Η υπέρβαση του νου

on 7/25/2014

Η δουλειά του νου είναι να αντιλαμβάνεται, να συγκρίνει και να ερμηνεύει τη διαφορετικότητα των μορφών σ’ αυτόν τον κόσμο. Κι εμείς κάνουμε το λάθος να τον χρησιμοποιούμε για να βρούμε τον αληθινό μας εαυτό, που δεν έχει ούτε μορφή, ούτε βάρος, ούτε υφή.

Τον αληθινό μας εαυτό δεν μπορούμε να τον δούμε γιατί υπερβαίνει όλες τις μορφές, όλα τα ονόματα και τις ποσότητες. Όταν πιστεύεις ότι είσαι μια μορφή, ένα αντικείμενο, ένα πράγμα, όσο και να λες με τον νου σου ότι έχεις αντιληφθεί τον αληθινό σου εαυτό, δεν μπορείς να το πιστέψεις, και με την πρώτη ευκαιρία θα εμφανιστεί πάλι η αίσθηση της διαφορετικότητας από τους άλλους και το περιβάλλον. Είναι σαν κάποιος να σου διηγείται ένα βίωμά του και εσύ να του λες ότι τον καταλαβαίνεις, ενώ δεν τον καταλαβαίνεις πραγματικά, δεν καταλαβαίνεις το βίωμα, αλλά την περιγραφή που σου δίνει.

Έχουμε δώσει στον νου πολύ μεγάλη εξουσία και σημασία και έχουμε την εντύπωση ότι μια μέρα θα συνεργαστεί μαζί μας και ότι θα μας αφήσει ήσυχους. Όχι. Αυτό δεν πρόκειται να το κάνει. Αν θέλουμε να βρούμε την ηρεμία μας πρέπει να είμαστε ο αληθινός μας εαυτός και όχι να περιμένουμε πότε θα ηρεμήσει ο νους από μόνος του. Όταν ο νους μάς τρομάζει με τις σκέψεις του μπορούμε να του λέμε “χτύπα με όσο πιο δυνατά μπορείς να δούμε τι θα καταλάβεις”. Και δεν εναντιωνόμαστε στον νου όταν κρατάμε αυτή τη στάση. Παραδινόμαστε εντελώς, χωρίς αντίσταση, και αποδεχόμαστε τον νου έτσι όπως είναι. Και τότε εξαφανίζεται ο φόβος.

Όπως έχω πει και στο παρελθόν, παλιότερα φοβόμουν ότι κάποια στιγμή θα γινόμουν καμπούρης και θα περπατούσα σαν τον Κουασιμόδο, σχεδόν σαν να σέρνομαι στο έδαφος. Με είχε ταλαιπωρήσει αρκετά αυτή η σκέψη. Και δεν υπάρχει τίποτα στην κουλτούρα μου [σ.τ.μ. ο Μούτζι κατάγεται από την Τζαμάικα] που να παραπέμπει στον Κουασιμόδο. Αλλά ήταν απλά ένα παιχνίδι του νου και του είπα “ορίστε, χτύπα με όσο πιο δυνατά μπορείς, δεν θα ζω συνέχεια μ’ αυτή την ψευδαίσθηση”. Και δεν γίνεται να ζεις συνέχεια υπό την τυραννία του νου. Σε προκαλώ κι εσένα να βρεις μέσα σου τη δύναμη και το κουράγιο για να σταματήσεις να ζεις με τον φόβο. Πες ναι στον νου, και να το εννοείς.

Αν εμπλακείς σε μάχη με τον νου θα χάσεις. Μην νομίζεις ότι μπορείς να τον κερδίσεις. Η δύναμή σου έγκειται στην υπέρβαση του νου. Απ’ την άλλη, η δύναμη του νου έγκειται στο ότι μπορεί να κατοικήσει στη μνήμη σου. Οι σκέψεις έρχονται και φεύγουν, αλλά μπορούν να μας επηρεάσουν αν τις ανακαλούμε, αν εγκατασταθούν στη μνήμη μας. Αλλά εμείς του δίνουμε αυτή τη δύναμη, όσο σκεφτόμαστε πράγματα που έχουν συμβεί στο παρελθόν. Όλη η δύναμη είναι δική μας, αλλά την παραχωρήσαμε στον νου και αυτός τυραννάει την ψυχή μας. Μας κάνει να νιώθουμε διαιρεμένοι. Ο νους είναι ο υπέρτατος πολιτικός. Διαίρει και βασίλευε. Έτσι λειτουργεί. Με το δόγμα διαίρει και βασίλευε. Γίνε εσύ ο αδιαίρετος παρατηρητής και λάβε επίγνωση όλων των παιχνιδιών που παίζει ο νους.

Επίσης, πρέπει να πούμε ότι όταν κάποιος ασχολείται σοβαρά μ’ αυτά τα θέματα, είναι σημαντικό να έχει έναν δάσκαλο να τον καθοδηγεί και να τον παρακολουθεί. Διαφορετικά υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργηθεί μεγάλος φόβος που προέρχεται από τον νου, ο οποίος νιώθει ότι απειλείται. Τον νου δεν μπορείς να τον αλλάξεις με το να γίνεις και εσύ νους. Τον νου τον υπερβαίνεις με το να συνειδητοποιήσεις ότι η πραγματική σου φύση είναι η συνειδητότητα. Αντί να θέλεις να κυριαρχήσεις στον νου, γίνε η αθωότητα, η αποδοχή. Έχει τεράστια δύναμη η αθωότητα. Έτσι μπορείς να μετατρέψεις τον νου σε έναν καταπληκτικό υπηρέτη. Και βρες έναν τρόπο για να μην νιώθει το Εγώ σου ότι απειλείται. Δώσε χρόνο στον εαυτό σου και μην τον πιέζεις για να καταφέρει κάτι, γιατί αυτή η επιθυμία θα προέρχεται πάλι από το Εγώ.

Υπάρχει μια ωραία παρομοίωση με τον λωτό, που ενώ φυτρώνει μέσα στη λάσπη, το άνθος του βγαίνει στην επιφάνεια του νερού. Και όσο και να βρέξει, όσο και αν ανέβει η στάθμη του νερού, το άνθος θα βρίσκεται πάντα στην επιφάνεια. Αυτή είναι η φύση της συνειδητότητάς σου.

*Το παραπάνω κείμενο αποτελεί απόσπασμα από μαγνητοσκοπημένη ομιλία του Μούτζι.
Μετάφραση: Ν. Μπάτρας

www.aytepignosi.com
enallaktikidrasi.com 

Συνταγή: Χρυσό Γάλα, ένα Ισχυρό αντιφλεγμονώδες – αντικαρκινικό ελιξήριο

on 7/25/2014

Το γάλα με κουρκούμη αποτελεί ένα εξαιρετικό απογευματινό ρόφημα με πολλά οφέλη. Το κύριο συστατικό της συνταγής είναι η κουρκούμη, η οποία περιέχει κουρκουμίνη, μια πολυφαινόλη που θεωρείται ιδιαίτερα δραστικό συστατικό και η οποία παρουσιάζει πάνω από 150 θεραπευτικές δράσεις. Διαθέτει επίσης αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντικαρκινικές ιδιότητες.

Πρόσθετα οφέλη


Είναι αντιφλεγμονώδες, αντιοξειδωτικό, αντισηπτικό, αναλγητικό.

Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Έχει αντικαρκινογόνα δράση.

Βοηθά στη διατήρηση των φυσιολογικών επιπέδων χοληστερόλης.

Ενισχύει την υγεία του πεπτικού συστήματος.

Αποτοξινώνει το συκώτι.

Ρυθμίζει τον μεταβολισμό και το σωματικό βάρος.

Ρυθμίζει την υπέρταση.

Ενισχύει τη μνήμη και τη λειτουργία του εγκεφάλου.

Βοηθά στη θεραπεία διαφόρων δερματολογικών παθήσεων.

Βοηθά στη θεραπεία νευρολογικών διαταραχών.

Μειώνει το επίπεδο τριγλυκεριδίων στο αίμα.

Η προσθήκη μαύρου πιπεριού στην κουρκούμη ή σε φαγητά στα οποία η κουρκούμη χρησιμοποιείται ως καρύκευμα, ενισχύει τη βιοδιαθεσιμότητα της κουρκουμίνης 1.000 φορές περισσότερο εξαιτίας της πιπερίνης. Η ανάμιξη κουρκούμης και μαύρου πιπεριού αυξάνει την απορρόφηση της κουρκούμης από τον οργανισμό κατά 2000%!

Γάλα με κουρκούμη

Βήμα 1- μείγμα κουρκούμης


Συστατικά
1/4 φλιτζανιού κουρκούμη σε σκόνη
1/2 κουταλάκι του γλυκού πιπέρι
1/2 φλιτζάνι φιλτραρισμένο νερό

Οδηγίες
Βάλτε όλα τα υλικά σε μια μικρή κατσαρόλα και ανακατέψτε καλά. Ρυθμίστε την κουζίνα στη μεσαία θερμοκρασία και ανακατεύετε συνεχώς μέχρι το μείγμα να γίνει μια παχιά κρέμα. Αυτό δεν θα σας πάρει πολύ χρόνο, γι’ αυτό καλό είναι να μην απομακρυνθείτε.

Αφήστε το μείγμα να κρυώσει και στη συνέχεια φυλάξτε το σε ένα μικρό βάζο στο ψυγείο.

Βήμα 2: Γάλα με κουρκούμη


Συστατικά

1 φλιτζάνι γάλα αμυγδάλου ( ή καρύδας)
1 κουταλάκι του γλυκού λάδι καρύδας
1/4 κουταλάκι του γλυκού ή περισσότερο μείγμα κουρκούμης
μέλι

Οδηγίες

Βάλτε όλα τα συστατικά σε μια κατσαρόλα εκτός από το μέλι και ρυθμίστε την κουζίνα στη μεσαία θερμοκρασία. Ενώ ζεσταίνεται, φροντίστε να ανακατεύετε συνεχώς και μην αφήσετε το μείγμα να βράσει. Τέλος, προσθέστε το μέλι για να δώσει γεύση.

Το παρακάτω βίντεο δείχνει διάφορες παραλλαγές παρασκευής γάλακτος με κουρκούμη:



Προσοχή: Αντενδείκνυται σε θηλάζουσες και σε άτομα που έχουν χολόλιθους. Σε κάθε περίπτωση ζητήστε τη γνώμη του διατροφολόγου σας ή του κατάλληλου επαγγελματία υγείας, ειδικά εάν λαμβάνετε παράλληλα και φαρμακευτική αγωγή.

 enallaktikidrasi.com 

Αυτόκλητοι Κριτές

on 7/25/2014

Γίναμε όλοι κριτές. Ξέρουμε όλοι τι και ποιος φταίει, ποιος και πόσο πρέπει να πληρώσει. Θέλουμε όλοι η κοινωνία και «τα πράγματα» να αλλάξουν. Αλλά δεν αλλάζουν. Και δεν θ’ αλλάξουν ποτέ!
Μια ιστορία που συνεχίζεται αιώνες επί αιώνων τώρα, που το μόνο που καταφέρνει είναι περισσότερους πολέμους, περισσότερη καχυποψία και πιο εκλεπτυσμένες μεθόδους κρυψίματος.

Είναι απλά τα πράγματα και νοιώθω φορές ότι καταντάω κουραστική να επαναλαμβάνομαι. Αλλά γίνονται επίσης πολύπλοκα, καθώς χανόμαστε όλο και περισσότερο στην εξειδίκευση, στη «μόρφωση», στην πληροφόρηση. Βλέπουμε κομματάκια – βολικά κομματάκια – ενός τεράστιου πάζλ, που μας διαφεύγει η ολοκληρωμένη εικόνα του… αναγκαστικά και επιλεκτικά.

Υπάρχει παντού…

Ένας παππούς στην παιδική χαρά κατηγορεί έναν άλλον για τον τρόπο ζωής του. Ένα παιδί κατηγορεί τον γονιό του που δεν του έδωσε περισσότερα. Ένα κόμμα κατηγορεί το άλλο για όλ’ αυτά που δεν έκανε. Ένας σύζυγος κατηγορεί τον άλλον για όλα όσα δεν του έδωσε. Ο χορτοφάγος κατηγορεί τον κρεατοφάγο. Ο θρησκευόμενος τον άθρησκο, ο γείτονας το γείτονα. Η μια υπηρεσία, την άλλη, το ένα έθνος το άλλο, ο φτωχός τον πλούσιο, όλοι μαζί τους εξωγήινους, την κυβέρνηση, την ελίτ και πάει λέγοντας. Δεν έχει σταματημό και συμβαίνει κάθε δευτερόλεπτο… είτε εκφράζεται είτε όχι.

Το μαθαίνουμε και στα παιδιά… «για να τα προστατεύσουμε»...

Στον αντίποδα βρίσκονται όλες οι θεωρίες με τα «ροζ συννεφάκια και πράσινες κορδέλες», γιατί χρειάζεται να αντισταθμίζεται όλη αυτή η πλάνη βίας (με ένα εξίσου πειστικό ψέμα), που πιστέψτε με, το μόνο που φαίνεται/εκδηλώνεται είναι ένα απειροελάχιστο κομματάκι της.

Και αφορά όλους! Γιατί η αυτόκλητη κριτική μας δίνει το δικαίωμα να εθελοτυφλούμε. Όποιο κι αν είναι το θέμα. Όποιος κι αν είναι κατηγορούμενος. Όποιο κι αν είναι το θύμα.

Λένε ότι, «το δάχτυλο που δείχνει, έχει άλλα τρία δάχτυλα γυρισμένα προς τον εαυτό», όμως δεν συνειδητοποιούν το κρυμμένο νόημα της πλανεμένης "αλήθειας". Γιατί αυτό, δεν δείχνει την αλήθεια, παρά μόνο την άλλη όψη της προδοσίας. Δεν εξαφανίζεται και δεν γιατρεύεται από οποιαδήποτε κατεύθυνση κι αν το γυρίσεις.

Το δύσκολο είναι να φτάσουμε στη συνειδητοποίηση ότι είναι άσκοπο να συνεχίζουμε αυτό το παιχνίδι του να υποθέτουμε ότι γνωρίζουμε, κρίνοντας. Μετά έρχεται η ερώτηση... τι κάνω αν δεν κρίνω; Τι μένει; Αλλά πριν από αυτό, έχουμε ακόμα πολλά βήματα... σύνθετα και δύσκολα για τον αυτοματοποιημένο μας εαυτό, αλλά απλά και ξεκάθαρα για όσους θέλουν πραγματικά να Δουν.

Χριστιάνα Σοφία

Επιλεκτική Ευσπλαχνία

on 7/25/2014


Έτσι τα γράφω. Για να ξέρουμε που πατάμε και προς τα που βαδίζουμε. Άλλωστε αυτόν τον «υπέροχο», τον «αγγελικά» κόσμο τον πλάσαμε (λέμε τώρα) εμείς. Με το μυαλό μας. Με το american dream. Με τα αισθήματά μας. Με τις ιδιοτέλειές μας. Και με την επικών διαστάσεων βλακεία μας.

Έχουμε και λέμε. Αν στην θέση των Ολλανδών και των ατελείωτων πτωμάτων που συσκευάζονται σε σάκους απορριμμάτων. Αν στην θέση λοιπόν των Ολλανδών βρίσκονταν American Citizens, ε τότε ο Ομπάμα θα είχε διατάξει αεροπλανοφόρα να εκτοξεύσουν πυραύλους κατά μερικά ρωσόφωνων Ουκρανών. Να είσαι σίγουρος γι αυτό!

Και αν στην θέση των πεντακοσίων και βάλε, αμάχων της Γάζας βρίσκονταν πρωτοκλασάτοι ευρωπαίοι πολιτικοί, ε τότε η Παλαιστίνη θα είχε εξαφανιστεί από τον χάρτη. Παρέα με κάθε ίχνος πανίδας, χλωρίδας, και κάθε ίχνους ζωής. Να είσαι σίγουρος και γι αυτό!

Με απλά λόγια η ζωή κάθε ανθρώπου τιμάται ανάλογα με την περιοχή. Είσαι κάτοικος ΗΠΑ; Ε τότε αξίζεις όσο δέκα γερμανοί, είκοσι γάλλοι, τριάντα ιταλοί και εκατό ελληνάρες. Ίσως και περισσότεροι.

Γνωστό αυτό. Από «αρχαιοτάτων» χρόνων. Όμως εκείνο που δεν είναι τόσο γνωστό. Εκείνο που μας διαφεύγει γιατί δεν μας συμφέρει. Εκείνο που εμπλέκει καθένα εξ ημών και υμών, είναι το άλλο. Το χειρότερο. Το πιο βάρβαρο. Το πιο κανιβαλικό.

Ότι ακόμα κι εσύ. Ο προοδευτικός. Ο δημοκρατικός. Ο τάχα μου αριστερός. Ο ευαίσθητος. Ο θρησκευόμενος. Ο νεοέλληνας της κρίσης και της ανθρωπιστικής τραγωδίας. Ακόμα κι εσύ. Ακόμα κι εγώ. Ο δημοσιογράφος και σχολιαστής. Όλοι εμείς. Που ρίχνουμε χιλιάδες μπινελίκια και άλλες τόσες κατάρες προς τους πάσης φύσεως ιμπεριαλιστές. Εμείς λοιπόν.

Περισσότερο ασχολούμαστε. Περισσότερο θλιβόμαστε. Με περισσότερα δάκρυα υποδεχόμαστε την είδηση για το ατύχημα του Σουμάχερ. Για τον θάνατο της Νταιάνας. Για καθένα διάσημο, επώνυμο της Λευκής φυλής!

Σκέψου δηλαδή. Πόσο έχουμε συνηθίσει. Πόσο έχουμε εθιστεί. Πόσο έχουμε συμβιβαστεί. Πόσο έχουμε συμφιλιωθεί. Ότι δηλαδή αναμενόμενη και σχεδόν «φυσική» η γενοκτονία «τριτοκοσμικών» λαών. Ενώ, λέμε, πόσο «αφύσικος», πόσο «άδικος», πόσο «τραγικός», πόσο «ανυπόφορος» και πόσο «εξοργιστικός» είναι ο θάνατος ενός εκ των προνομιούχων του Δυτικού «πολιτισμού»

Εμείς οι ανώτεροι. Εμείς οι ευρωπαίοι. Εμείς οι πολιτισμένοι. Εμείς οι φωτισμένοι. Εμείς οι χριστιανοί. Να το ξέρεις.

Όλοι εμείς που ήμαστε προφυλαγμένοι κάτω από την ομπρέλα του αμερικανικού Πενταγώνου. Να το ξέρεις. Αν ακόμα ζούμε καλύτερα, έστω και ελάχιστα καλύτερα απ όλους αυτούς τους «τριτοκοσμικούς», είναι επειδή τα αφεντικά μας έχουν άδεια «μεγαλοδύναμου» να σκοτώνουν ελευθέρως. Και έχουν άδεια από τον ίδιο «μεγαλοδύναμο» να ασελγούν, να πλιατσικολογούν και να κουρσεύουν οτιδήποτε πολύτιμο βρίσκεται κάτω από το έδαφος αυτών των χωρών!

Ρε μπαγάσα, λέω στον εαυτό μου. Ακόμα και το ψωμάκι που τρως κολυμπάει στο αίμα δισεκατομμυρίων ασιατών, αράβων και αφρικανών.

Και τελειώνω ως εξής. Άντε πες κι ένα ευχαριστώ. Έτσι για την παροιμιώδη χριστιανιακή και υποκριτική σου ευσπλαχνία!

(και συμπληρώνω κοίτα καλά τις φωτογραφίες ανθρώπων που η χώρα τους είναι πλούσιες σε διαμάντια, χρυσό και πολύτιμα κοιτάσματα, αλλά δεν είναι λευκοί σαν ελόγου σου, υποκριτή)

***
Δημήτρης Δανίκας στο protothema

***

Ο πλούτος σκότωσε την οικειότητα.

on 7/25/2014

Ο πλούτος, η ύλη και το χρήμα ήρθαν να αντικαταστήσουν τις σχέσεις μας. Μέσα από τον φόβο του συναισθήματος απομονωθήκαμε σε ένα υλικοκοινωνικό στάτους το οποίο έχει αρχίσει να μας καταβροχθίζει αργά και σταθερά.

Έτσι οι άνθρωποι που δεν επέτρεψαν ποτέ στους εαυτούς τους την οικειότητα ανέπτυξαν δεσμούς οικειότητας με την ύλη. Εκεί και από εκεί ένιωθαν ασφάλεια, σιγουριά και φυσικά καταξίωση.

Τώρα που το πορτοφόλι άδειασε η καταξίωση που ένιωθε κάποιος που κρυβόταν πίσω από τα λεφτά του και το υλικοκοινωνικό του στάτους τον έφερε αντιμέτωπο με την μεγαλύτερη τρομάρα του. 


Πώς θα αντιμετωπίσει τους ανθρώπους που τώρα είναι «αναγκασμένος» να δώσει από τα συναισθήματά του ; Πώς θα το κάνει ; Πόσο φοβάται να ανοίξει την καρδιά του ; Έχει πονέσει άραγε στο παρελθόν ; Ναι πόνεσε και αυτός ο πόνος ήταν σε πολύ μικρή ηλικία. Έτσι πίστεψε πως με τα λεφτά μπορούσε να «αγοράσει» σχέσεις ουσίας. Όμως οι σχέσεις ουσίας μόνο στο χρήμα δεν βασίζονται, αλλά ακριβώς στο αντίθετο. Τις σχέσεις που αντέχουν θα τις δείτε μέσα στον χρόνο και μέσα στην ανέχεια. Γιατί στα γλέντια και στον χαβαλέ όλοι πρώτοι είμαστε. Πόσο όμως στηρίζουμε τους ανθρώπους μας όταν αυτά που μας δίνανε «ασφάλεια», χαβαλέ και γλέντια χάθηκαν ;

Πόσο αναγκάστηκαν αυτοί που είχαν βασίσει την προσωπικότητά τους, σε ένα υλικοκοινωνικό προσωπείο, να αποτραβηχτούν από την ζωή ; Η αδυναμία τους να ανοιχτούν και να δεθούν με ανθρώπους από τον πόνο τους που ήταν εκεί πίσω στα χρόνια της αθωότητας, τους έφερε σε τέλμα.
Ναι το χρήμα είναι ενέργεια που μας επιτρέπει πολλά, αλλά σοφία είναι να το χειριζόμαστε και όχι να μας χειρίζεται. Σοφία είναι να ελίσσομαι και να εξελίσσομαι μέσα από την διαδρομή της ζωής. Κάποτε με ένα κομμάτι ψωμί, μία χούφτα ελιές, ένα κρασάκι και κουβεντούλα στην αυλή της γειτονιάς ήταν ο μεγαλύτερος πλούτος, για τους ανθρώπους .

Τα τείχη που μας χωρίζουν δεν είναι αυτά που έχουν οι πολυκατοικίες που είναι πολλές, αλλά τα τείχη που βάλαμε εμείς στις καρδιές μας και απομονώσαμε την διαδρομή της πραγματικής σημασίας της ζωής.  

Οπότε αν νιώθεις ότι χωρίς γεμάτο πορτοφόλι είσαι ένα τίποτε, ότι χωρίς το υλικό σου περίβλημα δεν θα σε θέλει κανείς. Κάνεις μεγάλο λάθος. Άνοιξε την καρδιά σου και άφησέ την να σου διδάξει πως η αγάπη δεν είναι πόνος αλλά δρόμος ευλογημένης ευημερίας.

Τα πολλά λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία, φέρνουν το παραμύθιασμα.
Και από παραμύθιασμα και φούσκες χορτάσαμε όλοι.

Τώρα είναι η ώρα να κοιτάξουμε τους διπλανούς μας στα μάτια, να αγκαλιαστούμε και να επιτρέψουμε επιτέλους την οικειότητα και τη ζεστασιά στις σχέσεις μας.

Δωροθέα

Πώς οι σκέψεις θα γίνουν πράξεις

on 7/25/2014

Από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της ψυχολογίας είναι αυτή που μας γνωρίζει το πόσο μεγάλη είναι η δύναμη της σκέψης. Οτιδήποτε έχει πετύχει κάποιος άνθρωπος στο παρελθόν μπορεί να πετύχει ακόμα περισσότερα. Σκέπτεστε εκείνο που θέλετε διαρκώς και έντονα; Α σφαλώς θα το αποκτήσετε, πάντα βέβαια σε λογικά πλαίσια.

Δεν γίνεται να έχουμε κάποια επιθυμία χωρίς να έχουμε τη δύναμη να την πραγματοποιήσουμε … και αν δεν πραγματοποιηθεί σημαίνει ότι δεν το θελήσαμε αρκετά. Παρατηρήστε για λίγο τις σκέψεις που είχατε στο μυαλό σας μέχρι σήμερα και θα δείτε ότι εκείνα που σκεφτόσασταν περισσότερο, αυτά συνέβησαν. ‘Οταν σκεφτόμαστε αρνητικά, τη φτώχεια, τον φόβο, την αρρώστια, όταν σκεφτόμαστε μίζερα και τα βάζουμε με την τύχη και την κοινωνία, τότε όλα αυτά που σκεφτόμαστε σίγουρα θα μας χτυπήσουν την πόρτα.

Είμαστε ότι σκεφτόμαστε…επομένως μπορούμε να γίνουμε ευτυχισμένοι όταν διαρκώς σκεφτόμαστε ότι θα αποτύχουμε;

Βέβαια οι σκέψεις μας επηρεάζονται αρνητικά και από γεγονότα που δεν καταλαβαίνουμε εκείνη τη στιγμή αλλά καταγράφονται υποσυνείδητα, π.χ τα μουσικά μας ακούσματα, οι στίχοι κάποιων αρρωστημένων δημιουργών. Είναι δυνατόν να είμαστε αισιόδοξοι όταν το 90% των τραγουδιών που ακούμε έχουν στίχο όπως π.χ ‘σφάξε με’, ‘λιώστε με’, ‘πόνεσέ’ με, ‘γύρνα πίσω γιατί θα πέσω από τον όγδοο όροφο’ κ.λ.π; Σίγουρα όχι!

Όλοι όσοι διέπρεψαν στη ζωή τους είχαν θετική σκέψη και διαρκώς σκέφτονταν την επιτυχία μέχρι που το κατάφεραν. Αυτοί οι άνθρωποι δεν ήταν ούτε πιο τυχεροί ούτε πιο προνομιούχοι σε σχέση με εμάς. Το μεγάλο λάθος που ταλαιπωρεί τους περισσότερους ανθρώπους είναι ότι ζητούν χίλια δύο πράγματα αλλά δεν εννοούν να αλλάξουν τον εαυτό και τις σκέψεις τους.

Βέβαια όλα αυτά υπό έναν όρο. Σκέψεις και εργασία χωρίς προσπάθεια και εργασία χωρίς σκέψεις δεν έχουν καμμία αξία. -

-Γράφει: Κίμογλου Δημήτριος, Ψυχοθεραπευτής

psixologikosfaros.gr

Virtualizer: Ολική εμβύθιση στην εικονική πραγματικότητα (video)

on 7/25/2014

Η εξάπλωση της χρήσης της εικονικής πραγματικότητας αποτελούσε παλαιότερα μία από τις πλέον συνήθεις «προφητείες» της επιστημονικής φαντασίας, ωστόσο η πραγματικότητα διέψευσε τις προβλέψεις, καθώς, μετά από μία σύντομη «έκρηξη» κατά τη δεκαετία του 1990, η VR φάνηκε να απομακρύνεται ξανά από το ευρύ κοινό.
Ωστόσο, η εμφάνιση του διάσημου πλέον Oculus Rift τόνωσε εκ νέου το ενδιαφέρον, και η έρευνα στον τομέα έχει αναζωογηθεί, οπότε πλέον θεωρείται σχεδόν σίγουρο ότι το κοντινό μέλλον θα «δει» μία ευρεία έξοδο της VR στο καταναλωτικό κοινό.

Ως εκ τούτου, είναι πολλοί αυτοί που μελετούν ήδη την εξέλιξή της: τα σημερινά VR headsets έχουν να κάνουν με την όραση και τον ήχο, ωστόσο μία πλήρης εμπειρία εικονικής πραγματικότητας θα έπρεπε να περιλαμβάνει και το υπόλοιπο σώμα. Προς αυτή την κατεύθυνση κινείται το Virtualizer της Cyberith: μία συσκευή που επιτρέπει την πλήρη εμβύθιση του χρήστη στην εικονική πραγματικότητα, παρέχοντάς του τη δυνατότητα να κινείται και να κάνει άλματα μέσα σε αυτήν.

Το Virtualizer «ανέβηκε» στην ιστοσελίδα crowdfunding Kickstarter, και ήδη έχει συγκεντρώσει 130.000 δολάρια από τα 250.000 που επιδιώκονται, με 38 ημέρες να απομένουν για την ολοκλήρωση της διαδικασίας. «Μπείτε στο παιχνίδι και γίνετε ένα με τον χαρακτήρα σας. Ποιος στην gaming κοινότητα δεν έχει ονειρευτεί να ξεφορτωθεί συσκευές όπως joypads, ποντίκια και πληκτρολόγια και να μεταβεί σε κάτι πιο φυσικό: το ίδιο σας το σώμα. Γιατί να ελέγχετε το avatar σας στο παιχνίδι με κουμπιά, όταν αντίθετα θα μπορούσατε να είστε εσείς αυτός που βαδίζει μέσα σε αυτούς τους όμορφα σχεδιασμένους κόσμους» αναφέρεται στη σελίδα στο Kickstarter.

Η συσκευή αναπτύχθηκε μέσα σε διάστημα δύο ετών και συνδυάζει μία «επαναστατική αρχή χαμηλής τριβής» και αισθητήρες υψηλής ακριβείας με μία ειδική μηχανική κατασκευή, με τελικό αποτέλεσμα ενός παν-κατευθυντικού «διαδρόμου»/ ποδομύλου. Για να αυξήσει την εμβύθιση του χρήστη, το Virtualizer διαθέτει και μοτέρ για δονήσεις.

Η συσκευή, σύμφωνα με τους δημιουργούς της, διαθέτει μία ποικιλία μοναδικών χαρακτηριστικών που την καθιστούν την κορυφαία συσκευή κίνησης για εικονική πραγματικότητα. Ένα από αυτά είναι η επιλογή επίπεδης «πλάκας/ βάσης» (και όχι σχήματος μπολ) για την κίνηση του χρήστη, καθώς η αίσθηση της επαφής θα πρέπει να λαμβάνει χώρα τη στιγμή που την περιμένει ο παίκτης in-game, κάτι που δεν θα συνέβαινε εάν είχε χρησιμοποιηθεί σχήμα μπολ. Επίσης, η επιλογή του υλικού ήταν τέτοια ώστε να διασφαλίζεται το καλύτερο δυνατό επίπεδο τριβής, ώστε το βάδισμα και το τρέξιμο να φαντάζουν φυσιολογικά.

Ένα επιπλέον χαρακτηριστικό είναι ακόμη η δομή κινητών δαχτυλιδιών: ο χρήστης δένεται με μία ζώνη η οποία επιτρέπει μεγάλη ελευθερία κίνησης, αποκτώντας τη δυνατότητα να περιστρέφεται, να πηδά, να γονατίζει και να κάθεται χωρίς δυσκολία. Οι κινήσεις αυτές ανιχνεύονται αναλογικά, με ακρίβεια ενός εκατοστού και κάτω. «Όταν ένα παιχνίδι υποστηρίζει πλήρως το Virtualizer, θα είστε ικανοί όχι μόνο να ʽενεργοποιήσετεʼ γονυπετή στάση μέσω του, αλλά πραγματικά να γονατίσετε στο παιχνίδι, όσο ψηλά ή όσο χαμηλά θέλετε. Το ίδιο ισχύει και για τα άλματα φυσικά. Η επίτευξη αυτού είναι ζωτικής σημασίας για μία πραγματικά immersive εμπειρία, επειδή προφανώς η εμβύθιση θα ʽσπάσειʼ εάν η θέση του σώματος in-game διαφέρει από την πραγματική. Για να μη συμβαίνει κάτι τέτοιο κατά την οδήγηση ενός in-game οχήματος, δημιουργήσαμε και μια λειτουργία καθίσματος, επειδή ποιος θέλει να οδηγά ένα άρμα μάχης ή να πιλοτάρει ένα αεροπλάνο όρθιος;» αναφέρουν οι δημιουργοί του.

Όσον αφορά στις δονήσεις, οι δημιουργοί του Virtualizer θεωρούν την ενσωμάτωση απτικού feedback το «κερασάκι στην τούρτα»: «όταν μία χειροβομβίδα σκάει δίπλα σας, θα λαμβάνετε το ανάλογο feedback από το Virtualizer, για να καταλαβαίνετε ότι είναι ώρα να κινηθείτε». Όπως σημειώνουν, η ενσωμάτωση απτικής τεχνολογίας σε έναν παν-κατευθυντικό διάδρομο αποτελεί πρωτιά- ενώ ένα από τα πραγματικά επαναστατικά χαρακτηριστικά είναι ότι δουλεύει με όλα τα παιχνίδια: «ασχέτως του αν ένα παιχνίδι υποστηρίζει απτικό feedback, το λογισμικό μας είναι σε θέση να ʽσυλλάβειʼ ηχητικά σήματα που παράγονται από τη μηχανή του παιχνιδιού και να τα μετατρέψει σε απτικό feedback» σημειώνεται σχετικά- ενώ τονίζεται ότι δεν απαιτούνται παπούτσια ή επιπλέον εξοπλισμός για τη χρήση της συσκευής, καθώς ο παίκτης μπορεί να παίξει απλά φορώντας τις κάλτσες του.

Το Virtualizer είναι USB plug & play, χωρίς να απαιτεί επιπλέον παροχή ενέργειας στην βασική του έκδοση (η έκδοση με απτικό feedback ωστόσο χρειάζεται). Όσον αφορά στις εφαρμογές του πέρα από το gaming, οι δημιουργοί του επισημαίνουν ότι αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν εκπαίδευση, ψυχοθεραπεία και πολλά άλλα- από την περιήγηση σε μέρη ιστορικού ενδιαφέροντος μέχρι την «ξενάγηση» στη Σελήνη ή στο μελλοντικό σπίτι κάποιου. Επίσης, μία άλλη έκδοση της συσκευής θα είναι αυτή του «dummy» Virtualizer, χωρίς αισθητήρες, που θα προορίζεται για χρήση με άλλα συστήματα, όπως το Κinect ή το PrioVR.

Καθιστική εργασία και υγεία

on 7/25/2014


Ποιους κινδύνους διατρέχουν τα ζωτικά μας όργανα από την καθιστική ζωή;


Η σύγχρονη ζωή είναι απόλυτα συνυφασμένη με την...καρέκλα του γραφείου, τον καναπέ στο σπίτι και το κρεβάτι. Με απλά λόγια, η καθιστική ζωή κυριαρχεί όλο το 24ωρo.
Οι γιατροί εφιστούν την προσοχή μας και επιμένουν στην τακτική, αν όχι καθημερινή, άσκηση αλλά ο χρόνος του σύγχρονου ανθρώπου δεν φτάνει πάντα. Μήπως αν μάθουμε τι προκαλεί η καθιστική ζωή στα ζωτικά μας όργανα, πειστούμε να ...σηκωθούμε;.

Καρδιά

Οι μύες καίνε λιγότερο λίπος και το αίμα ρέει με πιο αργό ρυθμό κατά τη διάρκεια μιας καθιστικής ημέρας, επιτρέποντας στα λιπαρά οξέα να φράξουν πιο εύκολα την καρδιά. Η παρατεταμένη καθιστική εργασία μάλιστα έχει συνδεθεί με την υψηλή πίεση του αίματος και τα αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης, ενώ όσοι από μας κάνουμε καθιστική ζωή υπερδιπλασιάζουμε τις πιθανότητες να νοσήσουμε από καρδιαγγειακή νόσο.

Πάγκρεας

Το πάγκρεας παράγει ινσουλίνη, μια ορμόνη που μεταφέρει τη γλυκόζη στα κύτταρα για να έχουμε ενέργεια. Αλλά τα κύτταρα σε αδράνεια δεν ανταποκρίνονται τόσο εύκολα στην ινσουλίνη, έτσι ώστε το πάγκρεας να παράγει όλο και περισσότερη, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε διαβήτη και άλλες ασθένειες.

Παχύ έντερο

Μελέτες έχουν συνδέσει την καθιστική ζωή με αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του παχέoς εντέρου, του στήθους και του ενδομητρίου. Ο λόγος είναι ασαφής, αλλά μία θεωρία είναι ότι η περίσσεια ινσουλίνης ενθαρρύνει την ανάπτυξη των κυττάρων. Ένας άλλος λόγος είναι ότι η τακτική κίνηση ενισχύει τα φυσικά αντιοξειδωτικά που σκοτώνουν τις ελεύθερες ρίζες, οι οποίες προκαλούν καρκίνο.

Κοιλιακοί μύες

Όταν στεκόμαστε, κινούμαστε ή ακόμα και όταν καθόμαστε σε σωστή, όρθια στάση, οι κοιλιακοί μύες βρίσκονται σε ευθεία. Αλλά όταν γέρνουμε σε μία καρέκλα απλά αδρανούν. Η συνεχόμενη κυρτή στάση του σώματος, λόγω της καθιστικήw ζωής μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία μιας φυσικής «αψίδας» της σπονδυλικής στήλης, δηλαδή σε λόρδωση.

Γοφοί

Οι ευέλικτοι γοφοί βοηθούν στη διατήρηση της καλύτερης ισορροπίας αλλά η χρόνια καθιστική ζωή, που εμποδίζει την επέκταση του ισχίου, ώστε να γίνει σφριγηλό, περιορίζει το εύρος της κίνησης και το μήκος του διασκελισμού. Μελέτες έχουν δείξει ότι η μειωμένη κινητικότητα του ισχίου είναι ένας βασικός λόγος που οι ηλικιωμένοι έχουν την τάση να πέφτουν.

Γλουτοί

Η καθιστική κίνηση απαιτεί την απόλυτη αδράνεια των γλουτών και αυτό είναι κάτι που δυστυχώς γίνεται συνήθεια. Οι μαλακοί γλουτοί βλάπτουν τη σταθερότητα, την ικανότητα να σπρώξουμε ή να διατηρήσουμε ένα ισχυρό βήμα.

Κάτω άκρα

Η μακροχρόνια καθιστική ζωή επιβραδύνει την κυκλοφορία του αίματος, η οποία προκαλεί τη συγκέντρωση υγρού στα πόδια. Τα προβλήματα κυμαίνονται από πρησμένους αστραγάλους και φλεβίτιδα μέχρι επικίνδυνες θρομβώσεις του αίματος.

Οστά

Δραστηριότητες όπως το περπάτημα και το τρέξιμο τονώνουν το ισχίο και τα οστά στα κάτω άκρα, ενισχύοντας τον οργανισμό να «χτίσει» δυνατά, πυκνά και ισχυρά οστά. Οι επιστήμονες αποδίδουν εν μέρει την πρόσφατη αύξηση σε περιπτώσεις οστεοπόρωσης στην έλλειψη δραστηριότητας.

Εγκέφαλος

Οι κινήσεις των μυών αντλούν φρέσκο αίμα και οξυγόνο μέσω του εγκεφάλου και προκαλούν έτσι την απελευθέρωση όλων των ειδών των χημικών ουσιών του. Όταν όμως συνηθίζουμε να παραμένουμε καθισμένοι για το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, η έκκριση των ουσιών αυτών επιβραδύνεται, μειώνοντας παράλληλα τις λειτουργίες του εγκεφάλου.

Λαιμός

Ο χώρος εργασίας, το βασίλειο δηλαδή της καθιστικής ζωής, όπου η κλασική κίνηση είναι να γέρνουμε προς τα εμπρός, προς το πληκτρολόγιο ή προς το ακουστικό του τηλεφώνου μπορεί να είναι ο κύριος υπεύθυνος για διάφορα αυχενικά προβλήματα, τα οποία μπορούν κάλλιστα να οδηγήσουν σε μόνιμες ανισορροπίες.

Ώμοι και πλάτη

Ακολουθώντας την κίνηση του λαιμού, έτσι και οι ώμοι και η πλάτη μπορούν να οδηγήσουν σε αντίστοιχα προβλήματα της σπονδυλικής στήλης.

Σπονδυλική στήλη

Όταν κινούμαστε, οι μαλακοί δίσκοι μεταξύ των σπονδύλων διαστέλλονται και συστέλλονται σαν σφουγγάρια, «απολαμβάνοντας» φρέσκο αίμα και θρεπτικά συστατικά. Αλλά όταν καθόμαστε για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι δίσκοι είναι άνισα στριμωγμένοι και το κολλαγόνο σκληραίνει γύρω από τους τένοντες και τους συνδέσμους, που υποβαστάζουν τους δίσκους της σπονδυλικής στήλης.

Δίσκοι

Οι άνθρωποι που κάθονται περισσότερο, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για οσφυϊκή δισκοκήλη. Ένας μυς που ονομάζεται μείζων ψοΐτης εκφύεται από το 12ο θωρακικό και τους πέντε οσφυικούς σπονδύλους και καταφύεται στο μηριαίο οστό.

Με απλά λόγια, σύμφωνα με το clickatlife, ταξιδεύει μέσα στην κοιλιακή κοιλότητα και, όταν σφίγγει, τραβά την άνω οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης προς τα εμπρός. Αποτέλεσμα αυτού, είναι το πάνω μέρος του σωματικού μας βάρους να στηρίζεται εξ' ολοκλήρου στο ισχιακό κύρτωμα, αντί να διανέμεται κατά μήκος του τόξου της σπονδυλικής στήλης.

Αν ούτε με αυτά τα στοιχεία πειστήκατε, απλά να θυμάστε ότι σύμφωνα με έρευνες, οι άνθρωποι που παρακολούθησαν τις περισσότερες ώρες τηλεόραση σε μια μελέτη που διήρκησε 8,5 χρόνια είχαν 61% μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από εκείνους που έβλεπαν λιγότερο από μία ώρα την ημέρα.

Πηγή: Ο αργός θάνατος του καναπέ

«Όποιος βάζει wifi σε σχολείο θα πρέπει να φυλακιστεί για το υπόλοιπο της ζωής του…»

on 7/25/2014

Αυτή η δραματική δήλωση είναι εκ στόματος του κ. Barrie Trower που έχει ασχοληθεί με το θέμα των μικροκυμάτων, ίσως όσο κανένας άλλος…

Ο κ. Barrie Trower, ένας Βρετανός φυσικός ο οποίος ήταν ένας εμπειρογνώμονας όπλων μικροκυμάτων και εργάστηκε για το Βασιλικό Ναυτικό και τη βρετανική μυστική υπηρεσία.

Στο βίντεο μιλά για τις επιπτώσεις στην υγεία των WiFi και άλλες μορφές ακτινοβολίας μικροκυμάτων.

Ο κ. Trower σταμάτησε την συνταξιοδότηση και ξανάγινε ενεργός, επειδή ανησυχεί ότι οι συχνότητες μικροκυμάτων και η ένταση με την οποία τα παιδιά εκτίθενται στα σχολεία (αναφέρεται για το εξωτερικό που πολλά σχολεία έχουν) είναι παρόμοιες με εκείνες που χρησιμοποιούνται για τα όπλα μικροκυμάτων.

Στο 6:21 λέει αυτή τη φράση – «Όποιος βάζει wifi σε σχολείο θα πρέπει να φυλακιστεί για το υπόλοιπο της ζωής του…» Τότε όποιος βάζει σε όλη την Ελλάδα τι πρέπει να πάθει…;
«Όποιος βάζει wifi σε σχολείο θα πρέπει να φυλακιστεί για το υπόλοιπο της ζωής του… Πιστεύω ότι δεν αξίζουν να περπατούν πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη. [...] Τα γενετικά προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν οι γονείς με τα παιδιά τους όταν αυτά γεννηθούν. Κάθε μάνα που γεννά ένα παιδί με γενετικά προβλήματα, νοιώθει ένοχη που για τη γέννα. Θα νοιώθει ένοχη και θα ανησυχεί κάθε μέρα της υπόλοιπης ζωής της [...] Καταδικάζονται οικογένειες και παιδιά για μια ζωής κόλαση… »

Υπάρχει άγνοια, λέει, γιατί ακόμα και οι επιστήμονες δεν ενημερώνονται σωστά, δεν διαβάζουν ΟΛΕΣ τις λεπτομέρειες στα φυλλάδια. Και αυτή την άγνοια στην εργασία του την ονομάζει “σκόπιμη άγνοια”, κρατάνε τον κόσμο στο σκοτάδι ώστε να νομίζει ότι όλα είναι ασφαλή και για τον εαυτό του αλλά και τις άλλες γενιές.

Όμως η γενετική βλάβη μπορεί να μην φανεί άμεσα, αλλά στο μέλλον, καθώς αν ένα κορίτσι έχει πάθει γενετική ζημιά θα συνεχίζει να τη μεταδίδει σε κάθε κορίτσι της επόμενης γενιάς και δεν θα σταματήσει παρά μόνο όταν η αλυσίδα σταματήσει…

Δείτε το βίντεο:

Πηγή: ΑllΝewz.gr
pentapostagma.gr 

Πολύ περίεργο tweet 40 μέρες πριν. Κάποιοι γνώριζαν τη συντριβή του αεροπλάνου;

on 7/24/2014



Скоро над Руиной будет сбит лайнер битком набитый невинными евро-туристами. Це явится поводом для официального приглашения НАТО. Так вижу.
8:45 AM - 17 Jun 2014

Μετάφραση από την Google: Σύντομα θα καταρριφθή αεροπλάνο πάνω από τα ασφυκτικά
ερείπια γεμάτο αθώους ευρώ-τουρίστες. Τότε θα είναι η αφορμή για την επίσημη πρόσκληση στο ΝΑΤΟ. Έτσι βλέπω.

Πηγή: twitter / Follow Вести КПСС‏@vesti_kpss

To "ψαρέψαμε" από το kalyterotera.gr 

10 τρόποι αντίστασης των συνειδητών ανθρώπων

on 7/23/2014

Σε μια περίοδο που από πολλούς περιγράφεται σκοτεινή και δυσοίωνη, οι συνειδητοί άνθρωποι καλούνται να θέσουν στην πράξη όλα όσα πρεσβεύουν. Η εποχή αυτή είναι η πρόσκληση, το μήνυμα, το καμπανάκι, το σημάδι, η κατάλληλη στιγμή, για να μπουν υγιή θεμέλια στον πολιτισμό μας. Όλοι οι πραγματικοί αναζητητές, σε όποιον χώρο κι αν βρίσκονται, κατανοούν ότι βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη στιγμή αλλαγής. Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να υπενθυμίσει σε όλους τους συνειδητούς ανθρώπους ότι τώρα είναι η ώρα που πρέπει να διαφοροποιηθούν από το πλήθος και να θέσουν ένα καινούργιο όραμα.

Παρακάτω περιγράφονται 10 απλοί – καθημερινοί τρόποι που μπορείτε να εφαρμόσετε ώστε, με το παράδειγμά σας, να αλλάξετε την κοινωνία σας, σε όποια κοινωνία κι αν βρίσκεστε:

1. Αποκοπείτε από το Σύστημα αλλά Παρακολουθείστε το

Κλείστε την τηλεόραση και οποιοδήποτε μέσο χρησιμοποιείται για να περιορίζει τη συνειδητότητά σας και να σας βυθίζει στο φόβο. Ο φόβος παραλύει και θολώνει τη σκέψη. Όπου υπάρχει φόβος, δεν υπάρχει χώρος για όραμα. Είναι σημαντικό ωστόσο να παρακολουθείτε τι συμβαίνει και να είστε πλήρως ενήμεροι. Γι αυτό, επιλέξτε μέσα και τρόπους ενημέρωσης που δεν χρησιμοποιούν ήχο και κινούμενη εικόνα. Έτσι δεν θα είστε πια,τόσο εύκολα χειραγωγήσιμοι.

2. Ανεξαρτητοποιηθείτε αλλά να Συμμετέχετε


Είναι ζωτικής σημασίας να μην εξαρτάστε. Όποιος εξαρτάται, χάνει την αυτοκυριαρχία του. Είναι σημαντικό να προσπαθήσετε στο μέτρο του δυνατού να ανεξαρτητοποιήσετε την εργασία σας, το σπίτι σας, τη διατροφή σας και ό,τι άλλο θεωρείτε ότι είναι εφικτό. Όση λιγότερη η εξάρτηση, τόσο πιο εύκολα θα μπορείτε να παίρνετε πρωτοβουλίες. Η ουσία όμως, δεν είναι η περιθωριοποίηση. Απεναντίας, το σημαντικό είναι να παραμένετε στις καρδιές των κοινωνιών σας για να τις μεταμορφώσετε από μέσα. Εάν όμως η φωνή του συστήματος (ΜΜΕ) δεν σας βρίσκει και εάν εξαρτάστε ολοένα και λιγότερο από αυτό, τότε, θα μπορέσετε να κάνετε θαυμαστές αλλαγές.

3. Προνοήστε


Είναι γεγονός ότι η ευρύτερη περίοδος την οποία διανύουμε χαρακτηρίζεται από το στοιχείο του απρόβλεπτου. Ανά πάσα στιγμή τα πάντα μπορούν να αλλάξουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Μη θεωρείτε απολύτως τίποτα δεδομένο. Προνοήστε για όσα θα μπορούσαν να συμβούν αλλά μη ζείτε με φόβο. Φτιάξτε σχέδια και μετά ξεχάστε τα στο συρτάρι σας. Μπορεί να μη χρειαστούν ποτέ ή μπορεί και να χρειαστούν. Ας είστε έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο.

4. Βρείτε τους συνοδοιπόρους σας


Βρείτε τους ομοϊδεάτες σας, τους πνευματικούς αδερφούς σας και δημιουργήστε πυρήνες φωτός. Οι περισσότεροι αισθάνονται ότι βρίσκονται στο σκοτάδι και περπατούν ολομόναχοι. Αυτό όμως δεν είναι αλήθεια. Ο κάθε άνθρωπος πορεύεται μόνος στο δρόμο του αλλά οι φίλοι και οι συνοδοιπόροι είναι απαραίτητα κομμάτια του δρόμου. Κάνετε συναντήσεις, έστω και σε αραιά διαστήματα. Η απομόνωση είναι ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς σας. Η αποκοπή από τους συνοδοιπόρους σας, σας αποδυναμώνει. Ενώ η αλληλεπίδραση ενισχύει τη συνειδητότητά σας.

5. Χρησιμοποιήστε τη δύναμη του θετικού σοκ

Σε μια περίοδο που οι συνάνθρωποί σας βυθίζονται σε λήθαργο, το σοκ ή αλλιώς το νοητικό χαστούκι είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά μέσα για την αφύπνισή τους. Πείτε μια ζεστή κουβέντα σε κάποιον άγνωστο, αγκαλιάστε κάποιον, φωνάξτε “Σ’ αγαπώ” στο μετρό. Το σημαντικό είναι να γίνει κάτι, ατομικά ή ομαδικά που να εκπλήξει ευχάριστα και απροσδόκητα τους άλλους. Πάντα με σεβασμό…

6. Χρησιμοποιήστε τα χρήματά σας

Τα χρήματα είναι η ενέργεια που κινεί το υλικό πεδίο μας. Εσείς, οι συνειδητοί άνθρωποι γνωρίζετε ότι η ψήφος την οποία καλείστε να δώσετε κάθε 4 χρόνια είναι στάχτη στα μάτια. Η πραγματική ψήφος λαμβάνει χώρα καθημερινά. Και η μεγαλύτερή σας δύναμη είναι η διοχέτευση του χρήματος. Αν θέλετε πραγματικά να δείτε τι ψηφίζετε, θεωρήστε ότι κάθε ευρώ σας είναι μία ψήφος, παρατηρήστε πού τα διαθέτετε και θα καταλάβετε… Στηρίξτε αποκλειστικά οργανισμούς, εταιρείες και ανθρώπους που πιστεύετε ότι είναι υγιή στοιχεία. Δυναμώστε τους! Δεν χρειάζεται απαραίτητα να συμφωνείτε με τις απόψεις τους, αρκεί να πιστεύετε ότι μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Μη δίνετε ούτε ένα ευρώ ασυνείδητα.

7. Δυναμώστε τη φωνή σας

Δημιουργήστε αντάρτικο στην ελεγχόμενη πληροφόρηση. Δημιουργήστε μπλογκς, ενώστε τη φωνή σας με τους ομοϊδεάτες σας και παρουσιάστε την πληροφορία που ΕΣΕΙΣ θεωρείτε σημαντική και όχι να λαμβάνετε αυτό που τα ΜΜΕ επιλέγουν για εσάς. Μην μπείτε όμως στον πειρασμό να αναπαράγετε τον φόβο. Θα παρατηρήσετε ότι όσο πιο πολύ τρόμο εκπέμπει μια πληροφορία, τόσα περισσότερα “κλικ”, δηλαδή επισκέψεις, δέχεται. Αυτό συμβαίνει γιατί ο φόβος είναι το πραγματικό ναρκωτικό του σύγχρονου ανθρώπου και θα κάνει τα πάντα για να αναζητήσει τη δόση του, όσο κι αν την αναθεματίζει μετά. Ενημερώστε αλλά πείτε όχι στο φόβο.

8. Αποστασιοποιηθείτε από τις μεγάλες οντότητες

Οι μεγάλοι οργανισμοί, όπως πολυεθνικές εταιρείες, θρησκείες, μεγάλοι επιστημονικοί και κρατικοί οργανισμοί είναι συνήθως βαθιά διεφθαρμένοι. Μην γίνεστε ποίμνια κανενός ποιμένα. Η επίδρασή τους είναι έμμεση αλλά πανίσχυρη διότι έχουν τεράστια εμπειρία διαχείρισης και χειραγώγησης των ανθρώπων. Ασπαστείτε συνειδητά οτιδήποτε θέλετε αλλά μην ανήκετε πουθενά. Τα υγιή στοιχεία υπάρχουν παντού. Αμφισβητήστε τα πάσης φύσεως “ιερατεία” (θρησκευτικά και μη) αλλά αναζητήστε τους αγίους (θρησκευτικούς και μη), γιατί αυτοί πραγματικά έχουν πολλά να σας διδάξουν.

9. Χρησιμοποιήστε επιχειρήματα

Απευθυνθείτε στη λογική των ανθρώπων. Χρησιμοποιήστε τη δύναμη του δήθεν “ορθολογισμού” που τους έχει ευνουχίσει. Τεκμηριώστε τις απόψεις σας. Δεν είναι εύκολο, διότι οι περισσότερες μελέτες και επιστημονικές έρευνες χρηματοδοτούνται και ελέγχονται ασφυκτικά από τις γνωστές εταιρείες, όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει. Υπάρχει μια ολοένα ταχέως αυξανόμενη βιβλιογραφία που δεν είναι πια ελεγχόμενη. Αναζητήστε την και υποστηρίξτε τις απόψεις σας με αποδείξεις και λογικά επιχειρήματα. Εκτός κι αν έχετε την ικανότητα, ο λόγος σας να αγγίξει απευθείας την καρδιά του συνανθρώπου σας.

10. Αγάπη – Αγάπη – Αγάπη

Η συνειδητή αγάπη είναι το μεγαλύτερο όπλο σας. Προσοχή όμως, είναι η συνειδητή αγάπη αυτή που κάνει τη διαφορά και όχι αυτό που αποκαλείται αγάπη σαν καραμέλα από όλους. Για να φτάσετε όμως στη συνειδητή αγάπη χρειάζεται αυτογνωσία. Άρα είναι πολύ σημαντικό να αναπτύσσεστε διαρκώς και να αναγνωρίζετε τις αιτίες σας. Τότε, η αγάπη σας θα μεταμορφώνει όποιον σας πλησιάζει, χωρίς κηρύγματα, χωρίς λόγια, απλά με ένα χαμόγελο από καρδιά σε καρδιά.

Αξίζει αγαπητοί φίλοι να ξεκινήσετε τώρα να μεταμορφώνετε τον κόσμο στον οποίο ανήκετε. Μαζί με αυτόν άλλωστε, θα μεταμορφώνεστε κι εσείς.

Μωυσής

ΘΕΑΤΡΑ ΕΛΕΓΧΟΥ James Redfield

on 7/23/2014

Ο λόγος που οι άνθρωποι υιοθετούν συγκεκριμένα πρότυπα, είναι καθαρά θέμα επιβίωσης σε μια ζωή - κοινωνία όπου επικρατεί ως επί το πλείστον ο νόμος της ζούγκλας, όπου ο δυνατός κατασπαράζει τον πιο αδύναμο. Η διαφορά της δικής μας κοινωνίας με αυτή της ζούγκλας, είναι το ανεπτυγμένο νοητικό σώμα που κατέχουμε και η ατομικότητα που απορρέει από αυτό.

Αυτός είναι ο λόγος που η δύναμη στην ανθρώπινη κοινωνία δεν έχει να κάνει απαραίτητα με τη μυική δύναμη, όπως συμβαίνει στα ζώα, αλλά με τη νοητική ικανότητα και την ευφυΐα. Ως εκ τούτου, μπορεί να παρατηρήσουμε νωχελικά, αδύναμα άτομα να εξουσιάζουν δεκάδες ή και χιλιάδες άλλους, ή να παρατηρήσουμε άτομα που δεν φέρουν καμία μόρφωση, παιδεία και καλλιέργεια να εξουσιάζουν μια οικογένεια, μια κοινότητα κ.λ.π.

Είδαμε λοιπόν τον λόγο της δημιουργίας των ρόλων ελέγχου. Μένει να δούμε ποιος είναι ο σκοπός. Μπορεί να σκεφτείτε ότι ο λόγος και ο σκοπός είναι ο ίδιος. Αυτό όμως είναι εν μέρει σωστό. Ο σκοπός είναι κάτι πολύ πέρα από την απλή ανάγκη της επιβίωσης σε έναν σκληρό κόσμο. Ο απώτερος σκοπός των Θεάτρων Ελέγχου είναι ο... ΈΛΕΓΧΟΣ. Κάθε τέτοιος ρόλος αποσκοπεί στον έλεγχο και στην εξουσία του περιβάλλοντος.

ΕΙΝΑΙ ΒΑΜΠΙΡΙΣΜΟΣ;


Εν μέρει! Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που υιοθετούν αυτά τα πρότυπα συμπεριφοράς το κάνουν σε ένα ασυνείδητο επίπεδο, ενστικτωδώς δηλαδή, ανταποκρινόμενοι στο ένστικτο της επιβίωσης σε έναν κόσμο όπου αν δεν είσαι αρκετά δυνατός, κινδυνεύεις να εξαφανιστείς.

Υπάρχουν ωστόσο αρκετοί άνθρωποι οι οποίοι γνωρίζουν και συνειδητά εφαρμόζουν αυτά τα πρότυπα συμπεριφοράς έχοντας πλήρη επίγνωση των συνεπειών στον συνάνθρωπό τους, προσπαθώντας έτσι να τον χειραγωγήσουν. Αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να ονομαστεί βαμπιρισμός!

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥ;

Δεν μπορείς. Και, μη νομίζεις ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι κάποια πλάσματα επάνω σε βουνά και εκτελούν απόκρυφες τελετές. Ένα τέτοιο πλάσμα μπορεί να είναι στο σπίτι σου, μπορεί να είναι η μητέρα σου, το παιδί σου, ο σύντροφός σου και το πιο πιθανό απ' όλα είναι να ανήκεις κι εσύ σε αυτή την κατηγορία. Κάθε φορά που σκέφτεσαι τον τρόπο που θα μιλήσεις ώστε να επιφέρεις ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα που θα σου αποφέρει προσωπικό κέρδος, τότε φλερτάρεις κι εσύ με αυτή την ομάδα ανθρώπων.

ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΕΜΑΘΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΑ ΘΕΑΤΡΑ ΕΛΕΓΧΟΥ;


Όταν είμαστε παιδιά, αρχίσαμε να χρησιμοποιούμε ορισμένες συμπεριφορές για να παραμείνουμε ενωμένοι με τους γονείς μας, από τους οποίους εξαρτιόταν η επιβίωσή μας. Οι συμπεριφορές αυτές διαμορφώθηκαν μέσα από την εικόνα που είχαμε για τους γονείς μας. Αν ήταν τρομακτικοί και τυραννικοί, αντιδράσαμε με έναν τρόπο. Αν ήταν επικριτικοί και μας μιλούσαν με υπεκφυγές, αντιδράσαμε με έναν άλλο τρόπο. Αν φέρονταν σαν θύματα και παραπονιόνταν διαρκώς, αντιδράσαμε μ' έναν τρίτο τρόπο. Με τον καιρό αυτές οι συμπεριφορές παγιώθηκαν κι έγιναν αυτό που ονομάζουμε

ΘΕΑΤΡΑ ΕΛΕΓΧΟΥ. Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΕΛΕΓΧΟΥ;


Όχι. Όλοι μας αναλαμβάνουμε σχεδόν όλους τους ρόλους ανάλογα με το άτομο το οποίο βρίσκεται μπροστά μας. Ωστόσο, ο καθένας μας έχει υιοθετήσει έναν κυρίαρχο ρόλο στη ζωή του, που μπορεί να ανέρχεται στο 60% της συμπεριφοράς του για παράδειγμα. Συνήθως έχουμε δύο μόνιμους ρόλους και εναλλάσσουμε τους υπόλοιπους ανάλογα με τις συγκυρίες.


ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΕΞΟΥΣΙΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΟΥΣΙΑΖΟΜΑΣΤΕ;

Πολύ απλά, γνωρίζοντας, συνειδητοποιώντας και βιώνοντας τους ρόλους αυτούς σε εμάς και στο περιβάλλον μας. Μπορεί να σας φαίνεται πολύ απλό αυτό, αλλά δυστυχώς δεν είναι διότι κάθε θέατρο κρύβει δεκάδες τρόπους έκφρασης. Είναι σημαντικό όμως να συνειδητοποιήσουμε ότι προϋπόθεση αυτού του παράλογου "παιχνιδιού" είναι η διάδραση. Δηλαδή, για να μπορέσει κάποιος να σε εξουσιάσει, θα πρέπει να ανταποκριθείς στο θέατρο ελέγχου του και να "παίξεις" κι εσύ αναλαμβάνοντας έναν άλλο ρόλο. Το ίδιο φυσικά συμβαίνει και αντίστροφα.

Άρα η ουσιαστική απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι ότι ο μόνος τρόπος να απελευθερωθείς από το να ελέγχεις και να ελέγχεσαι είναι να βρεις την χαμένη σου αυθεντικότητα. Να βρεις δηλαδή τον πραγματικό σου εαυτό ο οποίος δεν έχει απολύτως καμία ανάγκη να εξουσιάζει. Και από τη στιγμή που δεν θα θέλεις εσύ να εξουσιάζεις κανέναν, θα καταστεί παντελώς αδύνατον να σε ελέγξει οποιοσδήποτε άλλος. Αυτό συμβαίνει γιατί όταν είσαι ο εαυτός σου, είσαι απρόβλεπτος!

Είσαι αυτό που είσαι ανά πάσα στιγμή. Ούτε εσύ ο ίδιος δεν μπορείς να τον προβλέψεις, πόσο μάλλον οι άλλοι. Η Χειραγώγηση βασίζεται στην στατιστική γνώση ότι κάθε δράση, επιφέρει μια συγκεκριμένη αντίδραση.

Αυτή η στατιστική γνώση όμως βασίζεται στην πλαστικοποιημένη προσωπικότητά σου, η οποία έχει γίνει ένα ζόμπι που υπακούει στις ταμπέλες που έχει βάλει η οικογένειά σου και η κοινωνία γενικότερα. Αντί να εκφράζεις τον αληθινό σου εαυτό εκφράζεις το "καλό παιδί" που σε ήθελαν οι γονείς σου, τον "άξιο εργάτη" που σε ήθελε η κοινωνία, τον "καλό πατέρα ή μητέρα" που σε θέλουν τα παιδιά σου κ.ο.κ.

Όσο λοιπόν παραμένει κανείς εγκλωβισμένος σε αυτές τις ταμπέλες, τότε είναι αναπόφευκτο το να θελήσει να ελέγξει κι αυτός με τη σειρά του τους γύρω του με αποτέλεσμα όπως είπαμε πριν να γίνεται και ο ίδιος έρμαιο των εξουσιαστών του.

Ας δούμε λοιπόν ποια είναι τα περίφημα ΘΕΑΤΡΑ ΕΛΕΓΧΟΥ




ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗ


Οι τρομοκράτες καταφέρνουν όλους να τους προσέξουν με τη θορυβώδη συμπεριφορά τους, τη σωματική τους δύναμη, τις απειλές, τα απρόσμενα ξεσπάσματα. Κρατούν όλους σε επιφυλακή γιατί όλοι φοβούνται ότι ο τρομοκράτης θα κάνει κάποιο σχόλιο που θα τους ντροπιάσει, ή θα θυμώσει μαζί τους, ή θα πάθει κρίση μανίας. ΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ. ΣΕ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΦΟΒΟ Ή ΑΓΧΟΣ. Εγωκεντρικά άτομα κατά βάση, δίνουν συνεχώς διαταγές, μιλούν ασταμάτητα, φέρονται αυταρχικά, είναι άκαμπτοι, σαρκαστικοί...παρ' όλο που αρχικά δεσμεύουν τους άλλους, δημιουργώντας μια αύρα δύναμης.

Ο Τρομοκράτης έλκει, ζει, βιώνει, όλα τα απρόοπτα-απρόσμενα. Όταν παίζεις στον εαυτό σου το θέατρο αυτό, αυτό εκδηλώνεται με δύο τρόπους. Ο ένας : ο εξωτερικός τρομοκράτης και ο άλλος : ο εσωτερικός τρομοκράτης. Δηλαδή το ένα θέατρο παίζεται στην εξωτερική σκηνή, το άλλο στην εσωτερική. Το εσωτερικό παίξιμο είναι ο εσωτερικός άνθρωπος με το πνεύμα του. Κάθε στιγμή ο Τρομοκράτης, και ενώ είναι μόνος του, ζει και βιώνει τη ζωή του, κάνει σκέψεις τελείως απρόσμενες κι αναπάντεχες. "Κι αν συμβεί αυτό ή εκείνο; Αν η γυναίκα μου έτσι, αν πάρει φωτιά το σπίτι μου, αν χάσω τη δουλειά μου και δεν μπορώ να ζήσω, εγώ και η οικογένειά μου;"

Τρομοκρατείται αμέσως. Από πού ήρθαν αυτές οι σκέψεις;

Ο Τρομοκράτης δεν μπορεί να καθίσει, να νιώσει χαλαρά, ήρεμα, αλλά θα αντιδρά, θα κινείται, θα νιώθει μια νευρικότητα. Εκεί που ασχολείται με κάτι, μέσα του γεννιέται η απρόσμενη σκέψη του τι θα γίνει με το μέλλον του. "Δεν τα βλέπω καλά τα πράματα".

Αυτή τη στιγμή τρομοκρατεί τον εαυτό του, τον τρομάζει. Νιώθει ένταση.

Ή πάλι μπορεί να κάθεται μόνος του και να έρθει η αίσθηση: "Αχ! δεν είμαι καλά, νιώθω νευρικότητα! Κάτι μου φταίει! Δεν ξέρω τι και γιατί.." Δίχως λόγο. Έτσι τρομοκρατεί την ίδια του την ύπαρξη. Στην πραγματικότητα φοβάται διαρκώς, φοβάται την ασθένεια, φοβάται τον θάνατο, φοβάται την απώλεια. Ο ψυχισμός του είναι τόσο τρομοκρατημένος, που κάθε τι που προέρχεται απ' έξω είναι απλά κάτι παραπάνω από αυτό που αντέχει. Έτσι εκρήγνυται συνέχεια, χοροπηδάει, φωνάζει, απειλεί και πολλές φορές οδηγείται στον εθισμό και κυρίως στο αλκοόλ. Αυτή η τάση τον οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερη βία.

Έτσι, οι άνθρωποι που εξουσιάζει, τον φοβούνται. Φοβούνται ότι θα τους κάνει ρεζίλι, ότι θα τους χτυπήσει ή στην καλύτερη των περιπτώσεων ότι θα δημιουργήσει φασαρία με το παραμικρό.
Αυτός είναι ο λόγος που στον τρομοκράτη, αξιώνονται πάντα τα λιγότερο δυνατά. Οι άλλοι νιώθουν ότι αυτό είναι αδικία, αλλά ο ίδιος δεν είναι ποτέ ήρεμος για να το συνειδητοποιήσει.

Από έναν Τρομοκράτη, δημιουργείται το αντίστοιχο θέατρο του "Εγώ ο καημένος" ή το ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ "ΘΥΜΑΤΟΣ", το οποίο χαρακτηρίζεται από μια εξαιρετικά παθητική ενεργειακή δυναμική.

Το Θύμα νιώθοντας ότι ο Τρομοκράτης του κλέβει ενέργεια, προσπαθεί να σταματήσει την απειλητική επαφή, παίρνοντας μια ζαρωμένη, ανήμπορη στάση...Το Θύμα προσπαθεί να κάνει τον Τρομοκράτη να νιώσει ένοχος για να σταματήσει την επίθεση...


Τα Θύματα δε νιώθουν ποτέ ότι έχουν αρκετή δύναμη για να αντιμετωπίσουν ενεργητικά τον κόσμο, γι αυτό προσπαθούν να προκαλέσουν συμπάθεια, προσελκύοντας ενέργεια προς το μέρος τους. όταν χρησιμοποιούν τη σιωπηλή συμπεριφορούλα, τείνουν να ολισθήσουν προς το θέατρο του Απόμακρου, αλλά ως θύματα που είναι, φροντίζουν να μη περάσει απαρατήρητη η σιωπή τους.

Τα Θύματα είναι πάντα απαισιόδοξα άτομα, και τραβούν την προσοχή των άλλων παίρνοντας πάντα ανήσυχο ύφος, αναστενάζοντας, τρέμοντας, κλαίγοντας, κοιτάζοντας με απλανές βλέμμα μπροστά τους, απαντώντας αργά σε ερωτήσεις και αφηγούμενοι ξανά και ξανά μεγάλα δράματα και κρίσεις. Η πιο αγαπημένη τους φράση, είναι "Ναι, αλλά".

Τα Θύματα στην αρχή δελεάζουν τους άλλους με την αδυναμία και την ανάγκη τους για βοήθεια. Ωστόσο δεν θέλουν να δοθεί λύση στην κατάσταση, γιατί τότε θα χάσουν την πηγή της ενέργειάς τους...Ως υποχωρητικά άτομα, δεν έχουν την ικανότητα να θέτουν όρια στις σχέσεις τους...

Συντηρούν τη θέση τους προσελκύοντας άτομα που τους τρομοκρατούν. Στους ακραίους κύκλους οικογενειακής βίας, ο Τρομοκράτης εμπλέκει το Θύμα σε όλο και πιο βίαια επεισόδια κακομεταχείρισης, μέχρι που η διαδικασία αυτή φτάνει σε μια κορύφωση έντασης. Μετά την κορύφωση, ο Τρομοκράτης υποχωρεί και ζητά συγγνώμη, και με αυτόν τον τρόπο στέλνει ενέργεια, η οποία δελεάζει το Θύμα και το επαναφέρει στον φαύλο κύκλο.

Μη σας ξεγελά όμως η περιγραφή αυτού του ρόλου. Αυτός ο τύπος είναι ίσως ο πιο επικίνδυνος και ύπουλος ρόλος ελέγχου. Αυτοί οι άνθρωποι φαίνονται πάντα θύματα της ζωής, ενώ στην πραγματικότητα κρατούν στο παρασκήνιο τα σκοινιά της μαριονέτας που γίνονται όσοι είναι υπό το έλεγχό τους. Αν ο ρόλος αυτός εφαρμόζεται με ευφυΐα, τότε ο άνθρωπος ασκεί απέραντο έλεγχο στο περιβάλλον του. Και το χειρότερο είναι ότι αυτό μπορεί να μην γίνει ποτέ αντιληπτό, σε αντίθεση με τον τρομοκράτη για παράδειγμα ο οποίος είναι πολύ ευδιάκριτος.

Πολλές φορές το ίδιο το "θύμα" ωθεί κάποιον από το περιβάλλον του να γίνει τρομοκράτης ώστε να επιβεβαιώνει το ρόλο του και να τον ενισχύει. Άπαξ και ο εξουσιαζόμενος γίνει τρομοκράτης, τότε έχει πιαστεί σε έναν ιστό που δεν το χωράει ο νους του, διότι αμέσως θα του δημιουργηθούν ενοχές. Οι ενοχές θα τον κάνουν να αυτοτιμωρείται. Η αυτοτιμωρία θα τον οδηγήσει ξανά στην τρομοκρατία και ξανά από την αρχή.

Η δύναμη των ανθρώπων - θυμάτων είναι ίσως η μεγαλύτερη. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν την ικανότητα να αρρωστήσουν μόνο και μόνο για να τραβήξουν τη προσοχή. Συνήθως παραπονιούνται για μικροπροβλήματα υγείας τα οποία τους ταλαιπωρούν διαρκώς, αλλά όταν το περιβάλλον τους αρχίσει να τους αγνοεί, τότε είναι ικανοί να δημιουργήσουν ένα πραγματικά σοβαρό πρόβλημα υγείας. Η εξουσία αυτού του ρόλου είναι η πλέον επικίνδυνη.


ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΑΝΑΚΡΙΤΗ.

Οι Ανακριτές δεν είναι τόσο απειλητικοί από την άποψη της σωματικής βίας, αλλά τσακίζουν το ηθικό και τη θέληση του άλλου αμφισβητώντας νοητικά όλες τις δραστηριότητες και τα κίνητρά του. Είναι εχθρικοί επικριτές που προσπαθούν συνεχώς να φέρουν έτσι τα πράγματα, ώστε να φανεί ότι οι άλλοι φταίνε σε κάτι ή κάνουν λάθος. Καθώς αγωνίζεστε να αποδείξετε την αξία σας ή να απαντήσετε στις επικρίσεις τους, τόσο περισσότερη ενέργεια τους στέλνετε.

Οι Ανακριτές βρίσκονται πάντοτε σε επαγρύπνηση. εμφανίζονται κυνικοί, σκεπτικιστές, σαρκαστικοί, εκνευριστικοί, τελειομανείς ή υποκριτικά ενάρετοι, ακόμα και ύπουλοι ή αδίστακτοι στους τρόπους που χρησιμοποιούν για να ελέγξουν τους άλλους. Αρχικά δεσμεύουν όλους με το πνεύμα τους, την αλάνθαστη λογική τους, τα αντικειμενικά γεγονότα που παραθέτουν και τη διανόηση τους.

Τέτοια είναι η δύναμη αυτού του ρόλου, που μπορεί ο εξουσιαζόμενος να αμφιβάλλει και ο ίδιος για τα προσωπικά του κίνητρα. Συνήθως αυτόν το ρόλο τον υιοθετούν εύστροφοι, ετοιμόλογοι και εύγλωττοι άνθρωποι. Η επίθεση που εξαπολύουν είναι βαθιά ψυχική διότι γνωρίζουν πολύ καλά τα κουμπιά σου. Ο ανακριτής αργά ή γρήγορα θα σε οδηγήσει σε έκρηξη. Και τότε έχεις πέσει πάλι στα δίχτυα του. "Εγώ σου μιλάω ήρεμα, εσύ γιατί φωνάζεις" είναι η κλασσική ατάκα μετά την έκρηξη.

Η επιρροή του ανακριτή μπορεί πραγματικά να σε καταρρακώσει και εάν χρησιμοποιείται από τους γονείς στα παιδιά, τότε είτε βλέπουμε παιδιά θυματοποιημένα, με χαμηλή αυτοεκτίμηση επιζητώντας όλη τους της ζωή την επιβεβαίωση του γονιού, είτε παιδιά απόμακρα που είναι πάλι γεμάτα αμφιβολία αλλά προσπαθούν να επιβεβαιώσουν στον εαυτό τους την αξία τους.


ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΑΠΟΜΑΚΡΟΥ.

Τα απόμακρα άτομα είναι χαμένα σ΄ ένα δικό τους εσωτερικό κόσμο από ανεπίλυτες συγκρούσεις,
φόβους και αυτοαμφιβολίες. Πιστεύουν ασυνείδητα ότι αν υποκρίνονται τον μυστηριώδη ή τον αδιάφορο, κάποιος θα έρθει να τους τραβήξει έξω. Συχνά νιώθουν μοναξιά και κρατούν απόσταση από φόβο ότι οι άλλοι θα τους επιβάλλουν τη θέλησή τους ή θα αμφισβητήσουν τις αποφάσεις τους (όπως έκαναν οι Ανακριτές γονείς τους).Πιστεύουν ότι πρέπει να τα κάνουν όλα μόνοι τους και γι αυτό δεν ζητούν βοήθεια. Χρειάζονται ελεύθερο χώρο γύρω τους και συχνά αποφεύγουν τις δεσμεύσεις.( Όταν ήταν παιδιά, οι γονείς τους δεν τους επέτρεψαν να ικανοποιήσουν την ανάγκη τους για ανεξαρτησία ή δεν τους αναγνώρισαν για την δική τους προσωπικότητα).

Έχουν την τάση να κινούνται στην πλευρά του Θύματος και δε συνειδητοποιούν ότι η ίδια η απόμακρη συμπεριφορά τους μπορεί να ευθύνεται για το γεγονός ότι δεν έχουν αυτά που θέλουν (π.χ. χρήματα, αυτοπεποίθηση, αγάπη, αυτοεκτίμηση) ή για την αίσθηση της αποτελμάτωσης ή της σύγχυσης που νιώθουν.

Εμφανίζονται από αδιάφοροι, απρόσιτοι και μη συνεργάσιμοι, μέχρι συγκαταβατικοί, αντιδραστικοί και ύπουλοι.

Χρησιμοποιούν την απομάκρυνση ως άμυνα, χρησιμοποιώντας φράσεις όπως: "Εγώ διαφέρω από τους άλλους", "Κανείς δεν καταλαβαίνει τι προσπαθώ να κάνω", "Είμαι μπερδεμένος", "Δε θέλω να παίξω το παιχνίδι τους", "Όλα θα ήταν διαφορετικά αν είχα..."

Χάνουν τις ευκαιρίες τη μια μετά την άλλη, ενώ υπεραναλύουν τα πάντα.

Με την παραμικρή σύγκρουση ή αντιπαράθεση, ο Απόμακρος γίνεται ασαφής ή εξαφανίζεται (με το να μην απαντά σε τηλέφωνα ή να μην εμφανίζεται σε ραντεβού.)

Καθένα από τα 4 αυτά θέατρα ελέγχου πυροδοτεί ένα άλλο θέατρο. Έτσι, συνήθως:


Ο τρομοκράτης πυροδοτεί το θέατρο του θύματος, ενώ κάποιες άλλες φορές μπορεί να πυροδοτήσει τον αντι - τρομοκράτη, δηλαδή έναν ακόμα πιο ισχυρό τρομοκράτη από τον ίδιο που τον εξουδετερώνει.

Ο ανακριτής πυροδοτεί συνήθως το θέατρο του θύματος, καταρρακώνοντας τον ψυχισμό του
ατόμου, ενώ άλλες φορές πυροδοτεί (για κακή του τύχη) το ρόλο του απόμακρου ο οποίος τον εξουδετερώνει απαντώντας σε όλες τις κατηγορίες του ανακριτή, αφού παραμείνει σε απόλυτη σιωπή, με μία και μοναδική φράση: "Δεν μπορείς να με καταλάβεις"

Ο απόμακρος μπορεί να πυροδοτήσει όλους τους υπόλοιπους ρόλους ελέγχου, αλλά αυτόν που δεν αντέχει και τον εξουδετερώνει, είναι αυτός του τρομοκράτη.

Το θύμα συνήθως πυροδοτεί τον τρομοκράτη, τον οποίο με αυτόν τον τρόπο τυλίγει στον ιστό του. Κάποιες φορές ωστόσο μπορεί να πυροδοτήσει τον ανακριτή ο οποίος θα του πει φυσικά "Εσύ φταις για όλα και κανένας άλλος"!

Για να αποκαλύψετε (σταματήσετε) ένα Θέατρο Ελέγχου πρέπει να το κατονομάστε και να πείτε την ερώτηση - φράση κλειδί:


Με Τρομοκράτες:

-Γιατί είσαι θυμωμένος;
-Νιώθω σα να θέλεις να με κάνεις να σε φοβηθώ.

Με Ανακριτές:

-Σε συμπαθώ αλλά όταν είμαι μαζί σου αισθάνομαι σαν να με επικρίνεις συνεχώς
-Μήπως σε ενοχλεί κάτι πέρα από το θέμα;

Με Απόμακρους:

-Αισθάνομαι ότι αποτραβιέσαι και γίνεσαι απόμακρος. Πώς νιώθεις;

Με Θύματα:

-Νιώθω σαν να με καθιστάς υπεύθυνο για ό,τι συμβαίνει στην ζωή σου.
-Μπορεί να μην το θέλεις, αλλά αισθάνομαι σαν να προσπαθείς να μου δημιουργήσεις τύψεις.

ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο + 1 ΡΟΛΟΣ;


Είναι ίσως ο πιο δυνατός ρόλος και ο πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμος. Πολλοί δεν τον γνωρίζουν καν, μα αυτό το Θέατρο δεν έχει κανέναν πραγματικά αντίποδα για να τον εξουδετερώσει.


ΚΛΟΟΥΝ

Ο κλόουν τραβά την προσοχή των γύρω του και διεκδικεί τον έλεγχό τους, βομβαρδίζοντάς τους με αστεία και καραγκιοζιές τέτοιες που είναι αδύνατον να μην κάνει τους πάντες να γελούν. Ο κλόουν είναι πολύ ανασφαλής, έχει συνήθως τάσεις αυτοκαταστροφής και δεν έχει καθόλου καλή σχέση με τον εαυτό του. Πίσω από τα αστεία του κρύβεται στην πραγματικότητα ένα πολύ θλιμμένο, νευρικό και αγχώδες πλάσμα.

Τα αστεία του είναι σε μορφή ατάκας και εάν τα σκεφτείτε αργότερα δεν θα σας έρθει καθόλου να
γελάσετε. "Είναι ο τρόπος που τα λέει και η στιγμή που τα λέει", λένε συνήθως οι άνθρωποι που όταν προσπαθούν να αναπαράξουν κάτι από τα αστεία του εισπράττουν τα περίεργα βλέμματα των άλλων χωρίς καθόλου χαμόγελο. Ο ΄κλόουν έχει τέτοια δύναμη που θα κάνει και τους τέσσερις παραπάνω ρόλους ελέγχου να χορέψουν στο ρυθμό του και μάλιστα με το να το απολαμβάνουν!!!

Ο Κλόουν, αν και μπορεί να σας κάνει να περνάτε καλά, κάνοντας τη πιο γλυκιά αφαίμαξη από όλους τους υπόλοιπους, ωστόσο δεν παύει να είναι κι αυτός ένας έλεγχος.

Παρατηρήστε σε ποιον τύπο ανήκετε, έπειτα παρατηρήστε σε ποιον τύπο ανήκουν οι γύρω σας. Εάν δεν το έχετε κάνει ήδη θα εκπλαγείτε από το παρασκηνιακό "παιχνίδι"
που παίζεται παντού.

πηγη / Το διαβάσαμε: gateoflight.blogspot.gr

Ποιός μας έδωσε τις πεποιθήσεις μας;

on 7/23/2014

Ένας βοσκός είχε πάρα πολλά αρνάκια. Τόσα που δεν φαντάζεσαι. Κάθε μέρα φυσικά έσφαζε και μερικά απ’ αυτά. Τα προβατάκια με το λίγο μυαλό που ‘χαν, προσπαθούσαν να ξεφύγουν, διότι όσο προβατάκια και αν ήταν, κάποιο ελάχιστο ένστικτο επιβίωσης το είχαν.

Ο βοσκός λοιπόν παρατήρησε ότι πολλά απ’ τα πρόβατά του χανόντουσαν, άλλα τρέμανε από τον φόβο τους και άλλα φεύγανε προς το δάσος όπου τα έτρωγαν οι λύκοι. Κατάλαβε λοιπόν ότι χρειαζότανε πολλούς υπηρέτες για να τα φυλάνε, πράγμα που θ’ ανέβαζε κατά πολύ τα έξοδα του. Τότε σκέφτηκε κάτι πολύ απλό.

Υπνώτιζε τα αρνάκια του. Τους έδινε στο καθένα διαφορετικό μυαλό. Στο ένα έλεγε «Δεν είσαι αρνί εσύ, εσύ είσαι άνθρωπος». Στο άλλο έλεγε «Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείς για το αν θα σε φάνε, εσύ είσαι λιοντάρι» Σε κάποιο άλλο είπε «Δεν θα σε σκοτώσουν εσένα όπως τα άλλα, εσύ είσαι τίγρης». μετά απ αυτό όλα τ’ αρνάκια άρχισαν να συμπεριφέρονται, ανάλογα με τις εμφυτεύσεις και τα έγγραμα που τους είχε δώσει.

Ο Βοσκός όχι μόνο βρήκε την ησυχία του και ηρέμησε, διότι δεν έφευγε κανένα αρνάκι πλέον απ το μαντρί, αλλά μπορούσε και να σκοτώσει κάποια, χωρίς τα άλλα να ανησυχούν, αφού πίστευαν πλέον πως το ένα ήταν λιοντάρι ή τίγρης.

Πολλά μάλιστα γελούσαν και λέγανε «χα χα κοίτα τι παθαίνουν τα αρνάκια»

Τώρα πια κανένα δεν δραπέτευε.

1-2 όμως αναρωτιούνταν

«Ποιός μας έδωσε τις εμφυτεύσεις που έχουμε;»

Οι Βολαδόρες – Τα Αρπακτικά (Don Juan Matus)

-Τι είναι αυτό, δον Χουάν, ρώτησα. Βλέπω παντού γύρω μου σκιές, σκιές που ξεγλιστρούν.

- Α, είναι το σύμπαν στην ολότητά του, απάντησε. Ασύγκριτο, μη γραμμικό, πέρα από το βασίλειο της σύνταξης. Οι σαμάνοι του αρχαίου Μεξικού ήταν οι πρώτοι που διέκριναν αυτές τις φευγαλέες σκιές, κι έτσι παρακολούθησαν τις κινήσεις τους. Τις είδαν όπως τις βλέπεις κι εσύ, και τις είδαν επίσης σαν ενέργεια που ρέει στο σύμπαν. Και ανακάλυψαν κάτι υπερβατικό.

Σώπασε και με κοίταξε. Οι παύσεις του ήταν πολύ καίριες. Σώπαινε πάντα όταν εγώ ένιωθα να κρέμομαι από μια κλωστή.

-Τι ανακάλυψαν δον Χουάν; τον ρώτησα.

-Ανακάλυψαν πως έχουμε έναν ισόβιο σύντροφο, απάντησε με όση σαφήνεια μπορούσε. Ενα αρπακτικό, που ανέβηκε από τα βάθη του κόσμου και πήρε τον έλεγχο της ζωής μας. Τα ανθρώπινα όντα είναι αιχμάλωτοί του. Τούτο το αρπακτικό, που είναι πολλοί άρπαγες μαζί, είναι κύριος και αφέντης μας. Μας έκανε υπάκουους, αβοήθητους. Οταν πάμε να διαμαρτυρηθούμε, καταπνίγει τις διαμαρτυρίες μας. Κι όταν θελήσουμε να δράσουμε ανεξάρτητα, απαιτεί να μη δράσουμε καθόλου. Το γυροφέρνω τόση ώρα για να σου πω ότι κάτι μας κρατά αιχμαλώτους. Κι είμαστε όντως αιχμάλωτοι, δεσμώτες! Αυτό ήταν ένα ενεργειακό γεγονός για τους σαμάνους του Μεξικού.

- Και γιατί μας κυρίευσε αυτό το αρπακτικό με τον τρόπο που μου περιγράφεις δον Χουάν; τον ρώτησα. Κάποια λογική εξήγηση πρέπει να υπάρχει.

-Υπάρχει μια εξήγηση, μου αποκρίθηκε τότε σοβαρά. Και είναι η απλούστερη εξήγηση στον κόσμο. Αυτές οι οντότητες μας κυρίευσαν επειδή είμαστε η τροφή τους και μας απομυζούν ανελέητα γιατί είμαστε τα μέσα συντήρησής τους. Κι όπως εμείς εκτρέφουμε κοτόπουλα σε ορνιθοτροφεία, έτσι και τα αρπακτικά εκτρέφουν εμάς σε ανθρωποτροφεία. Έτσι έχουν πάντα άφθονο φαγητό.

- Οχι, όχι, όχι, άκουσα τον εαυτό μου να κραυγάζει. Είναι παράλογο δον Χουάν. Είναι τερατώδες αυτό που λες. Απλώς δεν μπορεί να ‘ναι αλήθεια, για τους μάγους τους κοινούς ανθρώπους ή οποιονδήποτε άλλο!

-Γιατί όχι; έκανε ήρεμα ο δον Χουάν. Γιατί όχι; επειδή σε εξοργίζει;

-Ναι, με εξοργίζει! απάντησα αμέσως. Αυτοί οι ισχυρισμοί είναι τερατώδεις!

-Καλά, μου είπε, όμως δεν τα άκουσες όλα ακόμη. Περίμενε λίγο, να δεις πως θα νιώσεις. Θα σε βομβαρδίσω. Θα κάνω δηλαδή στο μυαλό σου τρομακτικές επιθέσεις, ασύλληπτες εφόδους. Και μη θαρρείς πως μπορείς να σηκωθείς και να φύγεις, γιατί είσαι εγκλωβισμένος. Οχι γιατί σε κρατάω εγώ αιχμάλωτο, αλλά επειδή υπάρχει κάτι μέσα σου που θα σε εμποδίσει να φύγεις, ενώ ένα άλλο κομμάτι σου θα γίνει αληθινά έξω φρενών. Γι αυτό, θωράκισε τον εαυτό σου.
Κάνω έκκληση στο αναλυτικό σου μυαλό, είπε ο δον Χουάν. Σκέψου για μια στιγμή και πες μου: Πως εξηγείς την αντίφαση ανάμεσα στη νοημοσύνη του ανθρώπου που μηχανεύεται, οργανώνει και κατασκευάζει και την ηλιθιότητα των συστημάτων των πεποιθήσεων και δοξασιών του ή την ηλιθιότητα της αντιφατικής συμπεριφοράς του; Οι μάγοι πιστεύουν ότι τα αρπακτικά μας έχουν δώσει τα συστήματα πεποιθήσεων που ασπαζόμαστε, τις ιδέες μας για το καλό και το κακό, τα κοινωνικά μας ήθη. Τα αρπακτικά είναι που δημιούργησαν τις ελπίδες τις προσδοκίες μας, το όραμα της επιτυχίας, τον εφιάλτη της αποτυχίας. Αυτά τα αρπακτικά μας έδωσαν την πλεονεξία, την απληστία και τη δειλία μας. Είναι τα αρπακτικά αυτά που μας κάνουν αυτάρεσκους, κοινότοπους και εγωπαθείς.

-Μα πως μπορούν να τα κάνουν όλα αυτά, δον Χουάν; τον ρώτησα, ενώ τα λόγια του μ’ είχαν θυμώσει ακόμη περισσότερο. Τι κάνουν δηλαδή; Τα ψιθυρίζουν στ’ αυτί μας όλα αυτά όταν κοιμόμαστε;

-Οχι δεν το κάνουν έτσι. Αυτό είναι βλακώδες! Απάντησε χαμογελώντας ο δον Χουάν. Είναι απείρως πιο ικανά και συγκροτημένα. Για να μας κρατούν υπάκουους, μειλίχιους κι ανίσχυρους, τα αρπακτικά χρησιμοποιούν ένα καταπληκτικό τέχνασμα – καταπληκτικό από άποψη στρατηγικής φυσικά. Είναι ένα φρικτό τέχνασμα για όσους το υφίστανται. Μας έδωσαν το μυαλό τους! Μ’ άκουσες; Τα αρπακτικά μας έδωσαν το μυαλό τους, που έγινε και δικό μας.

Το μυαλό των αρπακτικών είναι ταραγμένο, αντιφατικό, σκυθρωπό, πλημμυρισμένο από το φόβο μην αποκαλυφθεί από στιγμή σε στιγμή. Ξέρω πως μολονότι δεν πείνασες ποτέ, συνέχισε, ανησυχείς για το πως θα εξασφαλίσεις την τροφή σου, κάτι που δεν είναι παρά η ανησυχία του αρπακτικού που φοβάται μήπως ανά πάσα στιγμή αποκαλυφθεί το τέχνασμά του και του αρνηθούν την τροφή που έχει τόση ανάγκη. Μέσω του ανθρωπίνου νου, που άλλωστε είναι ο δικός τους νους, τα αρπακτικά εισάγουν στη ζωή των ανθρώπινων όντων οτιδήποτε τα εξυπηρετεί. Με τον τρόπο αυτό κατορθώνουν να αποκτήσουν λίγη ασφάλεια, που λειτουργεί σαν ασπίδα απέναντι στο φόβο τους.

-Δεν είναι ότι δεν μπορώ να δεχτώ τη φαινομενική αξία όσων λες δον Χουάν, είπα. Θα μπορούσα, αλλά υπάρχει κάτι τόσο αηδιαστικό σ’ αυτό τον ισχυρισμό, που με απωθεί και με αναγκάζει να κρατήσω αντίθετη στάση, να επιχειρήσω να σε αντικρούσω. Αν είναι αλήθεια πως μας τρώνε πως το κάνουν;

Μου εξήγησε ότι οι μάγοι βλέπουν τα ανθρώπινα όντα σαν παράξενες, φωτεινές σφαίρες ενέργειας, που καλύπτονται ολόκληρες από ένα λαμπερό περίβλημα, κάτι σαν λούστρο, σαν επίχρισμα, ένα κάλυμμα που εφαρμόζει σφιχτά στο κουκούλι της ενέργειάς τους. Συνέχισε λέγοντας πως αυτό το λαμπερό περίβλημα της επίγνωσης είναι που καταναλώνουν τα αρπακτικά, και πως όταν ένα ανθρώπινο ον φτάσει στην ενηλικίωση, το μόνο που απομένει από αυτό το λαμπερό περίβλημα της επίγνωσης είναι μια στενή λωρίδα που φτάνει από το έδαφος ως τις άκρες των δαχτύλων των ποδιών.

Αυτή η λωρίδα επιτρέπει στην ανθρωπότητα να επιζήσει, μόλις και μετά βίας.Σαν να ‘βλεπα όνειρο, άκουσα τον δον Χουάν Μάτους να μου εξηγεί ότι, απ’ όσο ήξερε, ο άνθρωπος είναι το μοναδικό είδος που διαθέτει το λαμπερό περίβλημα της επίγνωσης έξω από το φωτεινό του κουκούλι. Γίνεται επομένως εύκολο θύμα μιας διαφορετικής επίγνωσης όπως είναι η σκληρή επίγνωση του αρπακτικού.

Στη συνέχεια έκανε την πιο δυσοίωνη δήλωση που είχα ακούσει ποτέ από τα χείλη του. Μου είπε ότι αυτή η στενή λωρίδα επίγνωσης αποτελεί τον πυρήνα της αυτοανάκλασης, όπου εγκλωβίζεται αμετάκλητα ο άνθρωπος. Με τον επιδέξιο χειρισμό της αυτοανάκλασης, της μοναδικής λάμψης επίγνωσης που αφήνουν στον άνθρωπο τα αρπακτικά δημιουργούν αναλαμπές επίγνωσης, τις οποίες στη συνέχεια καταναλώνουν με αδίστακτο, ληστρικό τρόπο. Μας φορτώνουν με ανόητα προβλήματα που αναγκάζουν εκείνες τις αναλαμπές επίγνωσης να γεννηθούν, και κατορθώνουν μ’ αυτό τον τρόπο να μας κρατούν ζωντανούς, ώστε να μπορούν να τρέφονται από την ενεργειακή αναλαμπή των ψευδοανησυχιών μας.
-Τον ρώτησα: γιατί οι σαμάνοι του αρχαίου Μεξικού, όπως και όλοι οι σύγχρονοι σαμάνοι, μολονότι βλέπουν τα αρπακτικά δεν κάνουν τίποτα γι’ αυτό;

-Δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορούσαμε να κάνουμε γι’ αυτό εσύ ή εγώ, μου απάντησε θλιμμένα. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αποκτήσουμε αυτοπειθαρχία και να τη φτάσουμε σ’ ένα σημείο όπου δε θα μπορούν να μας αγγίξουν. Πως μπορείς να ζητήσεις από τους συνανθρώπους σου να ακολουθήσουν μια τόσο αυστηρή αυτοπειθαρχία; Θα σε περιγελάσουν και θα σε γελοιοποιήσουν, ενώ οι πιο επιθετικοί θα σε μαυρίσουν στο ξύλο. Κι όχι τόσο επειδή δεν θα σε πιστέψουν.

Κάπου στα βάθη κάθε ανθρώπινου όντος υπάρχει η προγονική γνώση της ύπαρξης των αρπακτικών. Το ξέρουν τα σπλάχνα σου… Οι σαμάνοι του αρχαίου Μεξικού είδαν τα αρπακτικά. Τα ονόμασαν ιπτάμενους επειδή κάνουν βουτιές στον αέρα. Δεν είναι όμορφο θέαμα. Μεγάλες, αδιαπέραστες σκιές που σκίζουν τον αέρα. Μετά προσγειώνονται βαριά στο έδαφος. Οι σαμάνοι προβληματίστηκαν πολύ για το πότε εμφανίστηκαν στη γη. Είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος ήταν κάποτε ένα τέλειο ον, ικανό να επιτελέσει με θαυμαστή διορατικότητα άθλους επίγνωσης που στις μέρες μας έχουν τη μορφή μύθων και θρύλων. Κι έπειτα όλα χάθηκαν κι έχουμε τώρα έναν άνθρωπο σε καταστολή.

Τι λες τώρα, δον Χουάν; τον ρώτησα άψυχα.

-Αυτό που λέω είναι πως δεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε κάποια συνηθισμένα αρπακτικά. Είναι πολύ έξυπνα, πολύ συγκροτημένα. Χρησιμοποιούν πολύ μεθοδικά το σύστημα που θα μας εξουδετερώσει. Ο άνθρωπος, το μαγικό ον που προορίζεται να γίνει, παύει να είναι πλάσμα μαγικό. Δεν είναι παρά ένα κομμάτι κρέας. Δεν υπάρχουν πια άλλα όνειρα γι’ αυτόν, πέρα από τα όνειρα ενός ζώου αναθρεμμένου για να γίνει κάποτε ένα κομμάτι κρέας, κοινότοπα, συμβατικά, ηλίθια.

Carlos Castaneda
—————-
Οι Πεποιθήσεις είναι ΕΜΦΥΤΕΥΣΕΙΣ. Κάθε φορά που ανησυχείς για οτιδήποτε αληθινό ή φανταστικό, ταίζεις τα αρπακτικά-αφέντες. Για σκέψου ποιοι ή τι σε κάνουν να είσαι ΜΟΝΙΜΑ ΑΝΗΣΥΧΟΣ και να έχεις ΦΟΒΟ ΘΕΟΥ; Ενός Θεού δειλού που είναι μόνο για σφαλιάρες, εσύ τον φοβάσαι, σε εκπαίδευσαν να τον φοβάσαι. Ο φόβος που πηγάζει απ’ τον εγωισμό σου και το πόσο σημαντικός είσαι, είναι αυτός που σε κάνει μπριζολάκι. Κυριολεκτικά κι ουχί μεταφορικά!!

ΑΛΛΑ

Είναι γεγονός πως όταν ο άνθρωπος βαδίζει στο μονοπάτι του Πολεμιστή-Ταξιδιώτη, του Πνευματικού Αριστοκράτη, τότε παύει να είναι τροφή τους, τουλάχιστον παύει να είναι τροφή ευχάριστη. Δεν είναι και τόσο δυνατά για τον Πνευματικό Αριστοκράτη, το αντίθετο μάλιστα, είναι δειλα φοβισμένα τυφλα και ανίσχυρα μπροστά στην Δύναμη και την αυστηρή άσκηση του Πολεμιστή.

terra papers
edwhellas.gr