Matrix - Οι γήινοι ηλεκτρομαγνητικοί δίαυλοι των ψυχών



Γράφει ο Νικ. Αλ. Αργυρίου

Μια Ινδική παράδοση αναφέρει ότι οι ψυχές που πρόκειται να μετενσαρκωθούν πέφτουν από τον ουρανό με την βροχή και αναγεννιούνται υπό την μορφή σπόρων....

Ο Διογένης ο Λαέρτιος στο ζήτημα αυτό, προσθέτει πως η ατμόσφαιρα είναι όλη πλήρη από ψυχές που πλανώνται δια μέσου του αέρος. ( De musica III).

Ενώ ο Μακρόβιος (De somnium soiplonis, I, 10) αναφέρει ότι:
Κατερχόμενες οι ψυχές προς την γη, διέρχονται από διάφορες αστρικές περιοχές παραλαμβάνοντας εξ' αυτών ένα κατάλληλο ένδυμα φθάνοντας στη γη. Το ένδυμα αυτό αποτελείται από διάφορες ουσίες λεπτοφυών αιθερικών περιβλημάτων. Και μετά το φυσικό θάνατο όλα αυτά θα παραδοθούν ξανά και θα αποδυθούν στους πλανήτες απ' όπου είχαν παραληφθεί.

Αλλά ας δούμε ποιες είναι αυτές οι αστρικές περιοχές και πως δημιουργούνται;

Το νερό της βροχής παίρνοντας τον ουράνιο ηλεκτρομαγνητισμό κι από το έδαφος τις διάφορες μεταλλικές ουσίες, οδηγείται στις ιαματικές πηγές του πλανήτη. Οι ποσότητες αυτές συναντούν τα υπόγεια νερά, που μεταφέρουν τον γήινο ηλεκρομαγνητισμό, διαμορφώνοντας τα λεγόμενα τελλουρικά ρεύματα.


Τα τελλουρικά ρεύματα φθάνουν σταδιακά στους Ομφάλιους Λίθους, όπου από τα πανάρχαια χρόνια έχουν στηθεί Αρχαίοι ναοί, Μεγαλιθικά, Πυραμίδες κ.ά.
Πρόκειται για έναν Παγκόσμιο Λαβύρινθο του Γεωδαιτικού Συστήματος, που συνδέονται οι γήινες και ουράνιες δυνάμεις μεταξύ τους, με διαφορετικά κέντρα διαφορετικής αξίας και, σε συγκεκριμένες ημερομηνίες οι τιμές των τελλουρικών παλμών μεγιστοποιούνται αποκτώντας ιδιαίτερη αξία (Βλ. εικόνα πάνω).

Οι αστρικές αυτές περιοχές της γης συνδέονται δια μέσου των τελλουρικών ηλεκτρομαγνητικών διαύλων και επικοινωνούν με τον ουράνιο ηλεκτρομαγνητισμό (Βλ. εικόνα κάτω ).
.
Τα μαγνητικά τούνελ που σχηματίζονται από τις δίνες στα σημεία τομής των τελλουρικών ρευμάτων είναι φορείς της ζωτικής ενέργειας των λεπτοφυών αιθερικών σωμάτων των ψυχών, όπου την μεταφέρουν εντός και εκτός της γήινης σφαίρας (Ουράνιες πύλες).


Στα σημεία αυτά πέραν των άλλων υπήρχαν στην αρχαιότητα τα λεγόμενα νεκρομαντεία και οι πύλες του Άδη.

Ο Πορφύριος εις το " Άντρον των νυμφών", σχετικά με τις πύλες του Ουρανού, όπου κατέρχονται οι ψυχές προς τη γη και ανέρχονται από αυτή, εκφράζει πως η κάθοδος των ψυχών προς τη γη γίνεται δια του Αιγόκερου και η άνοδος προς τον ουρανό γίνεται δια του Καρκίνου, κειμένου εις μεσημβρίαν (Νότον).

Ο Πλάτων (Πολιτεία, Χ, 621, D) επί του θέματος λέει:
" ΒΡΟΝΤΑ ΟΣΑΚΙΣ ΑΙ ΨΥΧΑΙ ΚΑΤΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΔΙΑ ΝΑ ΕΝΣΑΡΚΩΘΟΥΝ..."

Ουσιαστικά οι πύλες-δίνες αυτές επικοινωνούν μ' ένα παράλληλο κόσμο, όπου οι ψυχές παραμένουν μέχρι να αποδομηθούν τα αστρικά περιβλήματα τους, ώστε να αποδοθούν εκεί απ' όπου είχαν παραληφθεί*.

Κατόπιν λαμβάνει χώρα η άνοδος των ψυχών δια μέσου των διαύλων και των ουράνιων πυλών.

Πολλά φαινόμενα που είναι ανεξήγητα, όπως στη σπηλιά του "Νταβέλη" της Πεντέλης, αλλά και αλλού, συνδέονται με τέτοιου είδους τελλουρικά ρεύματα, που διέρχονται τον πλανήτη και είναι αποδέκτες διαφόρων φαινομένων που προέρχονται από τις ηλεκτρομαγνητικές δίνες σε άλλα γεωδαιτικά σημεία της Ελλάδος ή και αλλού.

Σε όλο τούτο το γήινο τριπλό ενεργειακό δίκτυο, όπως έχει στηθεί σήμερα το λεγόμενο matrix της γήινης χοάνης και ο έλεγχος της εκσωμάτωσης και πολλών άλλων....

Δεν είναι τυχαίο όπου εκεί που σχηματίζονται οι πανίσχυρες ενεργειακές δίνες υπάρχουν μυστικές στρατιωτικές βάσεις με αφάνταστη εξελιγμένη τεχνολογία...
Αλλά δεν θα επεκταθώ περισσότερο για ευνόητους λόγους...

* Αυτός είναι ο λεγόμενος καθαρμός των ψυχών, περισσότερα βλ. στο βιβλίο μου: " Μετουσίωση".

 iokh.gr 

Η αστρική χώρα του βιβλίου




Το βιβλίο δεν είναι μια απλή συρραφή φύλλων χαρτιού ζωγραφισμένη με μελάνι. Το βιβλίο είναι μια πύλη που σε οδηγεί να βρεις λύσεις για την καθημερινότητα που σου αφηγείται γλυκές ή πικρές ρομαντικές ή απλές ιστορίες που διαδραματίζονται σε μικρές ή μεγάλες γειτονιές αυτού του κόσμου. 

Μπορεί όμως να σε ταξιδέψει και σε μέρη άγνωστα, μυθικά, ιστορικά, υπαρκτά κι ανύπαρκτα. Να σου ψιθυρίσει πράγματα ανήκουστα που μπορεί να συνέβησαν μπορεί και όχι.

Όμως όλα αυτά τα γραμμένα που ίσως μοιάζουν υποκειμενικά ίσως φαίνονται εξωπραγματικά πλασμένα με υπερβολή , πρέπει να ξέρετε ότι σε κάποιο μακρινό μέρος είναι πραγματικά και γνήσια. Υπάρχουν και ζουν με σάρκα και οστά.

Μπορείς και συ να ταξιδέψεις σε αυτή την όμορφη χώρα στη χώρα των γραμμάτων μέσα απ’ τις σελίδες ενός βιβλίου. Όταν βρεθείς εκεί θα δεις τους ήρωες που συνομιλούν μεταξύ τους, πίνουν τον καφέ τους καπνίζουν το τσιγάρο τους περιμένοντας υπομονετικά να ξαναμπούν στην δράση μόλις ο συγγραφές πιάσει και πάλι την πένα του. Αυτό το μέρος που τα χρώματα είναι θολά κι απροσδιόριστα και οι φιγούρες είναι ακόμη ακατέργαστες και σε κατάσταση αναμονής είναι το παρασκήνιο εκεί που ακόμη το σενάριο δεν έχει ολοκληρωθεί και η πλοκή για κάποιο λόγο έχει σταματήσει.

Εκεί οι ήρωες κι όλο το σκηνικό περιμένουν ανυπόμονα να μπουν οι τελευταίες πινελιές που θα τους ολοκληρώσουν και το έργο θα κορυφωθεί. Λίγο πιο πέρα όμως πίσω απ’ ένα αραχνοΰφαντο πέπλο διακρίνει ο αναγνώστης να ξεπηδάει άπλετο φως κι αν σύρει την κουρτίνα στο πλάι θα αντικρίσει χρώματα παραδεισένια θα αφουγκραστεί μουσικές πρωτόγνωρες και θα δει όλες τις εποχές του χρόνου να ξετυλίγονται μαγικά μπροστά του διαδέχοντας η μία την άλλη με τον σωστό ρυθμό.

Αυτή είναι η χώρα των γραμμάτων εκεί που ζούνε όλοι οι μεγάλοι κι επώνυμοι μαζί με τους μικρούς κι ανώνυμους συγγραφείς. Εκεί είναι η πόλη του Ντίκενς του Ουγκώ του Τολστόι του Ιουλίου Βερν και τόσων άλλων που περιτριγυρίζονται από μυριάδες μονοπάτια που το καθένα ακολουθεί την δική του ιστορία όπως την έπλασε ο δημιουργός της.

Εκεί ζούνε όλοι εκείνοι οι ήρωες που ξεπήδησαν μέσα απ’ τη φαντασία ή την καθημερινή υλική πραγματικότητα. Απλοί άνθρωποι, απίθανοι χαρακτήρες, μυθικά αρχέγονα πλάσματα, αρχαίες πολιτείες , απέραντα στοιχειωμένα δάση και απλές κατοικίες. Στην αντίπερα όχθη βρίσκεται η χώρα των αναγνωστών. Εκεί που ο καθένας που διαβάζει ένα βιβλίο αναπλάθει την ιστορία του φορά τα ρούχα του ήρωα που ταυτίζεται μαζί του, ζει την πλοκή και την δράση και ενίοτε προσπαθεί να φέρει το σενάριο στα μέτρα του.

Αν διαθέτει κι αυτός την πένα της φαντασίας θα βάλει την δική του εκδοχή στη χώρα του αρχέτυπου αλλιώς εκείνη θα γλιστρήσει στη χώρα των κακέκτυπων αλλά και πάλι θα είναι αληθινή γιατί εκεί ο καθένας έχει τον δικό του κόσμο.

Λίγο πιο πέρα βρίσκονται κι άλλες χώρες, των ποιητών , των μουσικών , των ζωγράφων , των φιλοσόφων , των επιστημόνων , των θαυμάτων και τόσων άλλων.

Αυτός είναι ο κόσμος του πραγματικού που γεννήθηκε μέσα από τη σκέψη της φαντασίας. Αυτός είναι ο κόσμος της δημιουργίας.

Ο κόσμος ο δικός μας, ο υλικός, είναι η αντανάκλαση του, επειδή κάθε ορατό προέρχεται από το αόρατο, γιατί όπως είπε κι ο Ερμής ο Τρισμέγιστος «Όπως επάνω έτσι και κάτω»

Αυτός ο κόσμος είναι ο κόσμος του Αστρικού. Αν έτυχε ποτέ να αποκοιμηθείτε διαβάζοντας ένα βιβλίο ταξιδέψατε νοερά εκεί χωρίς να το ξέρετε χωρίς να το θυμάστε. Μπορείτε να το κάνετε συνειδητά αγοράζοντας το μαγικό κλειδί που ανοίγει την πύλη πηγαίνοντας σε ένα βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σας.

 Ο τίτλος του βιβλίου θα σας οδηγήσει ακριβώς μπροστά στο ομότιτλο μονοπάτι στην μαγική χώρα των γραμμάτων. Αν πάλι θελήσετε να ζήσετε χωρίς την ανάγνωση κάποιων βιβλίων είναι βέβαιο ότι θα επισκεφτείτε και θα ζήσετε στην χώρα των αγραμμάτων.

Ο κόσμος που θα ζωντανέψετε είναι ο κόσμος που σας αξίζει να ζείτε. Αγοράστε ένα βιβλίο για να μπείτε στο αστρόπλοιο που θα σας οδηγήσει στην πραγματική αυτή χώρα που υπάρχει και πάλλεται από ζωή στην Πέμπτη διάσταση.

Ταξιδέψτε στην ιστορία του ζήστε την αλήθεια της απλώς διαβάζοντας ένα βιβλίο.

 smixiotis-konstantinos.blogspot.gr 

Η εμπειρία δεν είναι το πραγματικό


Ο αναζητητης ειναι αυτος που διερευνα τον εαυτο του. Συντομα ανακαλυπτει πως δεν ειναι δυνατον αυτος να ειναι το σωμα του. Αν η πεποιθηση <<εγω δεν ειμαι το σωμα>> εδραιωθει μεσα του τοσο καλα, ωστε να μην μπορει πλεον να αισθανεται, να σκεφτεται και να ενεργει για λογαριασμο του σωματος, ο αναζητητης ευκολα θα ανακαλυψει πως αυτος ειναι η συμπαντικη υπαρξη, γνωση, δραση, πως μεσα σε αυτον και μεσω αυτου το συμπαν ολοκληρο ειναι πραγματικο, συνειδητο, και ενεργο.

Αυτη ειναι η καρδια του προβληματος.

 Η εχετε σωματικη συνειδηση και ειστε σκλαβος των περιστασεων, η ειστε η ιδια η συμπαντικη συνειδηση, εχοντας τον πληρη ελεγχο του καθε συμβαντος. Ωστοσο η συνειδηση, ατομικη η συμπαντικη, δεν ειναι η αληθινη κατοικια μου δεν ειμαι σε αυτην, δεν ειναι δικη μου, δεν υπαρχει καθολου δικο μου <<εγω>> σε αυτη. Ειμαι περα απο αυτην, αν και δεν ειναι ευκολο να εξηγησω πως μπορει κανεις να μην ειναι ουτε συνειδητος, ουτε ασυνειδητος, αλλα απλως περα απο αυτα. Δεν μπορω να πω οτι ειμαι μεσα στο Θεο η οτι ειμαι ο Θεος, ο Θεος ειναι το συμπαντικο φως και αγαπη, ο συμπαντικος παρατηρητης. Ειμαι περα ακομη κι απο το συμπαντικο..

ΣΡΙ ΝΙΣΑΡΓΚΑΝΤΑΤΤΑ ΜΑΧΑΡΑΤΖ

Η αύρα και οι λειτουργίες της

Η μελέτη της αύρας συνιστά έναν από πλέον γοητευτικούς τομείς έρευνας πάνω στο μονοπάτι της συνειδησιακής εξέλιξης και της αυτογνωσίας. Η δομή της αύρας, η εξερεύνησή της και η διαχείρισή της αποτέλεσε, διαχρονικά, αναπόσπαστο κομμάτι της εσωτερικής παράδοσης, ενώ στη σύγχρονη εποχή έχει πλέον ενσωματωθεί, ως όρος, στο καθημερινό μας λεξιλόγιο, αλλά και ως τομέας έρευνας της σύγχρονης επιστήμης.

Από πανάρχαιες εποχές έως και σήμερα και σε όλους τους πολιτισμούς του πλανήτη συναντούμε την πεποίθηση ότι ο άνθρωπος είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα υλικό σώμα και πως μπορεί να λειτουργεί ταυτόχρονα σε πολλαπλά επίπεδα ύπαρξης. Ότι εκτός από ένα υλικό σώμα έχει έναν ηλεκτροχημικό-μαγνητικό φορέα (αιθερικό σώμα), ένα συγκινησιακό φορέα(αστρικό σώμα), ένα νοητικό φορέα (νοητικό σώμα), έναν ανώτερο νοητικό φορέα (αφηρημένο νου ή αιτιατό σώμα) και ορισμένους πνευματικούς φορείς με τους οποίους λειτουργεί ως καθαρά πνευματική οντότητα. Οι ονομασίες αυτές μπορούν να ποικίλουν ανάλογα με τον τόπο ή την εποχή, αλλά σε γενικές γραμμές αυτός θεωρείται ως ο γενικός τρόπος ταξινόμησης των φορέων της ανθρώπινης οντότητας.

Αυτοί οι εσωτερικοί φορείς ουσιαστικά συνιστούν διαφορετικούς τρόπους συνειδησιακής δραστηριότητας. Είναι διαφοροποιημένες ενεργειακές ποιότητες που περιδινίζονται, ρέουν, διαπερνούν η μία την άλλη (διατηρώντας η καθεμία τον δικό της τρόπο δράσης) και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους συνθέτοντας έτσι την ανθρώπινη ύπαρξη. Η ενεργειακή τους συνισταμένη είναι αυτό που παραδοσιακά ονομάζεται «αύρα» και που γενικά απεικονίζεται να περιβάλει το φυσικό σώμα ως ένα ωοειδές ενεργειακό πεδίο.

Η αύρα στην πραγματικότητα είναι ο ίδιος ο άνθρωπος εκδηλωμένος στα διαφορετικά επίπεδα ύπαρξης, και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να θεωρείται ως ένα απλό ενεργειακό ωοειδές που περιβάλει το υλικό σώμα.

Η αύρα δεν είναι ορατή με τα φυσικά μας μάτια, αλλά η ανάπτυξη των «αισθήσεων» των εσωτερικών φορέων (κάθε φορέας του ανθρώπου διαθέτει τα δικά του «αισθητήρια όργανα» που μπορούν να αφυπνισθούν)μπορεί να καταστήσει κάποιον ικανό να αντιληφθεί την παρουσία της και να την εξερευνήσει. Ουσιαστικά όταν κάποιος βλέπει την αύρα, βλέπει τα εσωτερικά σώματα του ανθρώπου. Το μέγεθος, η λαμπρότητα και ο χρωματισμός της εξαρτώνται από ποικίλους παράγοντες όπως θα δούμε στη συνέχεια.

Όσο για τη σύγχρονη επιστήμη, μόλις που έχει αγγίξει τις παρυφές αυτού του τεράστιου πεδίου μελέτης και η αρχή έγινε με την περίφημη μέθοδο φωτογράφισης Κίρλιαν η οποία εφαρμόζεται, πλέον, ερευνητικά σε πολλά πανεπιστήμια ανά τον κόσμο. Άλλωστε είναι γνωστό ότι ο θησαυρός των γνώσεων της εσωτερικής παράδοσης, κατακτημένος από διαφορετική οδό από αυτή που χρησιμοποιεί η σύγχρονη και επικρατούσα επιστήμη, μπόρεσε από αρχαιοτάτων χρόνων να ερμηνεύσει φαινόμενα πολύ πριν ανακαλυφθούν τα κατάλληλα επιστημονικά εργαλεία.

Η Συμβολική Απεικόνιση της Αύρας

Αν ερευνήσει κανείς τις αναφορές που υπάρχουν σε ετερόκλητα θρησκευτικά δόγματα, αλλά και σε πρακτικές που σχετίζονται με θέματα που θεωρούνται πνευματικά, θα διαπιστώσει ότι πολύ συχνά καταγράφονται φαινόμενα αντίστοιχα με την αύρα και παρόμοιας φύσης.

Έτσι στο Ζαϊνισμό, Lesya αποκαλείται ο χρωματισμός της ψυχής και κάθε χρώμα συνδέεται με ψυχικές ποιότητες και συναισθηματικές διαθέσεις.

Όμοια, σύμφωνα με τον ινδουιστή δάσκαλο Meher Βaba, η αύρα εμφανίζεται με επτά χρώματα, που συνδέονται με τα λεπτοφυή σώματα, την κατάσταση της ψυχής και συναισθηματικές εντυπώσεις. Μέσω πνευματικών ασκήσεων και πρακτικής μετατρέπεται σταδιακά η αίγλη της αύρας σε φωτοστέφανο που φανερώνει πνευματική εξέλιξη.

Η βουδιστική σημαία συμβολίζει τα χρώματα που έχει η αύρα του φωτισμένου Βούδα και τις αποδόσεις των ιδιοτήτων αυτών των χρωμάτων όταν ένα άτομο τα φέρει στην αύρα του. Μια αύρα περιβάλλει τη μορφή του Βούδα Σακυαμούνι σε πολλές βουδιστικές απεικονίσεις του.

Γενικά, ινδουιστικές και βουδιστικές πηγές συνδέουν συχνά τα χρώματα της αύρας με την ενέργεια της Κουνταλίνι και τη λειτουργία των εσωτερικών κέντρων (τσάκρας).

Στη δυτική εσωτερική παράδοση, το Νεοπλατωνισμό και την Καββάλα, η αύρα θεωρείται, στις πιο βασικές της όψεις, ακτινοβολία του αστρικού και αιθερικού σώματος.

Ο συμβολισμός του πνευματικού φωτός ή πυρός π.χ. «Φλεγόμενη Βάτος» που συναντάται στην Αγία Γραφή συνδέεται με την ιδέα της αύρας ή «φορέα του φωτός» ως προϊόν αντίστοιχης ουσίας.

Ακόμη και οι φλόγες της Πεντηκοστής, εκδήλωση του θείου Φωτός του Αγίου Πνεύματος με τη μορφή φλογών πάνω από τα κεφάλια των μαθητών, μπορεί να ερμηνευθεί ως μια εκδήλωση της αύρας που βρίσκεται σε επαφή με ένα πολύ ισχυρό Θείο ενεργειακό δυναμικό. Ενώ και τα φωτοστέφανα στις αγιογραφίες υποδηλώνουν το ενεργειακό πεδίο της αύρας στις πλέον υψηλές της όψεις.

Παρόμοια φαινόμενα και ερμηνείες βρίσκονται και σε ισλαμικές παραδόσεις. Σε μια παλιά Ιρανική, Σιιτική μινιατούρα του Ιησού και της Μαρίας απεικονίζεται η αύρα με τη μορφή Farr ή «δόξας» που χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα σε απεικονίσεις τόσο Ζωροαστρών βασιλέων όσο και προφητών του Ισλάμ.

Παρατηρώντας την Αύρα


Συνήθως η ικανότητα αντίληψης της αύρας συνδέεται με την ανάπτυξη διορατικών ικανοτήτων. Οι διορατικοί, περιγράφουν την αύρα ως ένα είδος ακτινοβολίας που εκπέμπεται από τα άκρα των δακτύλων και από άλλα μέρη του σώματος. Η ένταση και η μορφή της ακτινοβολίας εξαρτάται από την ψυχική διάθεση του ατόμου, υποδεικνύει στοιχεία της προσωπικότητάς του, και δίνει πληροφορίες για την ιδιοσυγκρασία και τη θυμική κατάστασή του. Στην αύρα εκδηλώνονται μορφές, αποτυπώνονται σκέψεις και συναισθήματα ως βασικοί χρωματισμοί -ανάλογοι της διάθεσης, του χαρακτήρα και των συνηθειών- οπότε το χρώμα καταλήγει να αποδώσει και ψυχικά βιώματα. Επίσης, οι διορατικοί ταξινομούν την αύρα σε διάφορες υποδιαιρέσεις που βρίσκονται σε αντιστοίχηση με τα εσωτερικά σώματα του ανθρώπου.

Σε ότι αφορά στην έκταση της αύρας αυτή μεγαλώνει όσο προχωρούμε από τους πιο υλικούς προς τους περισσότερο πνευματικούς φορείς. Ωστόσο, η συνειδησιακή εξέλιξη συμβάλει τόσο στην εκλέπτυνση και την πληρέστερη οργάνωση της αύρας, όσο και στην αύξηση του «χώρου» που καταλαμβάνει.

Γενικά ισχύει ο εξής κανόνας: «Η αύρα της οποίας τα χρώματα είναι, σκούρα και συγκεχυμένα στην αρχή της εξέλιξης, αυξάνει σε ακτινοβολία και ομορφιά εφ’ όσον ο άνθρωπος αναπτύσσεται και απορρίπτει τις σκιερές του πτυχές, πειθαρχεί στον ανώτερο του εαυτό και οργανώνει τις λεπτοφυείς του υποστάσεις». Με άλλα λόγια, όσο πιο μπροστά βρίσκεται κάποιος πάνω στο εξελικτικό μονοπάτι, τόσο πιο δυναμική, οργανωμένη και ισορροπημένη είναι η αύρα του.

Τα χαρακτηριστικά και η βασική δομή της ανθρώπινης αύρας όπως περιγράφονται από τη δυτική εσωτερική παράδοση, επιγραμματικά είναι τα εξής:
Α) Η αύρα του αιθερικού σώματος είναι ενδεικτική της υγείας και της ζωτικότητας και εκτείνεται μερικά εκατοστά πέρα από το σώμα, ενώ το χρώμα της μπορεί να είναι από γκριζωπό έως και ασημένιο με όλες τις ενδιάμεσες αποχρώσεις.

Β) Η αστρική αύρα (αύρα του αστρικού φορέα) εκτείνεται πέρα από την αιθερική σχετίζεται με τις συγκινήσεις, την εκάστοτε συναισθηματική διάθεση, την καλλιτεχνική έκφραση και γενικά με ό,τι έχει να κάνει με την επιθυμία, από την πλέον χονδροειδή μέχρι την πλέον εκλεπτυσμένη της όψη. Τα χρώματα και η ποιότητα της διαφέρουν ανάλογα με το εξελικτικό επίπεδο του καθενός.

Γ) Η αύρα του νοητικού φορέα σχετίζεται με τις μορφές – σκέψης που δομούνται από το νου και τη γενικότερη νοητική κατάσταση και εκτείνεται ακόμη πιο πέρα από την αστρική αύρα. Να επισημανθεί ότι για τη μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων η αύρα του νοητικού σώματος είναι πολύ λίγο ανεπτυγμένη. Όμως για εκείνους που έχουν αναπτύξει αρκετά το νοητικό τους φορέα μπορεί να εκπέμπει μεγάλη ομορφιά και εκλεπτυσμένα χρώματα.

Δ) Η αύρα του ανώτερου νοητικού (αιτιατού σώματος) η οποία στους περισσότερους ανθρώπους είναι ελάχιστα ορατή και με αδιόρατες αποχρώσεις. Ωστόσο, για τους ανθρώπους που βρίσκονται πιο μπροστά στο εξελικτικό μονοπάτι αυτό το σώμα όχι απλά είναι ορατό αλλά λάμπει με χρώματα ανείπωτης ομορφιάς. Η οργανωμένη και αστραποβόλα αύρα του αιτιατού σώματος είναι δείκτης πνευματικής εξέλιξης και δόμησης αυτοσυνείδησης.

Ε) Η αύρα που σχετίζεται με τα πνευματικά επίπεδα ύπαρξης εκτείνεται περίπου ένα μέτρο γύρω από το φυσικό σώμα για το μέσο άνθρωπο, αλλά μπορεί να εκτείνεται σε τεράστια απόσταση για εκείνους που έχουν επιτύχει μεγάλη πνευματική ανάπτυξη. Σε αυτή την αύρα αποτυπώνονται οι κάθε είδους πνευματικές επαφές και ό,τι σχετίζεται με τις πλέον εσωτερικές εξελικτικές όψεις ενός ανθρώπου. Ελάχιστοι άνθρωποι παρουσιάζουν μια δομημένη και μεγάλη πνευματική αύρα και είναι εκείνες οι «μπροστάρες» ψυχές που ηγούνται του κύματος της ανθρώπινης εξέλιξης. Η αύρα τους είναι καθαρή λαμπρότητα που εκτείνεται προς κάθε κατεύθυνση και συνιστά μια πραγματική ευλογία.

Ο Robert Bruce (σύγχρονος Αυστραλός συγγραφέας και ερευνητής της αύρας) κατατάσσει τις αύρες σε τρεις τύπους: αιθερικές, κοινές, και πνευματικές. Σύμφωνα με τον Bruce, η αύρα δεν είναι στην πραγματικότητα φως, αλλά ερμηνευτικό αποτέλεσμα αιτίων που προέρχονται από άλλες αισθήσεις που βρίσκονται σε υποσυνείδητη κατάσταση και προβάλλονται στο νου ως οπτικό αποτέλεσμα. Δε φαίνονται στο απόλυτο σκοτάδι και είναι απαραίτητο για να τις δει κάποιος να είναι εμφανές κάποιο τμήμα του προσώπου ή του αντικειμένου που εκπέμπει την αύρα.

Επίσης μια εκτενής, που ξεφεύγει όμως από τα όρια αυτού του άρθρου, περιγραφή των στιβάδων της αύρας είναι εκείνη του θεοσοφιστή Charles Leadbeater. Σύμφωνα με τη Θεοσοφία και την Ανθρωποσοφία, κάθε χρώμα της αύρας αντιστοιχεί σε συγκεκριμένες συναισθηματικές καταστάσεις. Αντίστοιχες βιβλιογραφικές αναφορές ως πηγές, μπορεί κανείς να βρει και σε πιο σύγχρονους ερευνητές.

Ενδεικτική είναι η σύγχρονη περίπτωση του Glenn Morris που είναι επικεφαλής της πολεμικής τέχνης Hoshin Roshi Ryu. Στην τέχνη αυτή περιλαμβάνεται εκπαίδευση στην αντίληψη της αύρας για προχωρημένες βαθμίδες. Σύμφωνα με την εμπειρία του Glenn Morris, η αύρα αποτελείται από πολλαπλές στρώσεις. Περιέγραψε την πιο ευδιάκριτη ως «ένα φως πυκνότερο από τον αέρα μέσα στο οποίο είναι βυθισμένο το σώμα», με πάχος μισό με ενάμισι εκατοστό. Γύρω από αυτό και με πάχος περίπου 90 εκατοστών σε σχήμα αυγού εκτείνεται ένα ακόμα στρώμα διαφορετικού τύπου από το προηγούμενο. Επιπλέον ισχυρίζεται ότι αντιλαμβάνεται ακόμη ένα που είναι ευρύτερο και διακρίνεται ελάχιστα.

Επίσης, οι Σαμουράϊ αλλά και οι μοναχοί Σαολίν είχαν τη δυνατότητα να δημιουργούν μια εκπόρευση ενεργειακή γύρω τους και υπάρχουν μαρτυρίες που βεβαιώνουν ότι μπορούσαν να αντιληφθούν όποιον εισχωρούσε στο «χώρο» αυτό ακόμη κι αν δεν ήταν εντός του οπτικού τους πεδίου.

Ακόμη και σε χαμηλόβαθμες εκπαιδεύσεις, οι μαθητές πολλών πολεμικών τεχνών, όπως του tai chi, μαθαίνουν να ελέγχουν μια ενεργειακή ροή που εδρεύει συνήθως μεταξύ ηβικού πλέγματος και αφαλού, ώστε αποκαθιστώντας το ρυθμό κυκλοφορίας της να είναι σε θέση να λειτουργούν πιο αρμονικά με το περιβάλλον.

Θεραπευτική Διαχείριση της Αύρας

Ο άνθρωπος από αρχαιοτάτων χρόνων συνειδητοποίησε πως μπορεί να χειρίζεται την αύρα του συνειδητά με τη βοήθεια της αναπνοής και του δημιουργικού οραματισμού. Έγινε αντιληπτό ότι η συνειδητή διαχείριση της αύρας, αφενός αποτελεί ένα εξαιρετικό εξελικτικό εργαλείο και αφετέρου ένα ισχυρότατο μέσο αυτοθεραπείας αλλά και θεραπείας γενικότερα. 

Έτσι διαμορφώθηκαν ποικίλες θεραπευτικές μέθοδοι όπως είναι, για παράδειγμα, το ρέικι, το σιάτσου και άλλες ολιστικοί τρόποι θεραπείας, παλαιότεροι ή σύγχρονοι. Κάθε μια από αυτές τις τεχνικές και «οδούς» θεραπείας έχει εκτεταμένη βιβλιογραφία και τρόπους εκπαίδευσης που υποδεικνύουν πώς μπορεί ο θεραπευτής να επενεργήσει στην αύρα του ασθενούς ώστε να θεραπεύσει διάφορες παθήσεις.

Γενικά από την παρατήρηση και τη βίωση του πεδίου της αύρας μπορεί ο έμπειρος διορατικός να διαγνώσει ασθένειες και άλλες διαταραχές της υγείας. Και έτσι όλα όσα προαναφέρθηκαν για τις «στιβάδες» της αύρας αποκτούν έναν καθαρά πρακτικό χαρακτήρα και η αύρα αποτελεί απτό δείκτη της υγείας ενός ανθρώπου αλλά και μέσου θεραπευτικής αποκατάστασης και πρόληψης.

Ο κάθε άνθρωπος με τη βοήθεια οραματισμού μπορεί να χειριστεί ο ίδιος τις ενέργειες της αύρας του για επίτευξη ισορροπίας, αρμονίας και προστασίας. Αυτό συμβαίνει διότι οι εύπλαστες αυρικές ενέργειες ανταποκρίνονται ταχύτατα στη σκέψη και μπορούν να κατευθύνονται από αυτή. Για παράδειγμα, αν οραματιστούμε όσο πιο καθαρά γίνεται την αύρα μας ως ένα ισχυρό ενεργειακό τείχος γύρω μας, ως μια ενεργειακή σφαίρα προστασίας, τότε αυτό επιφέρει άμεσα κάποια αποτελέσματα. Συγκεκριμένα, αυτή η ενεργειακή σφαίρα μπορεί να προστατεύει από υπάρχουσες στο περιβάλλον σκέψεις και συναισθήματα και τη χαοτική τους επιρροή επάνω μας. Επίσης, αυτή η τεχνική ενδείκνυται για τη τόνωση της ζωτικότητας σε περιπτώσεις που κάποιος νιώθει εξαντλημένος.

Το 1911 ο Δρ. Walter John Kilner, υπεύθυνος ηλεκτροθεραπείας στο νοσοκομείο St. Thomas στο Λονδίνο, δημοσίευσε μια ιατρική μελέτη με τίτλο « Ανθρώπινη Ατμόσφαιρα», στην οποία πραγματευόταν την ύπαρξη και τη φύση της αύρας και την πιθανή της χρήση στην ιατρική για διάγνωση και πρόγνωση ασθενειών. Πεποίθησή του ήταν πως το ενεργειακό πεδίο που περιβάλλει τον άνθρωπο αποτελεί δείκτη της διάθεσης και της υγείας ενός ανθρώπου. Μάλιστα κατασκεύασε ειδικά γυαλιά για την παρατήρηση της αύρας, που επέτρεπαν στο ανθρώπινο μάτι να δει ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες που βρίσκονται πέρα από τα φυσιολογικά όρια λειτουργίας του. Με αυτά τα γυαλιά μπόρεσε να παρατηρήσει και να μελετήσει την ανθρώπινη αύρα.

Φωτογραφία Κίρλιαν

Ιδιαίτερη ώθηση στην επιστημονική αναγνώριση και έρευνα της αύρας έδωσε η ανακάλυψη μιας μεθόδου ικανής να απεικονίζει και να φωτογραφίζει την αύρα με τη βοήθεια κατάλληλων μηχανημάτων.



Πρόκειται για τη φωτογραφική μέθοδο Κίρλιαν που ανακαλύφθηκε τυχαία από το ζεύγος Semyon καιValentina Kirlian στο Καζακστάν το 1930. Το ζευγάρι, μελετώντας εργαστηριακά εφαρμογές του επαγωγικού πηνίου Tesla, κατέγραψε σε φιλμ την ορατή και αόρατη φωταύγεια που εκπεμπόταν από σώματα που βρίσκονταν υπό την επίδραση εναλλασσόμενου ηλεκτρομαγνητικού πεδίου υψηλής τάσης και συχνότητας.

Το ζεύγος Κίρλιαν μετά από μακρόχρονη έρευνα, και παρόλο που αρχικά ο Κίρλιαν ήταν επιφυλακτικός, συμπέραναν ότι οι εικόνες που παρήγαγε η συσκευή όταν φωτογράφιζε έμβιους οργανισμούς μπορούσε να συγκριθεί με την αύρα και ένα πεδίο που σχετίζεται με τη ζωή.


Θα πρέπει να επισημανθεί όμως ότι, γενικά, η εικόνα που απεικονίζεται στις φωτογραφίες Κίρλιαν δεν ταυτίζεται πλήρως με την εικόνα που αντιλαμβάνονται οι εκπαιδευμένοι διορατικοί.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτής της τεχνικής ήταν ότι η στεμματοφόρος ηλεκτρική εκκένωση που αποτυπώνεται με τη φωτογράφηση Κιρλιαν, σε αντίθεση με άλλες παλαιότερες τεχνικές, εξαρτιόταν και από βιολογικές λειτουργίες του «αντικειμένου» κι όχι μόνο από τα γεωμετρικά-υλικά χαρακτηριστικά του. Συγκεκριμένα τα βιολογικά ρευστά (π.χ. ο ιδρώτας) μπορούν να επηρεάσουν την αγωγιμότητα του ανθρώπινου σώματος και να μεταβάλουν την εικόνα του απεικονιζόμενου ενεργειακού πεδίου.

Αξίζει να επισημανθεί πως η συναισθηματική και νοητική κατάσταση ενός ανθρώπου μπορεί να μεταβάλλει την εικόνα του απεικονιζόμενου ενεργειακού πεδίου στις φωτογραφίες Κίρλιαν. Για παράδειγμα, τα συναισθήματα και οι σκέψεις μπορούν να προκαλούν ασυνείδητες μυϊκές κινήσεις και να επηρεάζουν τη θερμοκρασία, την υγρασία, και άλλες σωματικές λειτουργίες. Έτσι είναι αρκετά δύσκολο και δεν έχει επιτευχθεί διάκριση του υλικού αποτελέσματος από το εσωτερικό του αίτιο στη φωτογράφηση της αύρας.


Αυτή η ανακάλυψη προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση στην επιστημονική κοινότητα. Αφενός διότι η φωτογραφημένη φωταύγεια από πολλούς ταυτίστηκε με την αύρα και θεωρήθηκε επιστημονική της απόδειξη. Αφετέρου διότι ακόμα και η αντίθετη άποψη, ότι επρόκειτο δηλαδή απλά και μόνο για ένα ηλεκτρομαγνητικό φαινόμενο που καμία σχέση δεν έχει με τα λεπτεπίλεπτα σώματα του ανθρώπου τα οποία αξιολογούνται από κάποιους ερευνητές ως ανυπόστατες θεωρίες, έπρεπε να αποδειχθεί.

Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην εποχή μας πλέον είναι γνωστό ότι η λειτουργία της αύρας σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με αυτό που γενικά αποκαλείται ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Συνεπώς το γεγονός διαφορετικής ονοματολογίας δεν επηρεάζει την ίδια τη φύση του φαινομένου, αλλά είναι απλά θέμα ορολογίας.

Υπάρχουν κι άλλα παράξενα φαινόμενα όπου παρατηρούνται ιδιόμορφες μορφές που δίνει η φωτογράφηση Κίρλιαν σε χέρια ανθρώπων που έχουν «μαγνητικές» ιδιότητες και θεραπευτικό «χάρισμα», όπως επίσης και η ιδιαιτερότητα που παρουσιάζει η αύρα στα σημαντικά σημεία του βελονισμού.

Το 1960 η έρευνα αναγνωρίστηκε και χρηματοδοτήθηκε από το πανεπιστήμιο του Καζακστάν. Το 1970 πέρασε η πληροφορία στη δύση μέσω δημοσιογράφων και το 1972 πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη το πρώτο επιστημονικό συνέδριο με θέμα τη φωτογραφία Κίρλιαν. Στις μέρες μας πλήθος πανεπιστημίων σε όλο τον κόσμο διαθέτουν συσκευές Κίρλιαν και μελετούν την ανθρώπινη αύρα στα πλαίσια ιατρικών ερευνών.

Επιστημονικά Ερωτήματα και Προοπτικές

Το φαινόμενο της αύρας υποβλήθηκε και συνεχίζει να υποβάλλεται σε επιστημονική εξέταση και πειραματική έρευνα ώστε να ταξινομηθούν τα χαρακτηριστικά και να καθοριστούν οι ιδιότητες του. Του αποδόθηκαν χαρακτηριστικά ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, όπως προαναφέρθηκε, μια και είναι το μόνο ως τώρα γνωστό πεδίο κατάλληλο -σε αντίθεση με το βαρυτικό πεδίο και το ισχυρό πεδίο των πυρηνικών αλληλεπιδράσεων- για να περιγράψει αντίστοιχα φαινόμενα.

Υπάρχουν βέβαια σκεπτικιστές, όπως ο σύγχρονος Αμερικανός φιλόσοφος Robert Todd Carroll, που υποστηρίζουν ότι η αύρα είναι κάτι ανυπόστατο, ότι φανερώνεται σε παθολογικές περιπτώσεις και πως είναι προϊόν αλλοιωμένων αισθήσεων και όχι κάτι πραγματικό. Ημικρανίες, συναισθησία, επιληψία, διαταραχές του αισθητηρίου της όρασης, εγκεφαλικές διαταραχές, επίδραση ναρκωτικών όπως το LSD ακόμη και οφθαλμική κόπωση μπορούν να παράγουν εικόνες αντίστοιχες της αύρας. Θεωρεί ότι κάθε θέαση της αύρας έχει πάντα άλλο αίτιο και ποτέ την ύπαρξη της.

Σήμερα η επιστήμη μπορεί πολύ καλά να παρατηρήσει και να ερμηνεύσει φαινόμενα που απορρέουν έμμεσα από τη ζωή ως ηλεκτροχημικές διεργασίες. Για παράδειγμα, η ηλεκτρομαγνητική φύση πολλών από τις λειτουργίες του οργανισμού στη σύγχρονη επιστήμη είναι πλέον κοινός τόπος. (βλ. εγκεφαλογράφημα, καρδιογράφημα, νευροδιαβιβαστές κ.ο.κ) Μπορούν επομένως πειραματικά να μετρηθούν φαινόμενα που έμμεσασχετίζονται με την αύρα.

Ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι άψυχα αντικείμενα, όπως κέρματα, παράγουν επίσης εικόνες με φωτοβόλο στέμμα στη φωτογράφηση Κίρλιαν. Ήδη έχουν εκπονηθεί πολλές μελέτες για το φαινόμενο. Για παράδειγμα, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο πανεπιστήμιο UCLA η Δρ Thelma Mossof οργάνωσε και ηγήθηκε σε εργαστήριο παραψυχολογίας έρευνα για τη φωτογράφηση Κίρλιαν τη δεκαετία του 1970. Την ίδια εποχή ο ψυχολόγος Joe H. Slate, Ph.D, ήταν επικεφαλής της έρευνας στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Αθηνών των Ηνωμένων Πολιτείων σχετικά με τη φωτογραφία Κίρλιαν.

Σύγχρονες έρευνες συνεχίζουν να πραγματοποιούνται από διάφορους ερευνητές. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η περίπτωση του Δρ Κονσταντίν Κορότκοβ στο Ρωσικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης. Ο Δρ Κορότκοβ έχει δημοσιεύσει αρκετά βιβλία, έχει μεθοδεύσει μια ιδιαίτερη τεχνική για συγκεκριμένες διαγνωστικές εφαρμογές και έχει βγάλει στην παραγωγή μηχανήματα που χρησιμοποιούν την τεχνική GDV που βασίζεται στο φαινόμενο Κίρλιαν .Οι μέθοδοι Κορότκοβ χρησιμοποιούνται σε ορισμένα νοσοκομεία και αθλητικά κέντρα στη Ρωσία και αλλού για την ανίχνευση και την πρόληψη του άγχους.

Αξίζει να αναφερθεί ένα πείραμα στο οποίο ενώ αποκόπηκαν τμήματα ενός φύλλου που φωτογραφήθηκε, στη φωτογραφία εξακολουθούσαν να εμφανίζονται οι αποκομμένες περιοχές. Οι συγκεκριμένες φωτογραφίες βρίσκονται στα αρχεία της εφημερίδας American Art του Ινστιτούτου Smithsonian.



Το γεγονός αυτό θυμίζει τις περιπτώσεις εκείνων των ανθρώπων που ενώ χάνουν τα άκρα τους για μερικές ημέρεςμετά εξακολουθούν να τα αισθάνονται. Η ερμηνεία που δίδεται από την εσωτερική προσέγγιση είναι ότιτο αιθερικό τμήμα του αποκομμένου μέλους συνεχίζει να υφίσταται για ένα μικρό χρονικό διάστημα μετά την αποκοπή του μέλους οπότε αυτό συνεχίζει να γίνεται αισθητό. Να σημειωθεί πως η φύση του αιθερικού διπλού σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με τις ηλεκτροχημικές διαδικασίες που ρυθμίζουν τη λειτουργία του νευρικού συστήματος, μέσω του οποίου τα ερεθίσματα μεταφέρονται από τον εγκέφαλο προς τα άκρα και από τα άκρα προς τον εγκέφαλο.

Ωστόσο, η επιστήμη μόλις που έχει αρχίσει να διαμορφώνει άποψη για το θέμα της αύρας. Και αυτό διότι αφενός στερείται οργάνων ικανών να καταγράψουν την πραγματικότητα των εσωτερικών επιπέδων και φορέων ύπαρξης και αφετέρου υπάρχουν ακόμη αρκετές προκαταλήψεις σε αυτόν τον τομέα έρευνας που, ωστόσο, μέρα με τη μέρα διαρκώς καταρρίπτονται από την ίδια την πραγματικότητα.


Βιβλιογραφία
Αλίκη Μπέιλυ, Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας, εκδόσεις Lucis Press
Άρθουρ Πάουελ, Το Αστρικό Σώμα,, εκδόσεις Κέδρος
Αnnie Besant, Η Αρχαία Σοφία, εκδόσεις ΘΥΡΣΟΣ
Αnnie Besant, Το Αιθερικό Σώμα, εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ
Αnnie Besant, Ο ΄Ανθρωπος και τα Σώματά του, εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ
Αnnie Besant, Οι Επτά Αρχές του Ανθρώπου, εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ
Πέτρος Γράβιγγερ, Εγκυκλοπαίδεια Εσωτερισμού και Απόκρυφου Γνώσεως, εκδόσεις Διμέλη.
A. S. Raleigh, Τα Μυστήρια του Ερμητισμού, εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ
C. W. Leadbeater, Τσάκρα, τα Ενεργειακά Κέντρα του Ανθρώπου, εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ
Dion Fortune, Αρχές Εσωτερικής Θεραπευτικής, εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ
C. W. Leadbeater, Man Visible and Invisible,, Wheaton, Ill. : Theosophical Pub. House, 1903

Σύνδεσμοι
http://www.loukashapsis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=65&Itemid=116
http://sundaymagazine.org/2011/02/the-human-aura-has-at-last-been-photographed/
http://www.worldtrans.org/spir/aura.html
http://new.korotkov.org/
http://kirlianresearch.com/
http://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Bruce_(author)
http://en.wikipedia.org/wiki/Buddhist_flag
http://www.anandgholap.net/Man_Visible_And_Invisible-CWL.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/Walter_John_Kilner
Wikipedia, the free encyclopedia Kirlian photography
Wikipedia, the free encyclopedia Aura
http://3-b-s.eu/kirlian%20photography%20phantom.html
http://www.youtube.com/watch?v=yKxUc_RBpf8&playnext=1&list=PL958EBE74D5F274CC

(σημ.Α.Π:Οι σύνδεσμοι δεν είναι ελεγμένοι απο το parallelquantum.blogspot.gr)

e-zine.gr
astrikiprovoli.com

Όλα είναι εδώ, τώρα.


Οι λέξεις θεός, συνειδητότητα, ύπαρξη, επίγνωση, αγάπη, πνεύμα, κ.ά, αποτελούν απλώς ταμπέλες που δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση: έναν δρόμο που σε οδηγεί στην πηγή σου, στις ρίζες σου.

Προσπαθούμε να περιορίσουμε το άμορφο μέσα σε λέξεις και νοήματα και αυτό είναι αδύνατο να γίνει. Γι' αυτό εξάλλου είπαμε ότι όλες αυτές οι λέξεις αποτελούν απλώς ταμπέλες. Δεν είναι "αυτό" στο οποίο αναφερόμαστε. Κι όμως το "αυτό" διαθέτει πολλούς τρόπους έκφρασης.

Οτιδήποτε αποτελείται από ενέργεια και μεταβάλλεται αποτελεί μία έκφρασή του. Ο κόσμος των μορφών είναι ο χορός του, η δημιουργία που του επιτρέπει να γνωρίσει τον εαυτό του. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει δυϊκότητα, δεν υπάρχει Εγώ, δεν υπάρχει καν πόνος και δυστυχία. Όλα αυτά ανήκουν μόνο στον κόσμο των μορφών. Για το "αυτό" δεν υπάρχει τίποτα. Όλα είναι ένα και όλα είναι έτσι όπως είναι, ανερμήνευτα και αχαρακτήριστα. "Αυτό" απλά είναι.

Στο ανθρώπινο επίπεδο, ο κόσμος των μορφών μεταφράζεται σε πόνο και δυστυχία μέσω της ταύτισης. Δηλαδή, μέσω της ικανότητας που εμφανίζουν κάποιες μορφές ενέργειας που ονομάζουμε σκέψεις, να ταυτίζουν το "αυτό" με κάτι άλλο. Και έτσι αρχίζουν οι παρερμηνείες και τα συμπτώματα. "Δεν αξίζω, δεν είμαι καλός, δεν αρέσω, είμαι ανεπαρκής, δεν θα τα καταφέρω ποτέ, είμαι άχρηστος" και πολλά άλλα. Όλα αποτελούν σκέψεις με τις οποίες όλοι μας είμαστε σε κάποιο βαθμό ταυτισμένοι. Όσοι είναι έντονα ταυτισμένοι, δηλαδή όσοι έχουν επενδύσει αρκετή ενέργεια στο να πιστέψουν αυτές τις σκέψεις, υποφέρουν περισσότερο από τους άλλους.

Αυτή η κατάσταση του Εγώ, για το "αυτό" δεν αποτελεί πρόβλημα. Είναι απλά μια διαδικασία, όπως ήταν και η γέννηση του ήλιου, ή όπως είναι και ο θάνατος ενός ήλιου σε κάποια άλλη γωνιά του σύμπαντος, ή όπως ήταν η εξαφάνιση του 90% όλων των ζωντανών οργανισμών του πλανήτη πριν από 250 εκατομμύρια χρόνια. Τι και αν χρειάστηκε μετά να περάσουν 10 εκατομμύρια χρόνια για να ξαναβρεί η ζωή τους ρυθμούς της; Για το "αυτό" δεν υπάρχει χρόνος. Δεν υπάρχει βιασύνη. Δεν υπάρχει καταστροφή. Δεν υπάρχει καν θάνατος. Υπάρχει μόνο μεταβολή. Έτσι... γιατί έχει πλάκα να εκφράζεσαι.

Όταν βλέπεις τον κόσμο από αυτή την οπτική, οι λέξεις χάνουν το νόημά τους. Τι σημασία έχει αν ονομάζεις το "αυτό" θεό, συνειδητότητα, αγάπη ή αλλιώς, και αν επενδύεις την ενέργειά σου στις περιγραφές του; Κάθε πίστη και μια ταύτιση. Κάθε ταύτιση και πόνος.

Αυτό που αναζητάμε δεν πρόκειται να το βρούμε ποτέ, γιατί είμαστε ήδη "αυτό". Απλά δεν το θυμόμαστε. Πήραμε μορφή όπως τα κύματα και ξεχάσαμε ότι είμαστε ο ωκεανός. Με άλλα λόγια, πήραμε τη φωνή μέσα στο κεφάλι μας πολύ στα σοβαρά. Πιστέψαμε τις λέξεις σε τέτοιο βαθμό, που ακόμα και τα συναισθήματα δεν είναι πια συναισθήματα, αλλά αποδείξεις που επιβεβαιώνουν τις βαθύτερες πεποιθήσεις μας, τις σκέψεις, τα νοήματα, τις λέξεις, τους ήχους των γραμμάτων.

Δρόμος επιστροφής στην πηγή μας δεν υπάρχει, γιατί απλούστατα δεν υπάρχει απόσταση. Όλα είναι εδώ, τώρα. Όσο πιο πολλά κάνουμε και όσο πιο πολλά λέμε, τόσο πιο πολύ δημιουργούμε με τη φαντασία μας την ψευδαίσθηση της απόστασης και της άγνοιας. Γι' αυτό αρκετά. Ας μείνουμε για λίγο στη σιωπή μπας και θυμηθούμε.

Πηγή: aytepignosi.com 

Bajau Laut. Η σπάνια φυλή που ξεχωρίζει για τον υδάτινο τρόπο ζωής της!


Οι Bajau Laut ή Badjao γνωστοί παγκοσμίως ως «τσιγγάνοι της θάλασσας» περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους μέσα στο νερό και βγαίνουν στην ξηρά μόνο για να πουλήσουν την αλιεία τους και για να θάψουν τους νεκρούς τους.


Εχουν γίνει παγκοσμίως γνωστοί μια και ο τρόπος της ζωής τους αποτελεί πόλο έλξης για φωτογράφους που ταξιδεύουν μέχρι την άλλη άκρη του πλανήτη για να απαθανατίσουν την σπάνια αυτή φυλή.


Ξέρουν όσο κανείς άλλος τα μυστικά της θάλασσας. Είναι δεινοί δύτες και ικανοί ψαράδες. Δεν ξέρουν γραφή και ανάγνωση και δεν γνωρίζουν την ηλικία τους.


Οι κάτοικοι του παραδείσου των Φιλιππίνων ζουν στην νοτιοανατολική Ασία, κυρίως στα νησιά του αρχιπελάγους Σούλου, καθώς και σε τμήματα των παράκτιων περιοχών του Μιντανάο και βόρεια του Βόρνεο.

Οι Μπατζάο φτιάχνουν μόνοι τους τις βάρκες τους που λέγονται lepa-lepa, στις οποίες ζουν και με τις οποίες ταξιδεύουν.


Τα τελευταία χρόνια ο πληθυσμός τους έχει μειωθεί και υπολογίζεται ότι 470.000 ζουν στις Φιλιππίνες, 410.000 στην πολιτεία Sabah της Μαλαισίας ενώ άγνωστος αριθμός αυτών ζει στην Ινδονησία και την υπόλοιπη νοτιοανατολική Ασία.


Τα σπίτια τους είναι φτιαγμένα από ξύλο και στηρίζονται με πασσάλους μέσα στο νερό.


Πολλά μέλη της φυλής σκόπιμα προκαλούν ρήξη στα τύμπανα των αυτιών τους σε νεαρή ηλικία, προκειμένου να διευκολυνθεί η κατάδυση και το κυνήγι στη θάλασσα. Καταφέρνουν μάλιστα να κρατούν την ανάσα τους μέχρι και πέντε λεπτά κάτω από το νερό.





 iefimerida.gr  

Η Ανάγκη της Αυτογνωσίας: ταξίδι Αυτοβελτίωσης και Αυτοανακάλυψης του ανθρώπου



Τζίνα Θανοπούλου

Τα τελευταία χρόνια όλοι ψάχνουμε την Αυτογνωσία. Τι είναι αλήθεια η Αυτογνωσία; Όλοι τη θέλουμε, την ψάχνουμε, την αναζητούμε. Σαν έννοια όμως, πολλές φορές είναι ασαφής και θεωρητική.

Αυτογνωσία είναι η πορεία Αυτοανακάλυψης πλευρών της προσωπικότητας του ατόμου, των συναισθημάτων, της συμπεριφοράς, του εσωτερικού κόσμου αλλά και της εξωτερικής έκφρασης αυτού.

Είναι μια διαδικασία που μπορεί να «βιώσει» & να «κατακτήσει» κάποιος από μόνος του με εσωτερική διεργασία, αλλά, ίσως πιο άμεσα & λειτουργικά, με τη βοήθεια ενός συμβούλου ψυχολόγου-συνοδοιπόρου. Μια διαδικασία πολύ σημαντική για να γνωρίσει κάθε άνθρωπος τον εσωτερικό του εαυτό, αλλά και τα εξωτερικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του.

Τι χρειάζεται το ταξίδι Αυτογνωσίας, της Γνωριμίας με τον Εαυτό;

  • Βούληση ( Θέληση)
  • Διάθεση και Τόλμη να στρέψουμε την προσοχή προς τα μέσα
  • Δέσμευση- Προσήλωση στο στόχο (Commitment)
  • Αυτοπαρατήρηση
  • Έκφραση & Ανάλυση Συναισθημάτων
  • Ανάπτυξη διαφόρων πλευρών: α) του εαυτού μας, β) των σχέσεών μας
  • Αυτοκριτική με σκοπό την Αυτοβελτίωση, όχι τη «στείρα» κριτική
  • Διάθεση απόκτησης «Συνειδητότητας», δηλαδή την ικανότητα διόρθωσης/ αλλαγής και υιοθέτηση μιας πιο άνετης πρόσβασης στις σκέψεις, επιλογές & συναισθήματά μας, ώστε να μπορέσουμε να καταλάβουμε καλύτερα:

α) Τι αισθανόμαστε β) Γιατί το αισθανόμαστε γ) Γιατί δρούμε με κάποιο τρόπο και όχι με κάποιο άλλο δ) Γιατί συμπαθούμε κάποιον και όχι άλλον ε) Γιατί αντιπαθούμε κάποιον και όχι κάποιον άλλο στ) Γιατί επιλέγουμε κάτι και όχι κάτι άλλο ζ) Γιατί βιώνουμε χαρά σε μια εμπειρία ή δυσφορία σε άλλη. 

Έτσι λοιπόν με τη βοήθεια ενός συμβούλου- θεραπευτή- συνοδοιπόρου μαθαίνουμε/ τολμάμε:
  • Να παρατηρούμε
  • Να αναλύουμε
  • Να ακούμε και
  • Να ικανοποιούμε τις επιθυμίες, ανάγκες του Βαθύτερου, ίσως «κρυμμένου» Εαυτού.

Ουσιαστικά, γνωρίζουμε καλύτερα τον Eσωτερικό μας Εαυτό, άρα ανακαλύπτουμε γιατί επιλέγουμε κάτι ή κάποιον, ή όχι, και γιατί ακολουθούμε κάτι ή κάποιον, ή όχι. Τι μας ωθεί στις μέχρι τώρα επιλογές μας.

Έτσι ρίχνουμε ΦΩΣ σε σκοτεινά κομμάτια της ζωής και προσωπικότητάς μας. Κατανοούμε γιατί έχουμε επιλέξει κάποιους δρόμους και αποφασίζουμε αν θέλουμε να συνεχίσουμε να τους ακολουθούμε ή να κάνουμε μια καινούρια επιλογή. Με την βαθύτερη επιδίωξη κάποια στιγμή να οδηγηθούμε στην γνωριμία του Ανώτερου Εαυτού μας , ( Θεωρία Πυραμίδας Εξελικτικών Αναγκών του Ανθρώπου σύμφωνα με Abraham MASLOW ), Θεωρία Εξελικτικής Ψυχολογίας, " Evolving Self " Robert Kegan , Harvard University Press)

Άρα με το ταξίδι Αυτογνωσίας και Αυτοανακάλυψης δίνουμε μια καινούρια ευκαιρία στον εαυτό μας για:

  • Καινούρια ζωή
  • Καινούριο Φως
  • Ανακάλυψη και αποδοχή του Αληθινού εαυτού μας
  • Ανακάλυψη και σχεδιασμό πραγματικών/ ουσιαστικών επιδιώξεων/ επιθυμιών
  • Επίτευξη σημαντικών προσωπικών & διαπροσωπικών στόχων
  • Ισορροπία , Ολοκλήρωση & Ευτυχία .

www.huffingtonpost.gr
anekshghta.blogspot.gr

Βου βου βου είναι τρελά τα αεροπλάνα



Συγκλονισμένη είναι η παγκόσμια κοινή γνώμη από την αποκάλυψη ότι το αεροπλάνο της Germanwings δεν στούκαρε στις Άλπεις εξαιτίας κάποιου μηχανικού προβλήματος αλλά λόγω εγκεφαλικού προβλήματος που αντιμετώπιζε ο συγκυβερνήτης.

Βέβαια, εγκεφαλικά προβλήματα αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι συμπολίτες μας αλλά δεν παίρνουν αεροπλάνα για να τα στουκάρουν όπου βρουν - εξάλλου οι περισσότεροι συμπολίτες μας δεν έχουν δίπλωμα πιλότου -, οπότε ο συγκυβερνήτης μάλλον ήταν εντελώς ψυχάκιας.

Το θέμα έχει κλονίσει τα ΜΜΕ ανά τον πλανήτη που τρελαίνονται για κάτι τέτοια σκηνικά, αφού είναι γνωστό ότι περισσότερο από το σεξ πουλάει μόνο ο θάνατος.

Σε απόλυτη αρμονία, κανάλια, εφημερίδες, σάιτ και μπλογκ κατακεραυνώνουν τον συγκυβερνήτη λέγοντας ότι έπαιρνε ψυχοφάρμακα αλλά δεν τον είχε πει σε κανέναν, ενώ δεν αποκλείεται να αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα και το ίδιο το αεροπλάνο αλλά δε μπορούσε να το πει στα άλλα αεροπλάνα, γιατί τα αεροπλάνα δε μιλάνε και κάνουν μόνο "βου βου βου".

Εκμεταλλευόμενοι τις ντετεκτιβικές γνώσεις που απέκτησαν από την υπόθεση του Βαγγέλη Γιακουμάκη, οι χρήστες των social media ουσιαστικά κατηγορούν όσους πάσχουν από κάποια ψυχιατρική ασθένεια ως εν δυνάμει δολοφόνους, ενώ δεν αποκλείεται ο συγκυβερνήτης να είχε υποστεί bullying από τον κυβερνήτη κι έτσι αποφάσισε να τον πάρει μαζί του παρέα με άλλα 148 άτομα.

Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που κατηγορούν τον κυβερνήτη επειδή πήγε προς νερού του κι άφησε μόνο του τον συγκυβερνήτη, ενώ θα μπορούσε να κατουρήσει μέσα στο πιλοτήριο και να ζητήσει από τον συγκυβερνήτη να του την τινάξει, ώστε να μην αφήσει το τιμόνι λεπτό από τα χέρια του.

Κάποια δημοσιεύματα κάνουν λόγο για ερωτική απογοήτευση η οποία αποτέλεσε το κίνητρο του συγκυβερνήτη, αν κι εγώ δε ξέρω κανέναν ερωτευμένο που κάνει μαζικές δολοφονίες, εκτός από τον Αδόλφο Χίτλερ που έστειλε στον τάφο 80 εκατομμύρια ανθρώπους για τα μάτια της Εύας Μπράουν.

Πάντως, τον πιο εύστοχο συνειρμό τον έκανε ο Πάσχος Μανδραβέλης ο οποίος κατάφερε με κάποιον μαλακισμένο τρόπο να συνδέσει την αεροπορική τραγωδία με την πολιτική που ακολουθεί η ελληνική κυβέρνηση. Πιο νεοφιλελές πεθαίνεις.

Εμένα γιατί μου θυμίζει περισσότερο την προηγούμενη κυβέρνηση που έριξε μια ολόκληρη χώρα στο γκρεμό;

Μπα, μαλακίες λέω κι εγώ, αφού είναι σίγουρο ότι αν στη θέση του συγκυβερνήτη ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος, θα πηδούσε την τελευταία στιγμή από το πιλοτήριο με αλεξίπτωτο και μετά θα μιλούσε για τις θυσίες των επιβατών που απαιτούσε η σωτηρία της πατρίδας.

Oι συγγενείς του ψυχοπαθούς συγκυβερνήτη πρέπει να κανιβαλιστούν μέχρι θανάτου από τα ΜΜΕ, αφού η ιστορία του πουλάει περισσότερο από τις ιστορίες των θυμάτων αλλά όλα αυτά μέχρι να ξεφουσκώσει το θέμα και να ξανασχοληθούμε με τους τζιχανιστές που απειλούν να ρίξουν αεροπλάνα στο Big Ben. Αυτοί είναι ο πραγματικός εχθρός.

by To Skouliki Tom

Γιατί μαζεύουν την ψυχή μας μετά τον θάνατο;


Μες το Ματριξ της όλογραφικής πραγματικότητας οι ιδιοκτήτες της γήινης φάρμας μας εξηγούν πολλά για τον σκοπό της ζωής μας... προβάλλοντας μέσα απο τα παραμυθάκια του Χόλυγουντ...τις κρυμμένες αλήθειες που πραγματικά πονάνε!

Στο βιντεο θα ακούσετε για την παραπλάνηση του ανθρωπου και της ψυχής του απο αυτους που μας ελέγχουν μέσω της μαζικής ανθρωποκαλλιέργειας...

Αυτοι καρτερούν τον θάνατο του ανθρωπου για την αποκόμιση της ενέργειας μας...συχνά μέσω της μαζικής θυσίας.


Το λευκό τούνελ την στιγμή που η ψυχή αφήνει το σώμα...ειναι η μηχανή συγκομιδής της ψυχής απο τους άρχοντες...μας κανουν να αισθανόμαστε υπέροχα περνώντας το τούνελ...μας παρουσιάζουν τα νεκρά αγαπητά μας πρόσωπα ώστε το το πέρασμα της ψυχής να ειναι ανώδυνο και να μην δημιουργεί υποψίες. Εκει βρισκεται και η μεγάλη παγίδα της μετενσάρκωσης...

Είμαστε η μπαταρία τους;



Οι Γνωστικοί, μια απο τις μεγαλύτερες θρησκείες στην ιστορια του ανθρώπου εχουν αναφερθεί για τους Άρχοντες και την Συγκομιδή της ψυχής και ενέργειας του ανθρωπου. Έχετε ποτε αναρωτηθεί γιατι δεν μάθαμε ούτε μια λέξη στα σχολικά θρανία για τους Γνωστικούς;;;

Έχετε ποτε αναρωτηθεί γιατί ακόμη και τωρα δεν γράφεται τίποτε για τα κείμενα που άφησαν στην ανθρωπότητα;;; Τα κείμενα τους ειναι γραμμένα σε πάπυρους στα αρχαία Ελληνικά και βρέθηκαν στην Αίγυπτο απο το 1947.

Οι Γνωστικοί εχουν γράψει για αυτες τις παρασιτικές υπερδιαστατικες οντότητες που μας κρατούν αιχμάλωτους στον πλανήτη του Ματριξ... ζούμε σε ενα πλανητικό ορνιθώνα ελεγχόμενο απο τη Σελήνη.

Μας ανθρωποκαλλιεργούν και μας κρατούν μακριά απο την αναζήτησή και την ανάπτυξη της εσωτερικής μας φλόγας....τον μοναδικό τρόπο απελευθέρωσης μας απο τη Μήτρα.



Μας εκτρέφουν σε κυψέλες;

Θρέφονται απο τον φόβο μας και την πίστη μας στα συστήματά υποδούλωσης που αυτοί εχουν σκαρφιστεί...όσο μας κρατούν σε αυτο το χαμηλό συνειδησιακό επίπεδο...δεν θα αλλάξει τίποτε. Αυτό το καταφέρνουν με την παραπλάνηση της είδησης και του νοητικού προγραμματισμού πού καθημερινά σου παρουσιάζουν... την φτώχεια και την ανέχεια...τους πολέμους...την προβολή της ύλης και την προβολή της αγάπης του ΕΓΩ σου...

Ο Εγωκεντρισμός είναι το μονο που αφήνουν στα όρθια κουφάρια που καθημερινά βλέπεις τριγύρω σου.

Έχετε αναρωτηθεί ποτε γιατί το Χόλυγουντ ψοφάει για τις ταινίες δράσεις και θανάτου; Εχετε αντιληφθεί οτι οι ταινίες αυτες μας "ψυχα-γωγούν" στους σινεμάδες προγραμματισμού; Εχετε ποτέ αντιληφθεί οτι τα παιδιά σας διασκεδάζουν με τα παιχνίδια στο PlayStation και Xbox μαχαιρώνοντας... πυροβολώντας...βομβαρδίζοντας ανθρώπους σαν να είναι υπνωτισμένα; Προσέχτε την έκφραση των παιδιών ή και των μεγάλων οταν παίζουν τα διαβολοπαιχνιδια. Θα δειτε αλλους αγνώριστους μέχρι τωρα ανθρώπους.

Γιατί άραγε τόση "ψυχαγωγία" και ποιες πονηρές ανώμαλες φιγούρες βρίσκονται πισω απο την διασκέδαση του θανάτου;

Εχουν βάλει τα τσιράκια τους να μας πολεμούν συνειδησιακά σε διαφορετικά πεδία... Αιώνες εχουν απλωμένα τα πλοκάμια τους και διαχωρίζουν τους ανθρώπους σε λευκούς και μαύρους, δεξιούς και αριστερούς, δημοκράτες και κουμμουνια, σε χριστιανους και μουσουλμάνους...

Η δημιουργία της αντιπαράθεσης και του μίσους...ο ενας εναντίον του άλλου!!!...ώστε εμείς τελείως εθελοντικά να υπηρετούμε το Ματριξ του θανάτου...σκορπίζοντας τον θάνατο στους αντιπάλους που τοποθετήθηκαν στα εγκεφαλικά μας κύτταρα απο πολυ μικρή ηλικία και στις δυο αντιμαχόμενες πλευρές...ετσι καταλήγουμε στην μπαταρία του Ορφέα! Ακόμη και αυτή την στιγμη που γράφοντας...κατανοώντας τον διαχωρισμό μου με τον Μπουνταλά γείτονα...και το παιχνίδι είμαι ικανός να αντισταθώ σκοτώνοντας τον εισβολέα...συμμετέχοντας στο παιχνίδι τους.

Καθημερινά μας πολεμούν για την διεκδίκηση της ψυχής μας...δεν ειναι το κέρδος των χρημάτων...γιατι αυτό το εχουν άφθονο εφόσον το εκτυπώνουν με το πάτημα ενός κουμπιού.


Στο βίντεο ακούστε τον διάλογο (δυστυχώς στα αγγλικά)


ΚΟΡΑΞ

Osho: το μυστήριο των σχέσεων

Οι σχέσεις είναι ένα από τα μυστήρια της ζωής. Κι επειδή υπάρχουν ανάμεσα σε δύο άτομα, εξαρτώνται και από τους δύο.

Κάθε φορά που δύο άνθρωποι συναντιόνται, δημιουργείται ένας καινούριος κόσμος. Η συνάντησή τους και μόνο, φέρνει ένα καινούριο φαινόμενο στη ζωή, που δεν υπήρξε πριν. Και μέσα από αυτό το καινούριο φαινόμενο, τα δύο άτομα αλλάζουν και μεταμορφώνονται.

Είσαι διαφορετικός όταν δεν σχετίζεσαι και όταν σχετίζεσαι, ξαφνικά γίνεσαι κάτι άλλο. Κάτι καινούριο συνέβη. Όταν μία γυναίκα γίνεται η αγαπημένη κάποιου, παύει να είναι η ίδια γυναίκα. Όταν ένας άντρας γίνεται πατέρας, παύει να είναι ο ίδιος άντρας.

Όταν ένα παιδί γεννιέται, μας ξεφεύγει εντελώς ότι την ίδια στιγμή γεννιέται και η μητέρα. Η γυναίκα υπήρχε, αλλά όχι και η μητέρα. Η μητέρα είναι κάτι απόλυτα καινούριο. Δημιουργείς τη σχέση και ύστερα η σχέση δημιουργεί εσένα.

Όταν δύο άνθρωποι συναντιόνται, σημαίνει ότι συναντιόνται δύο κόσμοι. Το πράγμα δεν είναι απλό, είναι περίπλοκο. Κάθε άνθρωπος έχει το δικό του κόσμο, ένα σύνθετο μυστήριο, με ένα μεγάλο παρελθόν και ένα αιώνιο μέλλον.

Στην αρχή, συναντιόνται στην περιφέρεια. Αν η σχέση γίνει στενή, αν βαθύνει περισσότερο, τότε σιγά σιγά, τα δύο κέντρα θ’ αρχίσουν να συναντιόνται. Η συνάντηση των κέντρων λέγεται αγάπη.

Η συνάντηση των περιφερειών είναι η γνωριμία. Το να αγγίζεις τον άλλο εξωτερικά, στα σύνορά του, αυτό είναι σχέση. Πολλές φορές, ονομάζετε την γνωριμία σας αγάπη, αλλά αυταπατάστε. Η γνωριμία δεν είναι αγάπη. Η αγάπη είναι πολύ σπάνια. Για να συναντήσεις έναν άνθρωπο στο κέντρο του, πρέπει να περάσεις ο ίδιος από μία επανάσταση, επειδή, αν θέλεις να συναντήσεις έναν άνθρωπο στο κέντρο του, θα πρέπει ν’ αφήσεις εκείνον τον άνθρωπο να φράσει στο δικό σου κέντρο. Θα πρέπει να γίνεις ευάλωτος, απόλυτα ευάλωτος, ανοιχτός.

Είναι επικίνδυνο. Είναι επικίνδυνο και ριψοκίνδυνο το ν’ αφήσεις κάποιον να φτάσει στο κέντρο σου, επειδή ποτέ δεν ξέρεις τι θα κάνει μαζί σου όταν μάθει όλα σου τα μυστικά, όταν φανερωθεί αυτό που είχες κρυφό και βρεθείς απόλυτα εκτεθειμένος. Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τι θα κάνει ο άλλος.

Ο φόβος υπάρχει. Γι’ αυτό δεν ανοιγόμαστε ποτέ. Μία απλή γνωριμία και νομίζουμε πως είναι αγάπη. Οι περιφέρειες συναντιόνται και νομίζουμε πως συναντιόμαστε εμείς. Εσύ είσαι κάτι άλλο από την περιφέρεια σου. Μάλιστα, η περιφέρεια είναι τα όρια όπου εσύ τελειώνεις, είναι μόνο ένας φράκτης γύρω σου. Δεν πρόκειται για σένα. Η περιφέρεια είναι το μέρος όπου τελειώνεις εσύ κι αρχίζει ο κόσμος.

Ακόμα και οι σύζυγοι, που μπορεί να έζησαν μαζί για πολλά χρόνια, μπορεί να είναι απλώς γνωστοί. Μπορεί να μην έχουν γνωρίσει ο ένας τον άλλον. Και όσο περισσότερο ζεις με κάποιον, τόσο ξεχνάς τελείως ότι τα κέντρα παρέμειναν άγνωστα.

Γι’ αυτό κατάλαβέ το: Μην περνάς τη γνωριμία για αγάπη. Μπορεί να κάνετε έρωτα μαζί, μπορεί να έχετε σεξουαλικές σχέσεις, αλλά και το σεξ είναι περιφερειακό. Αν τα κέντρα δεν συναντηθούν, το σεξ δεν είναι παρά η συνάντηση δύο σωμάτων. Και η συνάντηση δύο σωμάτων δεν είναι η δική σας συνάντηση. Το σεξ είναι μία γνωριμία, μία φυσική, σωματική σχέση, αλλά οπωσδήποτε μία γνωριμία.

Μπορείς ν’ αφήσεις κάποιον να μπει στο κέντρο σου, μόνο όταν δεν φοβάσαι, όταν δεν είσαι τρομοκρατημένος.

Γι’ αυτό σας λέω, ότι υπάρχουν δύο τρόποι να ζήσει κανείς. Ο ένας είναι να φοβάσαι, κι ο άλλος είναι ν’ αγαπάς. Όταν ζεις με το φόβο δεν θα μπορέσεις να πας ποτέ βαθιά σε μία σχέση. Παραμένεις φοβισμένος και δεν μπορείς ν’ αφήσεις τον άλλον, δεν μπορείς ν’ αφήσεις τον άλλο να σε διαπεράσει μέχρι τον πιο βαθύ σου πυρήνα. Αφήνεις τον άλλο μέχρι ενός σημείου, ύστερα μπαίνει στη μέση ο τοίχος και όλα σταματούν.

Ο άνθρωπος που αγαπά είναι άνθρωπος της «θρησκείας». Ο άνθρωπος που αγαπά είναι ο άνθρωπος που δεν φοβάται το μέλλον, ο άνθρωπος που δεν φοβάται τα αποτελέσματα και τις επιπτώσεις, που ζει στο εδώ και τώρα.

Ο άνθρωπος που φοβάται υπολογίζει πάντα, κάνει σχέδια, κανονίζει, σιγουρεύει. Ολόκληρη η ζωή του χάνεται μ’ αυτό τον τρόπο.

Αν μπορείς να βρίσκεσαι σ’ ετούτη τη στιγμή, στην παρούσα στιγμή, σ’ αυτό το παρόν, σ’ αυτή την πληρότητα, τότε μόνο θα μπορέσεις ν’ αγαπήσεις. Η αγάπη είναι ένα σπάνιο λουλούδι. Συμβαίνει μόνο μερικές φορές. Εκατομμύρια εκατομμυρίων ανθρώπων ζουν με την αυταπάτη ότι αγαπιόνται, νομίζουν ότι αγαπούν, αλλά πρόκειται μόνο για την ιδέα τους.

Η αγάπη είναι ένα σπάνιο λουλούδι. Είναι σπάνιο, επειδή μπορεί να συμβεί μόνο όντα δεν υπάρχει φόβος. Ποτέ πριν. Αυτό σημαίνει ότι η αγάπη μπορεί να συμβεί μόνο σ’ένα βαθειά πνευματικό άτομο. Το σεξ γίνεται με όλους. Οι γνωριμίες γίνονται με όλους. Όχι όμως και η αγάπη.

Όταν δεν φοβάσαι, όταν δεν έχεις τίποτα να κρύψεις, τότε μπορείς ν’ ανοιχτείς, τότε μπορείς ν’ αποσύρεις όλα τα σύνορα. Και τότε μπορείς να προσκαλέσεις τον άλλο να μπει μέσα σου, μέχρι το μεδούλι σου. Και μην ξεχνάς ότι, αν αφήσεις κάποιον να σε διαπεράσει βαθειά, τότε και εκείνος θα σ’ αφήσει να τον διαπεράσεις, επειδή όταν αφήνεις κάποιον να μπει μέσα σου, δημιουργείται εμπιστοσύνη.

Όταν δεν φοβάσαι, χάνει και ο άλλος το φόβο του.

Στη δική σου αγάπη, υπάρχει πάντα ο φόβος. Ο άντρας φοβάται τη γυναίκα, και η γυναίκα φοβάται τον άντρα. Οι εραστές φοβούνται πάντα. Αυτή όμως δεν είναι αγάπη. Είναι απλώς η συμφωνία δύο ανθρώπων που φοβούνται και που ο ένας εξαρτάται από τον άλλο, εκμεταλλευόμενοι ο ένας τον άλλον, ελέγχοντας κατακτώντας ο ένας τον άλλον, αλλά δεν πρόκειται για αγάπη. Αν μπορέσεις ν’ αφήσεις την αγάπη να συμβεί, δεν υπάρχει ανάγκη προσευχής, δεν υπάρχει ανάγκη διαλογισμού, δεν υπάρχει ανάγκη για εκκλησίες και ναούς. Αν μπορέσεις ν’ αγαπήσεις, μπορείς να ξεχάσεις το Θεό τελείως, επειδή με την αγάπη σου συμβαίνουν τα πάντα: διαλογισμός, προσευχή, θεός. Σου συμβαίνουν τα πάντα. Αυτό εννοεί ο Ιησούς όταν λέει: Η αγάπη είναι Θεός.

Αλλά η αγάπη είναι δύσκολη. Ο φόβος πρέπει να πέσει. Και το περίεργο είναι ότι αν και φοβάσαι τόσο, δεν έχεις τίποτα να χάσεις.

Ο Καμπίρ λέει κάπου: Κοιτάζω τους ανθρώπους. Είναι τόσο φοβισμένοι, μα δεν καταλαβαίνω γιατί, αφού δεν έχουν τίποτα να χάσουν. Ο Καμπίρ λέει: Μοιάζουν με το γυμνό άνθρωπο, που δεν πηγαίνει στο ποτάμι να πλυθεί ποτέ, επειδή φοβάται που θα στεγνώσει τα ρούχα του. Αυτή είναι η κατάστασή σου: Γυμνός, χωρίς ρούχα, μέσα σε ένα συνεχή φόβο για τα ρούχα.

Τι έχεις να χάσεις; Τίποτα! Ο θάνατος θα πάρει αυτό το σώμα. Πριν το πάρει ο θάνατος, δώσε το στην αγάπη. Ό,τι έχεις, θα το χάσεις. Πριν το χάσεις, γιατί να μην το μοιραστείς; Είναι ο μόνος τρόπος που μπορείς να το έχεις. Αν μπορείς να δίνεις και να μοιράζεσαι είσαι ο κύριος. Πρόκειται να το χάσεις. Τίποτα δεν μπορείς να κρατήσεις για πάντα. Ο θάνατος θα καταστρέψει τα πάντα. Αν λοιπόν με παρακολουθείς σωστά, η διαμάχη βρίσκεται μεταξύ αγάπης και θανάτου. Αν μπορείς να δίνεις, ο θάνατος δεν θα υπάρξει. Πριν σου πάρουν οτιδήποτε, θα το έχεις δώσει κιόλας, θα το έχεις δωρίσει. Ο θάνατος δεν θα μπορεί να υπάρξει.

Για τον άνθρωπο που αγαπά, ο θάνατος δεν υπάρχει. Για τον άνθρωπο που δεν αγαπά, η κάθε στιγμή είναι θάνατος, επειδή, κάθε στιγμή, κάτι ξεκολλά από πάνω του. Το σώμα χάνεται. Βρίσκεται χαμένος την κάθε στιγμή. Κι ύστερα θα έρθει ο θάνατος και τα πάντα θα εξαφανιστούν.

Τι φοβάσαι; Γιατί φοβάσαι τόσο; Ακόμα κι όταν ξέρεις τα πάντα για τον εαυτό σου και είσαι ανοιχτό βιβλίο, γιατί φοβάσαι; Τι μπορεί να σε βλάψει; Απλώς ψεύτικες ιδέες, κοινωνικές συμβάσεις πως πρέπει να κρύβεσαι, πως πρέπει να προστατέψεις τον εαυτό σου, πως πρέπει να είσαι συνέχεια μαχητικός, πως όλοι είναι εχθροί, πως όλοι είναι εναντίον σου.

Κανένας δεν είναι εναντίον σου. Ακόμα και αν νιώθεις πως κάποιος είναι εναντίον σου, ακόμα και αυτός δεν είναι εναντίον σου, επειδή όλοι ασχολούνται με τον εαυτό τους, όχι με σ’ εσένα.

Δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθείς. Αυτό πρέπει να το καταλάβεις, πριν μπορέσει να συμβεί μία αληθινή σχέση. Δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθείς.

Διαλογίσου πάνω σ’ αυτό. Κι ύστερα άφησε τον άλλον να μπει μέσα σου, προσκάλεσέ τον να μπει μέσα σου. Και μη δημιουργείς εμπόδια πουθενά. Γίνε ένα πέρασμα, πάντα ανοιχτός, χωρίς λουκέτα, χωρίς πόρτες, χωρίς κλειστές πόρτες. Τότε η αγάπη είναι δυνατή.

Όταν δύο κέντρα συναντιόνται, υπάρχει αγάπη. Και η αγάπη είναι ένα φαινόμενο αλχημείας, όπως όταν ενώνεται το οξυγόνο με το υδρογόνο και δημιουργείται το νερό, κάτι καινούριο. Μπορείς να έχεις το υδρογόνο, μπορείς να έχεις το οξυγόνο, αλλά, αν διψάς, δεν πρόκειται να σε βοηθήσουν. Μπορείς να έχεις όσο οξυγόνο θέλεις, όσο υδρογόνο θέλεις, αλλά η δίψα δεν θα πάψει.

Όταν δύο κέντρα συναντιόνται, δημιουργείται κάτι καινούργιο. Αυτό το κάτι είναι η αγάπη. Και είναι όπως ακριβώς το νερό: Ικανοποιεί τη δίψα πολλών ζώων. Ξαφνικά, νιώθεις ικανοποιημένος.

Αυτό είναι το ορατό σημάδι της αγάπης: ότι ικανοποιείσαι, σαν να έχεις κατακτήσει τα πάντα. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο να κατακτήσεις. Έφτασες στο σκοπό. Δεν υπάρχουν άλλοι σκοποί. Το πεπρωμένο ικανοποιήθηκε. Ο σπόρος άνθισε. Άνθισε απόλυτα.

Η βαθιά ικανοποίηση είναι το ορατό σημάδι της αγάπης. Κάθε φορά που ένας άνθρωπος αγαπάει, είναι βαθειά ικανοποιημένος. Η αγάπη δεν φαίνεται, αλλά μόνο η ικανοποίηση, η βαθειά ικανοποίηση γύρω του. Η κάθε αναπνοή, η κάθε κίνηση, το ίδιο του το είναι, βρίσκεται ικανοποιημένο.

Μπορεί να ξαφνιάζεσαι όταν λέω ότι η αγάπη σε κάνει να μην έχεις επιθυμίες. Επειδή η επιθυμία είναι ανικανοποίητη. Επιθυμείς, επειδή δεν έχεις. Επιθυμείς, επειδή νομίζεις πως, όταν έχεις κάτι, αυτό θα σου δώσει ικανοποίηση. Η επιθυμία γεννιέται με την έλλειψη ικανοποίησης.

Όποτε υπάρχει αγάπη, και δύο κέντρα έχουν συναντηθεί, διαλυθεί και εισχωρήσει το ένα μέσα στο άλλο, όταν έχει γεννηθεί μια νέα, αλχημική ποιότητα, τότε υπάρχει ικανοποίηση. Λες και ολόκληρη η ύπαρξη σταμάτησε. Καμία κίνηση. Τότε η παρούσα στιγμή είναι η μοναδική στιγμή. Και τότε μπορείς να πεις: Α, αυτό είναι υπέροχο! Ακόμα και ο θάνατος δεν έχει κανένα νόημα για τον άνθρωπο που αγαπά.

Γι’ αυτό σου λέω, η αγάπη θα σε κάνει να μην έχεις επιθυμίες. Μη φοβάσαι, ρίξε τους φόβους σου, άνοιξε. Επέτρεψε σε κάποιο κέντρο να συναντήσει το κέντρο μέσα σου. Θα ξαναγεννηθείς μέσα απ’ αυτό. Θα δημιουργηθεί μια νέα ποιότητα στο είναι σου. Αυτή η ποιότητα λέει: Ο Θεός υπάρχει, Ο Θεός δεν είναι λόγια, είναι ικανοποίηση, είναι το να νιώθεις πληρότητα.

Μπορεί να έχεις παρατηρήσει ότι όποτε είσαι δυσαρεστημένος, θέλεις να αρνηθείς το Θεό. Όποτε είσαι δυσαρεστημένος, ολόκληρο το είναι σου θέλει να φωνάξει: Δεν υπάρχει Θεός.

Ο αθεϊσμός δεν προέρχεται από τη λογική, αλλά από την έλλειψη ικανοποίησης. Μπορεί να έχεις λογικά επιχειρήματα, και να βρίσκεις αιτίες που σε κάνουν άθεο. Μπορεί να λες: Ο Θεός δεν υπάρχει και έχω αποδείξεις. Αλλά δεν πρόκειται για την αλήθεια.

Όταν είσαι ικανοποιημένος, ξαφνικά, όλο σου το είναι λέει: Ο Θεός υπάρχει. Ξαφνικά το αισθάνεσαι. Ολόκληρη η ύπαρξη είναι θεϊκή . Όταν υπάρχει αγάπη, νιώθεις αληθινά πως ολόκληρη η ύπαρξη είναι θεϊκή και πως όλα είναι μία ευλογία.

Για να μπορέσει, όμως να συμβεί, πολλά πράγματα πρέπει να γίνουν προηγουμένως. Πολλά πράγματα πρέπει να καταστραφούν, πριν μπορέσει να συμβεί. Πρέπει να καταστρέψεις το κάθε τι που δημιουργεί εμπόδια μέσα σου.

Κάνε την αγάπη σαντάνα (θεϊκό – διαλογισμό). Μην την αφήνεις να είναι κάτι επιπόλαιο. Μην την αφήνεις να γίνει εγκεφαλική απασχόληση. Μην την αφήνεις να είναι μόνο ικανοποίηση του σώματος. Κάνε την εσωτερική αναζήτηση. Και δες τον άλλον σαν βοήθεια, σαν φίλο.

Αν έχεις ακούσει κάτι για την Τάντρα, θα ξέρεις ότι η Τάντρα λέει: Αν μπορέσεις να βρεις ένα σύντροφο, ένα φίλο, άντρα ή γυναίκα, που να είναι έτοιμος να πάει μαζί σου στο εσωτερικό κέντρο, που να είναι έτοιμος να πάει μαζί σου στην ψηλότερη κορυφή των σχέσεων, τότε εκείνη η σχέση θα γίνει διαλογισμός. Τότε, μέσα από εκείνη τη σχέση, θα φτάσεις την υπέρτατη σχέση. Τότε ο άλλος γίνεται απλώς ένα πέρασμα.

Θα το εξηγήσω: Όταν αγαπάς έναν άνθρωπο, σιγά σιγά, η περιφέρεια του ανθρώπου εξαφανίζεται, η μορφή του ανθρώπου εξαφανίζεται. Έρχεσαι σε όλο και μεγαλύτερη επαφή με το άμορφο, με το εσωτερικό. Η μορφή σιγά σιγά θολώνει και εξαφανίζεται. Και αν πας ακόμα πιο βαθιά, τότε, ακόμα και αυτό το άμορφο άτομο αρχίζει να λιώνει και να χάνεται. Τότε, το σύμπαν σου ανοίγεται. Τότε, εκείνο το ορισμένο άτομο δεν ήταν παρά μια πόρτα, ένα άνοιγμα. Και μέσα από το αγαπημένο σου πρόσωπο, βρίσκεις τη θεϊκότητα.

Επειδή δεν μπορούμε να αγαπήσουμε, έχουμε ανάγκη από θρησκευτικές τελετουργίες. Είναι υποκατάστατα και μάλιστα πολύ φτωχά υποκατάστατα.

Και μην παλεύεις. Άφησε τον άλλον να μπει μέσα σου βαθιά. Προσκάλεσέ τον. Άφησε τον άλλο να σε διαπεράσει χωρίς όρους. Και ξαφνικά, ο άλλος χάνεται και παρουσιάζεται ο Θεός.

Αν ο εραστής σου ή ο αγαπημένος σου δεν μπορεί να γίνει θεϊκός, τότε τίποτα στον κόσμο δεν μπορεί να γίνει θεϊκό. Τότε όλες σου οι συζητήσεις για τη θρησκεία είναι απλώς ανοησίες.

Μπορεί να συμβεί με ένα παιδί, μπορεί να συμβεί με ένα ζώο, με το σκύλο σου. Σε κάθε βαθιά σχέση μπορεί να συμβεί. Δεν είναι μόνο θέμα σχέσεων ανάμεσα σε έναν άντρα και μία γυναίκα, αλλά μπορεί να συμβεί από παντού. Το βασικό κλειδί είναι ν’ αφήσεις τον άλλο να εισχωρήσει στον πιο βαθύ σου πυρήνα, στα ίδια τα θεμέλια της ύπαρξής σου.

Εξακολουθούμε να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας. Νομίζουμε πως αγαπάμε. Κι όταν νομίζεις πως αγαπάς, τότε δεν υπάρχουν δυνατότητες για την αγάπη, επειδή, αν αυτή είναι η αγάπη, τότε είσαι κλειστός από παντού.

Κάνε καινούργιες προσπάθειες. Προσπάθησε να βρεις στον άλλον το πραγματικό, τον κρυμμένο εαυτό του. Μην παίρνεις κανέναν σαν δεδομένο. Κάθε άτομο είναι ένα τέτοιο μυστήριο, που αν αρχίσεις να εισχωρείς μέσα του, θα είναι κάτι ατελείωτο.

Αλλά βαριόμαστε τους άλλους, επειδή βρισκόμαστε μόνο στην περιφέρεια, πάντα στην περιφέρεια.

Μόλις διάβαζα μια ιστορία: Ένας άνθρωπος ήταν πολύ άρρωστος και δοκίμασε όλους τους τύπους θεραπείας, αλλά τίποτα δεν βοήθησε. Έτσι, πήγε σε έναν υπνωτιστή και ο υπνωτιστής του έδωσε μία μάντρα και του συνέστησε να επαναλαμβάνει συνέχεια: Δεν είμαι άρρωστος. Τουλάχιστον δεκαπέντε λεπτά το πρωί και δεκαπέντε λεπτά το βράδυ: Δεν είμαι άρρωστος. Είμαι υγιής. Και την υπόλοιπη μέρα, έπρεπε να το επαναλαμβάνει όποτε το θυμόταν.

Μέσα σε λίγες μέρες, άρχισε να αισθάνεται καλύτερα. Και σε μερικές εβδομάδες ήταν τελείως καλά.

Τότε είπε στη γυναίκα του: Αυτό είναι θαύμα! Να ξαναπάω σ’ εκείνο τον υπνωτιστή για κανένα άλλο θαύμα; Τελευταία δεν έχω σεξουαλικές ορμές, δεν έχω καμιά επιθυμία και οι σεξουαλικές σχέσεις έχουν σταματήσει. Να ξαναπάω στον υπνωτιστή! Η γυναίκα του ήτανε πανευτυχής. Είπε: Ασφαλώς και να πας! Αισθανόταν τόσο απογοητευμένη.

Ο άνθρωπος πήγε στον υπνωτιστή. Όταν επέστρεψε, η γυναίκα του τον ρώτησε: Τι μάντρα σου έδωσε, τι σου συνέστησε; Αλλά εκείνος δεν της έλεγε.

Σε μερικές εβδομάδες όμως, οι σεξουαλικές του ορμές άρχισαν να ξανάρχονται. Άρχισε να αισθάνεται και πάλι την επιθυμία. Η γυναίκα του λοιπόν αναρωτιόταν πολύ και συνεχώς επέμενε και ρωτούσε, αλλά ο άντρας της γελούσε και δεν έλεγε τίποτα. Μία μέρα λοιπόν, ένα πρωί, που εκείνος βρισκόταν στο μπάνιο κάνοντας το διαλογισμό του, επαναλαμβάνοντας τη μάντρα για δεκαπέντε λεπτά, η γυναίκα προσπάθησε να ακούσει τι έλεγε. Κι εκείνος έλεγε: Δεν είναι η γυναίκα μου. Δεν είναι η γυναίκα μου. Δεν είναι η γυναίκα μου. Δεν είναι η γυναίκα μου.

Παίρνουμε τους ανθρώπους σαν δεδομένα. Όταν πρόκειται για τη γυναίκα σου, η σχέση έχει τελειώσει. Όταν πρόκειται για τον άντρα σου, η σχέση έχει τελειώσει. Δεν υπάρχει πια περιπέτεια. Ο άλλος έχει γίνει ένα πράγμα, μία ευκολία. Ο άλλος έπαψε να είναι ένα μυστήριο για έρευνα. Ο άλλος έχει παλιώσει.

Και μην ξεχνάς πως τα πάντα νεκρώνονται με τον καιρό. Στην περιφέρεια τα πράγματα παλιώνουν, αλλά το κέντρο είναι πάντα νέο. Στην περιφέρεια τίποτα δεν μένει νέο, επειδή κάθε λεπτό που περνά παλιώνει, τελματώνεται. Το κέντρο είναι πάντα νέο και φρέσκο. Η ψυχή σου δεν είναι παιδί ούτε νέος ούτε γέρος. Η ψυχή σου είναι απλώς αιώνια καινούργια. Δεν έχει ηλικία.

Μπορείς να κάνεις ένα πείραμα: Μπορεί να είσαι νέος, μπορεί να είσαι γέρος, κλείσε μόνο τα μάτια και θ’ ανακαλύψεις. Δοκίμασε να αισθανθείς τι είναι το κέντρο σου, νέο ή γέρικο; Θα αισθανθείς ότι το κέντρο δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Είναι πάντα ανανεωμένο, δε γερνά ποτέ. Γιατί; Επειδή το κέντρο δεν ανήκει στη σφαίρα του χρόνου.

Με το χρόνο, όλα τα πράγματα γερνούν. Από τη στιγμή που ο άνθρωπος γεννιέται, το σώμα έχει κιόλας αρχίσει να γερνά. Όταν λέμε πως ένα παιδί είναι μιας εβδομάδας, σημαίνει ότι έχει γεράσει κατά μία εβδομάδα. Το παιδί προχώρησε κιόλας επτά μέρες προς το θάνατο. Αργά ή γρήγορα θα πεθάνει.

Ό,τι περνάει στη σφαίρα του χρόνου, γερνάει. Τη στιγμή που μπαίνει στο χρόνο, αρχίζει να γερνάει. Το σώμα γερνάει, η περιφέρεια γερνάει. Δεν μπορείς να είσαι ερωτευμένος μαζί τους για πάντα. Το κέντρο σου, όμως είναι πάντα νέο. Είναι αιώνια νέο. Από τη στιγμή που ήρθες σε επαφή μαζί του, ανακαλύπτεις την αγάπη κάθε στιγμή. Και τότε, ο μήνας του μέλιτος δεν σταματά ποτέ. Αν σταματήσει, τότε δεν επρόκειτο καθόλου για μήνα του μέλιτος. Ήταν απλώς μια γνωριμία.

Να θυμάσαι πως, σε μία ερωτική σχέση, πάντα κατηγορείς τον άλλον, αν κάτι δεν πάει καλά. Αν κάτι δεν συμβαίνει όπως θα έπρεπε να συμβεί, ο άλλος είναι υπεύθυνος. Αυτό καταστρέφει όλες τις πιθανότητες για μελλοντική ανάπτυξη.

Να θυμάσαι πως εσύ είσαι πάντα ο υπεύθυνος. Άλλαξε τον εαυτό σου και απαλλάξου από εκείνες τις ιδιότητες που σε βάζουν σε δυσκολία. Άφησε την αγάπη να σε μεταμορφώσει.

Οι έμποροι λένε, ο πελάτης έχει πάντα δίκιο. Εγώ θα ήθελα να σας πω: Στον κόσμο των σχέσεων εσύ έχεις πάντα άδικο και ο άλλος έχει πάντα δίκιο.

Και έτσι αισθάνονται πάντα οι αληθινοί εραστές. Αν υπάρχει αγάπη, όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως θα έπρεπε, ο κάθε ένας νιώθει για τον εαυτό του πως κάνει κάτι λάθος. Όταν το νιώθουν και οι δύο, τότε τα κέντρα ανοίγουν, τα σύνορα συναντιόνται. Όταν όμως νομίζεις ότι ο άλλος έχει άδικο, κλείνεις και τον εαυτό σου και τον άλλον. Ο άλλος αισθάνεται ότι κι εσύ έχεις άδικο. Και οι σκέψεις είναι μεταδοτικές. Αν νομίζεις ότι ο άλλος έχει άδικο, ακόμα κι αν δεν το λες, ακόμα κι αν χαμογελάς, και δεν δείχνεις πως νομίζεις ότι ο άλλος έχει άδικο, τότε ο άλλος το καταλαβαίνει από τα μάτια σου, από τις κινήσεις σου, από το πρόσωπό σου. Ακόμα κι αν είσαι ένας ηθοποιός, μεγάλος ηθοποιός, και μπορείς να φτιάξεις το πρόσωπο, και τις κινήσεις σου ανάλογα, ακόμα και τότε, το υποσυνείδητο στέλνει συνεχώς μηνύματα: Έχεις άδικο. Κι όταν κατηγορείς τον άλλον, ο άλλος αρχίζει να αισθάνεται ότι εσύ έχεις άδικο.

Οι σχέσεις καταστρέφονται πάνω σε αυτό τον βράχο. Κι ύστερα οι άνθρωποι κλείνονται. Όταν κατηγορείς κάποιον, τότε εκείνος προστατεύει τον εαυτό του, οχυρώνεται. Τότε συμβαίνει το κλείσιμο.

Να θυμάσαι πως στην αγάπη έχεις πάντα άδικο. Και τότε υπάρχει πιθανότητα να νιώσει και ο άλλος το ίδιο. Κι όταν οι εραστές είναι κοντά, ο ένας στον άλλον, τότε οι σκέψεις κυλούν από τον έναν στον άλλον. Ακόμα κι αν δεν μιλούν και είναι σιωπηλοί, επικοινωνούν.

Η γλώσσα δεν είναι για τους εραστές, για τους ερωτευμένους. Για τους εραστές, η σιωπή είναι αρκετή. Χωρίς να λένε τίποτα, εξακολουθούν να μιλούν.

Αν πάρεις την αγάπη ως σαντάνα (θεϊκό – διαλογισμό), ως εσωτερική πειθαρχία, τότε μην κατηγορείς τον άλλον. Προσπάθησε να βρεις τι δεν πηγαίνει καλά μ’ εσένα και πέταξε εκείνο το σφάλμα από πάνω σου. Δεν θα είναι εύκολο, επειδή θα πληγώσει την υπερηφάνεια σου. Θα είναι δύσκολο, επειδή δεν θα μπορείς να είσαι κατακτητικός και κυριαρχικός. Όταν έχεις κατακτήσει τον άλλον, είσαι πιο ισχυρός. Αλλά αυτό θα καταστρέψει τον εγωισμό σου. Γι’ αυτό θα είναι δύσκολο.

Η καταστροφή του εγώ, όμως, είναι ο σκοπός. Απ’ όπου και να προσεγγίσεις τον εσωτερικό κόσμο, από την αγάπη, το διαλογισμό, τη γιόγκα, την προσευχή, όποιο μονοπάτι κι αν διαλέξεις, ο σκοπός είναι ο ίδιος: Η καταστροφή του εγώ. Πώς να ξεφορτωθείς τον εγωισμό σου.

Μπορεί να γίνει εύκολα με την αγάπη. Και γίνεται με φυσικότητα. Η αγάπη είναι η φυσιολογική θρησκεία. Οτιδήποτε άλλο είναι λιγότερο φυσιολογικό. Κι αν δεν μπορέσεις να δουλέψεις με την αγάπη, θα είναι δύσκολο να δουλέψεις με οτιδήποτε άλλο.

Και μην πολυσκέφτεσαι τις περασμένες ζωές, μην πολυσκέφτεσαι το μέλλον. Το παρόν είναι αρκετό. Μην σκέφτεσαι ότι η σχέση προέρχεται από το παρελθόν. Έρχεται από το παρελθόν, αλλά μην το σκέφτεσαι, επειδή τότε θα μπλεχτείς ακόμα περισσότερο. Κάνε τα πράγματα εύκολα.

Τίποτα δεν είναι αποκομμένο. Είχες σχέσεις στο παρελθόν. Αγάπησες, μίσησες, έκανες φιλίες και έκανες εχθρούς. Κι αυτό συνεχίζεται είτε το ξέρεις είτε όχι. Υπάρχει πάντα. Αλλά, αν αρχίσεις να το πολυσκέφτεσαι, θα χάσεις την παρούσα στιγμή.

Να σκέφτεσαι λοιπόν σαν να μην υπάρχει παρελθόν, και να σκέφτεσαι σαν να μην υπάρχει μέλλον. Ετούτη η στιγμή είναι ό,τι έχεις. Να φέρεσαι σαν να είναι αυτή η στιγμή το παν και βρες τη λύση: Πώς να μετασχηματίζεις την ενέργειά σου σε ένα φαινόμενο αγάπης, αυτή τη στιγμή.

Εκείνο που έχει σημασία είναι το να είσαι στο εδώ και τώρα. Βρες το δρόμο σου. Αν μπορέσεις να τον βρεις με μία σχέση, πολύ ωραία. Αν δεν μπορέσεις να τον βρεις με τις σχέσεις, τότε βρες τον με την μοναχικότητά σου. Αυτοί είναι οι δύο δρόμοι. Αγάπη σημαίνει να βρεις το δρόμο σου με τις σχέσεις και διαλογισμός να τον βρεις με τη μοναχικότητά σου. Αγάπη και διαλογισμός. Αυτοί είναι οι δύο δρόμοι.

Να αισθανθείς ποιος σου ταιριάζει. Τότε βάλε όλη σου την ενέργεια, και προχώρησε σ’ εκείνο τον δρόμο.

OSHO

lovepeaceangelhapiness.blogspot.gr
enallaktikidrasi.com

“Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις” Λεό Μπουσκάλια



“Διηγούμαι πάντα την ιστορία ενός σχολείου ζώων, μια συναρπαστική ιστορία που λένε οι παιδαγωγοί επί χρόνια. Πάντα γελάμε μ’ αυτή, αλλά ποτέ δεν κάνουμε τίποτε.

Ένας λαγός, ένα πουλί, ένα ψάρι, ένας σκίουρος, μια πάπια και διάφορα άλλα ζώα αποφάσισαν ν’ ανοίξουν ένα σχολείο. Κάθισαν όλοι κάτω να οργανώσουν το πρόγραμμα.

Ο λαγός επέμεινε ότι στο πρόγραμμα έπρεπε να συμπεριληφθεί το τρέξιμο.
Το πουλί επέμεινε για το πέταγμα.
Το ψάρι επέμεινε για το κολύμπι.
Ο σκίουρος επέμεινε για το κάθετο σκαρφάλωμα στα δέντρα.

Κι όλα τα άλλα ζώα ήθελαν να συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα η ειδικότητά τους, κι έτσι έβαλαν τα πάντα και μετά έκαναν το ανεπανόρθωτο σφάλμα να επιμείνουν να παρακολουθήσουν όλα τα ζώα όλα τα μαθήματα.

Ο λαγός έτρεχε υπέροχα, κανείς δεν έτρεχε τόσο γρήγορα σαν το λαγό. Οι άλλοι όμως επέμειναν ότι ήταν απαραίτητο για τη διανοητική και συγκινησιακή πειθαρχία να μάθουν στο λαγό να πετάει. Επέμειναν λοιπόν να μάθει να πετάει και τον ανέβασαν σ’ ένα κλαδί και του είπαν: «Πέτα, λαγέ!» Το κακόμοιρο το ζωάκι πήδησε κι έσπασε το πόδι του και το κεφάλι του. Έπαθε ζημιά ο εγκέφαλός του και μετά ούτε να τρέξει καλά δεν μπορούσε. Έτσι αντί για Α στο τρέξιμο πήρε Γ. Πήρε κι ένα Δ στο πέταγμα για την καλή του προσπάθεια. Κι όλοι στην επιτροπή του προγράμματος ήταν ευχαριστημένοι.

Το ίδιο έγινε και με το πουλί — πέταγε σαν τον άνεμο εδώ κι εκεί, έκανε τούμπες και κόλπα κι έπαιρνε Α στο πέταγμα. Οι άλλοι όμως επέμειναν ότι έπρεπε να μάθει να σκάβει τρύπες σαν τυφλοπόντικας. Βέβαια το πουλί έσπασε τελικά τα φτερά του και το ράμφος του και πολλά άλλα και δεν μπορούσε πια ούτε να πετάει. Όλοι όμως ευχαριστήθηκαν που του έβαλαν ένα Γ στο πέταγμα, και ούτω καθεξής.

Και ξέρετε ποιος ήταν ο αριστούχος αυτού του σχολείου;

Ένα διανοητικά καθυστερημένο χέλι γιατί μπορούσε να κάνει τα πάντα σχεδόν αρκετά καλά. Η κουκουβάγια αποσύρθηκε και τώρα ψηφίζει «όχι» σε όλα τα ψηφίσματα που έχουν να κάνουν με τα κονδύλια της παιδείας.

Όλοι το ξέρουμε πολύ καλά, πως ο τρόπος αυτός είναι λανθασμένος κι ωστόσο κανείς δεν κάνει ποτέ τίποτε. Μπορεί να είσαι μεγαλοφυΐα. Μπορεί να είσαι ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του κόσμου — δε θα καταφέρεις να μπεις στο Πανεπιστήμιο – αν δεν περάσεις την τριγωνομετρία. Που θα την κάνεις τι; Δεν μπορείς να πάρεις απολυτήριο από το Λύκειο αν δεν περάσεις σ’ αυτό και κείνο το μάθημα! Δεν μπορείς να βγεις από το Δημοτικό αν δεν κάνεις αυτό ή το άλλο! Δεν έχει καμιά σημασία ποιος είσαι. Ρίξτε μια ματιά στη λίστα των αποτυχημένων μαθητών: Γουίλιαμ Φώκνερ, Τζον Φ. Κέννεντυ, Τόμας Έντισον.. Δεν μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα στο σχολείο. Ήταν κόλαση γι’ αυτούς. «Δε θέλω να μάθω κάθετο σκαρφάλωμα. Ποτέ δεν πρόκειται να σκαρφαλώσω κάθετα σ’ ένα δέντρο. Είμαι πουλί. Μπορώ να πετάξω στην κορφή του δέντρου χωρίς να χρειάζεται να σκαρφαλώσω». «Δεν έχει σημασία, είναι καλή πνευματική άσκηση».”

Τι κρίμα για σένα, αν πιστεύεις ότι υπάρχει μόνο ό,τι μπορεί να μετρηθεί στατιστικά. Πραγματικά σε λυπάμαι αν διευθύνει τη ζωή σου μόνο αυτό που μπορεί να μετρηθεί, γιατί εμένα με κεντρίζει το απροσμέτρητο. Με κεντρίζουν τα όνειρα, όχι μόνο αυτό που είναι μπροστά μου. Δε δίνω δεκάρα γι’ αυτό που βρίσκεται μπροστά μου.

Αυτό το βλέπω. Αν θες να περάσεις τη ζωή σου μετρώντας το, είναι δικαίωμά σου, εμένα όμως με ενδιαφέρει αυτό που βρίσκεται πιο έξω. Υπάρχουν τόσα που δε βλέπουμε, δεν πιάνουμε, δε νιώθουμε, δεν καταλαβαίνουμε.

Υποθέτουμε πως η πραγματικότητα είναι αυτό το κουτί που μας βάλανε μέσα, κι όμως σας βεβαιώνω πως δεν είναι έτσι. Ανοίξτε την πόρτα κάποτε και κοιτάξτε τι υπάρχει έξω. Το όνειρο του σήμερα θα είναι η πραγματικότητα του αύριο. Κι όμως έχουμε ξεχάσει να ονειρευόμαστε.

Κατ’ αρχήν πιστεύω ότι το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου που αγαπάει είναι ότι αγαπάει τον εαυτό του. […] Δε μιλάω για το χάιδεμα του εγώ μας. […] Μιλάω για τον άνθρωπο που συνειδητοποιεί, ότι δεν μπορείς να δώσεις παρά αυτό που έχεις και γι’ αυτό καλά θα κάνεις να προσπαθήσεις όσο μπορείς ν’ αποχτήσεις κάτι. Θέλεις να είσαι ο πιο μορφωμένος, ο πιο λαμπερός, ο πιο ενδιαφέρων, ο πιο πολυτάλαντος, ο πιο δημιουργικός άνθρωπος του κόσμου, γιατί έτσι θα μπορέσεις να τα δώσεις όλα αυτά. Ο μοναδικός λόγος που έχεις κάτι είναι για να το δίνεις.

Θεωρούμε το «εγώ» μας σαν κάτι ουσιαστικό, τον εαυτό που κατασκευάσαμε. Θα σας πω όμως μια αλήθεια, δεν τον κατασκευάσατε εσείς αυτό τον εαυτό. Άλλοι τον έφτιαξαν. Οι άλλοι σας είπαν ποιος πρέπει να είστε και ποιος όχι, πώς πρέπει να κινείστε, να μυρίζετε και να κάνετε τα περισσότερα πράγματα που κάνετε. […] Βγες από τον εαυτό σου και άφησέ τον εκεί. […] Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπουν μέσα σου τα νέα μηνύματα. Ο εαυτός κατασκευάζει τεράστια τείχη γύρω του για «αυτο»προστασία. Αυτά τα τείχη τα ονομάζει πραγματικότητα. Ο,τιδήποτε δεν ταιριάζει μ’ αυτό που ο περιτειχισμένος εαυτός θεωρεί πραγματικό, δεν αφήνεται να περάσει από το τείχος∙ έτσι, όταν πια φτάνει μέσα η νέα αντίληψη, έχει γίνει αυτό που ήθελε από την αρχή. Έτσι οι περισσότεροι από μας περνάμε τη ζωή μας βλέποντας μόνον ό,τι θέλουμε να δούμε, ακούγοντας μόνον ό,τι θέλουμε να ακούσουμε, μυρίζοντας ό,τι θέλουμε να μυρίσουμε, ενώ όλα τα υπόλοιπα παραμένουν απολύτως αόρατα. Όλα τα πράγματα βρίσκονται εδώ. Για να δούμε, το μόνο που χρειάζεται είναι να τα αφήσουμε να μπουν, να τα αγγίξουμε, να τα γευτούμε, να τα δαγκώσουμε, να τα αγκαλιάσουμε (το πιο ευχάριστο), να τα ζήσουμε όπως είναι –όχι όπως είμαστεεμείς.«Το αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος, αλλά η απάθεια».

«Αν είχα να διαλέξω ανάμεσα στον πόνο και στο τίποτα, θα διάλεγα τον πόνο».«Υπάρχουμε εμείς, ο εαυτός μας και πάνω σ’ αυτό τον εαυτό συσσωρεύουμε χιλιάδες και χιλιάδες πράγματα που μπορεί να μην είναι ο εαυτός μας, μα που να ανήκουν μάλλον στην οικογένειά μας, την κουλτούρα μας, τους φίλους και ούτω καθεξής. Τα παίρνουμε μαζί μας και τότε αυτά γίνονται εμείς και είμαστε ικανοί να πεθάνουμε για να υπερασπίσουμε αυτό το «εμείς» και καταφεύγουμε στην απάθεια για να αποφύγουμε τις προκλήσεις του νέου εαυτού.

Δημιουργούμε επίσης μοντέλα τελειότητας. Περνάμε τη ζωή μας προσπαθώντας να κάνουμε τον έξω κόσμο να ταιριάσει μ’ αυτό που νομίζουμε εμείς σαν τέλειο».

«Είμαστε ήδη τέλειοι. Ο κόσμος είναι ήδη τέλειος. Προσπαθούμε να επέμβουμε σ’ αυτή την τελειότητα κι από κει πηγάζουν όλα τα προβλήματά μας. Τι θαυμάσιο που θα ήταν, αν μπορούσαμε να δεχτούμε το γεγονός ότι είμαστε ο τέλειος εαυτός μας. […] Μόνο εσύ μπορείς να ξέρεις ποιος είναι ο τέλειος εαυτός σου. Είσαι όμως ο τέλειος εαυτός σου και είναι ο μοναδικός τέλειος εαυτός σου που θα περάσει έτσι στην ιστορία του κόσμου! Ίσως οι άλλοι να προσπαθήσουν να τον κάνουν ατελή […]»

” Όταν γελάς, κινδυνεύεις να σε περάσουν για χαζό. Και τι με αυτό; Οι χαζοί διασκεδάζουν πολύ!”

“Όταν κλαις κινδυνεύεις να σε περάσουν για συναισθηματικό. Και βέβαια είμαι συναισθηματικός. Μου αρέσει. Τα δάκρυα βοηθάνε.”

“Όταν ανοίγεσαι στον άλλο, κινδυνεύεις να μπλέξεις. Ποιος λέει ότι το μπλέξιμο είναι κίνδυνος; Εγώ θέλω να μπλέξω.”

¨Όταν εκδηλώνεις τα συναισθήματα σου, κινδυνεύεις να δείξεις τον πραγματικό σου εαυτό. Και τι άλλο έχω να δείξω;”

¨Όταν εκθέτεις τις ιδέες και τα όνειρά σου μπροστά στους άλλους, κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς αφελής. Α, μ έχουν χαρακτηρίσει πολύ χειρότερα από αυτό.”

¨Όταν αγαπάς, κινδυνεύεις να μην στο ανταποδώσουν. Δεν αγαπώ για να μου το ανταποδώσουν.”

¨Όταν ζεις, κινδυνεύεις να πεθάνεις¨ Είμαι έτοιμος για αυτό….”

¨Όταν ελπίζεις, κινδυνεύεις να απογοητευτείς, κι όταν δοκιμάζεις, κινδυνεύεις να αποτύχεις. Ναι, αλλά πρέπει να ρισκάρεις, γιατί ο μεγαλύτερος κίνδυνος στη ζωή είναι να μην ρισκάρεις τίποτε. Ο άνθρωπος που δεν ρισκάρει τίποτε, δεν κάνει τίποτε, δεν έχει τίποτε, δεν είναι τίποτε. Μπορεί να αποφεύγει τον πόνο και τη λύπη, όμως δεν μπορεί να μάθει και να νιώσει και να αλλάξει και να αναπτυχθεί και να αγαπήσει και να ζήσει. Δεμένος με τις βεβαιότητές του, είναι ένας σκλάβος. Έχει παραιτηθεί από την ελευθερία του. Μόνο ο άνθρωπος που ρισκάρει είναι πραγματικά ελεύθερος!”



antikleidi 

Γιατί βιάζονται να το ρίξουν σε αυτοκτονία του πιλότου;



Γιατί βιάζονται να ρίξουν σε αυτοκτονία του πιλότου την πτώση του Airbus A320 της Germanwings;

Προφανώς γιατί ο νεκρός δεν μπορεί να μιλήσει, δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του και την αλήθεια. Αλλά πως γίνεται πάντα και οι τραγικές ιστορίες τελευταία μπάζουν από παντού;

Πρώτα υγιής, τώρα ανακάλυψαν ότι “παλιά” έπασχε από κατάθλιψη, ο συγκυβερνήτης του μοιραίου αεροπλάνου, που υποτίθεται κλειδώθηκε μέσα στο πιλοτήριο για να ρίξει το Airbus A320 της Germanwings, παίρνοντας στο θάνατο μαζί του ακόμα 149 ψυχές, μεταξύ των οποίων και μικρά παιδιά.

Στην εκπομπή του Μπογδάνου απόψε στο ΣΚΆΙ, καλεσμένος διευθυντής ψυχιατρικής κλινικής ξεκαθαρίζει ότι κανείς δεν αυτοκτονεί παίρνοντας 150 άτομα μαζί, αν είναι απλά καταθλιπτικός. Θα πρέπει να είναι βαθύτατα ψυχασθενής. Ένας καταθλιπτικός ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΊ ΜΌΝΟΣ ΤΟΥ. Αλλιώς υπάρχει ψυχωτικός πυρήνας. Οι πιλότοι περνούν πάντα από ψυχιατρικούς ελέγχους, πολύ αυστηρούς μάλιστα, άρα πως κατάφερε ένας ψυχοπαθής να γλυτώσει;

Πολλές εταιρίες έχουν ως τακτική όταν ο ένας πιλότος εξέρχεται της καμπίνας, κάποια αεροσυνοδός ή ακόμα και αστυνόμος να μπαίνει μέσα στο πιλοτήριο, λέει ο άλλος καλεσμένος της εκπομπής

«Η διαδικτυακή υπηρεσία FlightRadar24 ανακοίνωσε ότι βάσει των δεδομένων παρακολούθησης που αναλύθηκαν, προκύπτει το συμπέρασμα ότι κάποιος παρενέβη στο σύστημα του αεροσκάφους και μετέβαλε το ύψος δίνοντάς του στην ελάχιστη δυνατή ρύθμιση, δηλαδή τα 100 πόδια. Το αεροσκάφος συνετρίβη σε υψόμετρο 6.000 ποδών». Η υπηρεσία που την παρακολουθούμε κι εμείς για τα αεροπλάνα που βλέπουμε και ψεκάζουν, δεν έχει δυνατότητα να δει αν κάποιος παρενέβη, απλά παρακολουθεί την πορεία και το ύψος όπως καταγράφεται. Αν η αλλαγή ύψους έγινε manual ή ήταν παρέμβαση με ηλεκτρομαγνητικό τρόπο στο κομπιούτερ αυτό δεν φαίνεται

Έχει περάσει τελείως στην αφάνεια σαν να μην ακούστηκε – ειπώθηκε ποτέ η μαρτυρία ατόμων επί τόπου, που είπαν ότι ακούστηκε ένας εκκωφαντικός θόρυβος κι αμέσως είδαν jets να πετούν προς το μέρος.


Daily Mail

Η φράση γράφεται σε πολλά αγγλικά δημοσιεύματα κάποια μάλιστα διευκρινίζουν ότι ήταν μαχητικά: 

Παλαιότερο δημοσίευμα του RT έκανε λόγο για “Ηλεκτρονικά Παιγνίδια Πολέμου” τα οποία ευθύνονται για εξαφανίσεις αεροπλάνων από τα ραντάρ. “The disappearance of objects on radar screens was connected with a planned military exercise which took place in various parts of Europe…whose goal was the interruption of radio communication frequencies,” the Slovak air traffic services said in a statement. 
Ποιος ευθύνεται; Στρατιωτικές ηλεκτρονικές ασκήσεις, λένε οι Σλοβάκοι.

Το μαύρο κουτί πήγε για ανάλυση στις ΗΠΑ. Δεν έχουν αρκετή τεχνογνωσία οι Γερμανοί; Το ένα από τα δυο καταστράφηκε ή … λείπει η κάρτα! Τα κουτιά είναι έτσι σχεδιασμένα ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΈΧΟΥΝ ΣΤΙΣ ΣΥΝΤΡΙΒΕΣ των αεροπλάνων, αλλιώς δεν έχουν νόημα!

Το γαλλικό ΒΕΑ (Γραφείο Ερευνών Δυστυχημάτων), το οποίο δεν είχε αποκαλύψει τίποτα, υφίσταται σήμερα αυστηρή κριτική μετά την αποκάλυψη των NYT που έγραψαν πρώτοι ότι ο κυβερνήτης κλειδώθηκε έξω από το πιλοτήριο το οποίο είχε κλειδωθεί από μέσα. Ο εισαγγελέας Brice Robin εξέφρασε τη λύπη του για το γεγονός, λέγοντας ότι «δεν είχε ενημερωθεί σε πραγματικό χρόνο». Οι Αμερικάνοι έδωσαν το νέο!

Με remote control, μπορεί κανείς να επέμβει στο ηλεκτρικό σύστημα και να πάρει τον έλεγχο, ακόμα και να παγώσει τη δυνατότητα επικοινωνίας με πύργους. Το αεροπλάνο ήταν πολιτικό και δεν διαθέτει συστήματα άμυνας σε τέτοια περίπτωση, σχολιάζουν αμερικάνοι αναλυτές. Μήπως η πρώτη εξήγηση για “ηλεκτρονική βλάβη” που επίσης τώρα μπήκε στο ντουλάπι, ήταν η πιο σωστή;


Βλάβη στα ηλεκτρονικά του αεροπλάνου, μπορεί να γίνει από άλλους είτε κατά λάθος, είτε με πρόθεση. Η επίσης ασάφεια για τον καιρό -μια τον έβγαζαν, καλό μια κακό- ίσως έχει να κάνει ότι δεν θα ήθελαν να εστιάσουν στην ιδιαίτερα ηλεκτρομαγνητισμένη ατμόσφαιρα που υπήρχε λόγο του HAARP. Η ομαλή πτώση δικαιολογείται από κάτι τέτοιο; Το αεροπλάνο κατέβαινε σταθερά σαν να πήγαινε για προσγείωση, αλλά με τις ταχύτητες στο φουλ.

Και το καλύτερο για το τέλος: Κάποιοι λένε ότι το Cern που βρίσκεται εκεί κοντά, μόλις άρχισε τα καινούρια του πειράματα. Πολύ προσεκτικός ο … “συνωμοσιολόγος” παραθέτει τον προβληματισμό του και όσα λινκς υπάρχουν σχετικά


Ακόμα ίσως έχουμε να ακούσουμε πολλά, από τα συστημικά ή εναλλακτικά ΜΜΕ, αλλά προσωπικά δεν πάω με την αυτοκτονία. Και νιώθω και θλίψη που πρέπει να ασχοληθούμε για μια ακόμα φορά με κάτι που στην απλή ζωή θα ήταν ένα οδυνηρό, πλην όμως απλό ατύχημα. Ατυχήματα συμβαίνουν. 

Αλλά και συνωμοσίες που θέλουν να τα συγκαλύψουν, επίσης συμβαίνουν. Και είναι κρίμα, γιατί ένας νέος άνθρωπος χάνει τη ζωή του, μαζί με ακόμα 149 ανθρώπους, μόνο που εκείνου θα του μείνει το σπίλωμα του “τρελού”, μέχρι και “δολοφόνο” που ήθελε να καταστρέψει τον ονομάζουν:

Απομάκρυναν την οικογένεια του συγκυβερνήτη από τη Μασσαλία πριν ανακοινωθεί το όνομά του

Η οικογένεια του Andreas Lupitz είχε φτάσει στην περιοχή, όμως βρισκόταν σε διαφορετική αίθουσα από τους υπόλοιπους συγγενείς, όπως και η οικογένεια του πιλότου. Οταν ενημερώθηκαν πως ο Andreas έριξε συνειδητά το αεροσκάφος, οι συγγενείς του έφυγαν από την Μασσαλία για να αποφευχθούν πιθανά έκτροπα. Επίσης προφανώς για να αποφύγουν τα μέσα ενημέρωσης.
Αν αυτοκτόνησε ο πιλότος, οι αποζημιώσεις στους συγγενείς θα είναι μικρότερες

Γιατί άραγε βιάστηκαν να το αποδώσουν σε αυτοκτονία; Κάτι θέλουν να κρύψουν ή βολεύει το γεγονός ότι οι αποζημιώσεις σε συγγενείς θα είναι μικρότερες;

Για να υπολογιστεί η αποζημίωση σε μια τέτοια περίπτωση, λαμβάνονται υπόψιν δύο παράγοντες. Ο ηθικός καταρχήν, ο οποίος θα εκτιμηθεί από τους ειδικούς. Αυτός εκτιμάται ανάλογα με το βαθμό συγγένειας με το θύμα. Στη Γαλλία, υπάρχουν ποσοστά γι’αυτό. Για παράδειγμα, ο παράγοντας ηθικής αποζημίωσης σε περίπτωση απώλειας συζύγου εκτιμάται στα 20.000-30.000 ευρώ. Αλλά αυτά τα ποσοστά μεγαλώνουν όταν ο θάνατος επήλθε βίαια ή σε εξαιρετικές συνθήκες, όπως στην περίπτωση του Airbus.

Υπάρχει και η αποζημίωση επί του οικονομικού. Για να υπολογιστεί λαμβάνονται υπόψιν οι οικονομικές απώλειες που προκύπτουν και τα κέρδη που θα υπήρχαν αν το άτομο ζούσε.

Ο αερομεταφορέας θεωρείται ο πρώτος υπεύθυνος όταν υπάρχει δυστύχημα στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του, ακόμη κι αν δεν έχει κάνει κανένα λάθος. Η ευθύνη του αερομεταφορέα εκτιμάται ως 127.000 ευρώ ανά επιβάτη στο πλαίσιο μιας διεθνούς πτήσης. Αν οι αποζημιώσεις ξεπερνούν αυτό το πλαφόν, η εταιρεία έχει τη δυνατότητα να αρνηθεί ότι είναι δική της ευθύνη και να μη δεχθεί να πληρώσει τις επιπλέον αποζημιώσεις αν φέρει αποδείξεις ότι το δυστύχημα δεν προκλήθηκε από δική της αμέλεια ή ότι οφείλεται αποκλειστικά σε κάποιον τρίτο.

Τα αποτελέσματα της έρευνας για τα αίτια της πτώσης του Airbus θα είναι κατά συνέπεια καθοριστικά για τις ασφαλιστικές εταιρείες της Germanwings αλλά και για την ίδια την Airbus.

Αν ισχύσει η άποψη ότι ο συγκυβερνήτης αυτοκτόνησε οι ασφαλιστικές εταιρείες μπορεί να αθωώσουν την εταιρεία-πελάτη τους και να μειώσουν κατά πολύ τις αποζημιώσεις.

Σε τι κόσμο μπαμπά…

© AlllNewz

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes