σε εποχές θολές σκεπασμένες με ιστορική ομίχλη, φαίνεται πως οι πρόγονοί μας είχαν ανακαλύψει το Μυστικό των Μυστικών. Σαν το χάρτη του κρυμμένου θησαυρού υφασμένου αλληγορικά στον καμβά των μύθων, ταξιδεύει μέσα στο μπουκάλι του Χρόνου που λικνίζεται στα ήσυχα κύματα του αιώνιου, και ερωτοτροπεί με τη νοημοσύνη των εποχών. «Κι εδώ συμβαίνει κάτι το περίεργο: όσο απομακρυνόμαστε από τα κέντρα των λεγομένων μεγάλων πολιτισμών, όσο ξεφεύγουμε από τις ιδέες των γνωστών μεγάλων θρησκειών, όσο πιο πίσω πάμε στο χρόνο και φτάνουμε σε εποχές και σε περιοχές που κάποιοι ονομάζουν ¨πρωτόγονες¨, τόσο περισσότερο οι απαντήσεις που δίνονται είναι τολμηρές, γεμάτες περηφάνια κι αισιοδοξία για τις ανθρώπινες δυνατότητες: «όχι, δεν είναι ούτε αναγκαίο ούτε αναπόφευκτο να γερνάει και να πεθαίνει ο άνθρωπος! Όσο πιο κοντά βρίσκεται ο άνθρωπος στη φύση, όσο πιο ενωμένος αισθάνεται με το σύμπαν, τόσο μεγαλύτερη είναι η πίστη του στη δυνατότητα της νίκης πάνω στη φθορά και στο θάνατο» γράφει ο Α. Γεωργίου, σ’ εκείνο το εξαιρετικό βιβλίο του Οι Κυνηγοί της Αθανασίας (σ.11). Και συνεχίζει (σ.145): «Αυτό σημαίνει ότι θεωρούμε πως η προσπάθεια του ανθρώπου να βρει τρόπους για να νικήσει τη φθορά και το θάνατο έχει μια αρχαιότητα που μετριέται όχι μόνο με χιλιάδες ή δεκάδες χιλιάδες χρόνια, αλλά με εκατοντάδες χιλιάδες». Και δεν έχει ούτε ένα θαυμαστικό σ’ αυτό το κείμενο!

Αυτή η τολμηρή θέση, αλλάζει κάθε θεώρηση, κάθε αντίληψη για το πιθανό βάθος του χρόνου που συμβαίνουν τα μυθικά γεγονότα. Ξέρουμε ήδη πως οι μύθοι είναι πολύ πιο αρχαίοι από τους «αρχαίους». Ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης δεν έφτιαξαν μύθους, αντίθετα μάλιστα, διερωτώνται για το νόημά τους και την αξία τους. Ο Όμηρος και ο Ησίοδος, διηγούνταν μύθους εξ αποκαλύψεως ή εξυφασμένους σε πολύ παλαιότερο καμβά. Ο Ορφέας, ο αρχαιότερος απ’ όλους (1600π.Χ.), φαίνεται να είναι αυτόπτης μάρτυς των μυθικών γεγονότων ή να «εκμυθεύει» τα γεγονότα. Αλλά, εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια είναι μια χρονική προοπτική με απίστευτους ορίζοντες. Μόνο η εσωτερική φιλοσοφία αναφέρεται σε τέτοιες χρονικές περιόδους, αλλά ο κ. Γεωργίου είναι πολύ «επιστημονικός», δηλαδή γράφει πολύ προσεκτικά για να μη διακυβεύσει την επιστημονική του οντότητα. «Αυτή η μεγάλη αρχαιότητα των τελετουργιών έχει σημασία γιατί, αν πράγματι οι μακρινοί μας πρόγονοι σκέφτονταν και πειραματίζονταν γύρω από τη δυνατότηα βελτίωσης και ανάπτυξης του οργανισμού τους επί εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, δεν αποκλείεται καθόλου να είχαν φθάσει σε απίστευτα προχωρημένες γνώσεις και τεχνικές σ’ αυτόν τον τομέα»

Η Αθανασία λοιπόν, δεν ήταν μια συγκεχυμένη ατελής γνώση, αλλά μάλλον μια συγκροτημένη πολύπλευρη Επιστήμη. Οι επαϊοντες γνώριζαν πολύ καλά τη θεωρία, ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν και ήξεραν εξίσου καλά τι αποτελέσματα να περιμένουν, αν η μέθοδος εφαρμοζόταν σωστά. Οι μέθοδοι και τεχνικές είναι πολλές, αλλά στη μυθική παράδοση εκφράζονται «αλλοιγορικά» (και όχι «αλληγορικά»), μέσα από πράξεις φρίκης και αποκρουστικές περιγραφές που δε θέλει κανείς ούτε να τις ακούει, ούτε να τις διαβάζει. Οι υποψήφιοι αθάνατοι, πνίγονται, καίγονται, διαμελίζονται, βράζονται, πεθαίνουν με αποτρόπαιο τρόπο. Είναι αμέτρητες οι μυθικές μανάδες που έσφαξαν τα παιδιά τους και τα έφαγαν ωμά, ψητά ή βραστά, ή τα έδωσαν σε κάποιον άνθρωπο ή θεό να τα φάει. Όταν ο Διόνυσος πήγε στο Άργος οι Αργείοι δεν τον αναγνώρισαν σαν θεό, κι αυτός τρέλανε τις γυναίκες τους, που πήραν τα βουνά κι άρχισαν να τρώνε τα μωρά τους (Απολλόδωρος, βιβλίο 3, π.36). Τα ίδια περίπου είχαν συμβεί στη Θήβα, όπου η βασίλισσα Αγαύη κάνει κομμάτια τον γιο της Πενθέα γιατί τον πέρασε γι’ αγρίμι. Η Πρόκνη ψήνει τον Ίτη και τον δίνει στον Τηρέα για φαγητό. Η Ινώ βράζει τον Μελικέρτη σε «πεπυρωμένο λέβητα», κι ύστερα τον παίρνει και πηδάει στη θάλασσα, κι έτσι απλά, γίνονται θεοί. Και όχι μόνο μάνες, αλλά και πατέρες και αδελφές. Ο Ηρακλής ρίχνει στη φωτιά τα παιδιά του και τα’ ανίψια του, ο Τάνταλος διαμελίζει τον Πέλοπα, τον βράζει και τον δίνει στους θεούς για γεύμα, ο Ατρέας βράζει τα παιδιά του Θυέστη, ο Λυκούργος κλαδεύει τον Δρύαντα γιατί νομίζει πως είναι αμπέλι, κλπ. Η Μήδεια, η μεγάλη ιέρεια της Ζωής, κομμάτιασε τον αδελφό της Άψυρτο, έκαψε τον αδελφό της Πέρση, πυρπόλησε τη Γλαύκη, έσφαξε τα παιδιά της κι έφυγε σαν κυρία πετώντας με το άρμα που της είχε χαρίσει ο Ήλιος, ο παππούς της… Είναι δυνατόν όλοι οι μυθικοί ήρωες να ήταν παιδοκτόνοι και κανίβαλοι; Ακόμα και οι κανίβαλοι δεν τρώνε τα παιδιά τους, τρώνε τους εχθρούς τους.

Αν πάρουμε κατά γράμμα τους μύθους, θα πρέπει να πιστέψουμε πως οι πρόγονοί μας ήταν τα πιο διεστραμμένα εγκληματικά μυαλά όλων των εποχών. Αλλά στην αρχαία θρησκεία ο δράστης έπρεπε να εξαγνιστεί τελετουργικά αν έκανε φόνο. Π.χ. η Μήδεια εξαγνίζεται για το φόνο του Αψύρτου από την Κίρκη, αλλά δεν αναφέρονται εξαγνισμοί για τα άλλα εγκλήματα. Ο Απόλλων σκότωσε τον «κακό δράκο» Πύθωνα (ο συμβολισμός του «Δράκου» είναι πολυσήμαντος. Ο Πύθωνας ήταν πολύ «καθώς πρέπει» δράκος και κύριος του μαντείου των Δελφών…) και τιμωρήθηκε να υπηρετεί τον βασιλιά Άδμητο επί επτά χρόνια σαν βοσκός του για να εξιλεωθεί. Αλλά όταν σκότωσε την Κορωνίδα, μητέρα του Ασκληπιού, ο Δίας «πέρα έβρεχε». Γιατί;… Υπάρχουν επτά τρόποι (κλειδιά) ερμηνείας των μύθων, και το πιθανότερο είναι πως τα περισσότερα «περίεργα» εγκλήματα, αν ερμηνευθούν στο βιολογικό κλειδί, είναι σκόπιμη κάλυψη των τεχνικών Αειζωίας. Υπάρχει όμως και η εκδοχή της σκόπιμης διαστρέβλωσης των μύθων: «Ξέρουμε σήμερα με βεβαιότητα ότι η θρησκεία που έφεραν μαζί τους τα ελληνικά φύλα, όταν ήρθαν στον χώρο που λέμε Ελλαδικό, ήταν εχθρική απέναντι σ’ όλες τις ¨τεχνικές αθανασίας¨». (Κυν. Αθ. Σ. 53).

Μήπως όμως, οι τεχνικές αθανασίας αφορούν την αθανασία της ψυχής ή του πνεύματος; Τελετές και βαθμούς μύησης στα μικρά και μεγάλα Μυστήρια; Κι όμως όχι. Τα «δρώμενα», «δεικνύμενα» και «λεγόμενα» των Μυστηρίων ήταν απόρρητα με όρκο σιωπής επί ποινή θανάτου, άρα δε λέγονταν και δεν γράφονταν - και πράγματι ελάχιστα έχουν διαρρεύσει. Εξάλλου αναφορά σε «ανάσταση πνεύματος» είναι ανυπόστατη και η «μύηση μωρού» είναι οξύμωρη. Υπάρχουν ερμηνείες μύθων που συνδέονται με μυστηριακές μυήσεις, όπως ο διαμελισμός του Διονύσου, αλλά η μια ερμηνεία δεν αναιρεί την άλλη και γι’ αυτό υπήρχαν τόσοι «επέκεινα» τόποι: Νήσος Μακάρων, Ηλύσια Πεδία, Όλυμπος, ο αινιγματικός Τάρταρος για άτακτους θεούς και για τους άτυχους ο Άδης.

Η επιστήμη της Αειζωίας χρησιμοποιούσε πολλές τεχνικές και μεθόδους για την επίτευξη του ιερού σκοπού. Αν ρωτήσουμε τους μύθους, μοιάζει να λένε πως οι τεχνικές είναι συνυφασμένες με τα τέσσερα ή πέντε στοιχεία ή «ριζώματα»: Αιθέρα, Φωτιά, Αέρα, Νερό, Γη. Οι αντίστοιχες τεχνικές ήταν: α) ψήσιμο στη φωτιά β) διαμελισμός και βράσιμο γ) έκθεση στον αέρα δ) παραμονή στο νερό και ε) παραμονή σε σπηλιά ή σε ομοίωμα ζώου. Ο διαχωρισμός όμως αυτός δεν είναι απόλυτος, γιατί πολλές φορές χρησιμοποιούνται περισσότερα από ένα στοιχεία, και άλλες τόσες αναφέρονται παράξενοι τρόποι αθανασίας, όπως μια χρυσή τρίχα (Πτερέλαος), μια πορφυρή τρίχα (Νίσος), βότανα, φίλτρα, αμβροσία, δύναμη, πονηριά, μουσική, έρωτας ή φιλία με τους θεούς κτλ. Η «θεά» Δήμητρα χρησιμοποιεί την τεχνική του «Αιθερικού Πυρός» (ψησίματος;).

Η μέθοδος της Δήμητρας χρησιμοποιείται κυρίως από «θεούς» κι αντιστοιχεί στο στοιχείο του Αιθέρα. Όταν η Δήμητρα, περίλυπη για το χαμό της Περσεφόνης έφθασε στην Ελευσίνα, έγινε παραμάνα του μικρού Δημοφώντα, ιού του βασιλιά Κελεού και της βασίλισσα Μετάνειρας. «Η Δήμητρα περιποιόταν το παιδί στο παλάτι. Αυτό μεγάλωνε σαν θεός, χωρίς τροφή και χωρίς πιοτό. Η θεά το μύρωσε με αμβροσία(;) και το φύσηξε με τη γλυκιά αναπνοή της. Κάθε βράδυ έβαζε το παιδί πάνω στη δυνατή φωτιά, σαν πελεκούδι από το οποίο φτιαχνότανε ένα δαδί». Οι γονείς του δεν ήξεραν τίποτα. «Γι’ αυτούς ήταν ένα θαύμα πως ο γιός τους μεγάλωνε. Είχε γίνει σχεδόν σαν τους θεούς(!). Η Δήμητρα θα τον έκανε αθάνατο που δε γερνάει ποτέ, αν η Μετάνειρα, αλόγιστη, δεν κατασκόπευε και δεν είχε δει, τι συνέβαινε με το παιδί». Η βασίλισσα έβαλε τις φωνές πως θα καεί το παιδί της. Η Δήμητρα θύμωσε. Τράβηξε τον Δημοφώντα από τη φωτιά και τον ακούμπησε στο πάτωμα, ύστερα γύρισε και κατσάδιασε τη Μετάνειρα (Κερένυι, Μυθ. Ελλ. Σ. 223). Ο Απολλόδωρος είναι λακωνικός, αλλά η εκδοχή του είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα: «Το επήρε η Δήμητρα και το έτρεφε, κι επειδή ήθελε να το κάνει αθάνατο, τις νύχτες παράχωνε το βρέφος στη φωτιά για να του αφαιρέσει τις θνητές σάρκες(!)» (βουλομένη δε αυτό αθάνατον ποιήσαι, τας νύκτας εις πυρ κατετίθει το βρέφος και περιήρει τας θνητάς σάρκας αυτού»). Επειδή δε ο Δημοφών μεγάλωνε παραδόξως κάθε μέρα, την παραφύλαξε η Μετάνειρα, κι όταν την είδε να το ‘χει χωμένο στη φωτιά («εις πυρ εγκεκρυμμένον»), έβαλε τις φωνές και το βρέφος κάηκε (Απολλόδωρος β.31 σ.22).

Τι είδους φωτιά ήταν αυτή στην οποία η Δήμητρα έχωνε και έψηνε τον Δημοφώντα; Πως έφευγαν οι «θνητές σάρκες» με το «πυρ» και με τι αντικαθίσταντο; Και γιατί μόλις η Μετάνειρα έβαλε τις φωνές, η Δήμητρα διέκοψε τη διαδικασία αθανατοποίησης ή, ακόμα χειρότερα, άφησε το παιδί να καεί; Ο Θόδωρος Αξιώτης (Αργώ σ.129) γράφει: «Όταν η Δήμητρα προσπαθούσε να κάνει αθάνατο τον γιο του Κελεού, σημαίνει ότι τον εξαϋλωνε. Το ίδιο με τη Θέμιδα και τον Αχιλλέα…». Εδώ ο Αξιώτης εννοεί τη Θέτιδα (ο Θόδωρος Αξιώτης ήταν ο εκπληκτικός εκείνος άνθρωπος που, όταν του μιλούσαν οι «πεντάγωνοι» στρατηγοί περί σοβαροτάτων θεμάτων, αιωρείτο με την καρέκλα του ως το ταβάνι για να σκεφθεί, και κατέβαινε ως το τραπέζι για να τους απαντήσει. Ο Αξιώτης «έφυγε» μυστηριωδώς). Και συνεχίζει: «το ίδιο με την Αθηνά και τον Περσέα, το ίδιο με την Αθηνά και τον Εριχθόνιο». Εξαιρετική εκδοχή!… Το πιθανότερο όμως είναι, σύμφωνα με την εκδοχή του Απολλόδωρου, ότι το «εις πυρ εκγεκρυμμένον» σημαίνει πως τον έκρυβε στα πυρωμένα κάρβουνα και τις στάχτες και τον σιγόψηνε, δηλαδή, τον έλουζε με κάποιο «πυρ» επομένως, είναι μία ακτινοβολία που προκαλεί μεταλλάξεις στο DNA, δημιουργώντας ένα νέο τύπο αθάνατων και αγέραστων κυτταρικών δομών, απαλλαγμένων από τα γονίδια του θανάτου και του γήρατος. Άλλη εξαιρετική εκδοχή είναι ότι, με ένα «νυστέρι» τύπου λέιζερ, που εκπέμπει μια δέσμη πολωμένης ενέργειας με συγκεκριμένη ή εναλλασσόμενη παλμικότητα, αφαιρούνται τα γονίδια του γήρατος και του θανάτου, οι θνητές σάρκες.

Η τελετουργία ή «θεραπεία», θα πρέπει να γίνει σε απόλυτη απομόνωση και ηρεμία, γι’ αυτό η Δήμητρα εργαζόταν νύχτα. Η μετάλλαξη πρέπει να είναι σταδιακή, γι’ αυτό διαρκούσε «νύχτες» και όχι μόνο μία νύχτα. Σίγουρα η διαδικασία θα πρέπει να γίνεται με πολλή προσοχή και μεγάλη συγκέντρωση εκ μέρους του επιστήμονα «θεού», για να μην κάνει στην κυριολεξία ψητό τον υποψήφιο. Αν η Μετάνειρα μπήκε στο «εργαστήριο» τσιρίζοντας, είναι πιθανόν να ταράχθηκε η Δήμητρα και πράγματι να έκαψε τον Δημοφώντα ή, στην εκδοχή που αναφέρει ο Κερένυι, να έκανε κάποιο λάθος και να προκάλεσε ανεπανόρθωτη βλάβη στη δομή των κυττάρων του παιδιού, έτσι που να μην μπορούσε ξανά να υποστεί τη διαδικασία γονιδιακής μετάλλαξης.

Η μέθοδος της θεάς Δήμητρας είναι βέβαια Θεϊκή, αλλά τι δουλειά είχε να περνάει την ώρα της με τους ανθρώπους, να γελάει με τα αστεία της Ιάμβης, να νταντεύει και να ψήνει μωρά; Όταν εμφανίστηκε στην Ελευσίνα, είχε εμφάνιση γριάς από τη στενοχώρια της για το χαμό της Περσεφόνης. Αλλά όταν μπήκε στο παλάτι του Κελεού, το κεφάλι της άγγιζε τη σκεπή. Σαν θεά, πετούσε μέχρι τον Ήλιο για πληροφορίες, αλλά είχε και δύο αναμμένους δαυλούς στα χέρια. Τι τους ήθελε; Για να βρει τον Ήλιο; Η Εκάτη πετούσε μαζί της, επίσης με έναν αναμμένο δαυλό για «περισσότερο φως»! Ο δαυλός είναι ένα από τα σύμβολα των Μυστηρίων, αλλά είναι σύμβολο μιας αναμμένης τουρμπίνας. Εξάλλου, η Δήμητρα, παρά τα νεύρα που είχε με τη Μετάνειρα, έφτιαξε στον μεγάλο γιο (τον Τριπτόλεμο) ένα άρμα που το ‘σερναν ιπτάμενοι δράκοντες. Κι εκείνος σαν καλό παιδί, έσπειρε από ψηλά όλη τη γη με στάρι. ( Το περίεργο δεν είναι μόνο πως η Δήμητρα έκλεβε τη δουλειά του Ήφαιστου, «δίφρον κατασκευάσασα πτηνών δρακόντων», ενώ του Ίδα ήταν απλώς «άρμα υπόπτερον» που πέταγε χωρίς δράκους). Τέλος η «θεά» απαίτησε ένα μεγάλο ναό στη θέση που είναι και σήμερα. «Στο ναό έμενε η Δήμητρα μακριά από τους μακάριους θεούς και θρηνούσε για την κόρη της» και μάλιστα εκείνο το χρόνο τους έκανε τη ζωή κόλαση, θεών και ανθρώπων.
Τι έκανε η θεά στο ναό και δεν πήγαινε στο παλάτι της να κλαίει, αφού είχε ωραιότατο παλάτι; Τουλάχιστον οι Αργοναύτες το είχαν δει. Αφού ταλαιπωρήθηκαν επί δώδεκα ημέρες σε άγνωστες θάλασσες, βρέθηκαν χωρίς πολλά-πολλά από τον Εύξεινο Πόντο στον Ατλαντικό ( ή πέταξε η Αργώ ή λείπει κείμενο), και συνεχίζει ο Ορφέας: «Ούτε κανένας θα ήξερε που βρισκόμαστε, αν ο Λυγκεύς, που βλέπει πάρα πολύ μακριά (ακόμη και κάτω από τη γη!), δεν παρατηρούσε εις τα έσχατα μέρη του ησύχως ρέοντος Ωκεανού μίαν πευκόφυτον νήσον. Και τα μεγάλα ανάκτορα της βασιλίσσης Δήμητρος. Γύρω δε από αυτά, εν μέγα νέφος είχε σχηματίσει κύκλον» (Ορφ. Αργ. 1189-1117). Ο Ορφέας δεν αναφέρει τη Δήμητρα σαν θεά αλλά ως άνασσα (βασίλισσα), και αργότερα όταν αντικρίζουν τα παλάτια του θεού Διονύσου τον αναφέρει ως άνακτα (άναξ = βασιλιάς). Μήπως γιαί ήταν πολύ αρχαιότερος των άλλων αφηγητών; Ο Αργύρης Τσακαλίας είναι πεπεισμένος ότι οι «θεοί» είναι άνθρωποι που μέσω μυήσεων έγιναν αθάνατοι και πανίσχυροι, όπως διηγείται πολύ αναλυτικά στο πρόσφατο βιβλίο του Γαλαξιακή Αγαποκοινωνία: « Ο Προμηθέας τους μιλά περιμένοντας τον Ηρακλή να τους μεταφέρει στο άγνωστο σημείο του ηλιακού συστήματος, όπου τους περιμένει το καινούργιο σχολείο που είχε προηγουμένως φτιάξει» (σ.81) ενώ σε «άχρονο χρόνο»: «Ο Διόνυσος τελείωσε τη θεϊκή σχολή στο άστρο της Μαίρας(!) (Μερού, Μηρού, Κυνός) και ήλθε να μυήσει τους νέους Αθηναίους» (σ.128).

Μια άλλη θεϊκή επιστήμων που χρησιμοποιούσε τη μέθοδο του Αιθερικού Πυρός ήταν η Θέτις, παρόλο που γνώριζε πολλές μεθόδους. Όταν η Θέτις παντρεύτηκε τον Πηλέα στο Πήλιο, κατέβηκαν οι θεοί στο γάμο και διασκέδαζαν με τους ανθρώπους, κάτι που συνέβαινε πολύ σπάνια. Όταν ο Πηλέας επιχείρησε να συνουσιασθεί με τη Θέτιδα, εκείνη μεταμορφώθηκε σε φωτιά, νερό, θηρίο κλπ. (σαν τον Πρωτέα και τον Νηρέα), αλλά ο πήλινος άνθρωπος την κράτησε γερά, όπως τον είχε συμβουλεύσει ο Χείρων. «Άμα δε η Θέτις εγέννησε ένα βρέφος από τον Πηλέα, επειδή ήθελε να το κάνει αθάνατον, την νύχτα, κρυφά από τον Πηλέα, το έχωνε στη φωτιά και έτσι κατέστρεφε ό,τι κομμάτι ήταν μέσα στο σώμα του παιδιού θνητόν από τον πατέρα του, την ημέρα δε το έχριε με αμβροσίαν» («αθάνατον θέλουσα ποιήσαι τούτο, κρυφά Πηλέως εις το πυρ εγκρύβουσα της νυκτός έφθειρε ό ήν αυτώ θνητόν πατρώον, μεθ’ ημέραν δε έχριε αμβροσία»). «Ο Πηλέας όμως παραφύλαξε κι όταν είδε το παιδί επάνω στη φωτιά έβαλε τις φωνές. Κι η Θέτις επειδή εμποδίστηκε να ολοκληρώσει το έργο της, παράτησε το νήπιο κι έφυγε και πήγε στις Νηρηίδες» (Απολλόδωρος βιβλίο 3, 171).

Το σκηνικό είναι σχεδόν το ίδιο με την αφθάτριση του Δημοφώντα. Νύχτα, ησυχία, το πυρ που απαλλάσει τον Αχιλλέα από τα θνητά γονίδια του πατέρα του. Αυτή τη «έγκρυψις εις πυρ», είναι ίσως φράση-κλειδί. Το πυρ, έχει μια μικρή διαφορά από τη φωτιά. Πυρπολώ δε σημαίνει «φωτιαπολώ» ούτε εκπύρωση σημαίνει «εκφώτιαση». Τα πυρ-ακτ-ωμένα κάρβουνα δεν είναι φωτιά, είναι χόβολη. Ένα ραδιενεργό κάρβουνο, λάμπει τη νύχτα σαν αναμμένο κάρβουνο. «Ο Μπεκερέλ έχει φυλαγμένο σ’ ένα μολυβένιο κουτάκι έναν πολύ μικρό κόκκο από αυτή την ύλη. Στο σκοτάδι εκπέμπει μια πρασσινωπή λάμψη που μοιάζει με της πυγολαμπίδας» (Ε. Μπλαβάτσκυ, Επιλογή Γραπτών σ119). Αν η Θέτις και η Δήμητρα σκέπαζαν το σώμα των παιδιών με ραδιενεργά «κάρβουνα», μιας άγνωστης σε μας ακτινοβολίας που έλαμπαν στο σκοτάδι με πράσινο ή κόκκινο φως, δεν θα ήταν αρκετό να προκαλέσει τον πανικό του Πηλέα ή της Μετάνειρας; Αν ένας αναστενάρης, έπαιρνε ένα μωρό και το έβαζε να περπατήσει στα αναμμένα κάρβουνα, με όλη την τελετουργία που κάνει άτρωτα τα πόδια του, κι εκείνη την ώρα ορμούσε ο γονιός ουρλιάζοντας ότι του καίει το παιδί του, τι θα συνέβαινε; Μάλλον θα έσπαγε η συγκέντρωση του αναστενάρη και θα του καιγόταν το παιδί. Ο Αχιλλέας μάλιστα, ήταν τόσο μωρό που δεν είχε θηλάσει ακόμα, αυτό σημαίνει το όνομά του. Δικαιολογημένη λοιπόν η οργή της Θέτιδας αλλά και της Δήμητρας.

Η τελετουργία του αιθερικού πυρός για τη Αειζωία και αει-νεότητα του Αχιλλέα και του Δημοφώντα είναι πανομοιότυπες. Στην περίπτωση του Ασκληπιού, του Διονύσου και του Εριχθόνιου η περιγραφή είναι πιο αινιγματική. Ο Απόλλων ερωτεύθηκε την Κορωνίδα, κόρη του Φλεγύου βασιλιά των Φλεγρών και την άφησε έγκυο (στο αστρονομικό κλειδί: ο ήλιος απέκτησε τη φλεγόμενη κορώνα του). Η Κορωνίς όμως προτίμησε τον Ίσχυ για άντρα της. Το κοράκι του ‘πε τα νέα κι ο Απόλλων έξαλλος το ‘κανε μαύρο από άσπρο. Η Άρτεμις τόξευσε την Κορωνίδα μαζί με άλλες Φλέγυες γυναίκες. Φλόγες άναψαν και καιγόταν η Κορωνίς. Ο Απόλλων άρπαξε τον Ασκληπιό από το σώμα της μάνας του (όπως ο Δίας τον Διόνυσο, από το σώμα της καιόμενης Σεμέλης) και φυσικά τον πήγε στον Χείρωνα (Πίνδαρος Εις Πυθιονίκας). Ο Ασκληπιός όχι μόνο έγινε Αθάνατος, αλλά δεν άφηνε και κανέναν να πεθάνει και σαν μα μην έφθανε αυτό ανάσταινε και νεκρούς. Ο Απολλόδωρος μετά από έρευνα αναφέρει έξι αναστημένους, αλλά εδώ εξατάζουμε την τεχνική του «ψησίματος στη Φωτιά»….

Ο Εριχθόνιος έχει δύο γονείς αθάνατους, αλλά κι αυτός έχει ένα μικρό πρόβλημα. Η Αθηνά πήγε στον Ήφαιστο να φτιάξει όπλα, αλλά εκείνος άρχισε να την κυνηγάει για να συνουσιασθούν. Πρόλαβε και εκσπερμάτωσε στο μπούτι της. Εκείνη πήρε μαλλί, σκούπισε το σπέρμα με αηδία και το πέταξε στη γη. Από το πύρινο σπέρμα του Ηφαίστου, η Γη γέννησε τον Εριχθόνιο. «Τούτον Αθηνά κρυφά των άλλων θεών έτρεφε, αθάνατον θέλουσα ποιήσαι». Και τον έβαλε σε μια θήκη («κτιστίν»!-Απολλόδωρος β3/189) και την παρέδωσε στις κόρες του Κέκροπα να την φυλάνε. Εκείνες παράκουσαν την απαγόρευση της θεάς, άνοιξαν τη «θήκη», τρελάθηκαν μ’ αυτό που είδαν κι αυτοκτόνησαν. Τι είδαν; Ένα τεράστιο φίδι ή τον Εριχθόνιο μισό-φίδι. Και γι’ αυτό τρελάθηκαν; Χμμ…Αν η «θήκη» είναι κάτι σαν τη θήκη της αξονικής τομογραφίας και το «φίδι» μια πολωμένη ακτινοβολία ή ροή φωτονίων; Κι αν ο Εριχθόνιος ακτινοβολεί κάποιο φως ή είναι μισο-εξαϋλωμένος; Τότε ίσως και να τρελαίνεσαι… Όπως τρελαίνεσαι με τον Αξιώτη: « ο Εριχθόνιος είναι πολύ κοντά στο μαγικό λυχνάρι του Αλαντίν. Όπως το τζίνι μπορούσε να μπει στο μαγικό του λυχνάρι, το ίδιο κι ο Εριχθόνιος μπορούσε να χωρέσει στη μαγική θήκη της Αθηνάς. Φυσικά όχι σαν Εριχθόνιος, αλλά ίσως σαν μια μαγική πέτρα που εκπέμπει ακτινοβολίες από το «Αθάνατο Πυρ» (Αργώ σ.129). Νομίζω πως είναι πολύ πιθανότερο, η μαγική πέτρα να ακτινοβολούσε Αθάνατο πυρ στον Εριχθόνιο.
«Ξέρουμε σήμερα, πέρα από κάθε αμφισβήτηση, ότι ο άνθρωπος είναι ένα μεταλλαγμένο πλάσμα(!) σε σύγκριση με τους προγόνους του. Η αλλαγή αυτή και ο τρόπος που έγινε είναι ένα από τα αινίγματα που προσπαθεί να λύσει η επιστημονική έρευνα» (Κυν. Αθ. 137). Όσο για το παλιό Λυχνάρι (αρχαία σοφία), ο Αλαντίν πρέπει να το τρίψει καλά για να γυαλίσει (ν’ ασχοληθεί με πάθος) για να εμφανισθεί το τζίνι (πνεύμα των μύθων και παραδόσεων) που πραγματοποιεί τις επιθυμίες. Αλλιώς όσο το μεταχειρίζεσαι σαν «παλιό λυχνάρι», το Πνεύμα δεν αποκαλύπτεται.(truthison.com)

 thesecretrealtruth.blogspot.com

ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ


Ορισμένοι άνθρωποι, όταν έρχονται σ’ επαφή με την Αλήθεια, κυριεύονται από φόβο. Αποφάσισα λοιπόν να εξηγήσω τί ακριβώς τους συμβαίνει, διηγούμενη μια ιστορία.

Η ιστορία που θα διηγηθώ, αν και είναι απόλυτα πραγματική, μοιάζει φανταστική, επειδή διαδραματίζεται έξω από το Matrix.

Αυτήν την ιστορία θα μπορούσαμε να την εντάξουμε σαν «πρώτο μέρος» (εισαγωγικό) της περιγραφής του «Σπηλαίου» του Πλάτωνα, αλλά και σαν συμπληρωματική του πληροφορία, αφού ο Σωκράτης (δια χειρός Πλάτωνος) δεν μας εξηγεί για ποιο λόγο εκείνοι οι φυλακισμένοι βρίσκονται αλυσοδεμένοι και πλανημένοι, κοιτάζοντας τις σκιές στον τοίχο του σπηλαίου!!!…

Η ιστορία μας λοιπόν έχει ως εξής:

Σε έναν κόσμο που βρίσκεται έξω από τη φαντασία των ανθρώπων, παιζόταν παράνομα ένα παιχνίδι, οργανωμένο από μια ομάδα αποστατών.

Αυτοί, έστειλαν τελάληδες να διαφημίσουν το παιχνίδι τους, για το πόσο ενδιαφέρον και πόσο «ζωντανό» ήταν.

Πολλοί κάτοικοι εκείνου του Κόσμου, έτρεξαν να δηλώσουν συμμετοχή.
Στήθηκαν στην ουρά και περίμεναν τη σειρά τους, χωρίς να αναρωτηθούν ούτε για τους όρους του παιχνιδιού, ούτε για τις πραγματικές προθέσεις των διαχειριστών του.

Ένας ένας, πέρναγε σ’ ένα προσωπικό μικρό δωμάτιο, ξάπλωνε σ’ ένα κρεβάτι, και οι υπεύθυνοι του παιχνιδιού, του φορούσαν τις ειδικές (ενεργειακές) στολές και μια κάσκα (=κράνος) εικονικής πραγματικότητας στο κεφάλι, που τον «μετέφερε» σ’ έναν πλασματικό κόσμο.

Εκεί, διέθετε ένα σώμα· όχι όπως το αληθινό (πνευματικό), αλλά ένα σάρκινο (εικονικό) σώμα. Μ’ αυτό, θα μπορούσε να λειτουργήσει όπως εκείνος ήθελε! Να δημιουργήσει, να συνάψει σχέσεις, να «αγαπήσει», να πολεμήσει, να δοκιμάσει και να δοκιμαστεί, να ζήσει άπειρες εμπειρίες εικονικής ζωής.

Η πρώτη δοκιμή του παιχνιδιού ήταν δωρεάν!

Μόλις όμως όλοι φόρεσαν τις ενεργειακές στολές τους(ενεργειακά σώματα) και τις κάσκες της εικονικής ζωής, άρχισαν να εθίζονται στο «δυνατό ναρκωτικό» της μορφής. Τότε δεν το κατάλαβαν, αλλά νόμιζαν πως τους είχε συνεπάρει το παιχνίδι στο οποίο συμμετείχαν.

εικονική πραγματικότητα 1

Το παιχνίδι, χωριζόταν σε καθορισμένες διάρκειες(χρόνου) ορισμένου κύκλου, και το τέλος κάθε κύκλου, οι συμμετέχοντες το αποκαλούσαν «θάνατο». Με κάθε λήξη κύκλου, αν το ήθελαν, θα μπορούσαν να εγκαταλείψουν το παιχνίδι. Δεν έπρεπε όμως να σπάσουν από μόνοι τους τον ορισμένο κύκλο τους, επειδή οι όροι του παιχνιδιού όριζαν μεγάλη ποινή για κάτι τέτοιο. Η εξάρτηση όμως που ασκούσε το παιχνίδι πάνω στους παίκτες, ήταν τόσο μεγάλη, που εκείνοι αδυνατούσαν να το εγκαταλείψουν.

Έτσι έμπαιναν ξανά και ξανά μέσα στο παιχνίδι της ψευδαίσθησης, σαν μανιασμένοι.
Μετά από την πρώτη γνωριμία με το παιχνίδι που ήταν δωρεάν, για να συνεχίσει κάθε παίκτης να συμμετέχει, έπρεπε να πληρώσει! … Ο τρόπος όμως της πληρωμής ήταν απόλυτα ειδεχθής. Η πληρωμή απαιτούσε με κάθε είσοδο στο παιχνίδι, ο παίκτης να καταβάλει στους διαχειριστές ένα κομμάτι του αληθινού του σώματος (του πνευματικού)· επειδή οι διαχειριστές, είχαν στήσει όλο αυτό το δήθεν παιχνίδι, για να φάνε* τους παίκτες, δηλαδή να τους συγχωνεύσουν μέσα στη δική τους ύπαρξη, αφού από αυτό εξαρτιόταν η επιβίωσή τους! … Οι λόγοι δεν είναι της παρούσης να εξηγηθούν.

* ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΦΙΛΙΠΠΟΥ (Translated by Wesley W. Isenberg)
«
God is a man-eater. For this reason, men are sacrificed to him.»
Μετάφραση:

«Ο θεός είναι ένας ανθρωποφάγος. Εξαιτίας αυτού, οι άνθρωποι θυσιάζονται σ’ αυτόν.»

ο άρχων του κόσμου τούτου

Έτσι οι παίκτες άρχισαν να δίνουν αρχικά τα αληθινά τους δάκτυλα, έπειτα τα αληθινά τους χέρια, έπειτα τα αληθινά τους πόδια και μετά τα αληθινά ζωτικά τους όργανα.

εικονική πραγματικότητα 3


Μετά από πολλαπλές επισκέψεις στο σατανικό παιχνίδι της εικονικής πραγματικότητας, απέμεναν σ’ εκείνο το κρεβάτι, σακατεμένα, κατακρεουργημένα σώματα, με ένα κεφάλι μόνο, να φοράει την κάσκα της εικονικής ζωής. …Κάποια στιγμή θα έχαναν κι αυτό!

… Κι έπειτα ερχόταν η Αλήθεια, για να τους δείξει την πραγματική τους κατάσταση.
Και όσοι είχαν δώσει πολλά και ζωτικά όργανα σ’ αυτό το παιχνίδι, μάθαιναν την Αλήθεια, και κυριεύονταν από πανικό, επειδή διαπίστωναν ότι είχαν χάσει το μισό (πραγματικό) τους σώμα!!! Η εικονική τους προβολή μέσα στο παιχνίδι (δηλαδή το υλικό τους σώμα), δεν μπορούσε να καταλάβει τί ήταν εκείνο που τους προκαλούσε εκείνον τον ακαθόριστο φόβο όταν έρχονταν σε επαφή με την Αλήθεια. …Όμως η Ψυχή έχει δική της γλώσσα, ανεξάρτητη από λέξεις, για να κραυγάσει την απόγνωσή της!

Και ξαναφόραγαν την κάσκα της «ασφάλειας» και ξεφώνιζαν στους άλλους να μείνουν μακριά από εκείνη την Αλήθεια.
Και ήταν άλλοι, που είχαν δώσει λιγότερα κομμάτια τους· και όταν μάθαιναν την Αλήθεια, ξύπναγαν και φώναζαν με δύναμη στους άλλους να ξυπνήσουν κι εκείνοι για να σωθούν…

Και άλλοι από αυτούς παρέμεναν ξύπνιοι, και έβγαζαν την κάσκα και «φορτώνονταν το σταυρό» της φρικτής τους πραγματικότητας· όμως άλλοι, μη αντέχοντας την φρικτή πραγματικότητα, ξαναφόραγαν την κάσκα της ψευδαίσθησης και βυθίζονταν ξανά στην πλάνη του εικονικού, σβήνοντας από την μνήμη τους κάθε ίχνος της Αλήθειας που κάποια στιγμή πληροφορήθηκαν…
Αυτοί, αφού κάποια στιγμή δώσουν και το τελευταίο τους (πραγματικό) ζωτικό όργανο ως πληρωμή, θα σβήσουν οριστικά, φορώντας την κάσκα της εικονικής ζωής τους.

Όταν οι διαχειριστές του παιχνιδιού πληροφορήθηκαν για αυτή την αποκάλυψη, θορυβήθηκαν και άρχισαν να διαρρέουν ψεύδη και συκοφαντίες γι’ αυτή την Αλήθεια, και με πάσης φύσεως εκφοβισμούς, προσπαθούσαν να αποτρέψουν τους παίκτες να εγκαταλείψουν το παιχνίδι τους.

Έτσι, κάποιοι που πληροφορούνταν την Αλήθεια κυριεύονταν από πανικό· είτε επειδή τους τον ενέπνευσαν οι διαχειριστές του παιχνιδιού, είτε επειδή συνειδητοποίησαν πως είχαν παραχωρήσει πολλά μέρη του αληθινού τους σώματας, απομένοντας λειψοί!!

…Εσύ σε ποια κατηγορία ανήκεις; Μπορείς να εγκαταλείψεις το φρικτό παιχνίδι που αποκαλείς «ζωή καιθάνατο» ή όχι;


Ανήκεις σ’ αυτούς που φοβήθηκαν την Αλήθεια και πανικόβλητοι ξαναφόρεσαν την κάσκα της πλάνης για να συνεχίσουν την εικονική τους ζωή;

…Σ’ αυτούς που επηρεάστηκαν από τους εκφοβισμούς των διαχειριστών του παιχνιδιού ή σ’ εκείνους που αν και τρόμαξαν με την κατάστασή τους, έβγαλαν την κάσκα της ψευδαίσθησης και ξεκίνησαν την απεξάρτηση, προετοιμάζοντας τον εαυτό τους για την ώρα δραπέτευσής τους;

…Ή μήπως είσαι κάποιος από τους διαχειριστές;;;;;;;;;


ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ
ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ:
«ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ; -ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ»

Πάμε αντίστροφα


Το ότι ο άνθρωπος έχει δώσει την ενέργειά του προς λάθος κατεύθυνση είναι πλέον βέβαιο.

Γι’ αυτό δυστυχεί ενώ υποτίθεται ότι προοδεύει.

Γι’ αυτό καταστρέφει ενώ υποτίθεται ότι αναπτύσσεται

Γι’ αυτό αποβλακώνεται και γίνεται δούλος ενώ υποτίθεται ότι εκσυγχρονίζεται

Γι’ αυτό αυτοκτονεί ενώ υποτίθεται ότι τρέφεται

Γι’ αυτό καταναλώνει τροφές και ανθρώπους ενώ υποτίθεται ότι τρώει, πίνει και ερωτεύεται

Γι’ αυτό αφανίζει ανθρώπους και άλλα πλάσματα ενώ υποτίθεται ότι εκπολιτίζεται

Γι’ ατό γίνεται κυνικός ενώ υποτίθεται ότι μορφώνεται

Γι’ αυτό ζει ως γρανάζι μηχανής ενώ υποτίθεται ότι ευημερεί

Γι’ αυτό περιορίζεται σε ένα ατελές τεχνητό σύστημα ενώ υποτίθεται ότι ευρύνει τον νου και την οπτική του

Γι’ αυτό θεωρεί φυσικό πόρο το χρήμα ενώ υποτίθεται ότι σπουδάζει

Γι’ αυτό γίνεται ολοένα και πιο αδαής από ζωή ενώ υποτίθεται ότι εξελίσσεται

Γι’ αυτό έχει δημιουργήσει κοινωνίες κανιβάλων ενώ υποτίθεται ότι είναι ον κοινωνικό και αλληλέγγυο

Γι’ αυτό είναι γεμάτος απωθημένα ενώ υποτίθεται ότι ζει

Γι’ αυτό είναι προσκολλημένος στο χρήμα και στην ύλη ενώ υποτίθεται ότι φιλοσοφεί

Γι’ αυτό πεθαίνει έντρομος και πρόωρα και βίαια κάποιες φορές ενώ υποτίθεται ότι μια ζωή ασκείται για αυτή του την μεταμόρφωση που λέγεται θάνατος

Επειδή αντί να πορεύεται με οδηγό το μεγαλείο της ύπαρξής του και της ψυχής του επέλεξε να αφεθεί στην μικρότητά του.

Επειδή αντί να νιώσει και να βιώσει το μεγαλείο του, να το θέσει εμπρός σε κάθε του συναναστροφή με τον άλλον και με τα άλλα πλάσματα, επέλεξε να δείχνει τον ποταπό εαυτό του.

Ένας δρόμος υπάρχει για την αλλαγή της πορείας αυτής. Η συνειδητότητα.

Και ένας τρόπος για να την φτάσει κανείς.

Ο επαναπροσανατολισμός στην φυσική υπόστασή του, η επαναπροσέγγιση της ζωής και του οικοσυστήματος, η συναίσθηση της θέσης του ανάμεσα στους άλλους ανθρώπους, στα άλλα πλάσματα και στους φυσικούς πόρους, η πνευματική άσκηση και η συνειδητοποίηση του μεγαλείου του που καθιστά ντροπή και αναξιοπρέπεια την πρόταξη τόσης μικρότητας στον καθημερινό του βίο.

Ας αρχίσουμε από τα δύσκολα λοιπόν. Ας είμαστε καθημερινά μεγαλειώδεις στις επαφές μας με τα άλλα πλάσματα και κυρίως με τον άλλον άνθρωπο. Ακόμη και με τους υβριστές μας, τους χλευαστές μας, τους εκμεταλλευτές μας, τους ζηλόφθονες, τους αδαείς αυτούς που επιλέγουν να κυβερνιούνται από την ανθρώπινη μικρότητα, ας είμαστε συγχωρητικοί, για να συν-χωρέσουμε και να μην κανιβαλιζόμαστε. Ας τους αποδείξουμε το μεγαλείο που κρύβουν κι εκείνοι εντός τους.

Μόνον έτσι αλλάζει ο κόσμος γύρω μας. Όταν αλλάξει μέσα μας και όταν αλλάξουμε εμείς, ο καθένας προσωπικά στον μικρόκοσμό του την οπτική και την προσέγγισή μας


 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes