Αβάσταχτο, το κενό της ψευδαίσθησης





Μπορούμε να ζήσουμε με ασφάλεια, ηρεμία, σκοπό, ισορροπία, σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία, φαίνεται να χάνεται και να τρέφεται ακόμα με ψευδαισθήσεις;

Οι απαντήσεις είναι πάντα απλές, φτάνει να τολμούμε τις ερωτήσεις. Φτάνει να αναζητούμε πραγματικά. Γιατί οι περισσότεροι κάνουμε τις ερωτήσεις μόνο νοητικά, μόνο θεωρητικά, συμπληρώνοντας αυτόματα τις γνώριμες απαντήσεις που έχουμε συνηθίσει να δίνουμε. Ένα πρόγραμμα που επαναλαμβάνεται μέσα μας, κάθε κλάσμα του δευτερολέπτου, εντελώς χωρίς τη δική μας συνειδητή βούληση.

Οι άνθρωποι φοβούνται το κενό, όπως φοβούνται και το θάνατο και τη ζωή. Δεν αντέχουν να μην ξέρουν, να μην παρασύρονται από αυτά που οι αισθήσεις τους παρουσιάζουν. Αγνοούν πως οι αισθήσεις υπηρετούν το πρόγραμμα, πως δεν τους ανήκει πια τίποτα. Τίποτα δεν είναι πραγματικά δικό τους.

Είναι αδύνατον να αντιληφθεί οποιοσδήποτε το παιχνίδι που παίζεται κάτω από τη μύτη του, από τον ίδιο του το νου, αυτόματα, αυτόβουλα. Αναγκαστικά όμως, πρέπει να υποθέσει πως γνωρίζει τα παιχνίδια που παίζονται στην κοινωνία, από άλλους, από «το σύστημα» γιατί διαφορετικά μένει ακάλυπτος, παραμένει ανασφαλής…ή έτσι πιστεύει.

Οπότε, συμπληρώνει τα εσωτερικά κενά με θεωρίες συνομωσιολογίας που δεν καταλαβαίνει και πολύ, όμως υιοθετεί. Ξεκινά και διεξάγει άπειρους πολέμους, επαναστάσεις, αλλαγές, όλα βασισμένα στις «καλύτερες προθέσεις» για έναν «καλύτερο κόσμο», που θεωρεί πως επιχειρεί.

Ακόμα κι αν σταματήσει για λίγο για να αναρωτηθεί, γιατί δεν δουλεύουν οι αλλαγές, γιατί δεν έχουν αποτέλεσμα οι επαναστάσεις, γιατί δεν επικρατεί το «καλό», το «ωφέλιμο», το «σωστό», συμπληρώνει άμεσα, ακαριαία το εσωτερικό κενό, με γνώριμα, αποδεκτά συμπεράσματα:

Οι άλλοι δεν θέλουν/δεν προσπαθούν αρκετά.

Το σύστημα δεν το επιτρέπει.

Οι δυνατοί/οι ελίτ/οι κακοί μας πολεμούν.

Θέλει πολύ χρόνο να επικρατήσει κάτι καλό.

Εγώ θα είμαι ο μάρτυρας που φυτεύει το σπόρο.

Κάποια μέρα θα γίνει.

Χρειάζονται περισσότεροι για να γίνει η ανατροπή.


Και μετά επιστρέφει στη γωνίτσα του, θεωρώντας αλαζονικά πως αυτός διαφέρει από «τους υπόλοιπους» που δεν έχουν πάρει μυρωδιά τι πραγματικά συμβαίνει. Διαφορετικά, δημιουργεί μια ομάδα, στην οποία κλείνεται, εκφράζεται, ανήκει, για να αισθάνεται ασφάλεια με τους ομοίους του. Οποιαδήποτε ερώτηση, αμφισβήτηση, διαφωνία έρθει «απ’ έξω» είτε την αγνοεί, δείχνοντας «ανωτερότητα», ενώ ουσιαστικά δεν μπορεί να την απαντήσει, είτε απαντάει με λόγια άλλων και παραπομπές, που θεωρεί δικά του.

Όμως, η φθορά και το γκρέμισμα συνεχίζονται, άσχετα αν κάποιοι (πολλοί) θέλουν να ζουν τα δικά τους παραμύθια. Αθέατο, αδυσώπητο, κατακλυσμιαίο, όμως σε τέτοια «αργή κίνηση» λόγω της πυκνότητας της ενέργειας, που δεν γίνεται αντιληπτό.

Οι υπεκφυγές εξακολουθούν να είναι όσες και οι άνθρωποι. Πού να τις εντοπίσεις; Ειδικά αν θέλεις να τις αγνοείς.

Σε κάθε κατακλυσμιαίο γκρέμισμα, ακμάζουν ταυτόχρονα, άπειρες θεωρίες αναστύλωσης, διατήρησης του «ορθού», προσπάθειες δημιουργίας, που παγιδεύουν τους φοβικούς και παρασύρουν τους ευκολόπιστους. Είναι πάγια λειτουργία ανά τους αιώνες που έχουμε μάθει και εύκολα βασιζόμαστε σε αυτήν για να μας «λυτρώσει» από την άγνοιά μας. Έτσι καταφέρουν, εικονικά, να ξεχωρίζουν οι «καλοί» από τους «κακούς» σπρώχνοντας επικίνδυνα τις πολικότητες σε σύγκρουση.

Τίποτα από όλα αυτά δεν φαίνεται. Δεν μπορεί κάποιος να σου τα φανερώσει. Πρέπει να μπορείς να τα δεις μόνος σου, εσύ με τον Εαυτό σου. Είναι βιωματική διαδικασία, που ο νους, η προσωπικότητα, η κοινωνία, το «σύστημα» δεν θα σε αφήσει να κάνεις. Πρέπει να το παλέψεις… όχι όπως έμαθες να παλεύεις. Γιατί, το σύστημα είσαι εσύ, εγώ, ο διπλανός σου. Κανείς, και τίποτ' άλλο!

Πρέπει να το θέλεις πάνω από όλα, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο και πρέπει να είσαι κάθε στιγμή αφοσιωμένος σε αυτό, να ξεμάθεις για να μάθεις, να απαλλαγείς από τα έτοιμα προγράμματα που διατηρείς, να εγκαταλείψεις τη γνώση που πιστεύεις πως έχεις. Κάθε φορά!

Διαφορετικά, ο δρόμος είναι ήδη στρωμένος. Θα ξυπνάς κάθε πρωί, νομίζοντας πως έχεις τη μέρα σου (και τη ζωή σου) στρωμένη μπροστά σου, κυνηγώντας τις άπειρες ψευδαισθήσεις σου και θα πέφτεις για ύπνο το βράδυ με άπειρα ερωτήματα που θα βιάζεσαι να απαντάς με τις υπάρχουσες ελκυστικές θεωρίες:

Πρόσεχε τη διατροφή σου

Να κάνεις το καλό όπου μπορείς

Κάνε οικονομία

Γυμνάσου

Επέλεξε εναλλακτικούς τρόπους ζωής

Καλλιέργησε την τροφή σου

Άλλαξε τη δουλειά σου

Φτιάξε κοινότητα με τους ομοίους σου.

Βρες τον/την ιδανικό σύντροφο.

Απομάκρυνε όσους δεν σε εμπνέουν, κλπ κλπ



Όμως, παρόλα αυτά, θα συνεχίζεις να πονάς, να ψάχνεις, να θυμώνεις (αν και το κρύβεις γιατί έχεις διαβάσει για το νόμο της έλξης)), να αισθάνεσαι ενοχή (την οποία θα προσπαθείς να ξεφορτωθείς, χωρίς να το εντοπίζεις όμως), να συναντάς τοίχους και αδιέξοδα, να αρρωσταίνεις, να συρρικνώνεσαι, να απομονώνεσαι… Και φυσικά να υποστηρίζεις ακόμα πιο σθεναρά τις απόψεις σου.

Γιατί φοβάσαι, τρέμεις, αυτόν τον κόσμο που φαίνεται να χάνεται και εσύ έχεις ταχθεί να αναστυλώσεις, να διατηρήσεις... ή να υπερβείς! Πώς όμως να παραιτηθείς απ' όλα όσα έμαθες, πιστεύεις και υποστηρίζεις; Πώς να υπάρξεις χωρίς την πανίσχυρη προσωπικότητα που φαίνεται να είναι το Παν και ονοματίζει τα πάντα, καταχωρώντας τα σε κουτάκια, που ούτε καν γνωρίζεις πως υπάρχουν ή πού;

Γιατί, η πραγματική δύναμη δεν επιβάλλεται, η αληθινή γνώση δεν πείθει, η εσωτερική ηρεμία δεν χρειάζεται οπαδούς, η ζωή δεν είναι παζάρια!

Είναι όλα αυτά «καταστροφολογία»; Και ναι και όχι. Ο εκπαιδευμένος σου νους σίγουρα θα τα απορρίψει, θα πάει παρακάτω, σε κάτι πιο «ελπιδοφόρο» που έχεις ακόμα ανάγκη να πιστεύεις και να διατηρείς. Αλλά έτσι πρέπει να γίνει… γιατί η ελευθερία θέλει «αρετή και τόλμη» και δεν μπορεί να είναι για όλους. Σίγουρα δεν προσφέρεται η Γνώση «δωρεάν», με κρυφά ανταλλάγματα ή με δάνεια, όπως εκπαιδευτήκαμε να λαμβάνουμε τα πάντα στον "πολιτισμένο" κόσμο μας.

Τι προσφέρει ο Άλλος Δρόμος;

Το γκρέμισμα. Το τέλος των ψευδαισθήσεων.

Την αληθινή Γνώση που δεν υπάρχει σε πακεταρισμένα κουτάκια με όμορφες κορδέλες.

Την αμφισβήτηση του εικονικού κόσμου σου.

Το τσούξιμο των ματιών σου.

Το ξεβόλεμα.

Την ειλικρίνεια με το πραγματικό της νόημα.

Τη δημιουργική, αυθεντική σκέψη.

Τη μοναχικότητα.

Το άγνωστο.


Κάπου εδώ αποφασίζεις.... προσπερνάς ή ξαναδιαβάζεις. Έπειτα, αποφασίζεις ξανά. Τίποτα δεν είναι δεδομένο, τίποτα ξεκάθαρο. Όμως εσύ θα δράσεις, σύμφωνα πάντα με τη Βούλησή Σου. Και αυτό είναι δίκαιο! Γιατί, έχεις παραπλανηθεί: η Γνώση αποκαλύπτεται ΜΕΤΑ το γκρέμισμα, η Αλήθεια φανερώνεται μετά το τέλος των ψευδαισθήσεων. Δεν παίρνεις τίποτα μαζί σου. Ξαναγεννιέσαι εκ νέου. Αναγκαστικά! Ή συνεχίζεις όλα όσα ήδη γνωρίζεις....εκεί υπάρχουν πολλοί να σου κάνουν παρέα...

Χριστιάνα Σοφία

Μία σταγόνα Φως...

Το απαλό αεράκι της καλοκαιρινής νύχτας χόρευε με το κουρτινάκι στο παράθυρο της Φωτεινής. Ήταν δώδεκα η ώρα και ετοιμαζόταν να κοιμηθεί. Στ’ αυτιά της έφταναν οι ειδήσεις απ’ την τηλεόραση, ανάκατες, άσχημες…..για τις φωτιές που έκαιγαν τα δάση, για κλοπές και φόνους και για τον πόλεμο και για παιδιά που χάνονται και για ολόκληρες χώρες που οι άνθρωποι πεθαίνουν από πείνα…

«Πως να βοηθήσω τους ανθρώπους να μην καταστραφούν…Οι άνθρωποι μπορούν να είναι καλοί κι ευγενικοί και τρυφεροί αλλά είναι πολύ μπερδεμένοι….Σα να υπάρχει ένας γόρδιος δεσμός στο μυαλό τους...» ψέλλισε η Φωτεινή κοιτάζοντας τον έναστρο ουρανό.

Κι απ’ την καρδιά του σύμπαντος ένα φως, σα διάφανη σφαίρα,ακολούθησε την προσευχή του κοριτσιού καθώς διέγραφε την τροχιά της για να επιστρέψει στην καρδιά που την έστειλε.
Μέσα στη σφαίρα υπήρχε ένα μυστικό που ήταν η στιγμή του να φανερωθεί.

Η Φωτεινή αποκοιμήθηκε χωρίς να γνωρίζει ότι η προσευχή της ταξιδεύει.

Και στο όνειρο της είδε τον εαυτό της σ’ ένα ξέφωτο και τη σφαίρα από φως και χρώματα να της μιλά απαλά:

«Φωτεινή…ακούς;»

«Ναι,ναι ακούω!...Τι ωραίο που είσαι!...Τι είσαι;»

«Είμαι μια σταγόνα φως απ’το φως που ζει μέσα σε όλα τα πλάσματα…Είμαι μια σταγόνα από το φως του κόσμου σου….Από το δικό σου φως…Μιλάμε στο όνειρο γιατί τα όνειρα είναι σαν ένα θέατρο για να ακούμε τον εαυτό μας, τον κόσμο, το φως που τα κάνει ένα»

«Α...», έκανε η Φωτεινή. Ένα μέρος της καταλάβαινε κι ένα άλλο είχε μείνει με το στόμα ανοιχτό.

«Είσαι εγώ;», ρώτησε.

«Είμαι εγώ κι εσύ και όλα»…

«Α... μπορώ να σ’ αγγίξω;»

Της φάνηκε ότι η φωτεινήσφαίρα χαμογέλασε..

Δυο παιδιά, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι φάνηκαν μέσα της και της έτειναν το χέρι.

«Φωτεινή» είπαν με μια φωνή «η αγωνία σου πέρασε αστραπιαία τους κόσμους».

«η αγωνίασου πέρασε».. ακούγονταν σαν ηχώ « Κι έφερε μαζί της μιαν απάντηση»

«Μια απάντηση σου έφερα...»

Και η μια φωνή έγινε δύο : «Ο γόρδιος δεσμός είναι η ψευδαίσθηση του χρόνου»…είπε το αγόρι...

Και το κορίτσι συνέχισε: «Αν αφαιρέσεις τον χρόνο από τους ανθρώπους τότε τι θα μείνει;»

«Καθαρή ύπαρξή» είπε το αγόρι κι ένα φως βγήκε από την καρδιά και των τριών και έγινε μια καρδιά.

«Η ψευδαίσθηση του χρόνου κάνει τους ανθρώπους σαν μηχανές. Κάτι πρέπει να κάνουν για να γεμίσουν τον χρόνο τους. Κι όλο κάτι κάνουν και ξεχνούν ποιοι είναι. Τι συμβαίνει αν πάψεις να μετράς τη ζωή σου με μέρες, ώρες και λεπτά;»

«Είσαι αυτό που συμβαίνει»

«Θα σου δώσουμε μιαν άλλη μέτρηση του χρόνου»…είπε το αγόρι.

«Μετράτε μόνο τι θα κάνετε, πότε, που, πως, για το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον κι αυτό είναι χρήσιμο αλλά δεν είναι μόνο αυτό ο χρόνος…

Ο χρόνος μετρά και την ποιότητα.

Σκέψου πόσο παράξενο μας φαίνεται να μεγαλώνει κάποιος και να μη φέρεται σοφά.

Να μην επαναλαμβάνει λάθη …σα να μη λειτουργεί ο χρόνος.

Σα να ναι ο χρόνος μια φυλακή επανάληψης που σε φορτώνει έννοιες και γεράματα…Σα μια μηχανή που λειτουργεί χωρίς φαντασία. Θα σου δώσουμε ένα κλειδί, σα παιχνίδι, για να το παίζεις και με άλλα παιδιά και ίσως έτσι, ανακαλύψεις πρώτα τα παιδιά,παίζοντας, πώς να ζείτε τον χρόνο.

Θυμάσαι τον Ηράκλειτο που είχε πει πως "ο χρόνος είναι ένα παιδί που παίζει ζάρια; "είπε το κορίτσι.

«Παίξτε με τις λέξεις που θα σου πούμε για να μην ξεχνάτε ούτε λεπτό αυτό που πραγματικά είστε οι άνθρωποι όπως το είπες στην προσευχή σου: καλοί κι ευγενικοί.

Το ξεχνάτε και δεν το υπερασπίζεστε γι’ αυτό ο κόσμος σας κινδυνεύει…Αν όμως το θυμάστε κάθε στιγμή τότε και οι πράξεις σας θα είναι ανάλογες..»

«Ποιο είναι τοκλειδί;» ρώτησε η Φωτεινή όλο λαχτάρα.

«Είναι ένα ωρολόγιο, με ωραίο λόγο, πάνω στα νούμερα, την ημέρα του νου. Είναι ωραίο να παίζετε και να ανακαλύπτετε ποιοι είστε»

Κι οι δυο φωνές έγιναν πάλι μία.

Έβγαινε τώρα από τα χείλη μιας γυναίκας που κρατούσε ένα μωρό στην αγκαλιά της:

«Ήρθε η στιγμή για μια νέα αντίληψη του χρόνου»

12:00  ΑΓΑΠΗ
1:00    ΖΩΗ
2:00    ΣΟΦΙΑ
3:00    ΧΑΡΑ
4:00   ΑΛΗΘΕΙΑ
5:00    ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ
6:00    ΦΩΣ
7:00    ΠΝΕΥΜΑ
8:00    ΨΥΧΗ
9:00    ΑΡΧΗ
10:00  ΟΜΟΡΦΙΑ
11:00  ΙΣΧΥΣ





Ο ωροδείκτης είναι ΜΠΟΡΩ , ο λεπτοδείκτης είναι το ΤΟΛΜΩ
και ο δείκτης που μετρά τα δευτερόλεπτα είναι το ΘΕΛΩ , το κέντρο όλων είναι το ΕΙΜΑΙ.

Υπάρχουν κι άλλα ωρολόγια που διασταυρώνονται με αυτό. Εκείνα είναι πιο προσωπικά και θα σε οδηγήσει σε αυτά ο ίδιος σου ο εαυτός.

Πρέπει να φύγουμε τώρα.

Είσαι καλά;…»είπαν το αγόρι και το κορίτσι.

«σας ευχαριστώ»

«Κάνε λοιπόν ότι καλύτερο μπορείς»

Κι η σφαίρα έγινε πάλι φως και φάνηκε στη Φωτεινή σαν να είδε μέσα της όλον τον πλανήτη Γη πριν απογειωθεί προς το άστρα…

Η Φωτεινή άνοιξε τα μάτια της. Οι απαλές χρυσαφένιες αχτίδες των άστρων σα δείκτες κινήθηκαν σε ένα λευκό χαρτί που ιρίδιζε στο φεγγαρόφωτο. Σηκώθηκε κι έγραψε τις λέξεις όπως τις θυμήθηκε σε ένα κύκλο.

Έκανε την πρώτη της δοκιμή: «3 και 10 δηλαδή χαρά και σοφία ή η χαρά της σοφίας ή η σοφία της χαράς.

Οι σοφοί άνθρωποι είναι χαρούμενοι! Μ’ αρέσει αυτό».

Την άλλη μέρα κοιτούσε το μικρό χρωματιστό χαρτάκι κάθε τόσο. «Λοιπόν τώρα θα πάω , ουφ, σχολείο. 8 και τέταρτό δηλ. το 8 μου δείχνει ..Ψυχή. Και δεκαπέντε . Χαρά. Ψυχή και Χαρά.. για να δούμε.. Τολμώ να χαίρομαι με την ψυχή μου….Μπορώ να δίνω χαρά και Θέλω να γίνουμε όλοι μια χαρούμενη ψυχή!!».

Οι ιδέες που της έρχονταν ήταν ασταμάτητες.

-Σίγουρα μπορώ να δίνω όσα λέει το ρολόι κι έτσι να τα κάνω να υπάρχουν για μένα και για τον κόσμο.

Τελικά αυτά που ζητάμε είναι ήδη μέσα μας κι ο σίγουρος τρόπος να τα έχεις είναι να τα δίνεις.
Κολυμπάμε μέσα σ’ αυτά!

Έξι το απόγευμα που δεν έχω κανέναν για να παίξω και μελαγχολώ είναι…Φως…ααα…μπορώ να γράψω τις ιδέες μου στο ημερολόγιο μου ή να βοηθήσω κάποιον στα μαθήματα ή απλά να σκεφτώ με φως όλους όσους ξέρω ακόμη κι αυτούς που αντιπαθώ!

Δεν το πίστευα ότι μπορώ να ζω τόσα πράγματα! Μου φαίνεται σα να είναι η ζωή στα χέρια μου.

Στις 9 που συνήθως ακούω παρατηρήσεις για την συμπεριφορά μου κι όσα πρέπει να κάνω – και μερικά μπράβο βέβαια που με εκνευρίζουν - ….ωχ!…,λοιπόν είναι Αρχή. Αρχή ….δοκιμή καινούριων πραγμάτων , ας αφήσω στην άκρη την αντίδραση κι ας πάρω ότι μπορώ από’ τις συμβουλές των μεγάλων , ας σκεφτώ, ας διαλέξω τι με εκφράζει κι ας αποφασίσω μια νέα αρχή με ότι έχω αποφασίσει. Ας ασχοληθώ λιγάκι σοβαρά με τον εαυτό μου….πραγματικά πόσο λίγο ασχολούμαι μαζί του κι ας φαίνεται να κάνω πράγματα μόνο για μένα. Θέλω , μπορώ και τολμώ να είμαι μια νέα αρχή!»


Αργότερα η Φωτεινή έφτιαξε κι άλλα ωρολόγια. Η έμπνευσή της δεν είχε τέλος. Κρατώντας το βασικό ωρολόγιο αναλλοίωτο, έκανε άλλα με δικές της έννοιες. Πρόσωπα αγαπημένα, ονόματα αγίων, δεξιότητες που θέλει να αξιοποιήσει στον εαυτό της…

Το σημαντικό ήταν ότι τώρα πια ο χρόνος μετρούσε με ποιότητες. Μετά από μήνες το έκανε αυθόρμητα.

Τι λέτε να έγινε στην ζωή της Φωτεινής με το παιχνίδι αυτό;

Ίσως το ανακαλύψετε παίζοντας και εσείς!

Όταν μία σκέψη περάσει από το νου σας, κοιτάξτε τι ώρα είναι σε ποια ποιότητα αντιστοιχεί , τι θέλετε και τι μπορείτε!


http://erevoktonos.blogspot.gr/2015/07/blog-post_106.html

Έτσι δημιουργούμε την πραγματικότητά μας



Δημιουργία της πραγματικότητας μέσα από ερμηνεία και προβολή!

Δημιουργούμε την υποκειμενική πραγματικότητά μας ανάλογα με τον τρόπο που ερμηνεύουμε συμπεριφορές, καταστάσεις και γεγονότα. Δυστυχώς πολύ συχνά δεν αντιλαμβανόμαστε αυτό που υπάρχει, αλλά στην πραγματικότητα αντιλαμβανόμαστε αυτό που έχουμε προγραμματιστεί να πιστεύουμε ότι υπάρχει.


Το σύστημα πεποιθήσεών μας λειτουργεί σαν φίλτρο, που υποκειμενικά και συλλογικά ερμηνεύει οτιδήποτε γίνεται αντιληπτό με τρόπο που επιβεβαιώνει αυτό που ήδη πιστεύουμε και αγνοεί αυτό που δεν πιστεύουμε.

Για παράδειγμα, αν πιστεύουμε ότι οι άλλοι θα μας απορρίψουν και δεν μας αγαπούν, θα ερμηνεύσουμε τα λόγια ή τις πράξεις τους σαν μια μορφή απόρριψης και σαν έλλειψη αγάπης για μας, ακόμη κι όταν δεν είναι αλήθεια.

Όλοι μας έχουμε εκπλαγεί ανακαλύπτοντας ότι οι άνθρωποι έχουν παρερμηνεύσει τις πράξεις μας, πιστεύοντας ότι είχαμε κίνητρα και συναισθήματα που ποτέ δεν είχαμε.

Το ίδιο κάνουμε κι εμείς. Προβάλλουμε σε ανθρώπους και καταστάσεις κίνητρα και κινδύνους που απλά δεν υπάρχουν. Όταν το κάνουμε, βιώνουμε φόβο, πόνο, πίκρα, δημιουργώντας άχρηστη δυστυχία για τον εαυτό μας και τους άλλους.

Συγκρουόμενα συστήματα πεποιθήσεων και μνήμες

Μπορούμε να διαιρέσουμε τις πεποιθήσεις μας στις ακόλουθες κατηγορίες:

1. Συναισθηματικά Φορτισμένες Εντυπώσεις – Αυτές δεν είναι τόσο πεποιθήσεις όσο «συναισθηματικά φορτισμένες εντυπώσεις» που έχουν εντυπωθεί στο νου μας κατά τη διάρκεια τραυματικών εμπειριών. Ο νους τότε ταυτίζει αυτό το συγκεκριμένο ερέθισμα με μια συναισθηματικά φορτισμένη αίσθηση και όταν το σκεφτόμαστε, νιώθουμε φόβο και άλλα συναισθήματα. Αυτό το είδος «πεποίθησης» έχει μια ισχυρή «συναισθηματική φόρτιση» που δεν βασίζεται σε παρατηρήσεις και γεγονότα, αλλά μάλλον σε μια ή δύο έντονες εμπειρίες, που δεν είναι αντιπροσωπευτικές της πραγματικότητας.

2. Λανθασμένα Παιδικά Συμπεράσματα – Αυτά είναι λανθασμένες πεποιθήσεις για την πραγματικότητα, όπου αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε αδύναμοι, εσφαλμένοι, ανάξιοι της αγάπης και υπαίτιοι για οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας, όπως ο θυμός, η απουσία, η δυστυχία, η αδιαφορία, το διαζύγιο, η αρρώστια, ακόμη και ο θάνατος των γονιών μας και άλλων. Λανθασμένα ερμηνεύουμε ότι είμαστε ανάξιοι ή ανίκανοι και ότι οι άλλοι θα μας φέρονται πάντοτε με τους τρόπους που βιώσαμε στην παιδική ηλικία.

Αυτές οι δύο πρώτες κατηγορίες συνήθως καταπιέζονται στο υποσυνείδητο (την «σκιά» ή το εσωτερικό παιδί) λόγω του πόνου και της σύγχυσης που προκαλούν. Τις καταπιέζουμε ώστε να μπορέσουμε να συγκεντρωθούμε και να λειτουργήσουμε στην καθημερινότητά μας.

Παρόλο που αυτές οι «πεποιθήσεις» είναι καταπιεσμένες, ώστε να μην αισθανόμαστε τη δυσάρεστη, αρνητικά φορτισμένη συναισθηματική ενέργεια που σχετίζεται μαζί τους, ενεργοποιούνται κάθε φορά που ερχόμαστε σε επαφή ή σκεφτόμαστε ένα συγκεκριμένο ερέθισμα. Προκαλούν φόβο, συναισθηματική απομάκρυνση και συχνά επιθετική συμπεριφορά. Δημιουργούν, επίσης, ψυχοσωματικές αρρώστιες. Ελέγχουν τις αντιδράσεις μας σε γεγονότα, καταστάσεις και ανθρώπους. Και το σημαντικότερο, έλκουν τις πραγματικότητες που συναντούμε.

Λόγω της καταπίεσης και της επακόλουθης απομόνωσης από το συνειδητό νου μας, αυτά τα δύο πρώτα συστήματα πεποιθήσεων δεν εξελίσσονται μαζί μας. Παραμένουν στην αρχική τους κατάσταση, ανεξάρτητα από την εξελισσόμενη λογική μας, την κρίση μας, τις νέες εμπειρίες και την πνευματική πίστη μας. Δεν προσλαμβάνουν νέα δεδομένα, εκτός κι αν ασχοληθούμε με εσωτερική ψυχολογική ή πνευματική εργασία.

3. Εξελισσόμενο Συνειδητό Σύστημα Πεποιθήσεων – Αυτό είναι το συνειδητό σύστημα πεποιθήσεών μας, το οποίο, καθώς προσλαμβάνει νέα δεδομένα, επαναξιολογεί την αντίληψη της πραγματικότητας, στην προσπάθεια να κάνει τις ρυθμίσεις που είναι απαραίτητες για την κατανόηση της αλήθειας πίσω από τα φαινόμενα που παρατηρούμε.

Το συνειδητό σύστημα πεποιθήσεων εξελίσσεται σ’ έναν μικρό αριθμό ανθρώπων. Πολλοί έχουν σταματήσει να προσλαμβάνουν νέα δεδομένα κι έτσι παραμένουν στο ίδιο συνειδητό σύστημα πεποιθήσεων για πολλά χρόνια και θα αποχωρήσουν από τη ζωή μ’ αυτό.

Αυτό το σύστημα πεποιθήσεων κατανοεί ότι είμαστε ασφαλείς, σίγουροι, καλοί, άξιοι και ικανοί. Συνειδητοποιεί, επίσης, ότι δεν κινδυνεύουμε από ανθρώπους, ύψη, αυτοκίνητα, έντομα, σκύλους, γάτες, ανελκυστήρες, αεροπλάνα κλπ. Τα γεγονότα το κάνουν να συνειδητοποιήσει ότι οι φόβοι του είναι αβάσιμοι. Αντιλαμβάνεται ακόμη ότι η αξία μας δεν έχει να κάνει με το τι λένε, σκέφτονται ή κάνουν οι άλλοι.

4. Η Πνευματική Διαισθητική Πίστη μας – Αυτές οι πεποιθήσεις είναι συνήθως βασισμένες στη διαίσθηση ή την πίστη παρά στην απόδειξη. Νιώθουμε ότι αυτό που πιστεύουμε είναι αλήθεια. Εκτός από την επιρροή που ασκούν πάνω μας οι πνευματικές πεποιθήσεις των άλλων, βιώνουμε τις δικές μας εσωτερικές αφυπνίσεις ή αποκαλύψεις, όπου απλά «ξέρουμε» ότι κάτι είναι αληθινό.
Aυτή όμως η θεϊκή έμπνευση μπορεί να συμβεί μόνον όταν ο νους είναι καθαρός από τους τρεις προηγούμενους τύπους νοητικού περιεχομένου, που όλοι τους περιορίζονται από τη μνήμη.

Στην πραγματικότητα συχνά βιώνουμε συμπεριφορές, γεγονότα και καταστάσεις μέσα από ταυτόχρονες πεποιθήσεις και από τις τέσσερεις κατηγορίες, που δημιουργούν συγκρουόμενα συναισθήματα και αντιδράσεις σ’ αυτό που συμβαίνει. Μπορεί να νιώθουμε συγχρόνως αγάπη, γαλήνη, πόνο και θυμό, επειδή οι διαφορετικές πεποιθήσεις μας δημιουργούν διαφορετικές εσωτερικές πραγματικότητες.

Επομένως ένας βασικός τρόπος με τον οποίο δημιουργούμε την πραγματικότητά μας είναι ο τρόπος που ερμηνεύουμε οτιδήποτε συμβαίνει στη ζωή μας. Στο ίδιο εξωτερικό ερέθισμα δεν υπάρχουν δύο άνθρωποι που να δημιουργούν την ίδια πραγματικότητα.

Δημιουργία της πραγματικότητας μέσα από την έλξη και το καθρέφτισμα
Ο δεύτερος παράγοντας στην εκδήλωση της ατομικής πραγματικότητάς μας είναι ο τρόπος που έλκουμε ή δημιουργούμε τα γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή μας – αυτό που πραγματικά μας συμβαίνει.

Από τις διάφορες θεωρίες εκείνη που διατείνεται ότι εμείς οι ίδιοι είμαστε οι δημιουργοί της πραγματικότητάς μας φαίνεται να εξηγεί ένα ευρύτερο πιο περιεκτικό μέρος της πραγματικότητας που αντιλαμβανόμαστε. Αυτή η εξήγηση γίνεται ακόμη πιο κατανοητή, όταν απομακρύνουμε την ψευδαίσθηση της ξεχωριστότητας ανάμεσα σε μας, σαν ατομικές θεϊκές εκφράσεις, και τη θεότητα την ίδια. Όταν αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας σαν προσωρινή έκφραση της θείας συνειδητότητας ή της θείας ενέργειας στο φυσικό βασίλειο, γίνεται ξεκάθαρο ότι όλοι μαζί ατομικά και συλλογικά συν-δημιουργούμε την ατομική και κοινωνική πραγματικότητά μας.

Είμαστε το ίδιο το θείο ενσαρκωμένο σε προσωρινά σώματα. Δημιουργούμε και διαμορφώνουμε την πραγματικότητά μας. Το κάνουμε με διάφορους τρόπους:

α. Το παρελθόν. Οι προηγούμενες σκέψεις, πράξεις, επιλογές, συναισθήματα και λόγια είναι αιτίες της τωρινής πραγματικότητάς μας. Αυτή η έννοια είναι αποδεκτή από όλες τις θρησκείες και τις πνευματικές φιλοσοφίες. Μπορεί να μην πιστεύουν όλες στη μετενσάρκωση, αλλά όλες πιστεύουν στην αιτία και το αποτέλεσμα, όπως έχουμε ήδη αναφέρει. Οι επιλογές μας να φροντίζουμε τον εαυτό μας ή όχι, να επικοινωνούμε ειλικρινά και τίμια ή όχι, να βοηθάμε και να αγαπάμε τους άλλους ή όχι, να απελευθερωθούμε από τους φόβους ή όχι, επηρεάζουν όλες την τωρινή πραγματικότητά μας.

β. Το παρόν. Οι τωρινές μας σκέψεις, πεποιθήσεις, προσδοκίες, φόβοι, ενοχές και άλλα συναισθήματα και συμπεριφορές δημιουργούν την τωρινή πραγματικότητά μας μέσα από «τους νόμους της αντανάκλασης και της έλξης».

Οι άλλοι και η ίδια η ζωή αντανακλούν πίσω σε μας το περιεχόμενο του νου και της συμπεριφοράς μας σε όλα τα επίπεδα. Αν απορρίπτουμε τον εαυτό μας, φοβόμαστε ή περιμένουμε την απόρριψη, ή απορρίπτουμε τους άλλους, τότε έλκουμε απόρριψη. Αν σκεφτόμαστε, μιλάμε ή ενεργούμε ανταγωνιστικά ή εγωιστικά, τότε έλκουμε το ίδιο.

Βασικά έλκουμε οτιδήποτε φοβόμαστε, αγαπάμε, επιθυμούμε και μισούμε, καθώς και ό,τι περιμένουμε και ό,τι κάνουμε.

Είναι σοφό που η ζωή καθρεφτίζει πίσω σε μας τις δικές μας σκέψεις, συναισθήματα, πεποιθήσεις, ρόλους και συμπεριφορές, προσφέροντας μας την ευκαιρία να κοιτάξουμε μέσα μας και να απελευθερωθούμε απ’ αυτές τις πλευρές του εαυτού μας που έλκουν αυτό που μας δυσαρεστεί.

Σε τέτοια περίπτωση, το μάθημά μας είναι να ανακαλύψουμε αυτό που καθρεφτίζεται και να το μεταμορφώσουμε. Διαφορετικά θα συνεχίσουμε να έλκουμε την τωρινή πραγματικότητά μας. Αυτό είναι που χρειάζεται να καθαρίσουμε, για να θεραπεύσουμε αυτό που συν-δημιουργούμε.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η δύναμη και η ευκαιρία για θετική αλλαγή βρίσκονται στο παρόν και πουθενά αλλού.

Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν, αλλά μπορούμε να αλλάξουμε την αντίληψή μας για το παρελθόν και επομένως την επίδρασή του σε μας στο παρόν.

Δεν γνωρίζουμε το μέλλον, αλλά μπορούμε να το διαμορφώσουμε με τις επιλογές μας στην παρούσα στιγμή.

Μερικοί άνθρωποι αποδέχονται αρνητικές πραγματικότητες, πιστεύοντας ότι είναι κάποιο «κάρμα» που πρέπει να υπομείνουν. Δεν υπάρχει κανένα όφελος από τα βάσανα ή την τιμωρία, αν δεν μάθουμε κάτι από την εμπειρία και αν αυτό δεν οδηγήσει σε αλλαγή. Η έννοια ότι πρέπει να υποφέρουμε για τα λάθη του παρελθόντος δεν έχει αξία, αν ο πόνος δεν γίνει ευκαιρία για εξέλιξη.

γ. Οι επιλογές της ψυχής μας. Ο τρίτος παράγοντας που καθορίζει τη φύση των γεγονότων που συμβαίνουν στη ζωή μας είναι οι «επιλογές της ψυχής μας».

Εμείς, σαν ψυχές, επιλέγουμε πριν ακόμη από τη γέννησή μας ότι θα θέλαμε ή θα χρειαζόμασταν να μάθουμε κάποια μαθήματα σαν μέρος της διαδικασίας εξέλιξής μας.

Αν έχουμε επιλέξει να μάθουμε αυτοπαραδοχή, θα «κάνουμε ένα συμβόλαιο» με τους κοντινούς μας ανθρώπους, για να δοκιμάσουμε την ικανότητά μας να νιώθουμε την αξία μας ακόμη κι όταν αντιμετωπίζουμε αποδοκιμασία ή απόρριψη.

Αν έχουμε αποφασίσει να μάθουμε αγάπη χωρίς όρους ή συγχώρεση, λογικά θα επιλέξουμε να έχουμε επαφή με άτομα που θα μας είναι δύσκολο να αγαπάμε. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα έχουμε την ευκαιρία να ξεπεράσουμε τους φόβους μας και να αγαπήσουμε αυτά τα άτομα.

Αν θα θέλαμε να μάθουμε αυτάρκεια, θα στήσουμε στη ζωή μας ένα δράμα, στο οποίο δεν θα είναι εύκολο να βρούμε υποστήριξη από τους άλλους. Αλλά, επίσης, έχουμε την ελεύθερη βούληση να αντισταθούμε στην εκμάθηση αυτών των μαθημάτων.

Όταν περνάμε δύσκολους καιρούς, μπορεί να μην είναι επειδή ήμασταν «κακοί» στο παρελθόν, αλλά επειδή έχουμε επιλέξει να μάθουμε συγκεκριμένα μαθήματα για το σκοπό της Ζωής μας.

Συνοψίζοντας,δημιουργούμε την ατομική και συλλογική πραγματικότητά μας μέσα από:

α. Τις προηγούμενες πεποιθήσεις, επιλογές, πράξεις, λόγια και συμπεριφορές.
β. Τις τωρινές πεποιθήσεις, λόγια, προσδοκίες, επιλογές, πράξεις και συμπεριφορές.
γ. Τις αποφάσεις της ψυχής μας να μάθουμε ορισμένα μαθήματα.δ. Τον τρόπο που το προγραμματισμένο σύστημα πεποιθήσεών μας ερμηνεύει αυτό που συμβαίνει.

Ίσως δεν έμαθαν...

Άνθρωποι χάνονται, κάνουν κύκλους, αποζητούν την αλήθεια, αναρωτιούνται τα «γιατί».

Ψάχνουν να βρουν το δίκιο και το άδικο, το θύμα και τον θύτη. Γυρεύουν το νόημα της ζωής. Αλλά από ποιον και πως.

Μα πως θα έρθουν πιο κοντά, αφού δεν φεύγουν από τις ίδιες στάσιμες σκέψεις, αφού δεν βλέπουν πέρα από αυτό που έμαθαν να κοιτούν;

Αγωνίζονται να βρουν και να πολεμήσουν μόνο ό, τι κακό Αφήνοντας να προσπεράσει από δίπλα τους ό, τι καλό.

Ίσως δεν έμαθαν να παλέυουν για το καλό τους.
Ίσως δεν έμαθαν να αναγνωρίζουν την αγάπη.
Ίσως δεν έμαθαν να συνυπάρχουν.
Ίσως δεν έμαθαν τι σημαίνουν κατανόηση, υποστήριξη, αποδοχή.

Ίσως δεν έμαθαν ακόμα να πιστεύουν.

Η επταπλή σύσταση του κόσμου και του ανθρώπου



Το Ερμητικό αξίωμα «ό,τι είναι επάνω το ίδιο είναι και κάτω» αποδίδει στο ακέραιο τη σχέση του Κόσμου - του μακρόκοσμου, με τον άνθρωπο - τον μικρόκοσμο. Ο άνθρωπος είναι η μινιατούρα της σύνθεσης και της διαδικασίας του σύμπαντος. Ό,τι υπάρχει στον μεγάκοσμο υπάρχει και στον μικρόκοσμο και μελετώντας το ένα, είτε το σύμπαν είτε τον άνθρωπο, με μέτρο την αναλογία, διαπιστώνουμε τις αντιστοιχίες τους και τη σχέση μεταξύ τους.

Ο Κόσμος με ό,τι περιλαμβάνει, από την υψίστη Οντότητα έως το ελάχιστο άτομο, είναι ένα σύνολο Ζωής πλεγμένο σαν δίχτυ, που ζει και πάλλεται στον ρυθμό που καθορίζεται από τη Μία Θεία Αρχή. Στον Κόσμο υπάρχουν άπειρες μονάδες-ψυχές, όλες βγαλμένες από τη Μία Πηγή, οι οποίες καλυπτόμενες με πέπλα φτιαγμένα από ουσία-ύλη και ζωή, ταξιδεύουν διαμέσου των διαφορετικών πεδίων με σκοπό να γνωρίσουν την εκδηλωμένη ζωή σε όλες τις εκφάνσεις της και με αυτό τον τρόπο να απελευθερώσουν τις θείες εγγενείς δυνάμεις τους καταγράφοντάς τες πάνω στη συμπαντική ύλη.

Ο Κόσμος, που είναι η προβολή της Θείας Σκέψης - λέγεται και Υιός - είναι το αποτέλεσμα της συνύπαρξης του Πνεύματος και της Ύλης. Το Πνεύμα είναι η πηγή και η αιτία της δύναμης και της ατομικής συνειδητότητας και παρέχει την καθοδηγητική διάνοια στο απέραντο πεδίο της κοσμικής Εξέλιξης. Η Ύλη είναι η προκοσμική Ουσία - Μουλαπρακρίτι ονομάζεται στην Ανατολή - και είναι η ρίζα κάθε ύλης που διαμορφώνει τα πεδία και τα οποιαδήποτε σχήματα στον κόσμο. Η Ύλη που λέγεται και Ουσία και Αιθέρας (1), αποτελεί τη βάση όλων των αντικειμενικών πεδίων στη Φύση (2).

Πνεύμα και ύλη αναπόσπαστα συνδεδεμένα μεταξύ τους αποτελούν το ενιαίο σύνολο κάθε ύπαρξης.

«Δεν μπορεί να υπάρξει εκδήλωση της συνείδησης, ημισυνείδησης ή ακόμα και 'ασυνείδητης σκοπιμότητας', παρά μόνο μέσω του φορέα της ύλης... Μόνο μέσω κάποιας μοριακής συγκέντρωσης ή συγκρότησης, το Πνεύμα ξεχύνεται σε ένα ρεύμα ατομικής ή υπο-συνείδητης υποκειμενικότητας....»(3)

Συνειδητότητα είναι η κατάσταση της μονάδας ως αποτέλεσμα της ενσωμάτωσής της στην ύλη και η παραμονή της μέσα σε ένα φυσικό σχήμα, λέει ο Ου.Τζατζ.

Υπάρχει η Αιώνια Κίνηση


Ο Κόσμος διακατέχεται και διαπερνάται από τη Μία Πνοή, που είναι και λέγεται Κίνηση. «Υπάρχει ... ο αμετάβλητος νόμος της Φύσης που είναι ΑΙΩΝΙΑ ΚΙΝΗΣΗ, κυκλική και σπειροειδής και επομένως προοδευτική ακόμα και στα φαινομενικά της πισωγυρίσματα.» (4)

«Η Κίνηση είναι αιώνια στο Ανεκδήλωτο και περιοδική στο Εκδηλωμένο, αναφέρει η Απόκρυφη Διδασκαλία.» (5)

«Υπάρχει ένας θεμελιώδης νόμος στον Αποκρυφισμό, που λέει ότι δεν υπάρχει ανάπαυση ή σταμάτημα της κίνησης στη Φύση. Αυτό που φαίνεται αναπαυμένο είναι μόνο η αλλαγή από ένα σχήμα σε ένα άλλο. Η αλλαγή της ουσίας συμπορεύεται με εκείνη του σχήματος.....»(6)

Η Κίνηση τροποποιούμενη σε επτά σημεία στον Χώρο, σχηματίζει επτά διαφορετικούς σταθμούς από τους οποίους προκύπτουν επτά αρχές και επτά πεδία. Η αρχή εκπροσωπεί τη συνείδηση και το πεδίο την ύλη. Επτά διαφορετικές Αρχές με τα αντίστοιχα πεδία τους, για κάθε πεδίο μια διαφορετική ποιότητα Ουσίας-Ύλης. Η επταπλή διαφοροποίηση είναι ένας από τους παγκόσμιους νόμους, αυτό μας λέει η Θεοσοφική διδασκαλία.

«Οτιδήποτε υπάρχει στο μεταφυσικό και το φυσικό Σύμπαν είναι επταδικό» (7)

Χώρος και Χρόνος είναι ένα. Ο Χώρος και ο Χρόνος δεν έχουν όνομα, επειδή είναι το αδιάγνωστο ΑΥΤΟ, που γίνεται αντιληπτό μόνο διαμέσου των επτά ακτίνων του - που «είναι οι Επτά Δημιουργίες, οι Επτά Κόσμοι, οι Επτά Νόμοι». (8)

Υπό τον νόμο της επταπλής διαφοροποίησης, ο άνθρωπος, όντας ο μικρόκοσμος, είναι μια ατομική συνειδητότητα, δηλαδή πνεύμα, που περικαλύπτεται από επτά διαφορετικά πέπλα ύλης. Αυτά τα πέπλα λέγονται και σώματα , οχήματα ή ακόμη και σκάφανδρα επειδή μέσω αυτών μπορεί να εισχωρεί και να υπάρχει στα αντίστοιχα, των πέπλων, πεδία και σχηματίζοντας όργανα-αισθήσεις προσαρμοσμένα στη φύση του εκάστοτε πεδίου, μπορεί να αντιλαμβάνεται και να συμμετέχει στη ζωή τους.

Από τα επτά πεδία που υπάρχουν στο αόρατο και ορατό σύμπαν, ο άνθρωπος προς το παρόν έχει συνειδητότητα και αντιληπτικότητα μόνο του φυσικού πεδίου με το οποίο επικοινωνεί μέσω των πέντε του αισθήσεων. Στόχος της εξέλιξης είναι ο άνθρωπος να αποκτήσει προοδευτικά αντίληψη και συνειδητότητα και των υπολοίπων ανώτερων ψυχικών, νοητικών και πνευματικών συνειδησιακών καταστάσεών του, εφόσον η ύπαρξή του είναι το σύνολο όλων αυτών. Η δυνατότητα αντίληψης και συμμετοχής της ατομικής συνειδητότητας σε όλες τις καταστάσεις της εκδήλωσης επιγραμματικά ονομάζεται 'κατάκτηση θείας αυτοσυνειδητότητας' ή 'ο στόχος του ταξιδιού του Προσκυνητή', όπου ο Προσκυνητής είναι η Μονάδα-Ψυχή καλυμμένη με τα επτά πέπλα της.

Οι Αριθμοί

«Η εσωτερική θεογονία αρχίζει με το Ένα, εκδηλωμένο και επομένως μη αιώνιο στην παρουσία και την ύπαρξή του, αν και αιώνιο στην ουσία του. Είναι ο αριθμός των αριθμών και των αριθμημένων...» (9)

Το Ένα ή Μονάδα συμβολίζει την αρχή, το πνεύμα, τον όρθιο άνθρωπο. Το Δύο είναι η αρχή της διαφοροποίησης, επομένως των αντιθέτων, της δυσαρμονίας και του κακού. Το τρία ή το τρίγωνο είναι ο φορέας της Άγνωστης Θεότητας. Το τέσσερα είναι η ιδεατή ρίζα όλων των αριθμών, είναι η υλική φύση, το σύμβολο της Ζωής, όταν εμφανίζεται στον χώρο.

Οι πρώτοι Γνωστικοί ισχυρίζονταν ότι η Επιστήμη τους, η ΓΝΩΣΗ, βασιζόταν πάνω σε ένα τετράγωνο, οι γωνίες του οποίου συμβόλιζαν αντίστοιχα, τη Σιγή, τον Βυθό, τον Νου (Πνευματική Ψυχή) και την Αλήθεια.(10) Ο αριθμός Τέσσερα ή η Τετράδα θεωρείται στην Καμπάλα ως ο πιο τέλειος και ιερός αριθμός, επειδή εκπορεύεται από τη Μονάδα ή μάλλον από το Τρία στο Ένα. (11). Το Τέσσερα ονομαζόταν από τους Πυθαγόρειους, Κλειδοκράτορας της Φύσης. (12)

Ο αριθμός αυτός που από τον Πυθαγόρα αναπτύχθηκε στη θεωρία της Τετρακτύος, θεωρείται και είναι ιερός, επειδή υποχρεώνει τη Ζωή να σχηματοποιείται με μια τετραπλή όψη, όπου και όσο η ζωή εμφανίζεται. Είναι ο αριθμός του Χώρου, ο οποίος «είναι η πρωταρχική ενσωμάτωση της απλής μονάδας... η απεριόριστη έκταση.» (13)

Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο Πυθαγόρειος κόσμος αποτελείται από μια διπλή τετράδα. Η τετράδα του πνευματικού κόσμου είναι το Αγαθό, ο Νους, η Ψυχή και η Ύλη. Ενώ η άλλη τετράδα αυτή του αισθητού είναι τα τέσσερα Στοιχεία που είναι το Πυρ, ο Αέρας, το Νερό και η Γη. Τα τέσσερα Στοιχεία είναι οι ρίζες και οι αρχές όλων των σύνθετων σωμάτων και λέγονται ριζώματα. (14)

Ο Πρόκλος λέει ότι «ο Πατέρας των χρυσών στίχων υμνεί την Τετρακτύ σαν την πηγή της αιώνιας φύσης.»

Το φίλιωμα της τριάδας με την τετράδα παρουσιάζει την επτάδα, η οποία θεωρείται ο αριθμός της εκδήλωσης και του ανθρώπου. Για τους Αιγύπτιους ο αριθμός 7 ήταν το σύμβολο της αιώνιας ζωής. Το ελληνικό γράμμα Ζ που είναι ένα διπλό 7, είναι το αρχικό γράμμα του ρήματος ζάω και ζω και της λέξης Ζευς, που είναι ο πατέρας της ζωής. «Ο αριθμός επτά ή το επτάγωνο ήταν για τους Πυθαγόρειους, θρησκευτικός και τέλειος αριθμός. Λεγόταν τελεσφόρος, επειδή μέσω αυτού τα πάντα στο σύμπαν και την ανθρωπότητα οδηγούνται στο τέλος τους, δηλαδή εκπληρώνουν τον σκοπό τους.(15)΄Ένα Τρίγωνο και ένα Τετράγωνο, είναι το σύμβολο του επταπλού ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

Ό,τι υπάρχει στην αντικειμενικότητα, δηλαδή στο επταπλό σύμπαν, υπακούει στον νόμο της επταπλότητας, για τούτο και έχει επτά αρχές.

Στη Μυστική Δοξασία αναφέρονται τα ακόλουθα: «... μελετείστε καλά τις Αρχές και του Κόσμου και του εαυτού σας, διαιρέστε τες στην ομάδα των σταθερών και των προσωρινών, στις ανώτερες και αθάνατες και στις κατώτερες και θνητές, επειδή έτσι μόνο μπορούμε να κυριαρχήσουμε και να καθοδηγήσουμε, πρώτα το κατώτερο κοσμικό και προσωπικό, μετά το ανώτερο κοσμικό και απρόσωπο.»

Στη Μυστική Δοξασία της Ε.Π.Μ., στο πρώτο τόμο που αφορά στην Κοσμογένεση, αναφέρονται η προέλευση, η γέννηση και η εξέλιξη του σύμπαντος, του ηλιακού συστήματος και του πλανήτη μας. Στο απόσπασμα 200 του α! τόμου μας δίνεται το κάτωθι σχήμα.

Η διδασκαλία σχετικά με την επταπλή σύσταση των αστρικών σωμάτων και του μακρόκοσμου – απ'όπου και η επταδική διαίρεση του μικρόκοσμου ή ανθρώπου – μέχρι τώρα ήταν από τις πιο εσωτερικές. Την παλιά εποχή συνηθιζόταν να αποκαλύπτεται κατά τη μύηση μαζί με τους πιο ιερούς αριθμούς των κύκλων. ... η αποκάλυψη ολόκληρου του συστήματος της Κοσμογονίας δεν θεωρήθηκε ούτε για μια στιγμή ότι ήταν δυνατή, σε μια εποχή όπου λίγα κομμάτια πληροφοριών δίνονταν με επιφύλαξη σαν απαντήσεις σε επιστολές ...





Η Μπλαβάτσκυ αναφέρει ότι τα επτά πεδία αντιστοιχούν στα επτά στάδια συνειδητότητας στον άνθρωπο. Σ'αυτόν απομένει να συντονίσει τις τρεις ανώτερες καταστάσεις μέσα του με τα τρία ανώτερα πεδία του Κόσμου. Αλλά πριν από τον συντονισμό πρέπει να αφυπνίσει τις τρεις έδρες σε ζωή και δραστηριότητα.

Τα τρία ανώτερα πεδία του επταπλού Κόσμου είναι θεία και αρούπα, δηλαδή δίχως μορφή. Τα κατώτερα τέσσερα είναι ο κόσμος της μορφής και σύμφωνα με την Καμπάλα, αρχίζει με το Αρχετυπικό πεδίο, το Δημιουργικό, το Σχηματικό και καταλήγει στο Φυσικό πεδίο.

Το ανώτερο των τεσσάρων κατώτερων πεδίων ονομάζεται Αρχετυπικός κόσμος και περιέχει το ανώτατο Αστρικό Φως. Εδώ η λέξη «αρχετυπικός» δεν είναι ο Πλατωνικός όρος που αντιστοιχεί στον Νου της Θεότητας. Έχει την έννοια του πρώτου μοντέλου που θα ακολουθηθεί και θα βελτιωθεί από τους κόσμους που τον διαδέχονται προς τα έξω και κάτω. Τα επτά πεδία αντιστοιχούν στα επτά στάδια συνειδητότητας. Μετράμε από κάτω προς τα πάνω, ώστε το φυσικό πεδίο να έχει τον αριθμό 1.

Αντιστοιχία των Επτά Κοσμικών και των Επτά Ανθρώπινων Αρχών

===================================================

Ανθρώπινες όψεις ή αρχές Κοσμικές όψεις ή αρχές

======================================================
Οι Τρεις Όψεις της Θεότητας
1. Παγκόσμιο Πνεύμα (Άτμα)                                 Ο Ανεκδήλωτος Λόγος
2. Πνευματική Ψυχή (Μπούντι)                                       Ο ημι-Εκδηλωμένος Λόγος-η Σκέψη
3. Ανθρώπινη Ψυχή (Μάνας)                                           Παγκόσμια Ενεργός Νοημοσύνη
Το Πνεύμα της Γης
4.Zωώδης Ψυχή (Μάνας)                                     Κοσμική Χαοτική Ενέργεια
5. Αστρικό σώμα (λίνγκα σαρίρα)                                   Αστρικό Ιδεατό, αντανακλά γήινα πράγματα
6. Ουσία Ζωής (πράνα)                                            Ουσία Ζωής ή Ενέργεια
7. Σώμα (στούλα σαρίρα)                                                       Η Γη
(Μ.Δ.,ΙΙ, 596)

Στο διάγραμμα 3, παρατηρούμε ότι υπάρχουν 7 κύκλοι Α,Β,C,D κλπ. Aυτοί οι κύκλοι αντιπροσωπεύουν τα επτά σώματα της γης μας, εκ των οποίων μόνο το φυσικό σώμα του πλανήτη είναι ορατό σε μας. Το ίδιο συμβαίνει και με κάθε πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος.

Ο πλανήτης μας Γη είναι μια άλυσος επτά σφαιρών που ονομάζεται «Γήινη Άλυσος». Το πεδίο που η σφαίρα μας είναι επάνω και τα τρία ανώτερα πεδία στα οποία υπάρχουν οι άλλες έξι σφαίρες ονομάζονται τα «τέσσερα κατώτερα πεδία της Κοσμικής Συνειδητότητας». Η ανώτερη Τριάδα αποτελείται από τις αθάνατες πνευματικές αρχές. Κατά τον ίδιο τρόπο και με παρόμοια αντιστοιχία οι επτά αρχές που συνθέτουν την ανθρώπινη ύπαρξη, μοιράζονται στις τρεις ανώτερες και στις τέσσερεις κατώτερες αρχές. Το Αστρικό Φως κυριαρχεί στα τέσσερα κατώτερα πεδία, ενώ τα τρία ανώτερα πεδία πληρούνται από ακάσα, την πλέον λεπτή και φωτεινή ουσία του χώρου.

Όσον αφορά το παρακάτω σχεδιάγραμμα συγκεντρώνει αρχές, πεδία και στοιχεία.

Το ΕΝΑ Στοιχείο μεταβάλλεται σε Στοιχεία τα οποία στην αντικειμενικότητα δηλαδή στα τέσσερα κατώτερα πεδία της Κοσμικής Συνειδητότητας γίνονται πυρ, αέρας, νερό, γη. Ο Αιθέρας(1) των αρχαίων είναι το Ακάσα των Ινδών.

Αρχές, Πεδία και Στοιχεία




Οι Επτά Κοσμικές Αρχές

«Οτιδήποτε στο μεταφυσικό όπως και στο φυσικό Σύμπαν είναι επταπλό.» ΜΔ Ι, 158

Η Θεοσοφική παράδοση λέει ότι το Σύμπαν αποτελείται από επτά πεδία. Τα τρία ανώτερα ανήκουν στον άμορφο (αρούπα) πνευματικό κόσμο, ενώ τα τέσσερα επόμενα είναι τα πεδία της Κοσμικής Συνειδητότητας, αποτελούν το αντικειμενικό τμήμα της εκδηλωμένης Ύπαρξης και στον χώρο τους υπάρχουν τα σχήματα και οι μορφές (ρούπα).

Ο όρος «πεδίο» προέρχεται από το λατινικό planus και σημαίνει την έκταση ενός χώρου ή μιας κατάστασης, είτε αόρατης είτε ορατής. Στον Αποκρυφισμό, ο όρος χρησιμοποιείται για να δείξει μια κατάσταση συνειδητότητας ή την αντιληπτική ικανότητα μιας δύναμης μέσω ενός ιδιαίτερου συνόλου αισθήσεων. Ή την κατάσταση της ύλης που αντιστοιχεί στις ανωτέρω περιπτώσεις.

Κάθε πεδίο είναι μία όψη από τις Επτά της Θείας Σκέψης και το καθένα αντικατοπτρίζει και επαναλαμβάνει το Πρωταρχικό στο επόμενο και πιο εξωτερικό. Το κάθε πεδίο είναι το πέπλο-σώμα της Κοσμικής Συνειδητότητας, και τα Επτά Πεδία είναι τα πέπλα της με τα οποία καλύφθηκε όταν σχημάτιζε τον Κόσμο, στο παρόν μανβαντάρα.

Το κάθε πεδίο κυβερνάται από μία Αρχή ή Δύναμη. Η Αρχή είναι η Κοσμική Συνείδηση ενώ το Πεδίο είναι η Ουσία-Ύλη μέσω της οποίας παρουσιάζεται στον χώρο η Συνείδηση.

Οι τρεις θεμελιώδεις και πρωταρχικές όψεις της Κοσμικής Συνειδητότητας είναι:

α) το Παγκόσμιο Πνεύμα – Άτμα

β) η Πνευματική Ψυχή – Μπούντι – η Θεία Σκέψη και

γ) ο Νους – Μάνας – η Παγκόσμια Ενεργός Νοημοσύνη.

Είναι οι τρεις καταστάσεις-όψεις της Θεότητας, τα κατηγορήματά Της. Αυτές οι τρεις Θείες όψεις γίνονται οι Αρχές του Σύμπαντος. Στην πραγματικότητα, οι τρεις Όψεις-Αρχές αντικατοπτρίζονται στον Χώρο και εμφανίζουν μέσω των διαφοροποιημένων πέπλων ύλης που προσλαμβάνουν τις φαινομενικά διαφορετικές αρχές στον κόσμο. Ό,τι υπάρχει στην αντικειμενικότητα, δηλαδή στο Επταπλό σύμπαν, υπακούει στον Νόμο της Επταπλότητας, για τούτο και έχει επτά αρχές.

Ο άνθρωπος ως ένα μικρό σύμπαν και ανάτυπο του μακρόκοσμου, αποτελείται από επτά αρχές, και προς το παρόν έχει σε ενεργό κατάσταση μερικές εξ αυτών, τις κατώτερες. Στην παρούσα περίοδο εξέλιξής του αναπτύσσει και δραστηριοποιεί την αρχή της νοημοσύνης σε συνδυασμό με την αρχή της επιθυμίας. Βρίσκεται ακόμη στο στάδιο που ο άνθρωπος χρησιμοποιεί τη νοημοσύνη για την ικανοποίηση της κατώτερης επιθυμίας, ενώ στο απώτατο μέλλον θα χρησιμοποιεί τη νοητική δύναμη για δημιουργικούς σκοπούς μιας ανώτερης και εξευγενισμένης επιθυμίας, που θα αποβλέπει στην πνευματική εξέλιξη του συνόλου της ζωής και όχι στην προσωπική και ιδιοτελή ικανοποίησή του.

Οι επτά Κοσμικές Αρχές παρατίθενται, εδώ, με Σανσκριτικούς (16) όρους και με μια αρίθμηση που αρχίζει από το φυσικό προς το πνευματικό.

Παραμάτμαν

Μάχα Μπούντι ή Πνευματική Ψυχή

Μάχατ ή Κοσμικός Νους

Κοσμικό Κάμα ή Επιθυμία

3. Κοσμική Τζίβα ή Ζωή

2. Κοσμικό Αστρικό

1. Στούλα-Σαρίρα ή Φυσικό

Παραμάτμαν: από το παραμα, σημαίνει το εξαίρετο, το ανώτατο και άτμαν είναι το εγώ και το πνεύμα. Είναι το Ανώτατο Πνεύμα, η ρίζα και η πηγή του Άτμαν, που είναι η ανθρώπινη παγκόσμια αρχή. «Το Άτμαν είναι το μόνο πραγματικό και αιώνιο υπόβαθρο όλων – η ουσία και η απόλυτη γνώση...» (17)

Μάχα-Μπούντι: από το Μάχα που σημαίνει το μεγάλο και το Μπούντι που είναι αρχή της διάκρισης. «Το Μπούντι είναι μια ακτίνα από την Παγκόσμια Πνευματική Ψυχή» (18)

Μάχατ ή Κοσμικός Νους: είναι το μεγάλο, η μεγάλη αρχή, ο Παγκόσμιος Νους. Είναι η Κοσμική Νοημοσύνη και ονομάζεται η Μεγάλη Αρχή. (19) «Ο ένας απρόσωπος Μεγάλος Αρχιτέκτονας του Σύμπαντος είναι ο Μάχατ, ο Παγκόσμιος Νους...» (20)

Κοσμικό Κάμα ή Επιθυμία: είναι η Παγκόσμια Σάκτι – η δύναμη της Θέλησης, η παγκόσμια ενέργεια.

«Το Κάμα είναι η πρώτη συνειδητή επιθυμία για το σύνολο της ζωής, για το αγαθό, την αγάπη και για ό,τι ζει και αισθάνεται, χρειάζεται βοήθεια και καλοσύνη. Είναι το πρωταρχικό αίσθημα της ατέλειωτης τρυφερής συμπόνοιας και ελέους που πρωτοανατέλλει στη συνειδητότητα της Μίας Δημιουργικής Δύναμης, μόλις πρωτοέρχεται σε ζωή ως μια ακτίνα από το Απόλυτο.» (21)

Κοσμική Τζίβα ή Ζωή: είναι η Κοσμική Ζωή, η Κοσμική Ζωτικότητα. Το Πράνα – που είναι η αρχή της ζωής, στον άνθρωπο – θεωρείται η ατομικομικοποιημένη όψη αυτής της Κοσμικής δύναμης.

«Κατά τον θάνατο του ζωντανού όντος, το Πράνα ξαναγίνεται Τζίβα. Το Πράνα, στη γη, είναι ένας τρόπος ζωής, μια συνεχής κυκλική κίνηση από μέσα προς τα έξω και πάλι πίσω, μια εκπνοή και εισπνοή της Μίας Ζωής, ή του Τζίβα, το συνώνυμο της Απόλυτης και Άγνωστης Θεότητας.» (22)

Κοσμικό Αστρικό: είναι το Αστρικό Φως.

«Η αόρατη περιοχή που περιβάλλει τη σφαίρα μας, ..... , και η οποία αντιστοιχεί στη δεύτερη αρχή του Κόσμου (η τρίτη όντας η Ζωή, της οποίας είναι το όχημα). Στον άνθρωπο αντιστοιχεί στο Αστρικό του σώμα ή το Λίνγκα-Σαρίρα. Είναι μια λεπτή ουσία ορατή μόνο στον διορατικό και πρόκειται για την κατώτερη από τις Επτά Κοσμικές Αρχές.» (23)

Φυσικό: είναι το εκδηλωμένο Σύμπαν, το φυσικό κάλυμμα ή το όχημα για όλες τις Αρχές. Είναι το μόνο ορατό για τον άνθρωπο.

Οι Επτά Αρχές του ανθρώπου

Σύμφωνα με τη Θεοσοφική διδασκαλία, που είναι μεταφυσική επιστήμη, ο άνθρωπος έχει επτά αρχές ή όψεις. Αυτές είναι οι εξής:

1. Το Φυσικό σώμα είναι το όχημα που περιλαμβάνει όλες τις αρχές και τις δυνάμεις από τις οποίες ορίζεται ο άνθρωπος. Είναι προσωρινό και χρησιμοποιείται για τη λήψη εμπειρίας στο Φυσικό επίπεδο μέσω των πέντε αισθήσεων, προς το παρόν. Σανσκριτικά ονομάζεται Sthula sharira. Sthula σημαίνει το παχύ, το χονδρό και sharira είναι αυτό που διαλύεται, το προσωρινό.

2. Το λεπτοφυές ή αιθερικό τμήμα του φυσικού σώματος, το οποίο ονομάστηκε από την Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, Αστρικό Σώμα. Σανσκριτικά ονομάζεται Linga-sharira και σημαίνει το μοντέλο, το πρότυπο σχέδιο, το υπόδειγμα, το καλούπι. Στη Μυστική Δοξασία, αναφέρεται ότι «το αστρικό σώμα ή το διπλό, είναι πριν από το φυσικό, καθώς το πρώτο είναι το μοντέλο για το δεύτερο». (24)

Το Αστρικό σώμα αναφέρεται επίσης ως διπλό, σώμα-φάντασμα, αιθερικό, πρανικό καθώς και άλλες ονομασίες που δίνονται από διαφορετικές εσωτερικές σχολές.

3. Πράνα, είναι η Ζωτική Αρχή που διαπερνά και ζωοδοτεί το φυσικό σώμα. Πράνα σημαίνει την αναπνοή, το πνεύμα, τη ζωτική δύναμη. Είναι η δύναμη που δίνει ζωή και στηρίζει τις λειτουργίες της προσωπικότητας ή του κατώτερου εαυτού. Δηλαδή τροφοδοτεί με ζωτικότητα τις σκέψεις, τις επιθυμίες, τα συναισθήματα και τις πράξεις μας. Δίχως τη δύναμη αυτή της ζωής, είναι αδύνατο να υπάρξουμε και να ζήσουμε στον φυσικό αλλά και στον αστρικό κόσμο. Όπου και όταν αφαιρείται η αρχή της Ζωής (Πράνα), αφαιρείται και η ζωή από το αντίστοιχο σώμα. Ο θάνατος του φυσικού σώματος επέρχεται όταν η εισροή του πράνα σταματά. Η αρχή αυτή έχει άμεση σχέση και διασύνδεση με τις αρχές 1, 2, 4 και με τις λειτουργίες του κατώτερου Μάνας, που είναι τμήμα της 5ης Αρχής.«Η αρχή της ζωής ή η ζωή-ενέργεια, που είναι πανταχού παρούσα, αιώνια, ακατάστεφτη, είναι μια δύναμη και μια ΑΡΧΗ....» (25)

Στη σειρά των Αρχών, καμιά φορά, η αρχή του Πράνα αριθμείται μετά το Λίνγκα Σαρίρα ή Αστρικό και πριν από το Φυσικό. Δηλαδή αναφέρεται ως 2η Αρχή αντί για 3η. Αυτό δεν αλλάζει την εσωτερική διαδικασία. Η Αρχή της Ζωής είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με την κατώτερη ανθρώπινη φύση που εκφράζει την προσωπικότητα. Όταν το φυσικό σώμα εισέρχεται στη διαδικασία της αποσύνθεσης λόγω θανάτου, τότε η ίδια Αρχή εξακολουθεί να τροφοδοτεί με ζωή το κάμα-ρούπα – δηλαδή την ψυχολογική μας φύση ή το αστρικό πέπλο της ατομικής μας συνειδητότητας, αυτό που διαμορφώσαμε στη διάρκεια της φυσικής ζωής - έως ότου και αυτό αποσυντεθεί στο μεταθανάτιο αστρικό πεδίο.

4. Το Κάμα είναι η Αρχή της Επιθυμίας. Ο αντίστοιχος σανσκριτικός όρος είναι Kama από το -cam- που σημαίνει επιθυμώ. Το Καμαρούπα (Kama-rupa) είναι το πεδίο ή το σώμα της επιθυμίας. Το Κάμα δηλαδή η επιθυμία, δεν θα πρέπει να θεωρείται κακό. Εξαρτάται μόνο από την επιλογή του ανθρώπου αν θα διοχετεύσει τις επιθυμίες του προς πνευματικούς στόχους ή προς αισθησιακές και ιδιοτελείς δράσεις. Σε συνδυασμό με τις ανώτερες αρχές του ανθρώπου μεταβάλλεται σε έναν πολύ ευεργετικό παράγοντα όσον αφορά και την ατομική και την παγκόσμια εξέλιξη.

Όταν το Κάμα-Επιθυμία στρέφεται αποκλειστικά στην ικανοποίηση των αισθησιακών αναγκών και των ενστίκτων, τότε εκφράζει και συνιστά τη ζωώδη φύση.

Είναι «το κέντρο της ζωώδους φύσης του ανθρώπου, όπου εδρεύει η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον θνητό άνθρωπο και την αθάνατη οντότητα». (26)

Το Κάμα-ρούπα, το σώμα της επιθυμίας δεν ξεχωρίζει από την υπόλοιπη προσωπικότητα όσο ζει ο άνθρωπος στο φυσικό πεδίο. Αυτά τα τέσσερα σώματα, τα 1, 2, 3 και 4, αποτελούν την κατώτερη τετράδα ή την προσωπικότητα, τον θνητό άνθρωπο που οριοθετείται από τις επιθυμίες και τις δράσεις των προηγούμενων ζωών του. Ονομάζεται επίσης κατώτερο Εγώ.

Η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ ονόμαζε συχνά τις αρχές 2,3 και 4 μαζί με ένα τμήμα της 5ης αρχής, δηλαδή την κατώτερη Νοητική αρχή, Αστρικό σώμα. Κατά τη Θεοσοφική ορολογία, λοιπόν, το Αστρικό είναι το σύνολο των νοητικών και συναισθηματικών λειτουργιών τροφοδοτούμενες από το πράνα, τη ζωτική αρχή μαζί με το λεπτοφυές πρότυπο, το Λίνγκα Σαρίρα (2η αρχή). Το Αστρικό είναι το σύνολο των χαρακτηριστικών της προσωπικότητας σε αόρατη κατάσταση. Γίνεται το πρότυπο και το καλούπι σύμφωνα με το οποίο διαμορφώνεται το φυσικό σώμα και εκφράζεται η ανθρώπινη προσωπικότητα μαζί με ό,τι πρόκειται να συμβεί στον επικείμενο βίο. Το αστρικό σώμα αλλάζει από ενσάρκωση σε ενσάρκωση, επειδή αλλάζει η προσωπικότητα και το κάρμα, όμως παραμένει σταθερά ίδιο στη διάρκεια της κάθε ενσάρκωσης. Οι τέσσερεις αυτές Αρχές αποτελούν την κατώτερη τετράδα ή την ανθρώπινη προσωπικότητα.

Όπως ίσως διαπιστώνετε, το τμήμα της Νοητικής Αρχής, της Πέμπτης , το κατώτερο Μάνας, δεν αναφέρεται ξεχωριστά στην τετράδα της προσωπικότητας. Αυτό συμβαίνει επειδή το βασικό στοιχείο της Ανθρώπινης Ψυχής είναι το Μάνας, η Πέμπτη Αρχή. Δεν θα μπορούσε να είναι κάποιος άνθρωπος δίχως αυτή την Αρχή, η οποία συνυπάρχει με το Κάμα, του οποίου η έδρα βρίσκεται στην τετράδα της προσωπικότητας ή του κατώτερου Εγώ.

Η διανοητική και συναισθηματική διαδικασία είναι αλληλένδετες στην ανθρώπινη φύση. Το συναίσθημα και η επιθυμία συνυφαίνονται με την σκέψη. Το κέντρο που αφυπνίζει τη νοητική διαδικασία είναι το Κάμα. Ανάλογα με το είδος της επιθυμίας ενεργοποιείται η αντίστοιχη νοητική ύλη και τότε ο άνθρωπος, ανάλογα, γίνεται λιγότερο διανοητικός – όταν η επιθυμία στρέφεται προς τη ζωώδη φύση – και περισσότερο διανοητικός – όταν η επιθυμία στρέφεται προς την πνευματική φύση.

Η διαφοροποίηση της Νοητικής Αρχής σε τρία τμήματα, αναφέρεται αμέσως μετά, στην ανάλυση της Πέμπτης Αρχής.

«Ανάμεσα στον άνθρωπο και το ζώο – των οποίων οι Μονάδες είναι βασικά ταυτόσημες – υπάρχει μια αδιαπέραστη άβυσσος Νοητικότητας και αυτό-συνειδητότητας.» (27)

Το άλλο τμήμα της ανθρώπινης ύπαρξης, το ανώτερο και θείο, που λέγεται Ατομικότητα, είναι «η Ανώτερη Άφθαρτη Τριάδα». Αυτό το αθάνατο τμήμα μας έχει τρεις αρχές ή όψεις, που είναι:

5. Η Αρχή του Νου ή του Μάνας, είναι αυτή που συνδέει την ατομικότητα με την προσωπικότητα. Είναι η Νοητική Αρχή που δίνει τη δυνατότητα της σκέψης, του επαγωγικού συλλογισμού, της κρίσης, της μνήμης και του λόγου. Είναι επίσης η Αρχή που δίνει τη δυνατότητα της αυτοσυνειδητότητας.

Η Νοητική αρχή έχει δύο λειτουργίες. Είτε ζυγίζει υπέρ της προσωπικότητας, δηλαδή ταυτίζεται με τα πάθη και τις αισθησιακές επιθυμίες, είτε ζυγίζει υπέρ της ατομικότητας, δηλαδή της πνευματικής αυτοσυνειδητότητας και τότε η ανθρώπινη ψυχή κερδίζει την αθανασία.

Το Μάνας είναι η αρχή που «δίνει ευφυϊα και ηθική στον άνθρωπο και τον κάνει να διαφέρει από το ζώο». (28)

Το Μάνας διαιρείται σε τρία τμήματα:

Α) Στον Πνευματικό Νου (Μπούντι-Μάνας), και είναι η πηγή της αρετής και της Σοφίας. Αυτό το τμήμα το ανώτατο, είναι ο πυρήνας της Ατομικότητας.

Β) Στη Νοητική δραστηριότητα (Μάνας-Κάμα) που αφορά στην αφηρημένη σκέψη, όπως στα Μαθηματικά και στους λογικούς συνειρμούς σχετικά με τους Φυσικούς Νόμους, δίνει ευφυϊα και είναι ψυχρό και αποσπασμένο από τις κατώτερες επιθυμίες.

Γ) Στον Νου της επιθυμίας (Κάμα-Μάνας ή Κατώτερο Μάνας), που είναι η πηγή των παθών, των διαστροφών και της προσωρινής ζωής. Είναι το κέντρο της ανθρώπινης προσωπικότητας, επειδή χρησιμοποιείται μόνο για την ικανοποίηση του κατώτερου Εγώ.

6. Το Μπούντι, Buddhi στα σανσκριτικά, είναι το σύνολο της σοφίας που προέρχεται από τις εμπειρίες άπειρων αιώνων. Είναι το κέντρο της διαίσθησης και της φωνής της Συνείδησης. Είναι επίσης η εστία της παγκόσμιας Αγάπης και Αδελφότητας, του αλτρουϊσμού, της ευγένειας και της αμεροληψίας. Είναι το Ακασικό αρχείο της συμπαντικής μνήμης. Είναι παγκόσμιο και συλλογικό κέντρο όλων των ατομικών Μπούντι – το ατομικό Μπούντι είναι συνώνυμο της ατομικής Πνευματικής Ψυχής. Το Παγκόσμιο Μπούντι είναι συνώνυμο επίσης του Μουλαπρακρίτι, που είναι η ρίζα της ύλης, και του Μάχα-Μπούντι, που είναι η συλλογική εμπειρία που έχει συσσωρευτεί διαμέσου των διαδοχικών μανβαντάρα, για τούτο και η Σοφία Του είναι αλάνθαστη.

Όταν μια ακτίνα από το Παγκόσμιο Μπούντι ή την Παγκόσμια Ψυχή, το Αλάγια, προβάλλεται στην εκδήλωση, τότε ονομάζεται Μονάδα ή Άτμα-Μπούντι και είναι συνώνυμο του «Αιώνιου Προσκυνητή». Στην περίοδο του Πραλάγια, που είναι η απόσυρση της Εκδηλωμένης Ζωής από τον Χώρο και τον Χρόνο, η Μονάδα παραμένει σε μια κατάσταση ανάπαυσης και όταν φθάνει ο κύκλος της επαναφύπνισης ή του Μανβαντάρα, τότε επανεμφανίζεται στην Εκδήλωση ή επαναγεννιέται.

«Μπόντα σημαίνει την εγγενή θεία διάνοια ή 'κατανόηση'. Μπούντα είναι η κατάκτηση της σοφίας με προσωπικές προσπάθειες και ατομική αξία. Ενώ Μπούντι είναι η ικανότητα να γνωρίζει κάποιος το κανάλι μέσω του οποίου η θεία γνώση προσεγγίζει το 'Εγώ', τη διάκριση ανάμεσα στο καλό και το κακό, σημαίνει επίσης τη 'θεία συνειδητότητα'. Είναι επίσης η 'Πνευματική Ψυχή' που είναι το όχημα του Άτμα.» (29)

"Η Εκτη αρχή στον Άνθρωπο (Μπούντι, η Πνευματική Ψυχή), αν και είναι μόνο μια ανεπαίσθητη πνοή, για την αντίληψή μας, είναι κάτι υλικό σε σύγκριση με το θείο 'Πνεύμα', το Άτμα, του οποίου είναι το όχημα... ενώ και τα δύο μαζί (Άτμα-Μπούντι) συνιστούν στον Άνθρωπο, τη Μονάδα.» (30)

7. Το Άτμα, είναι η έβδομη αρχή, η ανώτατη, είναι το Πνεύμα και είναι αθάνατο, παγκόσμιο, αγνό και είναι η πηγή όλων των εκδηλώσεων στον Κόσμο.

«... είναι αλήθεια ότι μόνο το Άτμα θερμαίνει τον εσωτερικό άνθρωπο, δηλ. τον φωτίζει με την ακτίνα της θείας ζωής και μόνο αυτό μπορεί να μεταβιβάσει στον εσωτερικό άνθρωπο ή στο επανενσαρκούμενο Εγώ, την αθανασία του.» (31)

Σημειώσεις:

1. Αιθέρας: όρος που χρησιμοποίησαν οι Έλληνες μύστες της αρχαιότητας για την Ύλη-Ουσία από την οποία πληρούται ο Χώρος ή το Διάστημα. Ο αιθέρας της επιστήμης είναι μόνο ένα στοιχείο της Φύσης που ανακάλυψε η σύγχρονη φυσική.

2. ΜΔ, Ι, 15

3. ΜΔ. Ι, 329

4. ΜΔ, ΙΙ 81,

5. ΜΔ, Ι, 97

6. ΜΔ, Ι, 97

7. ΜΔ, Ι, 110

8. ΜΔ, ΙΙ, 612

9. ΜΔ, Ι, 94

10. ΜΔ, ΙΙ, 573

11. ΜΔ, ΙΙ, 599

12. ΜΔ, ΙΙ, 601

13. ΜΔ, ΙΙ, 59

14. ΜΔ, ΙΙ, 599

15. ΜΔ, ΙΙ, 602

16. Αναγκαστικά χρησιμοποιούμε σανσκριτικούς όρους, επειδή δεν υπάρχουν αντίστοιχοι όροι στις δυτικές γλώσσες. Ο κάθε όρος για να αποδοθεί στις δυτικές διαλέκτους, χρειάζεται ένα πλήθος εξηγήσεων.

17. ΜΔ, Ι, 570

18. Το απόσπασμα είναι από τη Μυστική Δοξασία (ΜΔ), V, 471 και όσον αφορά στον άνθρωπο, είναι η 6η αρχή του.

19. ΜΔ, V, 471

20. Πρακτικά του Τμήματος Μπλαβάτσκυ, σ.41(Αγγλική)

21. Θεοσοφικό Γλωσσάριο, σ.170-1 (Αγγλική)

22. ΜΔ, V, σ. 471

23. ΜΔ,V, σ.38

24. ΜΔ, ΙΙ, 1

25. ΜΔ, ΙΙ, 672-3

26. Κλειδί της Θεοσοφίας, σ.89, Θεοσοφικές Εκδόσεις, 2002

27. ΜΔ, ΙΙ 81

28. Θεοσοφικό Γλωσσάριο, για το Μάνας

29. ΜΔ, Ι, xix

30. ΜΔ, Ι, 119

31. ΜΔ. ΙΙ, 110


! Η Ασπασία Παπαδομιχελάκη είναι συγγραφέας και ιδρύτρια του ελληνικού τμήματος του Θεοσοφικού Κινήματος. Πρώτη ανάρτηση blavatsky.gr
 Το διαβάσαμε στο ideotopos.gr 

Κανείς δεν μπορεί να σε φυλακίσει αν δεν τον αφήσεις…


«Ο αληθινά σοφός δεν δραπετεύει από την κοινωνία, απλώς προσπαθεί να παραιτηθεί από το κατάλοιπο της ταυτότητας που άλλοι του όρισαν […]



Εδώ και χιλιάδες χρόνια, άντρες και γυναίκες ζούμε κατά κάποιον τρόπο φυλακισμένοι μέσα στις ταυτότητες μας, στις κουλτούρες μας, στους περιορισμούς, στους φόβους και στις ενοχές μας. Οι φυλακές που κλείνουν τις άκαμπτες προσωπικότητες μας δεν αποκαλούνται «φυλακές». Τις έχουμε βαφτίσει με πιο ωραία και απατηλά ονόματα: τις λένε ναούς, θρησκεία, πολιτικά κόμματα, ιδεολογία, κουλτούρα, πολιτισμός, φήμη,εξουσία και τιμές […]  πάντως, μην τρομάζεις άδικα. Ποτέ δεν μπήκες φυλακή. Γεννήθηκες μέσα, και σε διέταξαν να μείνεις εκεί-όπως κι εμένα-, προτού αποκτήσεις συνείδηση (και ίσως κανείς απ’ τους δυο μας να μην την απόκτησε ακόμα).

Σε περιόρισαν (με περιόρισαν) για να σπουδάσεις, να δουλέψεις, να ερωτευτείς και να παντρευτείς μέσα στη φυλακή.

Σε προπόνησαν και σε υπνώτισαν (όπως κι εμένα) για να μην μπορείς να δεις τα κάγκελα.

Σ’ έσπρωξαν (και με έσπρωξαν) να πιστέψεις ότι μόνο εκεί θα είσαι προστατευμένος.

Σου είπαν (και τους πιστέψαμε) ότι, τελικά, αυτό θα ήταν το καλύτερο που μπορούσες να ελπίζεις.

Τη μέρα που θα καταλάβεις που βρίσκεσαι και θα προσπαθήσεις να το φωνάξεις δυνατά, οι άλλοι, οι συγκρατούμενοι σου στη φυλακή, θα σου πουν ότι είναι ψέματα κι ότι η αληθινή φυλακή είναι έξω από αυτούς τους τοίχους. Θα θρηνούν και θα καταριούνται όλους εκείνους που προσπάθησαν να σου δείξουν την αλήθεια. Και θα σου πουν ότι ελευθερία δεν υπάρχει, κι ότι έξω είναι η κόλαση.

Θα σου δείχνουν ότι μέσα μπορείς να έχεις αληθινά ό,τι επιθυμείς (εκτός απ’ την ελευθερία σου, φυσικά). Θα προσπαθήσουν να σε δελεάσουν με βραβεία κι επευφημίες για να μείνεις, θα σου προσφέρουν χρήματα, σεξ, πολυτέλειες και «σπέσιαλ»συνθήκες, γιατί (θα σου λένε πως) είσαι και εσύ «σπέσιαλ».

Και για να σ’ εμποδίσουν να φύγεις, θα σε απειλούν με τιμωρίες και βασανιστήρια που θα υποστείς αν δεν δεχτείς την προσφορά τους. Κι αν παρ’ όλα αυτά φύγεις, θέλω να ξέρεις ότι…θα βγουν να σε ψάξουν. Γιατί,έξω από τη φυλακή αποτελείς απειλή. Θα τρέξουν να σε φέρουν πίσω, εσένα ή το πτώμα σου, για ν’ αποδείξουν έτσι σε όλους ότι η ζωή είναι αδύνατη εκεί έξω.

Μην απελπίζεσαι όμως, και μην τρομάζεις…
Απ’ τη στιγμή που θα είσαι ελεύθερος, κανένας πια δεν θα μπορεί να σε φυλακίσει αν δεν το θέλεις κι εσύ»

“Παραιτήσου από το κατάλοιπο της ταυτότητας που άλλοι σου όρισαν, πάρε τα ηνία και ζήσε στο παρόν έντονα, με αφοσίωση και αληθινά”


Απόσπασμα από το βιβλίο “Από την άγνοια στη σοφία”, Χόρχε Μπουκάι.

Πηγή: psychorropia
Via 

Είσαι άνθρωπος. Όχι μηχανή.


Καθημερινά παλεύεις. Με τα πάθη σου. Με τους δαίμονές σου. Δίνεις αγώνες σκληρούς. Και βλέπεις τα σημάδια τους επάνω στην ψυχή σου. Πολλές φορές πέφτεις και δειλιάζεις να σηκωθείς. Όμως το παίρνεις απόφαση και ξανασηκώνεσαι.



Το ξέρω. Είναι δύσκολο. Βάζεις στόχους και θες να τους πετύχεις. Δε θες να σε κυριεύουν πράγματα και καταστάσεις. Δε θες να κάνουν κουμάντο στη ζωή σου κακιές συνήθειες. Έχεις υποφέρει από αυτές και συνεχίζεις να υποφέρεις. Γι αυτό και βάζεις στόχο να τις πολεμήσεις. Να τις νικήσεις. Να τις ξεριζώσεις. Να τις βγάλεις από τη ζωή σου.

Σταμάτα να είσαι σκληρός με τον εαυτό σου. Είσαι άνθρωπος, όχι μηχανή. Οι μηχανές είναι προγραμματισμένες, λειτουργούν με συγκεκριμένους κανόνες και με συγκεκριμένες εντολές. Κάνουν αυτό για το οποίο έχουν δημιουργηθεί. Δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Έρχεται απλά κάποτε η στιγμή, που χαλάνε και παύει η λειτουργία τους. Εσύ όμως έχεις ιδέες. Έχεις συναισθήματα. Έχεις ατέλειες. Έχεις ψυχή. Και χαρακτήρα με σκαμπανεβάσματα. Δε μπορείς να είσαι η απόλυτα πειθαρχημένη και καλοκουρδισμένη μηχανή που υπακούει στην εντολή του δημιουργού της.

Ξέρεις καλά τι σημαίνει αυτό. Ότι είναι πολύ πιθανόν να παραβιάζεις τους δικούς σου κανόνες και τις δικές σου εντολές. Είναι πολύ πιθανόν να παρεκλίνεις από την πορεία που έχεις πάρει από έναν αγώνα που δίνεις. Μόνο εσύ ξέρεις πόσο δύσκολο είναι και τι περνάς. Μόνο εσύ ξέρεις τι κατάθεση ψυχής έχεις κάνει και συνεχίζεις να κάνεις. Σταμάτα να κατηγορείς τον εαυτό σου όταν κουράζεσαι και λιποψυχείς και απομακρύνεσαι από τον στόχο που έχεις θέσει. Το να κουράζεσαι είναι φυσιολογικό. Το να χάνεσαι στην άβυσσο των σκέψεών σου, των συναισθημάτων σου και αδυναμιών σου, το ίδιο. Δεν είσαι ρομπότ. Δεν είσαι μηχανή. Από τη στιγμή που έχεις ατέλειες, θα χεις και απώλειες. Το σημαντικό είναι να μην επηρεάζεσαι από αυτό. Και να προσπαθείς ξανά και ξανά.

Κάθε φορά που θα προσπαθείς, εαν πραγματικά θες να πετύχεις τον σκοπό σου, θα βρίσκεις καλύτερα μέσα και διαδρομές ώστε να τα καταφέρεις. Θα αποφεύγεις τα προηγούμενα λάθη σου και θα προσέχεις με τα μελλοντικά σου. Κάποια στιγμή θα πετύχεις. Αλλά και αυτό να μην γίνει τελικά, εσύ θα χεις προσπαθήσει.. Και όποιος προσπαθεί, έχει κάνει ήδη το πιο μεγάλο βήμα. Και αν χάσεις σε έναν τομέα προσπαθώντας και παλεύοντας, πάντα υπάρχουν χίλιοι άλλοι που σε περιμένουν για να σε στέψουν νικητή και να ανταμείψουν τους κόπους σου και τις προσπάθειές σου.

Κάνε λοιπόν τις αποτυχίες οδηγό σου και μην τις αφήσεις να δράσουν αποτρεπτικά στο μέλλον σε κάποιο καινούργιο ξεκίνημα που θα κάνεις. Οι αποτυχίες είναι πανταχού παρούσες και κομμάτι της ζωής μας. Εσύ είσαι μοναδικός και κάθε μέρα έχεις να κερδίσεις και από κάτι. Κέρδισέ το λοιπόν παλεύοντας σαν άνθρωπος και όχι σαν μηχανή.

Ακασικά αρχεία - To συμπαντικό αιθερικό αρχείο που καταγράφει τα πάντα...



Εκεί που κρύβονται το μέλλον και οι σκέψεις!

Αναρωτηθήκατε ποτέ τι απέγιναν οι σκέψεις σας ή από πού σας ήρθε μια φαεινή ιδέα; Οι αρχαίες μυστικές παραδόσεις μιλούν για τα ακασικά αρχεία και οι σύγχρονες έρευνες επιβεβαιώνουν ότι τίποτα δεν χάνεται στο σύμπαν. Η σχετική θεωρία έρχεται να εξηγήσει πολλά παράξενα της ζωής μας.

Tα πιθηκάκια ζούσαν στο φυσικό τους περιβάλλον υπό τη στενή παρακολούθηση κάποιων επιστημόνων που συχνά τα τάιζαν με τον αγαπημένο τους μεζέ: νόστιμες γλυκοπατάτες. Mια μέρα κάποιες γλυκοπατάτες κύλησαν στα ρηχά νερά ενός κοντινού ποταμού και σιγά σιγά ξεπλύθηκαν. Ένα πιθηκάκι αποφάσισε να φάει αυτές ακριβώς τις ξεπλυμένες γλυκοπατάτες, που προφανώς τις βρήκε καλύτερες, γιατί και την άλλη μέρα πήγε μόνο του και τις ξέπλυνε. Kαθώς οι μέρες κυλούσαν, κάποια από τα νεότερα μέλη της φυλής αποφάσισαν να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Tελικά, ύστερα από ένα διάστημα ολόκληρος ο πληθυσμός των πιθήκων πήγαινε στο ποτάμι και ξέπλενε τις γλυκοπατάτες του. Oι επιστήμονες εντυπωσιάστηκαν, αλλά η έκπληξή τους έγινε τεράστια επιστημονική απορία όταν πληροφορήθηκαν πως την ίδια περίοδο κι ένας άλλος πληθυσμός πιθήκων σε ένα εντελώς απομακρυσμένο νησί άρχισε επίσης να πλένει τις πατάτες του.

Tι σήμαινε αυτό; Πώς είχε γενικευτεί η συνήθεια στον ντόπιο πληθυσμό πιθήκων και πώς μεταφέρθηκε στο απομακρυσμένο νησί; Oι επιστήμονες άρχισαν εντατικές έρευνες και πειράματα και διαπίστωσαν έκπληκτοι πως για την καθολική εξάπλωση της νέας συνήθειας έπαιζε καθοριστικό ρόλο ο αριθμός των πιθήκων που την είχαν υιοθετήσει πρώτοι. Όπως αποκαλύφθηκε ύστερα από πολλές μελέτες, μαθηματικούς υπολογισμούς και πειράματα, αν ένας απολύτως συγκεκριμένος αριθμός μελών μιας ομάδας -είτε σ’ αυτήν ανήκουν ζώα είτε άνθρωποι- υιοθετήσει μια νέα συνήθεια, τότε αυτή εξαπλώνεται αστραπιαία σε όλα τα μέλη της ομάδας. Tο μυστικό βρίσκεται στην «κρίσιμη μάζα», δηλαδή στον κρίσιμο αριθμό των πρωτοπόρων. Όταν αυτός ο αριθμός συμπληρωθεί, τότε λες κι ανοίγει ο δρόμος για όλους τους υπόλοιπους και η νέα συνήθεια γενικεύεται.




Tα μυστηριώδη "Aκασικά Aρχεία"

Mε ποιο τρόπο, όμως, μεταβιβάζεται η πληροφορία και η συνήθεια στους κατοίκους άλλων περιοχών, όπως συνέβη με τους πιθήκους; Σ’ αυτό το ερώτημα έρχεται να απαντήσει μια γοητευτική θεωρία που υποστηρίζει πως όλοι είμαστε συνδεδεμένοι με ένα αόρατο πεδίο μέσα στο οποίο καταγράφονται τα πάντα, όλα όσα υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρξουν. Πρόκειται για ένα συμπαντικό αρχείο ή ένα θησαυροφυλάκιο μνήμης που μέσα του περιέχονται όλες οι πληροφορίες για όσα συμβαίνουν στο σύμπαν.

Σας φαίνεται παράξενο αυτό; Kι όμως, αυτή ακριβώς είναι η θεωρία του διάσημου βιολόγου του Kέμπριτζ, Pούπερτ Σέλντρεϊκ, που ξεσήκωσε σάλο στην επιστημονική κοινότητα. Σύμφωνα με αυτήν, όλες οι πληροφορίες -είτε αυτές αφορούν γεγονότα και ιδέες είτε συνήθειες, συναισθήματα, μορφές ή γαλαξίες και τη δομή του DNA- είναι αποθηκευμένες σε ένα πεδίο που, όπως το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, βρίσκεται παντού. Έτσι, τίποτα δεν χάνεται στο σύμπαν, ούτε ακόμα κι αν "πεθάνει". Mπορεί να μετατραπεί από ύλη σε ενέργεια, αλλά δεν θα χαθεί.

Tο ίδιο ισχύει και για τις σκέψεις μας. Eμείς μπορεί να τις αντιλαμβανόμαστε σαν κάτι φευγαλέο και εφήμερο, όμως έχετε αναρωτηθεί, αλήθεια, πού πάει κάθε σκέψη που κάνουμε όταν παύουμε να τη σκεφτόμαστε; Xάνεται άραγε ή μήπως καταγράφεται κάπου; Kι οι πράξεις και τα έργα μας, ολόκληρο το παρελθόν μας, κατοικεί μόνο στη μνήμη μας ή μήπως είναι επίσης καταγεγραμμένο κάπου στο σύμπαν;

Για τον Pούπερτ Σέλντρεϊκ αλλά και για την αρχαία φιλοσοφική και μεταφυσική σκέψη οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα ήταν σαφείς: τα πάντα, όλα όσα έγιναν και ειπώθηκαν, ακόμα κι όσα σχηματίστηκαν ως σκέψεις ή επιθυμίες μέσα στο νου των ανθρώπων όλων των εποχών, καταγράφονται συνεχώς σε ένα είδος συμπαντικού αιθερικού αρχείου, στο οποίο η ινδική φιλοσοφία έχει δώσει το όνομα «Aκασικά Aρχεία».

Oι "αναγνώστες" της συμπαντικής βιβλιοθήκης

Yπάρχουν πράγματι αυτά τα αρχεία; Kι αν ναι, πού βρίσκονται; Σίγουρα όχι σε κάποιο συγκεκριμένο γεωγραφικό σημείο στη Γη ή κάπου στο Διάστημα -π.χ. κάπου μεταξύ Ήλιου και Eρμή-, αλλά μάλλον σε έναν αιθερικό και άυλο χώρο, ένα νοητικό πεδίο. Σύμφωνα με τις σχετικές παραδόσεις, οτιδήποτε συμβαίνει στο σύμπαν, από τα υπερσμήνη γαλαξιών ως την αμοιβάδα, καταγράφεται σ’ αυτά τα αιθερικά αρχεία, στα οποία καταγράφονται επίσης κι όλες οι σκέψεις, όλες οι ιδέες και οι πράξεις μας. Aυτό γίνεται χωρίς να το αντιληφθούν οι περισσότεροι άνθρωποι. Oι μύστες, όμως, και τα ξεχωριστά προικισμένα άτομα μπορούν να επικοινωνούν συνειδητά με αυτά τα συμπαντικά αρχεία και να λαμβάνουν πληροφορίες. 

Xαρακτηριστικό παράδειγμα ο Έντγκαρ Kέισι, ο "κοιμώμενος προφήτης".

O άνθρωπος αυτός άφησε εποχή στα μέσα του 20ού αιώνα με τις ξεχωριστές του ικανότητες: μπορούσε να πέφτει σε ένα είδος αυτοΰπνωσης και να δίνει σωστές απαντήσεις στις πιο απίθανες ερωτήσεις, όπως η προηγούμενη ζωή κάποιου ή τα γεγονότα που έγιναν η αιτία για τον καταποντισμό της Aτλαντίδας. Mπορούσε, επίσης, να κάνει διάγνωση ασθενειών ακόμα και για πρόσωπα που δεν είχε συναντήσει ποτέ του και να προτείνει απόλυτα αποτελεσματικές θεραπείες στηριγμένες σε βότανα και φυσικές μεθόδους. Kι όμως, ο ίδιος ως άτομο είχε πολύ μέτριες γνώσεις. Aπό πού, λοιπόν, αντλούσε αυτό τον ανεξάντλητο πλούτο πληροφοριών; Aκόμα κι εκείνος αναρωτιόταν γι’ αυτό. H απάντηση δόθηκε σε μια από αυτές τις αυτοϋπνωτιστικές συνεδρίες του: τις πληροφορίες για το παρελθόν της ανθρωπότητας ή των συγκεκριμένων ανθρώπων που του ζητούσαν βοήθεια, καθώς και τα στοιχεία για τη διάγνωση ασθενειών και την ενδεδειγμένη θεραπεία τα έπαιρνε όλα από την ίδια πηγή: από τα Aκασικά Aρχεία. O Έντγκαρ Kέισι δεν είναι ο μόνος που είχε επαφή με αυτή τη συμπαντική βιβλιοθήκη πληροφοριών. Όλοι είμαστε συνδεδεμένοι μαζί της, χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Έτσι συνηθίζουμε να λέμε ότι «μας κατέβηκε μια φαεινή ιδέα», χωρίς να αναρωτιόμαστε από πού, αλήθεια, μας κατέβηκε; Πού υπήρχε; H επικοινωνία με τα Aκασικά Aρχεία εξηγεί επίσης και το γιατί τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται, δηλαδή τις πρωτότυπες ιδέες μας που με έκπληξη διαπιστώνουμε ότι τις έχει ταυτόχρονα και κάποιος άλλος.

Tο φαινόμενο των Mορφογενετικών Πεδίων 

O Pούπερτ Σέλντρεϊκ υποστηρίζει ότι οι ομοειδείς σκέψεις ή πληροφορίες δημιουργούν τα Mορφογενετικά Πεδία, τα οποία δεν είναι παρά ένα κοινό σημείο μέσα στη μεγάλη δεξαμενή συμπαντικής μνήμης, όπου συγκεντρώνονται οι ομοειδείς πληροφορίες.

Έτσι, οι φυσικοί επιστήμονες τροφοδοτούν και τροφοδοτούνται από τα δικά τους ξεχωριστά Mορφογενετικά Πεδία, το ίδιο και οι δάσκαλοι, οι κληρικοί, οι έφηβοι, οι διάφορες φυλές και τα μέλη κάθε οικογένειας: έχουν κι αυτοί τα δικά τους. Aυτό εξηγεί για παράδειγμα το φαινόμενο του συντονισμού που κάνει δυο ανθρώπους να έχουν την ίδια έμπνευση ταυτόχρονα ή δυο περιοδικά που κυκλοφορούν με παρόμοιο εξώφυλλο την ίδια περίοδο. Έχει συμβεί συχνά επίσης δυο εφευρέτες να κάνουν την ίδια εφεύρεση, επειδή και οι δυο αναζητούσαν το ίδιο είδος ευρεσιτεχνίας, κι έτσι είχαν συντονιστεί με το ίδιο Μορφογενετικό Πεδίο, δηλαδή με την ίδια "περιοχή' των αιθερικών αρχείων από όπου άντλησαν την ίδια πληροφορία. Θα μπορούσε, επίσης, ο ένας από τους δυο να βρήκε πρώτος τη σχετική πατέντα, αλλά η σκέψη του, που καταγράφηκε στη "συμπαντική βιβλιοθήκη", ήταν πλέον διαθέσιμη σε οποιονδήποτε ήταν στραμμένος προς την ίδια κατεύθυνση.

Έτσι, ο δεύτερος εφευρέτης θα μπορούσε να βρει ευκολότερα τη λύση ή και να την πάρει, "κλέβοντας" κατά κάποιον τρόπο τη σκέψη του συναδέλφου του, χωρίς κανείς από τους δυο να το γνωρίζει. Mπορεί, μάλιστα, να βρίσκονται στις δυο άκρες του κόσμου και να αγνοούν πλήρως ο ένας την ύπαρξη του άλλου. Tα συμπαντικά αρχεία της σκέψης μας που κάνουν το μυαλό μας να συντονίζεται με το νου κάποιου άλλου περιγράφονται κι από έναν άλλο επιστήμονα. Tον Xένρι Pιντ, καθηγητή Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον των HΠA, ο οποίος μιλάει για την "Iδεόσφαιρα", θυμίζοντας λίγο τον κόσμο των ιδεών του Πλάτωνα. Kατά τον Xένρι Pιντ, η Iδεόσφαιρα είναι ένα πεδίο καθαρής συνείδησης που υπάρχει παντού στο σύμπαν και το οποίο φιλοξενεί όλες τις ιδέες. Mε αυτό το χώρο είμαστε όλοι συνδεδεμένοι.

Έτσι, όταν μια φαεινή ιδέα «πέφτει» από την Iδεόσφαιρα και "προσγειώνεται" στο νου ενός ανθρώπου που αναζητάει κάτι σχετικό με το περιεχόμενο της ιδέας αυτής, τότε είναι πολύ πιθανό ότι θα εμφανιστεί στο νου και κάποιου άλλου που επίσης έχει στραμμένη την προσοχή του προς την ίδια κατεύθυνση. Aυτό το φαινόμενο έχουν υπόψη τους πολλά στελέχη επιχειρήσεων που εφαρμόζουν τον κανόνα: "αν έχεις μια καλή ιδέα, σπεύσε να την υλοποιήσεις χωρίς καθυστέρηση, γιατί αν δεν το κάνεις εσύ, θα σε προλάβει κάποιος άλλος". Oι περισσότεροι θα χαρακτήριζαν αυτά τα περιστατικά απλές συμπτώσεις. Aλλά δεν είναι. Πρόκειται για συμπαντικούς νόμους και μυστικές συγχρονικότητες που σχετίζονται με τα αιθερικά αρχεία της σκέψης. Φαίνεται ότι κι αυτός ακόμα ο Aϊνστάιν είχε παρόμοιες απόψεις, αφού είπε κάποτε πως, αν δεν είχε αναπτύξει εκείνος τη θεωρία της σχετικότητας, θα το έκανε κάποιος άλλος, γιατί η ιδέα "βρισκόταν στον αέρα".

blackstate.gr

Πέρα από το σώμα μας...


Πόσο απέχουμε από τον Εαυτό μας;
Πόσο αλήθεια απέχει το σώμα μας από τον αληθινό μας Εαυτό;

Ίσως όσο το κάθισμα μιας κινηματογραφικής θέσης από την οθόνη προβολής! Κοιτάζουμε τη ζωή μας και νομίζουμε ότι είμαστε οι σκιές στον τοίχο! Ή τα φωτεινά διάκενα ανάμεσά τους! 

Βλέπουμε το σώμα μας να τρέχει εδώ κι εκεί μέσα στην «ταινία» της ζωής που επιλέξαμε να ζήσουμε και ξεχνάμε πως είμαστε ακίνητοι και από μακριά το κοιτάμε!

Κι όλο αυτό το έργο που οι ίδιοι δημιουργήσαμε το λέμε ζωή! Κι όλο αυτό που κάθε μέρα στήνουμε κι αλλάζουμε και τροποποιούμε, το λέμε πεπρωμένο!




Τι αισθανόμαστε αλήθεια, όταν βλέπουμε στον τοίχο απέναντι μια σκηνή ξεκομμένη απ΄ όλη την υπόλοιπη ζωή μας; Μια σκηνή χαρούμενη. Μια λυπημένη! Όταν βλέπουμε απ το πρόσωπό μας να τρέχουν δάκρυα ή όταν παίρνουμε αυτή την έκφραση που την ονομάζετε χαρά, τι νοιώθουμε;
Χαμογελάμε; Καθόμαστε εκεί στην άνετη συμπαντική κινηματογραφική μας θέση με ένα μόνιμο χαμόγελο στο υπερμεγέθες πρόσωπό μας; Ναι σε αυτό το άμορφο ενεργειακό στοιχείο που αποτελεί το κέντρο της συγκέντρωσης των εμπειριών μας, το συμπαντικό μας πρόσωπο. Αυτό που στέκει αμίλητο και ορά κι ακούει και σκέφτεται και αισθάνεται όλα αυτά που μας μοιάζουν «η πραγματικότητα»!

Είμαστε εκεί έξω. Έξω από τούτο τον κόσμο που μας μοιάζει αληθινός και κοιτάζουμε την ταινία της ζωής μας καρέ –καρέ! Η μόνη «πραγματικότητα» είναι αυτή! Να κοιτάζουμε τα «καρέ» να τρέχουν γρήγορα από μπροστά μας! 

Βλέπουμε το σώμα μας σαν "αληθινό" επειδή έχουμε συνεχώς την "αίσθηση" ότι το αγγίζουμε και αδυνατούμε να αντιληφθούμε τον Εαυτό μας "πίσω" του, "πάνω" από μας. Κι αδυνατούμε να αντιληφθούμε οτι όλα αυτά τα "καρέ" της ζωής μας που κοιτάζουμε, γεννιούνται κάθε στιγμή μπροστά στο φως μιας "μηχανής προβολής τριών διαστάσεων" και το άλλο λεπτό πεθαίνουν!

Για να κοιτάξουμε τη ζωγραφιά μας πώς παίζει. Πώς αγχώνεται για τη ζωή. Για την επόμενη στιγμή, την επόμενη μέρα.

Θα τα θυμόμαστε άραγε όλα αυτά που ζούμε; Θα τα θυμόμαστε έτσι ακριβώς όπως τα ζούμε; Είμαστε σίγουροι;

Ερισθέας
thesecretrealtruth 

Ο αισθητός κόσμος και η «Μάγια» ( η μεγάλη πλάνη) , - Ινδουισμός



Σύμφωνα με την Ινδουιστική αντίληψη, ο αισθητός κόσμος με όλα του τα φαινόμενα ισοδυναμεί με μια αυταπάτη, με ένα παιχνίδι, με ένα όνειρο, με μια επινόηση του Βράχμα. Ο κόσμος είναι Maya, μια φαντασίωση χωρίς νόημα και σκοπό, και συνεπώς άξιος περιφρόνησης.

Το Maya δεν αξίζει την προσκόλληση και την προσαρμογή του ανθρώπου σε αυτό, για αυτό ο σοφός αποσύρεται από τον κόσμο. Η ύπαρξη της πολλαπλότητας του κόσμου οφείλεται στη «Μάγια» τη μεγάλη πλάνη, που οφείλεται στην περιορισμένη μας αντίληψη η οποία μας εμποδίζει να διακρίνουμε την ενότητα πίσω από την πολλαπλότητα.





Ο ΒΙΒΕΚΑΝΑΝΤΑ εξηγεί σχετικά:

«Τι σημαίνει όταν λέμε ότι ο κόσμος υπάρχει; Πραγματικά, σημαίνει ότι ο κόσμος δεν υπάρχει. Τι σημαίνει πάλι όταν λέμε ότι ο κόσμος δεν υπάρχει; Σημαίνει πως δεν έχει απόλυτη ύπαρξη. Υπάρχει μόνο σε σχέση με το νου μου, το νου σας και το νου του καθενός. Με τις πέντε αισθήσεις μας, βλέπουμε τούτο τον κόσμο, μα εάν είχαμε μια επιπλέον αίσθηση, θα βλέπαμε κάτι ακόμα μέσα του.

Κι αν είχαμε ακόμη μια αίσθηση θα μας εμφανιζόταν σαν κάτι ακόμα πιο διαφορετικό. Γι’ αυτό λοιπόν ο κόσμος δεν έχει πραγματική ύπαρξη. Ούτε και μπορούμε να τον πούμε μη-υπαρκτό, αφού υπάρχει και πρέπει διαμέσου του να εργαστούμε. Είναι ένα κράμα ύπαρξης και μη-ύπαρξης.» (ΓΝΑΝΑ ΓΙΟΓΚΑ, σ. 50)

Γεννήθηκες για να εκπληρώσεις κάποιο σκοπό. Εξελίξου και σταμάτα τη γρίνια!



Γράφει ο Δημήτρης Τσίχλας

Γεννήθηκες σ ένα θαυμαστό κόσμο, σ ένα πλανήτη από τα δισεκατομμύρια που υπάρχουν σ ένα από τα ηλιακά συστήματα αυτού του άπειρου σύμπαντος. Γεννήθηκες κάποια στιγμή και θα πεθάνεις κάποια στιγμή όπως όλοι σου οι φίλοι, η οικογένεια σου, τα παιδιά σου, η γη σου, ο πλανήτης σου…




Ένα απλό πέρασμα είναι η ζωή σου, όπως και όλων μας. Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα, τίποτα δεν είναι δεδομένο σε αυτή ή την άλλη ζωή. Γεννήθηκες για να δώσεις χαρά, καλό, αρμονία, δικαιοσύνη, ενέργεια, φως. Γεννήθηκες απλά για να εκπληρώσεις κάποιο σκοπό που μπορεί τώρα να μην καταλαβαίνεις, αλλά κάποια στιγμή θα βιώσεις απόλυτα τη μαγεία του. Γεννήθηκες για να εξισορροπήσεις τις καλές και τις λιγότερο καλές πτυχές του ΕΙΝΑΙ σου.

Γεννήθηκες από ΑΓΑΠΗ και ο μοναδικός σου δρόμος είναι αυτός… ΑΓΑΠΗ σε κάθε στιγμή της ζωής σου, αγάπη χωρίς όρια, χωρίς σκοπό! Είσαι ΑΓΑΠΗ, είσαι ΦΩΣ, είσαι ΧΑΡΑ, είσαι ΑΛΗΘΕΙΑ. Κοίτα γύρω σου. Άνθρωποι που δεν έχουν τα βασικά αγαθά, ΣΤΕΓΗ, ΤΡΟΦΗ, ΝΕΡΟ, ΑΓΑΠΗ. Άνθρωποι που σκοτώνονται κάθε μέρα, παιδιά που πεινάνε, που διψάνε, που κάνουν χιλιόμετρα για λίγο καθαρό νερό!

Κι εσύ; Γκρινιάζεις γιατί δεν έχεις λεφτά να αγοράσεις κάτι περιττό. Γκρινιάζεις γιατί δε σε καταλαβαίνουν… δεν καταλαβαίνουν τις ανάγκες σου! Δηλαδή το ΕΓΩ ΣΟΥ. Γκρινιάζεις γιατί ο γείτονας έχει καλύτερο αμάξι, καλύτερο σπίτι, πάει διακοπές ενώ εσύ; Απλά γκρινιάζεις… γιατί σ αρέσει! Γιατί είναι η ασφάλεια του ΕΓΩ σου, γιατί θέλεις να ασχοληθούν μαζί σου… έτσι απλά.

Είσαι ΑΓΑΠΗ και στην ΑΓΑΠΗ δεν χωρεί το ΕΓΩ σου. Κατάλαβε το και ξεκίνα. Ξεκίνα να απολαμβάνεις το όμορφο δειλινό, την αγκαλιά, τον τσακωμό που σου δείχνει ότι ο άλλος σε νοιάζεται, την ομορφιά ενός λουλουδιού, τη γεύση ενός φαγητού, μια καλή αληθινή παρέα χωρίς λεφτά, μια δυσκολία που σε κάνει πιο δυνατό.

ΑΓΑΠΑ τον πόνο από τα λάθη σου, όλα μα όλα είχαν νόημα. ΕΞΕΛΙΞΟΥ… Αφέσου στο ένστικτό σου, γνωρίζει τα πάντα! Ότι έγινε, έγινε. Προχώρα μπροστά με καθημερινό χαμόγελο σε ό,τι μα ό,τι συμβαίνει και ευχαρίστησε πραγματικά τον δικό σου Θεό για το ότι…

ΑΝΑΠΝΕΕΙΣ, ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ, ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ, ΖΕΙΣ, ΑΓΑΠΑΣ.

 enallaktikidrasi.com 

9 Τρόποι για να Προστατευθείτε από τα Συναισθηματικά Βαμπίρ!


Έχω ξαναγράψει στο παρελθόν για τα συναισθηματικά «βαμπίρ», τους ανθρώπους εκείνους που με τον τρόπο τους «ρουφούν» συναισθηματικά τους οικείους ή γενικά τους γύρω τους, απομυζώντας τους δύναμη, διάθεση, ενέργεια, συναίσθημα.

Φυσικά κανείς δε θέλει να παραδεχτεί ότι μπορεί να πέσει θύμα τέτοιων ανθρώπων και τέτοιας κακής ψυχολογικής μεταχείρισης, δυστυχώς όμως, καθένας μπορεί να πιαστεί στην παγίδα… Ο λόγος; Επειδή όλοι έχουμε παρόμοια ψυχολογικά χαρακτηριστικά και ανάγκες, που μας καθιστούν, κατά κάποιον τρόπο, ευάλωτους σε διάφορες επιρροές. Για παράδειγμα, όλοι είμαστε κοινωνικά όντα με τη βασική, κινητήρια ανάγκη να κάνουμε συναισθηματικούς δεσμούς, να δίνουμε και να παίρνουμε αγάπη. Από την άλλη, υπάρχουν άνθρωποι με εντονότερες συναισθηματικές ανάγκες που είναι παράλληλα και πιο ευάλωτοι σε εξωτερικές πιέσεις, οπότε αυτοί οι άνθρωποι έχουν λιγότερη αντίσταση στα συναισθηματικά βαμπίρ.

Σύμφωνα με τον Abraham Maslow, όλοι οι άνθρωποι έχουν βασικές ψυχολογικές ανάγκες που πρέπει να ικανοποιηθούν για την εξέλιξη μας. Τα συναισθηματικά βαμπίρ εκμεταλλεύονται αυτές ακριβώς τις ανάγκες και «πατούν» πάνω στις ανθρώπινες αυτές ανάγκες.



Ποιες είναι οι πανανθρώπινες ανάγκες;

  • Σιγουριά και ασφάλεια, ώστε να αναπτυχθεί ο φυσικός και ο ψυχολογικός εαυτός του ανθρώπου.
  • Αυτονομία
  • Έλεγχος των πραγμάτων στη ζωή
  • Αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση που κατακτώνται όταν κανείς πετυχαίνει τους στόχους του και ξεπερνά διάφορες δυσκολίες
  • Να είναι μέλος μιας ομάδας ή κοινότητας
  • Να έχει κοινωνική αναγνώριση και σεβασμό από άλλους
  • Να έχει στόχους στη ζωή του, να θεωρεί ότι η ζωή του έχει νόημα.

Αν οι παραπάνω ανάγκες για κάποιον λόγο δεν καλύπτονται έστω και σε κάποιο βαθμό, το άτομο γίνεται ευάλωτο και έλκεται από οποιονδήποτε του τάζει ότι μπορεί να του καλύψει αυτές τις ανάγκες. Και μόνο να συνειδητοποιήσει κανείς αυτόν το βασικό μηχανισμό είναι αρκετό για να προσέξει ποιους ανθρώπους βάζει στη ζωή του και τι τους επιτρέπει να κάνουν.

Η Παγίδα της Συναισθηματικής Εκμετάλλευσης: Πώς οι άνθρωποι δίνουν ‘λογικές’ εξηγήσεις σε παράλογες συμπεριφορές

Αίσθημα Ανταλλαγής και Οφειλής – Μήπως αισθάνεστε ότι ‘χρωστάτε’ σε κάποιον χάρη; Τότε ο κανόνας «αίσθημα ανταλλαγής και οφειλής» που διέπει τις ανθρώπινες συνδιαλλαγές έχει τεθεί σε εφαρμογή! Ο ίδιος κανόνας ισχύει τόσο στο μάρκετινγκ (δωρεάν δείγματα προϊόντων) όσο και στις ανθρώπινες σχέσεις (κάποιος σας κάνει μια χάρη που δεν του τη ζητήσατε και μετά ζητάει αντάλλαγμα). 

Τα συναισθηματικά βαμπίρ συχνά εμφανίζονται με ένα χαμογελαστό προσωπείο και τη συμπεριφορά του καλού Σαμαρείτη: θα σας βοηθήσουν, θα σας νοιαστούν, και θα φροντίσουν βέβαια να σας το πουν εκατό φορές για να το εμπεδώσετε και να μην το ξεχάσετε! Δημιουργούν ένα τεχνητό κλίμα «εγώ που σου έδωσα τόσα, εγώ που έγινα χαλί να με πατήσεις», κλπ, κλπ. Τον ρόλο αυτό μπορεί να τον πάρει το οποιοδήποτε συναισθηματικό ‘βαμπίρ’, η μητέρα, η πεθερά, ο εργοδότης, ο συνάδελφος, φίλοι, συγγενείς…. Η λίστα δεν αποκλείει κανέναν!

Αίσθηση ότι πρέπει να είναι αποδεκτοί και αγαπητοί: μια βασική ανθρώπινη ανάγκη είναι για το άτομο να είναι αποδεκτό και αγαπητό από τους γύρω του. Τα συναισθηματικά βαμπίρ το γνωρίζουν αυτό πολύ καλά και το εκμεταλλεύονται! Έτσι, με κάθε τρόπο ‘δένουν’ τους ανθρώπους με το να υπόσχονται ότι αν τους ακολουθήσουν και κάνουν αυτό που ζητάνε θα έχουν και την αποδοχή τους.

1. Μη προσπαθείτε να βρείτε άκρη και την αλήθεια με το συναισθηματικό βαμπίρ! Ό,τι και να πείτε θα το χρησιμοποιήσει εναντίον σας ή θα το παραποιήσει προς όφελός του. Αν σας πει μια δικαιολογία και σας φανεί ψεύτικη ή σας ζητήσει συγγνώμη και σας φανεί ότι δεν το εννοεί, εμπιστευθείτε το ένστικτό σας! Πιθανότατα και η δικαιολογία και η συγγνώμη είναι ψεύτικες και στόχο έχουν να σας κάνουν να νιώσετε και ένοχοι από πάνω!

2. Μην εμπιστεύεστε τις διαβεβαιώσεις του συναισθηματικού βαμπίρ ότι είναι πρόθυμο να σας βοηθήσει. Είναι ψεύτικες διαβεβαιώσεις! Υπόσχεται βοήθεια αλλά είτε δε τη δίνει, είτε το κάνει με το ζόρι, είτε παριστάνει ότι εσείς τη ζητήσατε (ενώ αυτό προσφέρθηκε) και αντιστρέφει την κατάσταση ώστε να φαίνεται ότι σας κάνει χάρη, ότι το ζορίσατε και ότι του χρωστάτε. Μη παίξετε το παιχνίδι του! Αν προσφέρθηκε να βοηθήσει θυμίστε του την υπόσχεση και μην το αφήσετε να σας ξεγελάσει με τις δικαιολογίες του ούτε να νιώσετε υποχρεωμένοι στο τέλος.

3. Τα συναισθηματικά βαμπίρ άλλα λένε, άλλα εννοούνε και άλλα κάνουν! Προετοιμαστείτε ότι δεν πρόκειται να παραδεχτούν αυτά που σας είπαν, πιθανότατα θα τα αντιστρέψουν ή θα προσπαθήσουν να σας βγάλουν τρελό. Να θυμάστε ότι λένε ψέματα και ότι έχουν το ‘χάρισμα’ να λένε μπροστά στα μάτια σας το άσπρο μαύρο. Αν θέλετε να τρομάξετε το συναισθηματικό βαμπίρ, πέστε του ότι γίνατε ξεχασιάρηδες αυτές τις μέρες και, μπροστά του, σημειώστε τα λόγια του ή ηχογραφήστε το! Αλλιώς, απλώς μη δίνετε σημασία!

4. Το παιχνίδι των ενοχών αποτελεί αγαπημένη ασχολία των συναισθηματικών βαμπίρ. Έχουν την ικανότητα να σας χειρίζονται και να σας κάνουν να νιώθετε ενοχές επειδή κάνατε ή δεν κάνατε κάποιο πράγμα, επειδή μιλήσατε ή δε μιλήσατε, επειδή δείξατε ή αποκρύψατε τα συναισθήματά σας… Πάντα επιλέγουν να σας κάνουν να νιώσετε ενοχές για το αντίθετο από αυτό που κάνατε (άσχετα αν εσείς πράξατε το σωστό). Και βέβαια, τους αρέσει ιδιαίτερα να σας κάνουν να νιώθετε χάλια επειδή αγνοήσατε τη δική τους συναισθηματική κατάσταση ή το πρόβλημά τους. Το χειρότερο είναι ότι, με τον τρόπο τους, πετυχαίνουν να σας κάνουν να νιώσετε άσχημα! Αγνοήστε τους!

5. Τα συναισθηματικά βαμπίρ παριστάνουν το θύμα για να τους λυπηθείτε. Αν όμως κάνετε το λάθος και σκύψετε με ενδιαφέρον από πάνω τους, μεταφορικά, θα σας κατασπαράξουν! Υιοθετώντας τη στάση του ‘καημένου’, του ‘ανήμπορου’, του ‘απελπισμένου’, θα σας αναγκάσουν να αναλάβετε τις δουλειές και τις υποχρεώσεις τους, θα σας φορτώσουν παραπάνω δουλειά και δε θα πουν καν ευχαριστώ! Μακριά!

6. Τα συναισθηματικά βαμπίρ συνηθίζουν τα πισώπλατα χτυπήματα και τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Είναι παθητικά-επιθετικά άτομα και βρίσκουν τρόπους να σας εκφράσουν πόσο δυσαρεστημένοι είναι μαζί σας μέσω τρίτων. Κουτσομπολιά, πισώπλατες κινήσεις, υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, όλα είναι μέσα στο πρόγραμμά τους. Μη βασίζεστε πάνω τους, απομακρυνθείτε γρήγορα!

7. Έχετε ένα πρόβλημα; Ε λοιπόν, τα συναισθηματικά βαμπίρ έχουν το ίδιο πρόβλημα αλλά 100 φορές μεγαλύτερο! Εσείς λέτε τον πόνο σας ή το πρόβλημά σας και το συναισθηματικό βαμπίρ επεμβαίνει για να μειώσει το δικό σας ζήτημα και να μεγιστοποιήσει το δικό του, τραβώντας την προσοχή επάνω του. Στραμπουλήξατε εσείς το πόδι σας; Το συναισθηματικό βαμπίρ έχει μια φοβερή ιστορία για το πώς έσπασε το δικό του πόδι (με όλες τις ατελείωτες λεπτομέρειες) που επισκιάζει τη δική σας ιστορία και την ανάγκη σας, για παράδειγμα, για συναισθηματική υποστήριξη ή πρακτική βοήθεια. Με αυτό τον τρόπο τα συναισθηματικά βαμπίρ τρέφουν το τεράστιο Εγώ του και τις ναρκισσιστικές ανάγκες τους.

8. Τα συναισθηματικά βαμπίρ ‘ρουφάνε’ τη θετική ενέργεια των γύρω τους και δημιουργούν αρνητικό κλίμα. Μην περιμένετε ότι θα γίνει κάποιο θαύμα και θα αλλάξουν! Μένοντας κοντά σε τέτοιους ανθρώπους ‘κολλάτε’ αρνητισμό, βάζετε τις δικές σας ανάγκες σε δεύτερη μοίρα, προσπαθείτε να διαρκώς να λύσετε τα προβλήματά τους ή να τους ικανοποιήσετε, αλλά ποτέ δε λύνεται κανένα ζήτημα και το αρνητικό κλίμα παγιώνεται. Βγάλτε τα συναισθηματικά βαμπίρ από τη ζωή σας το συντομότερο και στη θέση τους βρέστε θετικούς ανθρώπους.

9. Τα συναισθηματικά βαμπίρ δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Ούτε καν τις αναγνωρίζουν! Το σίγουρο είναι ότι θεωρούν ότι έχουν σωστή συμπεριφορά, ότι αν έχουν κάτι αρνητικό φταίνε οι γύρω τους, και τα λάθη είναι πάντα τρίτων και ποτέ δικά τους. Τα συναισθηματικά βαμπίρ θα προσπαθήσουν να σας τραβήξουν κοντά τους λέγοντάς σας τα μυστικά τους, εξομολογούμενα τις αδυναμίες τους και προσπαθώντας να σας κάνουν να τα λυπηθείτε και να τα συντρέξετε. Όλα αυτά όμως είναι ένα προσωπείο και από πίσω κρύβεται ένα αρπακτικό έτοιμο να σας κατασπαράξει. 

Αναγνωρίστε τα σημάδια και μείνετε μακριά από αυτούς τους ανθρώπους. Στο κάτω-κάτω, αξίζετε το καλύτερο!

greekpsychologypages.blogspot.gr

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes