Το πείραμα του ανέκφραστου προσώπου (βίντεο)

on 9/30/2014

Το πείραμα του ανέκφραστου προσώπου (the still face experiment) διεξήχθη το 1975 από τον τότε διευθυντή του τμήματος ανάπτυξης παιδιού του Πανεπιστημίου του Harvant, Edward Tronick και τους συνεργάτες του. Στόχος του πειράματος ήταν να αποδειχθεί η αλληλεπίδραση μητέρας-βρέφους στα πρώτα χρόνια της ζωής.

Στο πείραμα συμμετείχαν μία μαμά με το ενός έτους μωράκι της. Όπως θα δείτε και από το βίντεο, στη αρχή μαμά και μωρό «αλληλεπιδρούσαν» παίζοντας, κάνοντας γκριμάτσες και γελώντας. Μέχρι εκεί όλα καλά.

Τι συμβαίνει όμως όταν ξαφνικά η μαμά είναι ανέκφραστη; Πως αντιδρά το μωρό της;

Το μωρό στην αρχή δεν καταλαβαίνει τι έχει συμβεί και συνεχίζει τα παιχνίδια με την μαμά του. Παρατηρεί την αλλαγή της αλλά συνεχίζει να προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή της… της γελάει, βγάζει κραυγές προσπαθώντας να επικοινωνήσει μαζί της, απλώνει τα χεράκια του… Όταν αντιλαμβάνεται ότι η μαμά δεν συμμετέχει και δεν ανταποκρίνεται στο «κάλεσμά» του απογοητεύεται και κλαίει.

Όταν η μαμά αποκτά πάλι το παιχνιδιάρικο ύφος της, το μωρό ανταποκρίνεται αμέσως, σταματάει το κλάμα και συνεχίζει το παιχνίδι μαζί της.

Σύμφωνα με τον Edward Tronick, το συναισθηματικό «πάρε δώσε», η ψυχική αλληλεπίδραση ξεκινάει από την πρώτη ανάσα, το πρώτο βλέμμα της ζωής, τα πρώτα βρεφικά σκιρτήματα. Η φύση της ανθρώπινης ψυχής μαρτυρά από την νεογνική ακόμα ηλικία την ανάγκη της για επαφή, για ανταλλαγή συναισθημάτων, για αγάπη, χαρά και τρυφερότητα. Και αυτό που είναι σίγουρο, αυταπόδεικτο και αναμφισβήτητο είναι πως όσο πιο ζεστή κι αληθινή είναι η ανθρώπινη επικοινωνία τόσο πιο ωφέλιμη, ευεργετική και χρήσιμη είναι, ενώ η απουσία της όπως και η κακοπροαίρετα εκφρασμένη εκδοχή της, δημιουργεί δυσαρμονικές κι επώδυνες καταστάσεις με βλαπτικές και πολλές φορές μη αναστρέψιμες συνέπειες για το παιδί.

Tι έχεις κάνει τη ζωή σου;

on 9/30/2014

Έχεις ζήσει είκοσι, τριάντα ή ογδόντα χρόνια, τι έχεις κάνει τη ζωή σου;

Μη πεις, “θα ολοκληρωθώ στην επόμενη ζωή”.

Υπάρχει μόνο το τώρα, η ομορφιά του τώρα, ο πλούτος του τώρα. Έχεις αυτή τη ζωή, αυτό το εκπληκτικό πράγμα που ονομάζεται ζωή, στην οποία υπάρχει πόνος, ευχαρίστηση, φόβος, ενοχές και όλα τα βάσανα και όλη η μοναξιά και η απελπισία της ζωής και η ομορφιά της ζωής.

Την έχεις και τι την κάνεις;

Σκέψου το, είναι πολύ σημαντικό να αναρωτηθείς και να απαντήσεις, όχι στον ομιλητή, αλλά στον εαυτό σου. Αν κάνεις αυτή την ερώτηση, μη πας στο κρεβάτι να κοιμηθείς με κατάθλιψη επειδή δεν έχεις κάνει τίποτα, επειδή δεν έχεις κάνει απολύτως τίποτα.

Σου δόθηκε μια ζωή, το πιο πολύτιμο πράγμα στον κόσμο, και τι την έχεις κάνει;

Τη διαστρέβλωσες, τη βασάνισες, την κομμάτιασες, τη διαίρεσες, γέννησες βία, καταστροφή, μίσος, την έκανες να είναι χωρίς αγάπη, χωρίς συμπόνια, χωρίς πάθος. Έτσι όταν αναρωτιέσαι τι την έχεις κάνει τη ζωή σου – και ελπίζω πως αναρωτιέσαι σοβαρά – τότε αν είσαι λίγο ευαίσθητος, θα γεμίσουν δάκρυα τα μάτια σου. Αλλά θα γεμίσουν δάκρυα τα μάτια σου γιατί θα σκέφτεσαι το παρελθόν, τι θα μπορούσες να έχεις κάνει, δηλαδή δάκρυα αυτολύπησης.

Γι αυτό μη δακρύζεις γιατί το ερώτημα και η απάντηση βρίσκονται μόνο στο παρόν, ούτε στο αύριο, ούτε στο παρελθόν, που σημαίνει:

Τι κάνεις τώρα με αυτή τη ζωή που σου δόθηκε, τώρα όχι αύριο;

Κρισναμούρτι.
Βομβάη 1969

NWO: Ζητούν Παγκόσμιο Στρατό για να πολεμήσει τους τρομοκράτες…

on 9/30/2014

Η Παγκοσμιοποίηση των πάντων είναι το σχέδιο της Νέας Τάξης Πραγμάτων που βρίσκεται σε εξέλιξη… Και με πρόσχημα την τρομοκρατία (που δημιουργήθηκε από τους ίδιους του Νεοταξίτες) ανοίγει ένα ένα τα χαρτιά της… Έρχονται λοιπόν τα μέλη της λέσχης Κίσινγκερ και ζητούν τη δημιουργία ενός Παγκόσμιου Στρατού, ο οποίος θα πολεμήσει τους απανταχού τρομοκράτες.

Την αποκάλυψη φέρνει στο φως της δημοσιότητας ο Bill O” Reilly. Και αναφέρει χαρακτηριστικά πως η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ του Henry Kissinger, αρχιτέκτονα της ανατροπής δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων, είναι πρόθυμη να θεσπίσει ένα παγκόσμιο μισθοφορικό στρατό για να πολεμήσει τους τρομοκράτες…

«Ήμουν με τον Henry Kissinger χθες το βράδυ», ξεκίνησε να λέει ο Ο” Reilly. Και συνέχισε: «Και μου είπε την ιδέα του για μια παγκόσμια δύναμη αντι-τρομοκρατίας που θα δημιουργηθεί από τον συνασπισμό των εθνών υπό την εποπτεία του Κογκρέσου και του ίδιου».

O’Reilly μιλούσε στο πλαίσιο της παρουσίασης του νέου βιβλίου του που αφορά τη ζωή και το θάνατο του στρατηγού Patton. Κάνοντας αναφορά και στον τρόπο καταπολέμησης της ISIS. Και αποκάλυψε την είδηση-βόμβα…

Δεν είναι περίεργο να ακούω ότι ο Κίσινγκερ υποστηρίζει θερμά την ιδέα ενός Παγκόσμιου Στρατού Μισθοφόρων με το πρόσχημα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Ο ίδιος άλλωστε επέβλεψε άμεσα πραξικοπημάτα εναντίον εκλεγμένων κυβερνήσεων στη Νότια Αμερική και αλλού, καθώς και τη σφαγή στο Βιετνάμ και την Καμπότζη, όλα κάτω από την δικαιολογία της καταπολέμησης της ανόδου του κομμουνισμού.

Ο Κίσινγκερ αφοσιωμένος στην Παγκοσμιοποίηση. Πρόθεση του είναι η πίεση για τη διάλυση των κυρίαρχων εθνών υπέρ του οράματος του για μια Νέα Παγκόσμια Τάξη. Ακόμα και στην ηλικία των 91 προχωρά σε ανοικτή έκκληση για την παγκόσμια κυβέρνηση και θρηνεί για το γεγονός ότι εξακολουθούν να υπάρχουν εθνικά κράτη!!!

«Βιομηχανία» υπερ... ταχείας αχρήστευσης προϊόντων

on 9/29/2014

Τoυ Χάρη Σαββίδη
hsav@pegasus.gr

Πρόκειται για την προγραμματισμένη αχρήστευση, μια τακτική που οι μεγάλες εταιρείες υιοθέτησαν ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα. Εξαιτίας αυτής, οι λάμπες σήμερα έχουν διάρκεια ζωής παρόμοια εκείνης που είχαν την εποχή του Έντισον. Μέχρι πρόσφατα, εάν χαλούσε η μπαταρία σε ένα iPod ο ιδιοκτήτης έπρεπε να αγοράσει νέα συσκευή. Οι δε κάλτσες νάιλον, θα ήταν πολύ ανθεκτικότερες και θα είχαν σωθεί… αμέτρητοι πόντοι σε γυναικείες κάλτσες. Οι εταιρείες προτίμησαν, όμως, να παράγουν προϊόντα με μικρότερη διάρκεια ζωής, ώστε να διασφαλίσουν ότι πάντα θα υπάρχουν αγοραστές. Πρόκειται ακριβώς για τη λογική της ανάπτυξης ως αυτοσκοπό, που κυριάρχησε τις τελευταίες δεκαετίες, προκάλεσε τα τεράστια οικολογικά προβλήματα που βιώνουμε και οδήγησε τελικά στη σημερινή κρίση υπερπαραγωγής. Εναλλακτικός δρόμος υπάρχει, υποστηρίζουν οι οπαδοί της «απο-ανάπτυξης». Μήπως η κρίση εξελιχθεί σε ευκαιρία αλλαγής;

Λάμπες που φτιάχνονται για να καούν γρήγορα, εκτυπωτές που είναι προγραμματισμένοι να πάψουν να λειτουργούν ύστερα από προκαθορισμένο αριθμό εκτυπώσεων, iPod που πρέπει να πεταχτούν στα σκουπίδια επειδή τελείωσε η μπαταρία τους. Ακούγονται παράλογα κι όμως είναι όλα αληθινά, αποτελώντας χειροπιαστά παραδείγματα της πρακτικής της προγραμματισμένης αχρήστευσης (Planned obsolescence). Μιας «κακής συνήθειας» που η δυτική οικονομία την απέκτησε κάπου στις αρχές του 20ού αιώνα.


Μέχρι τότε, κυρίαρχη αντίληψη ήταν ότι τα προϊόντα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν καλύτερα: Να αγοράσεις ένα κουστούμι για να παντρευτείς και να θαφτείς με αυτό. Καθώς, όμως, οι παραγωγικές δυνατότητες αυξάνονταν, οι επιχειρήσεις χρειάζονταν όλο και περισσότερους καταναλωτές και η ανθεκτικότητα των προϊόντων δεν εξυπηρετούσε προς αυτή την κατεύθυνση. Το 1928, το έγκριτο περιοδικό του κλάδου της διαφήμισης Printer's Ink έγραφε ότι «ένα προϊόν που αρνείται να φθαρεί αποτελεί τραγωδία για την επιχείρηση».

Ένα χρόνο αργότερα, το κράχ του '29 πυροδότησε μια τεράστια κρίση υπερπαραγωγής. Στο αποκορύφωμά της, το 1932, ο διάσημος τότε χρηματιστής, Μπερνάρντ Λόντον ξεκίνησε εκστρατεία να γίνει υποχρεωτική διά νόμου η προγραμματισμένη αχρήστευση: Όλα τα προϊόντα θα είχαν ημερομηνία λήξης, μετά την οποία θα θεωρούνταν νομικώς νεκρά. Με τον τρόπο αυτό ήλπιζε να τονώσει την ζήτηση στην αγορά, αδυνατώντας να κατανοήσει ότι το πρόβλημα δεν ήταν στην απουσία αναγκών αλλά στην απουσία χρημάτων σε όσους είχαν ανάγκες.


Λίγα χρόνια νωρίτερα, πολυεθνικοί κολοσσοί συμφωνούσαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να μειώσουν τη διάρκεια ζωής των λαμπτήρων που παρήγαγαν. Μέχρι να ξεσπάσει ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, είχαν καταφέρει να την περιορίσουν κατά 60%. Ακόμα και σήμερα οι περισσότεροι λαμπτήρες έχουν μικρότερη διάρκεια ζωής από ότι προ 90 ετών!

Πολυεθνικές

Η πρακτική της προγραμματισμένης αχρήστευσης συνέχισε και μεταπολεμικά να υιοθετείται από πολυεθνικούς κολοσσούς. Η DuPont αμέσως μετά τον Πόλεμο αρχίζει την μαζική παραγωγή νάιλον. Οι νοικοκυρές ενθουσιάστηκαν με την αντοχή του νέου υλικού αλλά η εταιρεία τους επεφύλασσε μια έκπληξη: Ζήτησε από τους τεχνικούς της να κατασκευάσουν νήμα χαμηλότερης ποιότητας, ώστε από τις κάλτσες να χάνονται εύκολα «πόντοι». Μια αντίστοιχη κατάσταση περιγράφει η ταινία του 1951 «Ο άνθρωπος με το λευκό κουστούμι», όπου ένας επιστήμονας εφευρίσκει το άφθαρτο νήμα αλλά καταλήγει να τον κυνηγούν επιχειρηματίες και εργαζόμενοι.

Τις δεκαετίες που ακολούθησαν η πρακτική εξελίχθηκε. Πλέον την ακόρεστη αγοραστική διάθεση δεν τροφοδοτούσε η αχρήστευση των προϊόντων αλλά ο εθισμός στην κατανάλωση. Καλώς ήλθατε στην παντοκρατορία της διαφήμισης! Το μάρκετινγκ εξελίχθηκε σε επιστήμη, που μεταξύ άλλων διδάσκει ότι ο «κύκλος ζωής» ενός προϊόντος θα πρέπει να καθορίζεται όχι από τα φυσικά χαρακτηριστικά του αλλά από τις ανάγκες της εταιρείας να «ανακυκλώνει» τις πωλήσεις της. Οι λοιποί επιστήμονες που εμπλέκονται στην παραγωγική διαδικασία, οφείλουν απλά να προσδώσουν στο προϊόν τα χαρακτηριστικά που απαιτούν οι οικονομολόγοι.

Η ιδέα της από... ανάπτυξης

«Όποιος πιστεύει ότι η απεριόριστη ανάπτυξη συμβαδίζει με έναν πεπερασμένο πλανήτη, είναι ή τρελός ή οικονομολόγος» υποστηρίζει ο Γάλλος οικονομολόγος Σερζ Λατούς και συμπληρώνει: «Το δράμα είναι ότι σήμερα έχουν γίνει όλοι οικονομολόγοι».

Ο ίδιος προωθεί την ιδέα της «απο-ανάπτυξης» (de-growth), που αποσκοπεί στη μείωση της κατανάλωσης, της παραγωγής και του χρόνου εργασίας. Πρόκειται για μια νέα αντίληψη σχετικά με τη ζωή, για «μια κοινωνία στην οποία η ποιότητα βαραίνει περισσότερο από την ποσότητα, η συνεργασία επιβάλλεται στον ανταγωνισμό και η κοινωνική δικαιοσύνη θέτει στο περιθώριο τον οικονομισμό».

Προτάσσει τα κοινωνικά αγαθά απέναντι στη λογική της ιδιοκτησίας και της αλόγιστης κατανάλωσης, υπερασπίζεται τον ελεύθερο χρόνο σε αντίθεση με την ψυχαναγκαστική εργασία και την εμπορευματοποίηση των διαπροσωπικών σχέσεων, διεκδικεί τα πρωτεία του τοπικού έναντι του παγκόσμιου. Ο ίδιος ο καθηγητής Λατούς υποστηρίζει ότι «ο πλανήτης θα είναι πάντα πολύ μεγάλος για να καλύψει τις ανάγκες όλων αλλά πολύ μικρός για να καλύψει την απληστία κάποιων».

Το μεγαλύτερο τίμημα της διαρκώς αυξανόμενης παραγωγής αγαθών είναι η δημιουργία ισόποσων ποσοτήτων απορριμμάτων και αποβλήτων. Θεωρητικά το διεθνές δίκαιο απαγορεύει το εμπόριο αποβλήτων με φτωχές χώρες, ώστε αυτές να μην μετατραπούν σε σκουπιδότοπους του πλανήτη.

Στην πράξη, όμως, οι πολυεθνικές παρακάμπτουν τους περιορισμούς, αποστέλλοντας τα άχρηστα αγαθά με την ετικέτα του «μεταχειρισμένου» και της «δωρεάς». Εκτιμάται ότι σήμερα στην Γκάνα, πάνω από το 80% των ηλεκτρονικών συσκευών που εισάγονται δεν είναι εφικτό να επισκευαστούν.

Η τεχνολογία σήμερα θα επέτρεπε τα προϊόντα να μην κατέληγαν άχρηστα σε χωματερές αλλά να είναι πλήρως ανακυκλώσιμα. Ο καθηγητής Χημείας, Μίκαελ Μπράουνγκαρτ, γνωστός από ακτιβισμούς που έκανε για λογαριασμό της Greenpeace, υποστηρίζει ότι ο ίδιος μπορεί να παράγει ρούχα που αφού χρησιμοποιηθούν, μπορεί κανείς ακόμα και να τα φάει!

Χωρίς μειονεκτήματα

Υπό τις συνθήκες που βιώνει σήμερα η παγκόσμια οικονομία και πρωτίστως η Ελλάδα, η όλη συζήτηση ίσως φαντάζει άκαιρη. Κι όμως σήμερα είναι περισσότερο επίκαιρη από ποτέ: Η κατάρρευση ενός παραγωγικού υποδείγματος δημιουργεί τις καλύτερες συνθήκες για να μπει στη θέση του ένα καινούριο, που δεν θα έχει τα μειονεκτήματα του παλιού. Δηλαδή, δεν θα ξοδεύει αλόγιστα τους πόρους και δεν θα μετατρέπει σε αυτοσκοπό την ανάπτυξη, οδηγώντας τελικά σε καταστροφικές κρίσεις όπως η σημερινή.

Apple: Οταν χαλάσει η μπαταρία, πετάμε το iPod
Οπαδός της προγραμματισμένης αχρήστευσης και ο Στιβ Τζομπς

Η εικόνα της Apple διεθνώς είναι αυτή μιας σύγχρονης εταιρείας υψηλής τεχνολογίας, που τρέφει ιδιαίτερο σεβασμό για τους καταναλωτές αλλά και το περιβάλλον. Έχοντας όλα αυτά κατά νου, οι πελάτες της Apple ένιωσαν μεγάλη έκπληξη όταν, στις αρχές της περασμένης δεκαετίας, πληροφορούνταν από την εταιρεία ότι δεν μπορούν να αλλάξουν την μπαταρία στο καινούριο τους iPad. Οι συσκευές είχαν κυκλοφορήσει στις ΗΠΑ 1-2 χρόνια νωρίτερα και ήδη είχαν ήδη πωληθεί πάνω από 3 εκατ. συσκευές.

Η μπαταρία λιθίου που περιείχαν άρχισε να χαλάει σε κάποιες από αυτές, αλλά η εταιρεία υποστήριζε ότι δεν συμφέρει να αντικατασταθεί. Ο ιδιοκτήτης θα έπρεπε να αγοράσει καινούριο iPad.Ένας εκνευρισμένος καταναλωτής αποφάσισε να δημιουργήσει στο διαδίκτυο τη σελίδα www.ipodsdirtysecret.com.

Καθώς η μπαταρία τελείωνε σε όλο και περισσότερες συσκευές, μέσα σε λίγους μήνες είχε πάνω από 5 εκατομμύρια επισκέπτες. Μία δικηγόρος αποφάσισε να συντονίσει τους καταναλωτές και να μηνύσει την Apple εκ μέρους τους, στο πρόσωπο του Andrew Westley. Η υπόθεση έμεινε στη Ιστορία ως Westley εναντίον Apple. Το Δικαστήριο ανάγκασε την πολυεθνική εταιρεία να προσφέρει αναλυτική ενημέρωση για τα τεχνικά χαρακτηριστικά των μπαταριών που χρησιμοποιεί. Από αυτά προέκυψε ότι οι μπαταρίες του iPod είχαν επίτηδες μικρή διάρκεια ζωής. Υπήρχε, μάλιστα, μια ακόμα λεπτομέρεια, που στην πορεία του χρόνου θα αποδεικνυόταν τραγική σύμπτωση - κατασκευάζονταν στη Φουκοσίμα.

Το 2005 η Apple αποδέχθηκε οι δύο πλευρές να προχωρήσουν σε συμβιβασμό. Δεσμεύτηκε εφεξής να προσφέρει διετή εγγύηση στις μπαταρίες και να δημιουργήσει ειδική υπηρεσία αντικατάστασης μπαταριών. Δέχθηκε, επίσης, να αποζημιώσει όσους είχαν ήδη iPad. Ήταν μια μικρή νίκη των καταναλωτών ενάντια στην πρακτική της προγραμματισμένης αχρήστευσης, που φαίνεται ότι παρέσυρε ακόμα και τον Στιβ Τζομπς.

Η ιστορία της Narva

«Ετσι, θα μείνετε χωρίς δουλειά»
Στην Ανατολική Ευρώπη, ο διαφορετικός τρόπος οργάνωσης της οικονομίας δεν δημιουργούσε την ανάγκη για πρακτικές προγραμματισμένης αχρήστευσης. Το πρόβλημα στις οικονομίες του ανατολικού μπλοκ ήταν η έλλειψη πρώτων υλών και η αναποτελεσματική οργάνωση της παραγωγής. Κατά συνέπεια το θέμα ήταν η ανεπαρκής παραγωγή και όχι η υπερπαραγωγή.

Στην Ανατολική Γερμανία υπήρχε, μάλιστα, νόμος που επέβαλε ως ελάχιστη διάρκεια λειτουργίας των μεγάλων οικιακών συσκευών (πλυντήρια, ψυγεία) τα 25 χρόνια. Ως αποτέλεσμα, ακόμα και σήμερα στο Βερολίνο υπάρχουν ψυγεία από την εποχή πριν από την πτώση του Τείχους. Στη πλειονότητά τους είναι ανατολικογερμανικά.

Το 1981 η εταιρεία Narva από την Αν. Γερμανία παρουσίασε, στη διεθνή Έκθεση του Ανόβερο, έναν λαμπτήρα μακράς διάρκειας. Σκοπός ήταν να βρεθούν συνεργάτες στη Δύση, ώστε η εταιρεία να πραγματοποιήσει εξαγωγές. Οι εκπρόσωποι της Narva δεν περίμεναν την αντίδραση των δυτικών: «Θα μείνετε χωρίς δουλειά». Οι Ανατολικογερμανοί απάντησαν ότι «με αυτό τον τρόπο κάνουμε οικονομία σε πρώτες ύλες και άρα διατηρούμε τις δουλειές μας». Τελικά, όμως, αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Ανατολική Γερμανία άπραγοι – δηλαδή χωρίς να βρουν αγοραστές.

Το 1989, μετά την πτώση του Τείχους, η Narva απλά αφέθηκε να κλείσει. Μέχρι πρόσφατα την εταιρεία θύμιζε μόνο ο περίφημος «πύργος της Narva», όπου στεγάστηκαν τα γραφεία της εταιρείας και προηγουμένως υπήρξε (αρχές του 20ού αιώνα) το υψηλότερο κτίριο του Βερολίνου. Τα τελευταία χρόνια η εταιρεία έχει ξαναεμφανιστεί και προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τις νέες τεχνολογίες, χωρίς βέβαια να διαθέτει το μέγεθος και τα μέσα του παρελθόντος.

Η κατάρα των εκτυπωτών (και πως να την νικήσετε)

Ένα παράδειγμα προγραμματισμένης αχρήστευσης που έχουν βιώσει οι περισσότεροι χρήστες υπολογιστών αφορά τους εκτυπωτές. Μετά από έρευνες εκνευρισμένων καταναλωτών, αποδείχθηκε ότι πολλοί από αυτούς φέρουν ένα τσιπ τύπο EEPROM, που μπορεί να αποθηκεύει τον αριθμό των εκτυπώσεων. Όταν ο εκτυπωτής υπερβεί κάποιο προκαθορισμένο όριο, ο εκτυπωτής κλειδώνει.
Το ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι ότι υπάρχουν προγραμματιστές που έχουν δημιουργήσει λογισμικό, το οποίο ακυρώνει αυτή τη λειτουργία, δίνοντας εντολή στο τσιπ να μηδενίσει τον αριθμό των εκτυπώσεων που έχουν γίνει. Το λογισμικό υπάρχει ελεύθερο στο διαδίκτυο και όντως μπορεί να… αναστήσει εκτυπωτές.

Μια μυστική συνάντηση στη Γενεύη

Καρτέλ «Φοίβος»: Οι λαμπτήρες (δεν πρέπει) να είναι... παντοτινοί
Στα κόμικς ο ηλεκτρικός λαμπτήρας συμβολίζει την εμφάνιση μιας νέας ιδέας. Στην πραγματικότητα, όμως, ο κλάδος παραγωγής λαμπτήρων υπήρξε από τους πρώτους όπου η πρακτική της προγραμματισμένης αχρήστευσης ανάγκασε στους επιστήμονες να… εφεύρουν χειρότερα προϊόντα. Όταν το 1881 ο Τόμας Έντισον παρουσίασε τον πρώτο λαμπτήρα προς πώληση, η προβλεπόμενη διάρκεια ζωής του ήταν 1.500 ώρες. Με την πάροδο των ετών η τεχνολογία βελτιώθηκε και λίγο μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι μεγαλύτερες εταιρείες διαφήμιζαν λαμπτήρες που διαρκούσαν 2.500 ώρες. Την προπαραμονή, όμως, των Χριστουγέννων του 1924, έγινε μια μυστική συνάντηση στη Γενεύη που θα τα άλλαζε όλα.

Το καρτέλ

Στη συνάντηση αυτή, εκπρόσωποι των κολοσσών του κλάδου από όλο τον κόσμο συμφώνησαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Η αμερικανική General Electrics, η ολλανδική Phillips, η γερμανική Osram, η γαλλική Compagnie des Lampes, η ουγγρική Tungsram και η βρετανική Associated Electrical Industries συμφώνησαν να δημιουργήσουν το καρτέλ «Φοίβος». Στόχος του ήταν να ελέγξει την παγκόσμια παραγωγή, ώστε καμία επιχείρηση να μην παράγει λαμπτήρες που διαρκούν πάνω από 1.000 ώρες.

Τα μέλη του καρτέλ πλήρωναν πρόστιμο αν οι λαμπτήρες τους λειτουργούσαν περισσότερο από το προκαθορισμένο όριο. Το 1929 κατέληξαν, μάλιστα, σε συγκεκριμένο πίνακα για το ύψος του προστίμου (σε ελβετικά φράγκα), ανάλογα με τις ώρες υπέρβασης του ορίου. Αν και αρχικά είχε συμφωνηθεί το καρτέλ να λειτουργήσει μέχρι το 1955, το ξέσπασμα το Β' Παγκοσμίου Πολέμου ανέτρεψε τα σχέδια. Οι εταιρείες είχαν ήδη επιτύχει, όμως, οι λαμπτήρες να λειτουργούν το πολύ 1.000 ώρες.

Μεταπολεμικά το καρτέλ έκανε και πάλι την εμφάνισή τους, με νέο όνομα (International Energy Cartel) το οποίο μάλιστα άλλαξε αρκετές φορές στη συνέχεια. Σήμερα η τεχνολογία θα επέτρεπε στους λαμπτήρες να λειτουργούν ακόμα και για 100.000 ώρες. Οι λαμπτήρες τεχνολογίας LED μπορούν να διαρκέσουν έως και 25 χρόνια. Στην αγορά κυριαρχούν, όμως, λαμπτήρες με διάρκεια ζωής ίδια με εκείνη που είχε η λάμπα του Έντισον: 1.500 ώρες.

H λάμπα του Λίβερμορ
Υπάρχουν, βέβαια, ακόμα μερικοί μάρτυρες των δυνατοτήτων που είχε η ανθρωπότητα εδώ και έναν αιώνα. Μέχρι σήμερα συνεχίζουν να λειτουργούν μερικοί λαμπτήρες που είχαν παραχθεί πριν δημιουργηθεί το καρτέλ. Η πλέον γνωστή περίπτωση αφορά των λαμπτήρα που καίει στο πυροσβεστικό τμήμα του Λίβερμορ, στην Καλιφόρνια. Ο λαμπτήρας κατασκευάστηκε στο Σέλμπι του Οχάιο το 1895. Το νήμα πυράκτωσης που τον αποτελεί το ανακάλυψε κάποιος Άντολφ Σαλέ, ο οποίος όμως πήρε τις λεπτομέρειες της ανακάλυψης στον… τάφο του. Η λάμπα στο Λίβερμορ φέρεται να τοποθετήθηκε το 1901 και έκτοτε είναι συνήθως αναμμένη. Το 1972 οι κάτοικοι αντιλήφθηκαν το εξαιρετικό γεγονός και έκτοτε η λάμπα έχει μετατραπεί σε σημείο αναφοράς της πόλης. Το 2001, μάλιστα, πάνω από 800 άτομα συμμετείχαν στους εορτασμούς για τα 100ά γενέθλια της λάμπας. Τα τελευταία χρόνια έχει τοποθετηθεί κάμερα που καταγράφει τη λειτουργία της και… φιλοδοξεί να καταγράψει την στιγμή που θα σβήσει η λάμπα. Μέχρι σήμερα, πάντως, έχουν ήδη χαλάσει δύο κάμερες, αλλά η λάμπα συνεχίζει να λειτουργεί.

10 τοξικές συνήθειες που απομυζούν την ενέργειά σας

on 9/29/2014

1. Προσποιείστε ότι όλα είναι εντάξει όταν στην πραγματικότητα δεν είναι

Αισθάνεστε καταβεβλημένοι ή ότι θέλετε να τα παρατήσετε; Ειλικρινά δεν υπάρχει κανένας λόγος να ντρέπεστε γι’ αυτό. Δεν είστε ρομπότ, αλλά ακόμα κι αν ήσασταν πάλι θα έπρεπε να σταματήσετε για λόγους συντήρησης. Δεν πρέπει να ντρέπεστε να παραδεχτείτε ότι αισθάνεστε εξαντλημένοι και πεσμένοι ψυχολογικά. Αυτό αποτελεί φυσικό μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης. Το γεγονός ότι το συνειδητοποιείτε, σημαίνει ότι είστε σε θέση να το αντιστρέψετε. Ακόμα κι αν νιώσετε ότι καταρρέετε για κάποιο διάστημα, δεν πειράζει. Δεν χρειάζεται να προσποιείστε πάντα ότι είστε δυνατοί ούτε να αποδεικνύετε συνεχώς ότι όλα πάνε καλά. Μην ασχολείστε με το τι σκέφτονται οι άλλοι άνθρωποι. Αν θέλετε μπορείτε να κλάψετε, είναι κάτι υγιές. Όσο πιο γρήγορα κλάψετε, τόσο πιο γρήγορα θα καταφέρετε να χαμογελάσετε ξανά.

2. Αφήνετε τις πληγές του παρελθόντος να καταστρέψουν το παρόν

Μέσα από τους δύσκολους καιρούς γίνεστε δυνατότεροι, μέσα από τα λάθη σας σοφότεροι και γνωρίζοντας τη θλίψη γίνεστε πιο ευτυχισμένοι. Σε κάθε δυσάρεστη συζήτηση που κάνατε υπήρχε πάντα κάποιος που σας δίδαξε κάτι για τον εαυτό σας. Κάθε κατάσταση μας δίνει μια ευκαιρία για βαθύτερο στοχασμό και γνώση του εαυτού μας. Κάθε στιγμή ανατροπής, απογοήτευσης και φόβου μας διδάσκει κάτι. Να θυμάστε ότι τίποτα δεν είναι τόσο κακό όσο φαίνεται. Τίποτα απολύτως. Υπάρχει ένα θετικό και μια ευλογία κρυμμένα σε κάθε εμπειρία και κάθε αποτέλεσμα. Επομένως, μην μπείτε στη διαδικασία να σκεφτείτε να τα παρατήσετε σήμερα επειδή τα πράγματα ήταν άσχημα χτες. Κάθε μέρα είναι μια καινούργια μέρα και μπορείτε να προσπαθήσετε ξανά. (Διαβάστε το βιβλίο «Ο Δρόμος ο λιγότερο ταξιδεμένος»).

3. Πιστεύετε ότι οι καλύτερες μέρες είτε θα έρθουν στο μέλλον είτε ανήκουν στο παρελθόν

Περνάτε ολόκληρη τη ζωή σας εγκλωβισμένοι μέσα σε έναν λαβύρινθο, σκέφτεστε τρόπους για να ξεφύγετε κάποια μέρα καθώς και το πόσο όμορφα θα είναι τότε, και φαντάζεστε ότι το μέλλον σας πάει μπροστά, αλλά εσείς ποτέ δεν προχωράτε. Απλώς χρησιμοποιείτε το μέλλον για να δραπετεύσετε από το παρόν. Αυτό ακριβώς κρατά τόσους πολλούς από εμάς αγχωμένους και δυστυχισμένους. Και η άλλη πλευρά όμως αποτελεί επίσης μια πραγματικότητα: η εμμονή με το παρελθόν. Ο Δαλάι Λάμα το έθεσε ως εξής: «Πρέπει να αποδεχτείτε ότι υπάρχουν μόνο 2 ημέρες του χρόνου που δεν μπορεί να γίνει τίποτα. Η μία είναι το χθες και η άλλη το αύριο». Έτσι λοιπόν σήμερα και τώρα είναι η πιο κατάλληλη στιγμή για να αγαπήσουμε, να γελάσουμε, να εργαστούμε και να ζήσουμε με τόλμη. Αυτή η στιγμή ακριβώς χρειάζεται την αμέριστη προσοχή σας, διότι εδώ και τώρα είστε πραγματικά ζωντανοί.

4. Προσπαθείτε να παραμείνετε όπως ήσασταν πριν αντιμετωπίσετε τις δυσκολίες της ζωής

Οι δύσκολες καταστάσεις μοιάζουν με δυνατές καταιγίδες που έρχονται καταπάνω σας. Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι σας εμποδίζουν να φτάσετε εκεί που θέλετε. Μπορούν επίσης να κομματιάσουν διάφορες πτυχές της προσωπικότητάς σας, εκτός βέβαια από εκείνες τις βασικές που δεν μπορούν να κομματιαστούν, έτσι ώστε αργότερα να αντικρίσετε τον εαυτό σας όπως πραγματικά είναι κι όχι όπως θα θέλατε να είναι. Αυτό είναι κάτι πολύ σπουδαίο. Μπορεί να σας φαίνεται αδύνατο τώρα, αλλά μια μέρα θα γυρίσετε πίσω σας να κοιτάξετε τις καταιγίδες που έχετε ξεπεράσει και θα πείτε ένα σιωπηλό ευχαριστώ. Για πολλούς από εμάς, οι καταιγίδες της ζωής είναι η αιτία που αποκτήσαμε συμπόνια, ευγένεια και πραότητα και που πλέον μπορούμε να τις προσφέρουμε και στους άλλους, επειδή αυτές οι αξίες υπάρχουν μέσα μας.

5. Αντιστέκεστε στην αλλαγή και την εξέλιξη

Οφείλετε να ελέγχετε συστηματικά τον εαυτό σας και να αναρωτιέστε: «Έχω αποφασίσει να αισθάνομαι καλά ή να εξελιχτώ;». Η εξέλιξη δεν είναι πάντα ευχάριστη και το να νιώθουμε καλά δεν οδηγεί πάντα στην εξέλιξη. Κανένα από τα 2 δεν είναι λάθος, εφόσον υπάρχει ισορροπία. Το σημαντικό είναι να θυμόμαστε ότι το να νιώθουμε άσχημα είναι πάρα πολύ σημαντικό και αυτό το συναίσθημα δημιουργείται συχνά την πιο κατάλληλη στιγμή. Μην το αποφύγετε – αγκαλιάστε το. Διοχετεύστε την ενέργειά σας με τρόπο που θα σας οδηγήσει στην εξέλιξη. Η αλλαγή και η εξέλιξη ξεκινούν από εκεί που τελειώνει η ζώνη άνεσης. Όταν αισθάνεστε άσχημα, να έχετε υπόψη ότι οι αλλαγές που συμβαίνουν στη ζωή σας σηματοδοτούν μια νέα αρχή κι όχι το τέλος.

6. Ανησυχείτε συνεχώς χωρίς να αναλαμβάνετε δράση

Το άγχος και η ανησυχία είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί του παρόντος. Δεν χρησιμεύουν σε τίποτα, απλώς απομυζούν τη χαρά σας και σας απασχολούν μην αφήνοντάς σας να κάνετε απολύτως τίποτα. Είναι σαν να χρησιμοποιείτε τη φαντασία σας για να δημιουργήσετε καταστάσεις που δεν θέλετε. Απαλλαγείτε από αυτή την αρνητική συνήθεια! Είναι πολύ προτιμότερο να νιώθετε εξαντλημένοι από την προσπάθεια παρά να κουράζεστε μην κάνοντας τίποτα εκτός από το να ανησυχείτε. Μην χάνετε την προσπάθεια αποφεύγοντάς την. Προχωρήστε κι αναλάβετε δράση. Σήμερα κιόλας, ρωτήστε τον εαυτό σας τι είναι πραγματικά σημαντικό για σας και στη συνέχεια βρείτε το θάρρος να χτίσετε την ημέρα σας γύρω από αυτό.

7. Θυσιάζεστε για τους άλλους

Δώστε στους άλλους τόσο, όσο μα μην βλάπτεστε εσείς οι ίδιοι. Μην δίνετε υπερβολικά από τον εαυτό σας, γιατί αν το κάνετε ύστερα δεν θα έχετε να προσφέρετε τίποτα σε κανέναν, ακόμα και σε αυτούς που αγαπάτε πολύ. Κάθε φορά που νιώθετε παγιδευμένοι και δυσκολεύεστε ακόμα και να αναπνεύσετε, να θυμάστε ότι πρέπει πρώτα να φροντίσετε τον εαυτό σας. Αυτό δεν σας κάνει εγωιστές, σας κάνει ανιδιοτελείς. Στην πραγματικότητα, αυτή είναι η πιο αληθινή μορφή ανιδιοτέλειας που μπορεί κανείς να βιώσει. Μόνο αν αγαπήσετε τον εαυτό σας θα μπορέσετε να αγαπήσετε και τους άλλους. Για να αποκτήσετε μια αληθινή σχέση αγάπης και υποστήριξης με τους άλλους, θα πρέπει να μάθετε πρώτα πώς να γίνετε εσείς ο καλύτερος φίλος του εαυτού σας. Πρέπει να αγαπήσετε τον εαυτό σας πρώτα και να μοιραστείτε αυτή την αγάπη με όσους σας εκτιμούν. Είναι προτιμότερο από το να ψάχνετε την αγάπη με σκοπό να αντισταθμίσετε το κενό που νιώθετε για τον εαυτό σας.

8. Παίρνετε προσωπικά οτιδήποτε συμβαίνει

Όταν δεν παίρνετε απολύτως τίποτα προσωπικά, θα νιώθετε απίστευτα ελεύθεροι. Εξάλλου οι άνθρωποι σπάνια κάνουν πράγματα εξαιτίας σας. Ο λόγος για ό,τι κάνουν είναι οι ίδιοι. Έτσι, να θυμάστε ότι ακόμα κι όταν κάτι μοιάζει να είναι προσωπικό, πιθανότατα δεν είναι. Κι όταν θα νιώσετε θυμωμένοι, πληγωμένοι ή ότι έχετε πέσει θύματα των πράξεων κάποιου άλλου, προσπαθήστε να βρείτε βαθιά μέσα σας ένα μέρος γαλήνης που θα σας βοηθήσει να καταλάβετε πόσο πόνο μπορεί να έχει βιώσει αυτός ο άνθρωπος, πόσο βαρύ φορτίο πρέπει να κουβαλά στην ψυχή του και πόσο σκληρός έχει αναγκαστεί να γίνει προκειμένου να συμπεριφέρεται με έναν τρόπο που σίγουρα δεν ανταποκρίνεται στην ηθική του.

9. Αφήνετε τις αρνητικές σκέψεις να σας βασανίζουν

Μην πιστεύετε όλα όσα ακούτε, ακόμη και τις σκέψεις που δημιουργεί το ίδιο σας το μυαλό. Αν επιλέξετε να είστε δυστυχισμένοι, θα βρείτε πολλούς λόγους για να γίνετε. Αν επιλέξετε να είστε ευτυχισμένοι, θα βρείτε πολλούς λόγους για να τα καταφέρετε. Κατά 99% είναι τόσο απλό. Το να μιλάμε για τα προβλήματά μας αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους εθισμούς. Είναι σπουδαίο να εκφράζουμε ό,τι μας πονάει αλλά δεν έχει κανένα νόημα να αναμασάμε το ίδιο πρόβλημα. Μιλήστε για πράγματα που σας κάνουν να χαίρεστε, που αγαπάτε και για τα όνειρά σας. Κάντε παρέα με ανθρώπους που έχουν χιούμορ και εξασκήστε κι εσείς το δικό σας χιούμορ. Εκφράστε τη δημιουργική σας πλευρά. Η Τέχνη είναι μία από τις καλύτερες θεραπείες για τον ψυχισμό μας.

10. Αρνείστε να χαλαρώσετε και να είστε δεκτικοί στην αβεβαιότητα

Η κατάκτηση της αληθινής ευτυχίας χρειάζεται θάρρος. Χρειάζεται να εκθέσετε τον εαυτό σας και να ρισκάρετε δείχνοντας θάρρος που μπορεί να μοιάζει ακόμα και παράλογο. Δεν είναι εύκολο να δοκιμάσετε τα όρια της ευαισθησίας σας, να διερευνήσετε βαθύτερα τον πυρήνα της ύπαρξής σας και να αποδεχτείτε τα μειονεκτήματά σας αλλά και ταυτόχρονα να τα εκθέσετε στους άλλους. Αξίζει να είστε πρόθυμοι να απελευθερωθείτε από τους κανόνες, να σταματήσετε να προσπαθείτε να φαίνεστε ψύχραιμοι και να μην νοιάζεστε τόσο πολύ για το τι σκέφτονται οι άλλοι. Υιοθετήστε μια στάση ζωής. Στην πραγματικότητα, όλοι πρέπει να βρούμε χρόνο να χαλαρώσουμε και να ξεφύγουμε από τους τρελούς ρυθμούς της ζωής. Πρέπει να καθίσουμε για λίγο και να κοιτάξουμε τον ουρανό χωρίς να ελέγχουμε τα μηνύματα στο κινητό, να δούμε το ηλιοβασίλεμα χωρίς να το ανεβάσουμε στο Instagram και να απελευθερώσουμε τους εαυτούς μας. Αξίζει να παραμερίσουμε τον εγωισμό μας και να ζήσουμε το παρόν, να αγαπήσουμε, να μην φοβηθούμε να πληγωθούμε και πάνω απ’ όλα, να ρισκάρουμε.

enallaktikidrasi.com

Ο Τυρταίος γραφεί για την χαμένη ζωή μας

on 9/29/2014

“O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα……. χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό…”.

*Γκαίτε.

Ένας υπέροχος αλληγορικός πίνακας…


*Ν. Γύζης,

*Η Ψυχή. !893.

Παρασκευή σήμερα, τελευταία μέρα δουλειάς για πολλούς, για τους λίγους που εργάζονται, η απασχόληση είναι μια γιορτή, όπως έλεγε και ο Μαξίμ Γκόρκι, 1868-1936, (Ρώσος συγγραφέας)

**Όταν η εργασία είναι χαρά, η ζωή είναι ωραία. Όταν η εργασία είναι καθήκον, η ζωή είναι σκλαβιά.**

Θα πρέπει να φροντίζει ο καθένας μας να προσπαθεί να βρει να κάνει κάτι στην ζωή του που να τον ευχαριστεί, να είναι εργασία που να βάζει σε αυτην την ψυχή του, έχουμε την τάση να ξεχνάμε, ότι δεν είμαστε κόκαλα, σύνδεσμοι, κρέας, αλλά είμαστε κυρίως πνεύμα, και ψυχή, και ας χάνει λιγο, η πολύ στην αμοιβή του, άλλωστε όπως είπε και Αλπερτ Καμυ :

** Χωρίς δουλειά, η ζωή σαπίζει, αλλά όταν η δουλειά είναι άψυχη, η ζωή εκφυλίζεται και ξεψυχάει.**

Ενώ ο Άρθουρ Σοπενχάουερ, Γερμανός φιλόσοφος, να μην ξεχνάμε ότι οι Γερμανοί έβγαλαν και πνευματικούς ανθρώπους, πέρα από φασίστες,και βαρβάρους, λίγους, πολύ λίγους, αλλά έβγαλαν, μας είπε :

** Οι άνθρωποι χρειάζονται κάποια εξωτερική απασχόληση, επειδή είναι αδρανείς εσωτερικά.**

Παρασκευή σήμερα, αύριο Σάββατο, ας ξεκουραστούμε λίγο, ας ταξιδέψουμε προς τα μέσα μας, προς την ψυχή μας. Ας ξεκινήσουμε έστω και τώρα αυτό ταξίδι, το πιο όμορφο, και το πιο σπουδαίο ταξίδι που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος, όπως έλεγε και ο Μάρκος Αυρήλιος (121 – 180)

φιλόσοφος και αυτοκράτορας της Ρώμης στο βιβλίο του Τα εις εαυτών :

** Οι άνθρωποι αναζητούν τόπους για απόσυρση, εξοχές και παραλίες και όρη και εσύ πολλές φορές βρέθηκες να τα λαχταράς. Όλα αυτά όμως είναι χρήσιμα μόνον εις τους ανόητους, αφού εσύ μπορείς όποια στιγμή θελήσεις ν’ αποτραβηχτείς στον εαυτό σου. Γιατί πουθενά δεν είναι πιο ήσυχα και αμέριμνα για τον άνθρωπο παρά μέσα στην ίδια του την ψυχή και ιδίως για εκείνους που έχουν ταχτοποιημένο τον εσωτερικό τους κόσμο ώστε όταν τον κοιτάζουν καταλαμβάνονται από μεγάλη γαλήνη. Και ως τέτοια εννοώ την αρμονία. Συχνά δίνε λοιπόν τού εαυτού σου, τού είδους αυτού την απομόνωση και ανανέωσέ τον.**

Ας κλείσουμε αυτές τις λίγες σκέψεις με ένα απαλό τραγούδι, ένα μελοποιημένο ποίημα του Κώστα Ουρανη, σε ερμηνεία του Παντελή Θαλασσινού, ένα χάδι για τις ψυχές μας, το μοιράζομαι μαζί σας, Ας ανοίξουμε πανιά για μέσα μας.



Πότε θ’ ανοίξουμε πανιά

για τα νησιά του νότου,

Θα σβήσει η νέα μας ορμή

σα βήματα στην άμμο,

από το κύμα, την παλιά,

ασάλευτη ζωή μας,

σημαία, υψώστε την ψυχή,

στο πιο ψηλό κατάρτι,

δεν είν’ αλήθεια ότ’ ήρθαμε

αργά στην εποχή μας.

Μπορούμ’ ακόμα μια ζωή

να ζήσουμε καινούργια,

αντίς να μαραζώνουμε

σαν τον κομμένο δυόσμο,

φτάνει να κάνουμε πανιά,

σαν τους θαλασσοπόρους,

που μια πατρίδα αφήνοντας,

έβρισκαν έναν κόσμο,

φτάνει να κάνουμε πανιά,

σαν τους θαλασσοπόρους,

που μια πατρίδα αφήνοντας,

έβρισκαν έναν κόσμο.

«Κάπου, ανάμεσα Τρίτη και Τετάρτη

πρέπει να παράπεσε η αληθινή σου μέρα»

Οδυσσέας Ελύτης (από τη συλλογή «Μαρία Νεφέλη»

ΤΥΡΤΑΙΟΣ

 Πηγή: www.zarpa.gr 

Δηλητήριο ή φάρμακο το τσίμπημα της μέλισσας; Τι είναι αυτό που κάνει τη διαφορά;

on 9/29/2014

Του Λεόντιου Ιωάννου
Δασκάλου – Μελισσοκόμου

Προσωπική Μαρτυρία

Ονομάζομαι Χριστόφορος Παπα-Χριστοφόρου και είμαι μόνιμος κάτοικος του Πραστειού Κελλακίου της επαρχίας Λεμεσού. Είχα πάθει τενοντίτιδα στον δεξιό μου αντίχειρα. Πήγα σε φυσιοθεραπευτή κι έκανα φυσιοθεραπεία για δυο μήνες. Δεν είχα κανένα αποτέλεσμα. Μετά μου σύστησαν ένα βελονιστή. Έκανα κι εδώ για άλλους δυο μήνες θεραπεία με βελονισμό. Δεν είχα κανένα αποτέλεσμα. Τότες κάποιος συνάδελφος μελισσοκόμος μου είπε: “ Έχεις το φάρμακο έσω σου τζιαι ψάχνεις αλλού;

Χρησιμοποίησε το κεντρί της μέλισσας”. Έτσι κι έκανα. Έβαζα μια μέλισσα να με κεντρίζει στο συγκεκριμένο σημείο μια φορά την εβδομάδα. Το έκανα δέκα φορές. Τώρα το χέρι μου είναι μια χαρά.Η προσωπική μαρτυρία του συνάδελφου Χριστοφόρου μου κέντρισε το ενδιαφέρον να μάθω περισσότερα για το δηλητήριο της μέλισσας. 

Έψαξα λοιπόν στο διαδίκτυο και βρήκα εξαιρετικές πληροφορίες, τις οποίες και αναφέρω πιο κάτω για ενημέρωση τόσο των μελισσοκόμων όσο και των καταναλωτών.Πρέπει όμως να τονίσω σε όλους τους συναδέλφους μελισσοκόμους και σε όλους τους άλλους που θα διαβάσουν αυτό το άρθρο, ότι δε συστήνουμε σε κανένα να χρησιμοποιήσει από μόνος του το κεντρί της μέλισσας για να θεραπεύσει αρθρίτιδα ή τενοντίτιδα. Ο συνάδελφος Χριστόφορος το έκανε με δική του ευθύνη και είδε ευεργετικά αποτελέσματα. Μπορεί κάποιος άλλος να κάμει το ίδιο και να δει διαφορετικά αποτελέσματα. 

Γι αυτό συστήνουμε σε όλους, προτού χρησιμοποιήσουν το κεντρί της μέλισσας, για θεραπευτικούς σκοπούς, να συμβουλεύονται τον προσωπικό τους γιατρό. Προσοχή υπάρχουν αλλεργικά άτομα στο κεντρί των μελισσών και άλλων υμενοπτέρων. Πιο κάτω αναφέρουμε πολλές περιπτώσεις που το δηλητήριο της μέλισσας είχε ευεργετικά αποτελέσματα. Όλα αυτά έγιναν, όμως, από εξειδικευμένους γιατρούς σε εξειδικευμένα ιατρικά κέντρα.

Πράγματι το δηλητήριο της μέλισσας είναι ειδικό λόγω συστατικών που περιέχει στη σύνθεσή του. Περιέχει περίπου 18 βιολογικά ενεργές ενώσεις, μερικές από τις οποίες είναι σχεδόν αδύνατο να τις δημιουργήσουμε ή να τις συνθέσουμε με χημικές μεθόδους στο εργαστήριο. Σήμερα η πλειοψηφία αυτών των βιολογικά ενεργών ενώσεων μελετούνται σε βάθος και μέρα με τη μέρα ανακαλύπτονται όλες οι χρήσιμες και ωφέλιμες ιδιότητές τους. Το δηλητήριο της μέλισσας παράγεται από ειδικούς αδένες, τους ιογόνους αδένες των εργατριών και συγκεντρώνεται στην ιοδόχο κύστη που μπορεί να περιέχει μέχρι ο,3 – ο,4 χιλιοστά του γραμμαρίου.

Από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα έχει χρησιμοποιηθεί το δηλητήριο διαφόρων ζώων σε μικρές δόσεις με μεγάλη επιτυχία για τη θεραπεία πολλών ασθενειών, τόσο από την ορθόδοξη όσο και από την εναλλακτική ιατρική. Όμως, η κορωνίδα της παγκόσμιας φαρμακευτικής βιομηχανίας παραμένει το δηλητήριο της μέλισσας .Το δηλητήριο της μέλισσας είναι ένα πολύπλοκο μείγμα χημικών ουσιών, που έχει φαρμακευτική δράση και επηρεάζει τη φυσιολογία ενός οργανισμού. Περιέχει ένζυμα, πρωτεΐνες, πεπτίδια, μεταλλικές ουσίες, οργανικά οξέα, φορμικό οξύ, αντιβιοτικές ουσίες και κυστίνη. Διεγείρει τους αδένες του φλοιό-επινεφριδίου και την παραγωγή κορτιζόνης .


Το δηλητήριο της μέλισσας ήταν γνωστό στους ανθρώπους και ως φάρμακο από τα πανάρχαια χρόνια. Η θεραπευτική του επίδραση στον ανθρώπινο οργανισμό αναφέρεται σε συγγράμματα του Ιπποκράτη (4ος αι. π.Χ. ) και του Πλίνιου (2ος αι. π.Χ.). Σήμερα γίνονται έρευνες σε όλο τον κόσμο, ώστε να διασωθούν και να καταγραφούν όλες αυτές οι αναφορές .Όπως βλέπετε η θεραπευτική ιδιότητα του δηλητηρίου της μέλισσας ήταν γνωστή από πολύ παλιά. Οι αρχαίοι μας πρόγονοι γνώριζαν από τότε για τις θεραπευτικές ιδιότητές του.

Από τότε μέχρι σήμερα έγιναν και γίνονται πολλές έρευνες για τη χημική σύστασή του, τη δράση του και τις ιδιότητές του. Όλα ξεκίνησαν από την παρατήρηση ότι οι μελισσοκόμοι δεν αντιμετώπιζαν επώδυνες ρευματοπάθειες και αρθρίτιδες. Σίγουρα το δηλητήριο της μέλισσας έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Σε πολλές περιπτώσεις είναι πιο αποτελεσματικό από τα αυθεντικά φάρμακα. «Όλα στη γη είναι δηλητήριο. Τίποτε δε στερείται και το δηλητήριο της μέλισσας . Μόνο η δόση μετατρέπει την ουσία σε δηλητήριο . Σοφά λόγια Επιστημόνων». Σε πολλές χώρες του εξωτερικού το δηλητήριο της μέλισσας χρησιμοποιείται από τις διάφορες βιομηχανίες φαρμάκων για την παραγωγή σκευασμάτων για θεραπεία της αρθρίτιδας, των ρευματικών παθήσεων, της κατά πλάκα σκλήρυνσης, τις νευρομυαλγίες , το γαστρικό έλκος, την αρτηριοσκλήρωση κ.α. Στην Ελλάδα και στην Κύπρο δεν έχει ακόμη αρχίσει η εκμετάλλευσή του. 

Τα διάφορα συστατικά του, όπως είναι τα πεπτίδια, έχουν δράση αντιφλεγμονώδη, αντιπυρετική,
αντιμυκητιακή, αντιβακτηριακή. Ρυθμίζουν επίσης το επίπεδο της κορτιζόνης του σώματος με τη δράση τους στα επινεφρίδια. Αποδείχθηκε από Ρώσους επιστήμονες ότι το δηλητήριο της μέλισσας συμβάλλει στα τριχοειδή αγγεία και στη μικρή αρτηριακή πίεση αφού αυξάνει τη ροή του αίματος στα όργανα βελτιώνοντας έτσι σε μεγάλο βαθμό το μεταβολισμό του ανθρώπινου οργανισμού. Αυξάνει την ποσότητα της αιμογλοβίνης και των λευκών αιμοσφαιρίων και μειώνει το πάχος των
θρόμβων στο αίμα και γίνεται έτσι πολύ χρήσιμο για εκείνους τους ανθρώπους που έχουν ευαισθησία στην θρομβοφλεβίτιδα.

Το δηλητήριο μέλισσας συμβάλλει ακόμη στην μείωση της χοληστερόλης στο αίμα, παρέχει τονωτική επίδραση στους μυς της καρδίας και μειώνει την πίεση του αίματος. Βελτιώνει την γενική
κατάσταση της υγείας των ασθενών, της όρεξης, του ύπνου και την αύξηση της ζωτικότητας. Ενισχύει και ανακουφίζει το σώμα από τους πόνους, γι’ αυτό χρησιμοποιείται για την θεραπεία ρευματοειδών παθήσεων καθώς και της αρθρίτιδας. Μια εταιρεία φαρμάκων από τη Νέα Ζηλανδία ισχυρίζεται ότι κατασκεύασε ένα παυσίπονο φάρμακο για τους πόνους της αρθρίτιδας. Το φάρμακο κατασκευάζεται από μέλι που παίρνουν οι μέλισσες από το δένδρο Μανούκα και από σκόνη δηλητηρίου της μέλισσας. 

Έχει κυκλοφορήσει και χρησιμοποιείται το φάρμακο αυτό, με το όνομα Nectar Ease, για θεραπεία της αρθρίτιδας, εδώ και 13 χρόνια. Οι υπεύθυνοι της εταιρείας ( Nelson Honey and Marketing ) επιδιώκουν να εξασφαλίσουν άδεια εμπορίας και διάθεσης του προϊόντος αυτού και στην Ε.Ε. και υποστηρίζουν ότι η ανάμιξη σκόνης δηλητηρίου της μέλισσας με μέλι έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και παρά το γεγονός ότι περιέχει δηλητήριο της μέλισσας είναι απολύτως ασφαλές. 

Έχουν κυκλοφορήσει πάνω από 2000 συγγράμματα για το θέμα αυτό σε όλο τον κόσμο.Άριστη επίδραση και καλά αποτελέσματα έχουν παρατηρηθεί όταν χρησιμοποιήθηκε το δηλητήριο μελισσών για την θεραπεία της νευραλγίας και άλλων παθήσεων των νεύρων, καθώς και για οργανισμούς που πάσχουν από ψηλή αρτηριακή πίεση. Το δηλητήριο της μέλισσας σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα ως συμπληρωματική θεραπεία σε πολλές ασθένειες έφερε άριστα αποτελέσματα.

Η θεραπεία διαφόρων ασθενειών του ανθρώπου με τσιμπήματα της μέλισσας είναι πολύ γνωστός τρόπος από πολλούς λαούς του πλανήτη μας. Τα μειονεκτήματα της μεθόδου αυτής είναι ο πόνος και το στρες που προκαλούν στους ασθενείς στην αρχή των θεραπευτικών επισκέψεων. H χρήση του δηλητηρίου της μέλισσας για θεραπεία ασθενειών έχει δοκιμασθεί με επιτυχία από το Δόκτορα Mraz (μελισσοκόμος και ο ίδιος) στο Middlebury του Βερμόντ εδώ και 60 χρόνια και επιμένει ότι η χρήση του πρέπει να εφαρμοσθεί σε όλα τα νοσοκομεία σε περιπτώσεις που τα συμβατικά φάρμακα δε φέρουν πλέον κανένα αποτέλεσμα.

Μετά την χρήση του δηλητηρίου της μέλισσας στην παραδοσιακή θεραπεία ασθενειών, τώρα χρησιμοποιείται και σαν συμπλήρωμα υγιεινής διατροφής. Η Νέα Ζηλανδία πρώτη και η Αυστραλία δεύτερη στον κόσμο, είναι οι χώρες που κάνουν χρήση με μείγματα μελιού και δηλητηρίου μελισσών για διατροφικούς σκοπούς, πέρα από τις κρέμες και τις λοσιόν για το πρόσωπο και το δέρμα. Οι δόσεις των προϊόντων ρυθμίζονται ανάλογα με το άτομο . Τα προϊόντα του δηλητηρίου φέρνουν την ανακούφιση στους πόνους και επιταχύνουν την διαδικασία ίασης και αποκατάστασης .

Εργαστηριακές έρευνες που έγιναν από μια ομάδα ερευνητών στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας σε
καρκινοπαθή άτομα έδειξαν , ότι η Μελιτίνη, μια ουσία που βρίσκεται στο δηλητήριο της μέλισσας, έδρασε θετικά στη θεραπεία του καρκίνου. Συγκεκριμένα η Μελιτίνη σκότωσε τα καρκινογόνα κύτταρα χωρίς να επηρεάσει τα υγιή κύτταρα. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν, ότι η Μελιτίνη ενεργεί άμεσα στην επιφάνεια των καρκινογόνων κυττάρων και τα σκοτώνει ενώ δεν καταστρέφει τα υγιή κύτταρα.

Ευχόμαστε οι Αυστραλοί Επιστήμονες καθώς και άλλοι Επιστήμονες από όλον τον κόσμο να
συνεχίσουν τις έρευνές τους και να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα της Μελιτίνης στην
καταπολέμηση του καρκίνου που θα έχει και λιγότερες παρενέργειες.

Βιβλιογραφία
1. Βιολογική Μελισσοκομία Πέλλας
2. Βιολογική Μελισσοκομία Πέλλας
3. Melissokomia.com ( ηλεκτρονικό περιοδικό μελισσοκομίας)
4. Αρκαδικό μέλι (Το δηλητήριο της μέλισσας )
5. News.Trikki.gr (δηλητήριο της μέλισσας κατά της αρθρίτιδας )
6. Αναρτήθηκε από ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΑ ΠΕΛΛΑΣ-ORGANIC APICULTURE PELLAS στις 8:47 π.μ.
7. Ετικέτες ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ
8. Το δηλητήριο της μέλισσας Κατερίνα Καρατάσου – thomasdidimos

Οι προφητείες του Στίβεν Χόκινγκ

on 9/29/2014

Ο Στίβεν Χόκινγκ κάνει επιστημονικές προβλέψεις που συγκεντρώνουν πάντοτε τα φώτα της δημοσιότητας

Αναμφισβήτητα είναι ο μεγαλύτερος σταρ της επιστημονικής κοινότητας. Ο βρετανός αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ μπορεί να είναι εδώ και δεκαετίες παράλυτος και να επικοινωνεί μόνο μέσω ειδικού υπολογιστή, ωστόσο ταράζει τα νερά κάθε φορά που δημοσιοποιεί τις σκέψεις του. Πριν από λίγες ημέρες έγινε γνωστό ότι ο Χόκινγκ προλογίζει ένα νέο βιβλίο για την ιστορία της διαστημικής εξερεύνησης στο οποίο υποστηρίζει ότι το μποζόνιο Χιγκς, το επονομαζόμενο «σωματίδιο του Θεού», είναι πιθανό να καταστρέψει κάποτε το Σύμπαν. Ας ρίξουμε μια ματιά στις πιο πρόσφατες... προφητείες του Χόκινγκ.

Η καταστροφή του κόσμου

Ο Χόκινγκ προλογίζοντας το βιβλίο «Starmus, 50 Years of Man in Space» παρουσιάζεται ως υποστηρικτής της θεωρίας του λεγόμενου «κυκλικού Σύμπαντος». Πρόκειται για μια θεωρία που αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, σύμφωνα με την οποία υπάρχει ένας αέναος κύκλος δημιουργίας συμπάντων.

Αν καταφέρουμε να μεταφέρουμε τον εγκέφαλό μας σε έναν υπολογιστή ίσως κατακτήσουμε την αιώνια ζωή, σύμφωνα με τον Χόκινγκ

Η συμπαντική εναλλαγή γίνεται, σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, μέσω μιας φυσαλίδας την οποία κβαντικές διακυμάνσεις δημιουργούν σε κάποιο κοσμικό κενό. Η φυσαλίδα αρχίζει να μεγαλώνει και καθώς μεγαλώνει «καταπίνει» τον χώρο, δηλαδή το Σύμπαν στο όποιο δημιουργήθηκε επιτρέποντας έτσι σε ένα νέο Σύμπαν να εγκατασταθεί στη θέση του προηγούμενου. Στη δημιουργία της φυσαλίδας, έστω και άθελά του, παίζει ρόλο το μποζόνιο Χιγκς, οι ιδιότητες του οποίου δείχνουν ότι το Σύμπαν είναι ασταθές και άρα μπορεί να καταρρεύσει κάποτε.

Αποίκηση ή εξαφάνιση

Το μέλλον την ανθρωπότητας έχει απασχολήσει αρκετά τον Χόκινγκ. Πριν από λίγους μήνες ανέφερε ότι αν δεν καταφέρουμε να αποικήσουμε σύντομα άλλους πλανήτες το μέλλον του ανθρώπου στη Γη δεν είναι ευοίωνο.

«Σε 50 χρόνια θα έχουμε δημιουργήσει βάσεις και κατοικίες στη Σελήνη στις οποίες θα ζουν άνθρωποι. Το ίδιο θα γίνει και στον Αρη ως το τέλος του αιώνα. Ο πλανήτης μας είναι ένας παλιός κόσμος που απειλείται από τη συνεχή αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού και την εξάντληση των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Πρέπει να ληφθούν υπόψη αυτοί οι παράγοντες και να φτιάξουμε ένα σχέδιο Β. Αν θέλουμε ο άνθρωπος να επιβιώσει τα επόμενα εκατό χρόνια, πολύ περισσότερο αν μιλήσουμε για τα επόμενα χίλια, είναι επιβεβλημένη η αποίκηση άλλων κόσμων μακριά από τη Γη. Σε περίπτωση που ακολουθήσουμε αυτό το μονοπάτι, είμαι βέβαιος ότι ο αιώνας που διανύουμε θα χαρακτηριστεί ως μια πραγματική διαστημική εποχή»υποστηρίζει ο Χόκινγκ.

Η αιώνια ζωή

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι απόψεις του Χόκινγκ για μεταφυσικά ζητήματα όπως ο θάνατος. Το 2011 είχε πει: «Θεωρώ τον εγκέφαλο ως έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή, ο οποίος θα πάψει να λειτουργεί όταν χαλάσουν τα εξαρτήματά του. Και δεν υπάρχει Παράδεισος ή ζωή μετά θάνατον για χαλασμένους υπολογιστές». Ομως δύο χρόνια αργότερα παρευρέθηκε στην πρεμιέρα της ταινίας του Στίβεν Φίνιγκαν με τίτλο «Hawking», που πραγματεύεται τη ζωή του, και επανήλθε στο θέμα με ολίγον πιο αισιόδοξη ματιά.

«Ο εγκέφαλος είναι όπως ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή. Θεωρητικά είναι εφικτό να "αντιγράψουμε", όπως ένα λογισμικό, τον ανθρώπινο εγκέφαλο σε ένα κομπιούτερ και να παρέχουμε με τον τρόπο αυτόν ένα είδος μεταθανάτιας ζωής. Ωστόσο, σήμερα κάτι τέτοιο με τις επικρατούσες συνθήκες δεν είναι εφικτό. Θεωρώ πως η έννοια της συμβατικής ζωής μετά θάνατον είναι ένα παραμυθάκι για τους ανθρώπους που φοβούνται το σκοτάδι».

«Η Μεγάλη Εκρηξη δεν χρειαζόταν τον Θεό»

Μια διάλεξη του Χόκινγκ το 2013 στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech) με τίτλο «Η καταγωγή του Σύμπαντος» σήκωσε πάλι πολλή σκόνη. Ο Στίβεν Χόκινγκ ξεκίνησε την ομιλία του αναφερόμενος σε μυθολογικές και θεολογικές προσεγγίσεις σχετικά με την ύπαρξη του κόσμου καθώς και σε υπαρξιακά ερωτήματα όπως: «Γιατί βρισκόμαστε εδώ;»,«Τι έκανε ο Θεός πριν από τη γέννηση του Σύμπαντος; Μήπως προετοίμαζε την κόλαση για όσους κάνουν τέτοιες ερωτήσεις;».

Στη συνέχεια ο διάσημος αστροφυσικός έκανε αναφορά σε διάφορες κοσμολογικές θεωρίες και εστίασε σε εκείνη που έχουν αναπτύξει οι Φρεντ Χόιλ και Τόμας Γκολντ. Αυτή κάνει λόγο για ένα αιώνιο Σύμπαν που υπήρχε ανέκαθεν και δεν έχει τέλος, μέσα στο οποίο γεννιούνται συνεχώς γαλαξίες από ύλη που σχηματίζεται «αυθόρμητα».

Αναφέρθηκε επίσης στις θεωρίες που κάνουν λόγο για μια διαδικασία κατά την οποία μια Μεγάλη Εκρηξη δημιουργεί ένα Σύμπαν και όταν αυτό πεθαίνει εκδηλώνεται εκ νέου μια Μεγάλη Εκρηξη που γεννά ένα καινούργιο. Ο Χόκινγκ παρέθεσε μια σειρά από επιστημονικά δεδομένα τα οποία, όπως υποστήριξε, αποδομούν όλες αυτές τις θεωρίες. «Ο χρόνος ξεκίνησε τη στιγμή της ιδιομορφίας και αυτό πιθανότατα έχει συμβεί μόλις μία φορά» είπε. Θυμήθηκε μάλιστα ότι στη δεκαετία του 1980 δημοσίευσε ένα άρθρο για τη στιγμή της γέννησης του Σύμπαντος. Την ίδια περίοδο ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' είχε αποκηρύξει τις επιστημονικές προσπάθειες που μελετούσαν τη στιγμή κατά την οποία γεννήθηκε το Σύμπαν, τη στιγμή της Δημιουργίας, αναφέροντας ότι πρόκειται για ένα ιερό θέμα που δεν πρέπει να αγγίζεται. «Ενιωσα ανακούφιση που δεν με οδήγησαν στην Ιερά Εξέταση» δήλωσε τότε ο διάσημος αστροφυσικός.

Το λάθος μαγείρεμα καταστρέφει

on 9/29/2014

Το λάθος μαγείρεμα καταστρέφει ακόμα και τις πιο υγιεινές τροφές. Το ότι αγόρασες υγιεινά βιολογικά τρόφιμα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι επωφελείσαι απ’ όλες τις θρεπτικές τους ιδιότητες, αφού ο λάθος τρόπος μαγειρέματος μπορεί σε γεμίσει με περισσότερες θερμίδες απ’ όσες υπολόγιζες ή να χάσεις τα τόσο πολύτιμα συστατικά τους.

Δες λοιπόν μερικά υγιεινά φαγητά που συνηθίζουμε να καταναλώνουμε με λάθος τρόπο.

* Οι γλυκοπατάτες είναι πλούσιες σε βιταμίνη Α, αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Το τηγάνισμα ή ο πουρές γλυκοπατάτας με βούτυρο επιβαρύνει τον οργανισμό με θερμίδες και λιπαρά. Ο καλύτερος και πιο υγιεινός τρόπος για να φάτε γλυκοπατάτες είναι να τις βράσετε ή να τις ψήσετε στο φούρνο και να τις σερβίρετε με βούτυρο καρύδας.

* Το φυστικοβούτυρο είναι εξαιρετική πηγή πρωτεΐνης και ένα από τα καλύτερα pre-workout snacks. Οι περισσότερες συσκευασίες του εμπορίου όμως περιέχουν επιπλέον ζάχαρη, αλάτι και υδρογονοποιημένα έλαια. Επιλέξτε λοιπόν φυσικό φυστικοβούτυρο ή ακόμη καλύτερα φτιάξτε το μόνοι σας και όχι μόνο με φυστίκια αλλά και με αμύγδαλα και με καρύδια αλλά και με άλλους ξηρούς καρπούς.

* Τα φασόλια περιέχουν πολλές φυτικές ίνες και πρωτεΐνη, έχουν λίγα λιπαρά και συμβάλλουν στην καλή υγεία. Τα φασόλια της κονσέρβας όμως είναι εκτεθειμένα σε καρκινογόνα χημικά. Εάν θέλετε φασόλια, τότε δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος κατανάλωσης τους από το να τα βράσετε στο σπίτι και να τα ανακατέψετε με άλλα όσπρια και δημητριακά για δυναμίτη πρωτεϊνης.

* Τα αποξηραμένα φρούτα είναι υγιεινό snack και αντιμετωπίζουν τις λιγούρες για γλυκό. Φροντίστε όμως να μην είναι καλυμμένα με ζάχαρη και γλυκαντικές ουσίες που προσθέτουν θερμίδες και βλάπτουν την υγεία.

* Το μπρόκολο έχει πολλές βιταμίνες και μεγάλη αντικαρκινική δράση. Όταν όμως το βράζετε σε υψηλές θερμοκρασίες για πολλή ώρα, τότε χάνει πολλά από τα θρεπτικά συστατικά του. Εάν δεν μπορείτε να το φάτε ωμό, τότε σοτάρετε το ελαφρά με βουτυρο καρύδας ή αγουρέλαιο ή βράστε το για πολύ λίγα λεπτά σε νερό, επίσης για ακόμη καλύτερα αποτελέσματα τρώτε το ωμό σε σαλάτες.

Έχετε υπόψη σας, ότι όσο πιο χαμηλή η θερμοκρασία και ο χρόνος έκθεσης των λαχανικών, τόσο περισσότερες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία θα λάβετε. Είναι πραγματικά κρίμα κι άδικο, να αγοράζετε βιολογικά λαχανικά και να τα μαγειρεύετε για ώρα σε υψηλές θερμοκρασίες εξαλείφοντας στην ουσία ό,τι καλό έχουν να σας προσφέρουν ή να τα μαγειρεύετε με τρόπο “ανάρμοστο” και να επιβαρύνετε τον οργανισμό σας.





 edwhellas.gr 

Οικολογία | Ο άνθρωπος απέναντι στη Φύση

on 9/29/2014

Η οικολογική συνείδηση πρέπει να είναι ο κυριότερος στόχος
και το να υιοθετήσουμε πρακτικές φιλικές προς το περιβάλλον σε προσωπικό επίπεδο, πρέπει να γίνει στάση ζωής.


Το φυσικό περιβάλλον μας, περιλαμβάνει όλους τους ζωντανούς οργανισμούς και την άβια ύλη που βρίσκονται στη γη. Υπό αυτή την άποψη, το φυσικό περιβάλλον δεν είναι αποτέλεσμα ανθρωπίνων δραστηριοτήτων και διαφοροποιείται από το δομημένο περιβάλλον, στο οποίο συγκαταλέγονται οι γεωγραφικές περιοχές που δέχονται σημαντική επιρροή από τον Άνθρωπο.

Καταρχάς δεν πρέπει να θεωρούμε εγωκεντρικά ότι καταστρέφουμε τη φύση, καθώς είναι κάτι που ο άνθρωπος δεν μπορεί να καταστρέψει, στην ουσία το μόνο που μπορεί να κάνει, είναι να τροποποιήσει ένα περιβάλλον σε σημείο που να μην μπορεί να επιβιώσει κάποιος ζωντανός οργανισμός και αυτό στις περισσότερες των περιπτώσεων όχι για πάντα.

Ο λόγος που είναι απαραίτητο να έχει κάποιος οικολογική συνείδηση, όπως και να το αντιληφθούμε, πάντα καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα, το οποίο δεν είναι άλλο από το να μπορούν να διαβιώσουν όσο είναι το δυνατόν περισσότερο οι έμβιοι οργανισμοί που υπάρχουν στο πλανήτη μας.


Η δημιουργία της ζωής και η εξέλιξη της στη μορφή που αντιλαμβανόμαστε κάθε στιγμή γύρω μας, αποτελεί μία διαδικασία μακροχρόνια και συνάμα η υπέρτατη ευκαιρία για αυτόν που τελικά την λαμβάνει, μιας και σε προσωπικό επίπεδο από το μηδέν βρεθήκαμε να είμαστε εδώ, εγώ να γράφω και εσείς να διαβάζετε και αυτό είναι κάτι το οποίο το οφείλουμε σε άλλους παράγοντες και απειροελάχιστα σε εμάς.

Για αυτό το λόγο αφού ο κύκλος της ύπαρξης είναι γνωστός, οι δράσεις μας πρέπει να έχουν θετικό αντίκτυπο μετά από το δικό μας κύκλο, διότι δεν πρέπει να είμαστε οι τελευταίοι αλλά ούτε να έχουμε συνδράμει στο να είναι οι τελευταίοι οι επόμενοι,όπως επίσης θα πρέπει να ενθυμούμεθα δε ότι δεν είμαστε οι μόνοι κάτοικοι του πλανήτη και κάθε τι είναι χρήσιμο για το σκοπό του.

Οικολογική συνείδηση και παρεξήγηση

Οι περισσότεροι χρησιμοποιούν τον όρο οικολογική συνείδηση σαν μια ελαφριά έννοια και με τα λεγόμενα τους, παρουσιάζουν ή προασπίζουν ότι την κατέχουν στο μέγιστο βαθμό, αλλά συνήθως είναι κάτι το οποίο δεν αντικατοπτρίζει τα πραγματικά δεδομένα των πράξεων μας, επίσης η ακολουθούμενη τεχνική από πολλούς, του να κρύβονται πίσω από το πώς είναι δομημένη η κοινωνία και το ότι δεν είναι εφικτό να κάνουμε κάτι για αυτό, είναι λάθος. Όταν λ.χ. ο βασικός υπεύθυνος για τη καταστροφή του περιβάλλοντος, δεν είναι άλλος από τον τρόπο παραγωγής της ενέργειας με ότι περικλείει αυτό και από τη στιγμή που σχεδόν οτιδήποτε που καταναλώνουμε έχει το στίγμα του στην καταστροφή του περιβάλλον, δεν θεωρώ αποδεκτό το ύφος που αγγίζει τα όρια της ψύχωσης, να κουνάμε το δάκτυλο σαν οι υπέρτατοι οικολογικοί "συνειδησείες", να λέμε ότι δεν είναι εφικτό το να μην χρησιμοποιούμε τα τεχνολογικά επιτεύγματα, γιατί θα πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι καθαρά θέμα επιλογής μας το αν μπορούμε ή όχι χωρίς την εξέλιξη που έχει προσφέρει η βιομηχανική επανάσταση και οι μετέπειτα χρόνοι,τουλάχιστον αν θέλουμε να νοούμαστε ελεύθεροι άνθρωποι ακόμα.

Είναι κατανοητό ότι κάτι τέτοιο είναι δύσκολο έως απλησίαστο από όλους εκτός από τις εξαιρέσεις που χρειάζονται για να επιβεβαιώσουν αυτό που γράφω.

Απλά επειδή έχουμε μια κάποια οικολογική διάθεση, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν κάνουμε κάτι περισσότερο από μία μικρή, αλλά συνάμα σημαντική προσπάθεια, αφού η ύπαρξη αυτής αποτελεί ένα μεγάλο βήμα, οπότε είναι κάτι το οποίο είναι θετικό αλλά όχι κάτι το οποίο μας βγάζει εκτός της οικολογικής καταστροφής και το ξέρουμε πολύ καλά όλοι μας αυτό.

Ο αγώνας για να επιβιώσει το φυσικό περιβάλλον, που μας επιτρέπει να ζούμε, είναι τεράστιος και σίγουρα δεν αρκεί μόνο μερικές προσωπικότητες για να το σώσουν.

Είναι εμφανές ότι η αντίληψη που έχει ο καθένας για την οικολογία, έχει να κάνει με στοιχεία του χαρακτήρα του, αφού η προσωπικότητα μας καθορίζει εν τέλει τις πράξεις, τις σκέψεις και τα αισθήματα μας εν συναρτήση της εκάστοτε κατάστασης που βιώνουμε

Οικολογία και σπίτι

Για αρχή όμως πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η σωστή και ευσυνείδητη οικολογική συμπεριφορά ξεκινάει από την καθημερινότητα, δηλαδή από το σπίτι.

Για αυτό, παρόλο που είναι χιλιοειπωμένα και μπορεί σε πολλούς να ακουστούν ως τετριμμένα, πρέπει να παραθέτουμε την ελάχιστη προσπάθεια που μπορούμε να συμβάλουμε, με απλούς τρόπους που μπορεί ο καθένας από το σπίτι του ή στην καθημερινότητά του, να βοηθήσει το περιβάλλον.

Να ενεργήσει δηλαδή ως ένας «εθελοντής».



Η έννοια του οικιακού εθελοντισμού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το σύγχρονο τρόπο αντίληψης του κόσμου, που θέλει το σπίτι μας «ζωντανό» οργανισμό της πόλης και όχι ένα απομονωμένο κτίριο, ασύνδετο από τον αστικό ιστό. Νοικοκυριό πλέον δίχως οικολογική συνείδηση δεν πρέπει να νοείται.

Η οικολογική συνείδηση φαίνεται από τον τρόπο που καταναλώνουμε το νερό και το ηλεκτρικό ρεύμα, μέχρι από τα ποια σκουπίδια «βγαίνουν» από το σπίτι μας, αλλά επίσης και από την μείωση στην αλόγιστη χρήση βλαβερών συσκευών-υλικών.

Για αυτό θα πρέπει να βελτιώσουμε σε προσωπικό επίπεδο την :

  • Ανακύκλωση
  • Εξοικονόμηση ενέργειας
  • Εξοικονόμηση φυσικών πόρων
  • Αποφυγή βλαβερών δραστηριοτήτων για το περιβάλλον.

Πληροφορίες για το πώς θα το επιτύχετε, μπορείτε να βρείτε εύκολα σε διάφορα σίτε στο νετ

Αλήθεια έχετε αναλογιστεί πόσα νοικοκυριά τα εφαρμόζουν?

Πόσοι άνθρωποι με τις καθημερινές συνήθειες ρυπαίνουν το περιβάλλον με πράγματα όπως, τα sprey, τα οχήματα μεταφοράς -που ο καθένας έχει και από ένα-, την υπερκατανάλωση, τα air condition, τις τσίχλες ή τις γόπες που πετάνε κάτω, τα πλαστικά ποτήρια και τις συσκευασίες που όπου και να σταθούμε τις βλέπουμε? Με τον κατάλογο να μην τελειώνει σύντομα.

Οικολογία και παιδεία

Και όλα αυτά αναφέρονται ώστε να τονιστεί τα όσα κάνει ο καθένας μέσα στη μέρα του, διαιωνίζοντας το πρόβλημα με τον παραδειγματισμό που παίρνει ένα παιδί, άσχετα αν είναι δικό μας ή όχι. Βέβαια κάποια παιδιά είναι πιο τυχερά και έχουν έναν πιο άξιο γονέα που προσπαθεί και κατά αυτόν τον τρόπο να προστατεύσει το μέλλον του, δίνοντας του τροφή ίσως για αναπτύξει και άλλες αξίες, χωρίς να εκπαιδεύει το τέκνο του στο πώς να συμπεριφέρεται σαν αλαζόνας και εγωιστής (με την κακή έννοια του)

Τουλάχιστον επιτακτική αποδεικνύεται ολοένα και περισσότερο η ανάγκη για μύηση και ουσιαστική ευαισθητοποίηση του παιδιού, όσον αφορά στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και διαμόρφωση οικολογικής συνείδησης. Καλύτερα αποτελέσματα για το ζητούμενο θα υπάρξουν αν το παιδί, πέραν της έμφυτης αγάπης που τρέφει για τη φύση (φυσιολατρία) και το ζωικό της κόσμο από την προσχολική ηλικία, έχει ευαισθησία αλλά και τις απαραίτητες γνώσεις, Τις όποιες γνώσεις μπορεί και επιβάλλεται να έχει ένα παιδί, πρέπει να του της παρέχει η οικογένεια, η λογοτεχνία για παιδιά, (τα τελευταία χρόνια είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη σ’ αυτό τον τομέα) και ιδιαίτερα το σχολείο.


Αφού ο χαρακτήρας καθορίζεται από το περιβάλλον και τα βιώματα του καθενός, αλλά πλέον επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η προσωπικότητα είναι και θέμα κληρονομικό.

Η οικολογία στην Ελλάδα και η επίτευξη του στόχου

Δυστυχώς στην Ελλάδα όπου ζώ, θεωρώ ότι η οικολογική συνείδηση δεν είναι στο επίπεδο που αρμόζει και αυτό είναι φυσιολογικό γιατί ο όρος της είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την κουλτούρα μιας κοινωνίας, μιας και καθορίζεται από την προσωπική και εν συνεχεία την κοινωνική δράση που εν τέλει αποτελούν κοινωνική συνείδηση.

Θα πρέπει να είναι ευδιάκριτο ότι πέρα από ότι ο καθένας μας προκαλεί ρύπανση σαν άτομο (ο καθένας στο βαθμό του), στο γενικό σύνολο του λαού μας, από κουλτούρα συμπεριφερόμαστε κάθ' αυτόν τον ασυνείδητο τρόπο, συνεπώς δεν έχει να κάνει τόσο με την υπό-ομάδα που ανήκει κάποιος (Free camping και οικολογία).

Αν ένας άνθρωπος δεν εκτιμά και δε θέλει το καλό του συνανθρώπου του, τότε τι μπορεί να προσφέρει στον εαυτό του? Αφού στην ανάλυση αυτού, δε σέβεται τον ίδιο του τον εαυτό.

Η καραμέλα που έχουνε όλοι είναι η γνωστή, “κοίτα τι κάνουν οι άλλοι γύρω”, μα δες μια φορά εσύ τι κανείς, κρίνε τον εαυτό σου χωρίς οίκτο, έχεις τόσο φουσκωμένο εγωισμό που ούτε εσύ ο ίδιος δεν σου επιτρέπεις να σε κακολογήσεις για πράγματα που ξέρεις ότι κάνεις λάθος?

Δοκίμασε το μια φορά και καν’ το πάλι αύριο και μεθαύριο, έτσι ολοένα και ο "κίνδυνος" θα αυξάνετε να μη ντρέπεσαι να σε δεις είτε στο καθρέπτη σου, είτε να φοβάσαι να σκεφτείς τις κινήσεις σου μια προς μια, για να μπορέσεις απλά να σε παραδεχτείς έως έναν βαθμό. Βέβαια δεν αρκεί το να κάνεις το καλό μια και δυο φορές, αλλά να το κάνεις κτήμα σου.

Είναι μία μεγάλη μάχη μεταξύ δύο κόσμων, με την σκοτεινή πλευρά να έχει το πλεονέκτημα, έτσι πρέπει να είσαι δυνατός για την προσπάθεια που θα καταβάλεις, το έπαθλο όμως είναι η “Αρετή”.

Και φυσικά μέσα σε όλα αυτά πρέπει να διορθώνεις και τα λάθη των πλησίον σου, ώστε να νιώθεις πιο σίγουρος ότι τα λόγια σου και οι σκέψεις σου θα γίνουνε πράξεις, αν φυσικά θες να λες ότι έχεις ”ανδρική τιμή”.

Αλλά εκτός αυτού εφόσον έχεις αποκτήσει συνείδηση, θα αισθανθείς πως βάζεις κ εσύ ένα ψεγάδι - λιθαράκι στη ανθρωπότητα. Ίσως ακόμη σταθούμε τυχεροί να σε δει κάποιο παιδί και να σε μιμηθεί αργά ή γρήγορα, ή ακόμα και τα δικά σου παιδιά.

Γιατί να ‘μαστε σίγουροι όλοι ότι η νέα γενιά από τους πρεσβύτερους της θα παραδειγματιστεί. Αυτούς-εμάς θα μιμηθεί και για να μην προδιαθέτουμε όμως, είναι λογικό ένα μικρό κομμάτι ότι θα συνειδητοποιήσει το λάθος που έχει γίνει και θα προσπαθεί να αφυπνίσει τη συνείδηση των υπολοίπων!!

Ας γίνουμε κάποια στιγμή περήφανοι για κάτι που κάναμε σε μεγάλο κοινωνικό επίπεδο κ ας μη σκεφτόμαστε μόνον τον εαυτό μας και τη στιγμή. Μερικοί πρέπει να σταματήσουν να κατηγορούν απλά για να κατηγορήσουν και κάποιοι άλλοι να αρχίσουν να σέβονται τη μητέρα φύση και να πάψουν να την έχουν δεδομένη σαν να’ ναι η μάνα τους.


Εν κατακλείδι, το να αποκτήσει κανείς οικολογική συνείδηση είναι κάτι που μπορεί να γίνει με τον επαναπροσδιορισμό των αξιών, αλλά και την συνειδητοποίηση της θέσης μας μέσα στο κοινωνικό σύνολο και της ευθύνης που έχουμε σε ατομικό επίπεδο στην προσπάθεια να διατηρηθεί η σταθερότητα του περιβάλλοντος, με σκοπό εν συνεχεία να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στην δυνατότητα μιας πιο συλλογικής προσπάθειας, έχοντας ταυτόχρονα αποβάλει το σαράκι που μας έχει διαλύσει, με αποτέλεσμα να έχουμε απομακρυνθεί από τον άγνωστο συνάνθρωπο μας, ώστε κάποια στιγμή να αρχίσουμε να τον λογαριάζουμε σε αυτά που πράττουμε, αλλά επίσης για να έχουμε και τη βοήθεια τους όπως και αυτός την δικιά μας.

Ευχαριστώ για τη βοήθεια της Δ.Ζ συμβούλου ψυχικής υγείας

 Οικολογία | Ο άνθρωπος απέναντι στη Φύση

Είμαστε όπως σκεφτόμαστε και σκεφτόμαστε όπως μιλάμε

on 9/29/2014

Όταν μιλάμε για τον Ζακ Λακάν, συνδέουμε αναπόφευκτα το όνομά του με την διατύπωση, «επιστροφή στον Φρόυντ».

Όταν ο ίδιος ο Λακάν ερωτήθηκε τί σημαίνει αυτό, απάντησε το εξής: «Ακριβώς αυτό που ειπώθηκε. Η ψυχανάλυση είναι ο Φρόυντ. Εάν θέλουμε να ασχοληθούμε με την ψυχανάλυση, πρέπει να επιστρέψουμε στον Φρόυντ, στους όρους του και στους ορισμούς του, διαβασμένους και ερμηνευμένους στην κυριολεξία τους.

Το να επιστρέψουμε στον Φρόυντ σημαίνει απλά να απαλλάξουμε το έδαφος από τις αποκλίσεις και τα διφορούμενα της υπαρξιακής φαινομενολογίας, όπως επίσης και από τον θεσμικό φορμαλισμό των ψυχαναλυτικών εταιρειών, ξαναπιάνοντας την ανάγνωση της διδασκαλίας του Φρόυντ σύμφωνα με τις αρχές που ορίστηκαν και απαριθμήθηκαν με βάση το έργο του. Το να διαβάσουμε εκ νέου τον Φρόυντ σημαίνει απλά να τον διαβάσουμε εκ νέου. Στην ψυχανάλυση, όποιος δεν το κάνει, χρησιμοποιεί μια καταχρηστική διατύπωση».

Ο Ζακ Λακάν λοιπόν, επικαλούμενος τον αρχικό Φρόυντ, υποστηρίζει ότι ο αληθινός εαυτός μας ταυτίζεται με τον κόσμο του ασυνείδητου. Και για να τον ερμηνεύσει στρέφεται στη γλωσσολογία.

Αρχικά υιοθετεί τη βασική ιδέα ότι η γλώσσα ως ένα συμβολικό σύστημα μαζί με τα άλλα κοινωνικο-πολιτιστικά συστήματα και τις δομές τους προϋπάρχουν της γέννησης ενός ανθρώπου και υπέρ-κεινται αυτού. Κατά συνέπεια, το παιδί με την κατάκτηση της γλώσσας εγγράφεται σε αυτή τη συμβολική τάξη, η οποία επειδή ακριβώς υπέρ-κειται θα το πλάσει ανάλογα με τις δομές της.



Με άλλα λόγια, το άτομο αναδύεται ως υποκείμενο μέσα από την εγγραφή του στη συμβολική τάξη της γλώσσας ή, όπως λέει ο Αλτουσέρ, η κατάκτηση της γλώσσας είναι αυτή που με την εισαγωγή στη συμβολική τάξη θα σημαδέψει το πέρασμα από τον άνθρωπο-θηλαστικό στον άνθρωπο-παιδί-άνδρα ή γυναίκα.

Για τον Λακάν λοιπόν, «το ασυνείδητο είναι δομημένο σαν μια γλώσσα». Δηλαδή μια δομή που όπως και η γλώσσα αποτελείται από στοιχεία που βρίσκονται σε σχέση, και εξομοιώνοντας τους μηχανισμούς του ασυνειδήτου με τους γλωσσικούς μηχανισμούς της μεταφοράς και της μετωνυμίας.

Το ασυνείδητο δεν είναι ένα πρωτόγονο ή αρχετυπικό μέρος του μυαλού χωριστά από το συνειδητό, μία γλωσσική εγώ. Αλλά μάλλον αποτελεί έναν σχηματισμό τόσο περίπλοκο και δομικά περίπλοκο όσο και η ίδια η συνείδηση. Μία από τις συνέπειες του ασυνείδητου είναι ότι όντας δομημένο σαν γλώσσα είναι ό,τι ο εαυτός μας αρνήθηκε σε οποιαδήποτε σημείο αναφοράς στο οποίο να «αποκατασταθεί» μετά από τραύμα ή μια κρίση ταυτότητας.

Το ασυνείδητο λοιπόν όντας δομημένο όπως η γλώσσα, κινείται γύρω από προαιώνια συμβολικά και μεταφορικά νοήματα, τα οποία κρύβονται μέσα στα συντακτικά σχήματα, και γενικά, στη δομή του λόγου, της γλώσσας που μαθαίνουμε να μιλάμε από παιδιά. Ως εκ τούτου «Είμαστε όπως σκεφτόμαστε, και σκεφτόμαστε όπως μιλάμε», έλεγε ο Λακάν. Ερμηνεύοντας την γλώσσα, η ψυχανάλυση μας αποκαλύπτει τον αληθινό εαυτό μας, ο οποίος κρύβεται στο ασυνείδητο.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα «το ασυνείδητο να είναι μια σημαίνουσα αλυσίδα η οποία εμμένει». Το μυστικό λοιπόν του λακανικού αξιώματος, σύμφωνα με το οποίο «το ασυνείδητο είναι δομημένο σαν μια γλώσσα», κρύβεται στον πρωτότυπο ορισμό αυτών των δύο δομών. Αποτελούν επίσης τη διαπλαστική μήτρα τόσο των σχηματισμών του ασυνειδήτου (π.χ. σύμπτωμα, όνειρο κτλ.) όσο και του υποκειμένου, ως εν ελλείψει είναι (manque-à-être).

Πηγή: zografia-andoniadou.gr
www.thessalonikiartsandculture.gr 

Τα ψιλά γράμματα από το πόλεμο των τροφίμων( της Βαντάνα Σίβα)

on 9/29/2014

Με τη δημιουργία “ιδιοκτησίας” των σπόρων μέσα από διπλώματα ευρεσιτεχνίας, δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και η επιβολή τους παγκοσμίως μέσω του ΠΟΕ, η βιομηχανία της βιοτεχνολογίας έχει εγκαθιδρύσει μια μονοπωλιακή αυτοκρατορία για τους σπόρους και την τροφή.

Η Μονσάντο και οι φίλοι της, η βιομηχανία της βιοτεχνολογίας, οι λομπίστες της και οι πληρωμένοι αντιπρόσωποί τους στα μίντια συνεχίζουν να πιέζουν για τον μονοπωλιακό έλεγχο των τροφίμων παγκοσμίως μέσω της διάθεσης των σπόρων. Αυτή η “αυτοκρατορία” χτίζεται πάνω στην εσφαλμένη βάση ότι η Μονσάντο είναι ο δημιουργός/εφευρέτης της ζωής και ως εκ τούτου έχει το δικαίωμα να κατέχει τους σπόρους μέσα από πατέντες και ότι η ζωή μπορεί να σχεδιαστεί και να κατασκευαστεί όπως ένα iPhone.

Μέσα από την οικολογία και τη νέα βιολογία γνωρίζουμε ότι η ζωή είναι μια αυτο-οργανωμένη πολυπλοκότητα – η ζωή δημιουργεί τον εαυτό της, δεν μπορεί να “κατασκευαστεί”. Αυτό ισχύει επίσης για την παραγωγή της τροφής μέσα από τη νέα επιστήμη της Αγρο-οικολογίας. Η Αγρο-οικολογία μας δίνει μια βαθύτερη επιστημονική κατανόηση για το πως οικολογικές διαδικασίες λειτουργούν σε επίπεδο εδάφους, ζωντανών σπόρων και ζωντανής τροφής.

Οι υποσχέσεις που δίνει η βιομηχανία της βιοτεχνολογίας – για αυξημένες αποδόσεις, μείωση χρήσης χημικών, έλεγχο ζιζανίων και παρασίτων – δεν τηρήθηκαν. Τον περασμένο μήνα ένα επενδυτικό ταμείο μήνυσε την Du Pont με $1 εκατομμύριο γιατί προωθούσε καλλιέργειες ανθετικές στα ζιζανιοκτόνα ενώ γνώριζε πολύ καλά ότι ο έλεγχος των ζιζανίων δεν είναι εφικτός, αντιθέτως συμβάλλει στην εμφάνιση “σούπερ-ζιζανίων”.

Με τη δημιουργία “ιδιοκτησίας” σπόρων μέσα από διπλώματα ευρεσιτεχνίας, δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και η επιβολή τους παγκοσμίως μέσω του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, η βιομηχανία της βιοτεχνολογίας εγκαθίδρυσε μια μονοπωλιακή αυτοκρατορία για τους σπόρους και την τροφή. Ενώ διεκδικούν κυριότητα των σπόρων, πουλούν και εισπράττουν δικαιώματα, όταν πρόκειται για ελέγχους και ισορροπίες για την ασφάλεια, η βιομηχανία της βιοτεχνολογίας καταστρέφει συστηματικά διεθνείς και εθνικούς νόμους για την βιοασφάλεια, υποστηρίζοντας ότι τα προϊόντα τους είναι “όπως τα έφτιαξε η φύση”. Αυτό είναι οντολογική σχιζοφρένεια!

Η βιοασφάλεια είναι η διεπιστημονική αξιολόγηση των επιπτώσεων της γενετικής μηχανικής στο περιβάλλον, στη δημόσια υγεία και στις κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες. Σε διεθνές επίπεδο, η βιοασφάλεια είναι το διεθνές δίκαιο που κατοχυρώθηκε από το Πρωτόκολλο της Καρθαγένης για τη βιοασφάλεια.

Διορίστηκα σε μια ομάδα εμπειρογνωμόνων για την εξέλιξη του πλαισίου από το περιβαλλοντικό πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για την εφαρμογή του άρθρου 19.3 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τη Βιολογική Ποικιλότητα (CBD). Η Μονσάντο και οι φίλοι της προσπαθούν να αρνηθούν το δικαίωμα των πολιτών σε ασφαλή τρόφιμα αντιτιθέμενοι στο Άρθρο 19.3 από τη Σύνοδο Κορυφής στο Ρίο το 1992.

Αυτή τη στιγμή προσπαθούν να διαλύσουν τις εθνικές νομοθεσίες για τη βιοασφάλεια στην Ινδία, το Πακιστάν, την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε όλη την Αφρική και τη Λατινική Αμερική. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, στρεβλώνουν το Σύνταγμα μηνύοντας τις πολιτειακές κυβερνήσεις που πέρασαν νόμους σήμανσης για τα Γενετικώς Τροποποιημένα Τρόφιμα υποστηρίζοντας ότι το δικαίωμα των πολιτών να γνωρίζουν τι τρώνε έχει ξεπεραστεί από το δικαίωμα του βιοτεχνολογικού κλάδου να επιβάλει επικίνδυνα τρόφιμα σε ανενημέρωτους καταναλωτές, όπως η ελευθερία του λόγου μιας εταιρείας, σα να ήταν φυσικό πρόσωπο.

Η μηχανή Δημοσίων Σχέσεων που έχουν αναπτύσσεται για να επιτεθεί με αντι-επιστημονικό τρόπο σε επιστήμονες που εργάζονται στον τομέα της βιοασφάλειας όπως τους Árpád Pusztai, IgnacioChapela, Irina Ermakova, Éric Séralini και εμένα την ίδια. Πολλοί δημοσιογράφοι, χωρίς να έχουν κανένα επιστημονικό υπόβαθρο οι ίδιοι, έγιναν στρατιώτες αυτής της δημοσιο-σχεσίτικης επίθεσης. Προνομιούχοι λευκοί άνδρες όπως ο MarkLynas, ο JonEntine και οMichaelSpecter, με καμία πρακτική εμπειρία στον τομέα της γεωργίας, οπλισμένοι μόνο με πτυχία ΒΑ και δεσμούς με μίντια ελεγχόμενα από τις εταιρείες, χρησιμοποιούνται για να υπονομεύσουν πραγματικά επιστημονικά ευρήματα σχετικά με τις επιπτώσεις των γενετικώς τροποποιημένων στην υγεία και τα οικοσυστήματά μας.

Η βιομηχανία της βιοτεχνολογίας χρησιμοποιεί τις μαριονέτες των δημοσίων σχέσεων για να ισχυριστεί ψευδώς ότι τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα είναι μια λύση για την πείνα που υπάρχει στον κόσμο. Η άρνηση μιας πραγματικής επιστημονικής συζήτησης σχετικά με το πως εξελίσσονται και προσαρμόζονται τα έμβια συστήματα, στηρίζεται από μια επιθετική και μαζική επίθεση δημοσίων σχέσεων συμπεριλαμβανομένης της χρήσης μυστικών υπηρεσιών όπως η Blackwater. Το 2010 το Forbes με ονόμασε μία από τις επτά πιο ισχυρές γυναίκες στον κόσμο για “τις γυναίκες που μπαίνουν μπροστά και στο επίκεντρο για να λύσουν το ζήτημα της επισιτιστικής ασφάλειας στις αναπτυσσόμενες χώρες”.

Το 2014, ο JonEntine, ένας δημοσιογράφος, έγραψε ένα κείμενο “γνώμης” στην ιστοσελίδα του Forbes, ισχυριζόμενος ψευδώς ότι δεν έχω σπουδάσει Φυσική. Έχω σπουδάσει Φυσική σε μεταπτυχιακό επίπεδο και έκανα το διδακτορικό μου στα θεμέλια της κβαντικής θεωρίας, έχω περάσει 40 χρόνια μελετώντας την οικολογία στις φάρμες και τα δάση της Ινδίας με δασκάλους μου τη φύση και τους σοφούς αγρότες. Αυτή είναι η βάση της εμπειρίας μου στην αγρο-οικολογία και τη βιοασφάλεια.

Η καλή επιστήμη και οι τεκμηριωμένες τεχνολογίες δεν χρειάζονται δημόσιες σχέσεις, μυστικές υπηρεσίες ή διεφθαρμένες κυβερνήσεις για να αποδείξουν τα γεγονότα. Αν ανυπόστατες επιθέσεις σε έναν επιστήμονα από μια αναπτυσσόμενη χώρα από κάποιον μη-επιστήμονα είναι ένα από τα εργαλεία τους για τη διαμόρφωση του μέλλοντος, τότε κάνουν λάθος. Δεν βλέπουν την αυξανόμενη οργή των πολιτών κατά του μονοπωλίου της Μονσάντο.

Σε κυρίαρχες χώρες, όπου η δύναμη της Μονσάντο και των φίλων της είναι περιορισμένη, οι άνθρωποι και οι κυβερνήσεις τους απορρίπτουν το μονοπώλιο και την αποτυχημένη τεχνολογία. Αλλά αυτές οι ειδήσεις καταστέλλονται από τη μηχανή των δημοσίων σχέσεων.

Η Ρωσία έχει απαγορέψει εντελώς τους γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς με τον αναπληρωτή πρωθυπουργό Dmitry Medvedevνα λέει, “Αν οι Αμερικανοί θέλουν να φάνε γενετικά τροποποιημένα προϊόντα αφήστε τους να τα φάνε. Εμείς δεν χρειάζεται να το κάνουμε. Έχουμε αρκετό χώρο και ευκαιρίες να παράγουμε βιολογικά τρόφιμα”.

Η Κίνα έχει απαγορεύσει τα γενετικώς τροποποιημένα από τις στρατιωτικές προμήθειες τροφίμων. Η Ιταλία μόλις πέρασε ένα νόμο, τον Campolibre, καθιστώντας τη φύτευση γενετικώς τροποποιημένων καλλιεργειών τιμωρήσιμη με ποινή φυλάκισης από ένα ως τρία χρόνια και πρόστιμο από 10.000 ως 30.000 ευρώ. Ο Ιταλός υπουργός Γεωργίας Nunzia De Girolamoείπε σε μια δήλωσή του “Η γεωργία μας βασίζεται στην βιοποικιλότητα, στην ποιότητα και πρέπει να συνεχίσουμε να στοχεύουμε σ’αυτές χωρίς να κάνουμε προσπάθειες που, ακόμα κι από οικονομικής απόψεως, δε θα μας έκαναν ανταγωνιστικούς”.

Τα κομμάτια των δημοσίων σχέσεων στο Forbes και στο New Yorkerδεν μπορούν να σταματήσουν την αφύπνιση εκατομμυρίων αγροτών και καταναλωτών για τους πολύ πραγματικούς κινδύνους των γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στις τροφές μας και τις ανεπάρκειες και αδυναμίες του βιομηχανικού συστήματος διατροφής που καταστρέφει τον πλανήτη και την υγεία μας.

Η συγγραφέας είναι εκτελεστικός διευθυντής του Ιδρύματος Navdanya

Μετάφραση Άννα Τοσόνουγλου, από την ομάδα του Πελίτι στη Λήμνο.


Πηγή asianage.com

Τι σημαίνει να έχεις σκλήρυνση κατά πλάκας; Το ελληνικό βίντεο που συγκλονίζει

on 9/29/2014

Μία πανευρωπαϊκή προσπάθεια για την ενημέρωση του κόσμου για τη σκλήρυνση κατά πλάκας και τη ζωή των ασθενών με τη νόσο, βρίσκεται σε εξέλιξη με τον τίτλο Under Pressure (Υπό Πίεση).

Ο στόχος του έργου «Υπό πίεση» είναι να δείξει τις διαφορές μεταξύ 12 εθνικών συστημάτων υγείας και κοινωνικών πολιτικών, που επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τις ζωές των ανθρώπων με σκλήρυνση κατά πλάκας προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο. Επιδιώκει να προωθήσει αποτελεσματικά τα συμφέροντα των ατόμων με ΣΚΠ σε όλη την Ευρώπη, για τη βελτίωση της ευημερίας και της ποιότητας ζωής τους και για τη μείωση των ανισοτήτων που αντιμετωπίζουν στον τομέα της υγείας.

Δείτε παρακάτω το υπέροχο ελληνικό βίντεο:

 


Πηγή: underpressureproject.eu
 mama365.gr