Το 97% του dna μας διαθέτει έναν υψηλότερο σκοπό


Έπειτα από χιλιάδες χρόνια αποσύνδεσης από τις υψηλές συχνότητες, το dna μας καταφέρνει να σπάσει τα δεσμά του από τα παλιά πρότυπα τα οποία έχουν κολλήσει σε μία χρονική μήτρα. Ωστόσο οι άνθρωποι σύντομα θα γνωρίζουν και θα κατανοούν γιατί το 97% του γενετικού μας κώδικα έχει έναν υψηλότερο σκοπό και γιατί η μεταμόρφωσή του μας οδηγεί σε μία αφύπνιση που κανείς δε θα μπορούσε να φανταστεί.

Το ανθρώπινο γονιδίωμα αποτελείται τουλάχιστον από 4 εκατομμύρια γονιδιακών διακοπτών που σε κατοικούν σε κομμάτια του dna και που κάποτε είχαν θεωρηθεί «άχρηστα», αλλά αποδεικνύεται ότι το λεγόμενο άχρηστο dna διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στον έλεγχο της συμπεριφοράς των κυττάρων, στη λειτουργία των οργάνων και άλλων ιστών. Η ανακάλυψη που θεωρείται ένα σημαντικό ιατρικό και επιστημονικό επίτευγμα έχει τεράστιες συνέπειες στην υγεία του ανθρώπου και της συνείδησης, διότι πολλές σύνθετες ασθένειες φαίνεται να προκαλούνται από μικροσκοπικές αλλαγές σε εκατοντάδες γονιδιακούς διακόπτες.

Καθώς οι επιστήμονες ασχολούνταν με τα άχρηστα τμήματα του dna που δεν είναι γονίδια που περιέχουν οδηγίες για πρωτεϊνες, ανακάλυψαν ένα πολύπλοκο σύστημα που ελέγχει τα γονίδια. Τουλάχιστον το 80% αυτού του dna είναι ενεργό και χρειάζεται. Ένα άλλο 15%-17% διαθέτει υψηλότερες λειτουργίες και οι επιστήμονες εξακολουθούν να αποκωδικοποιούν.

Το αποτέλεσμα της εργασίας είναι ένας οδικός χάρτης από ένα μεγάλο σκέλος του dna, στο οποίο επισημαίνονται οι λειτουργίες και ο τρόπος τους. Περιλαμβάνει το σύστημα που ελέγχει ποια γονίδια χρησιμοποιούνται σε ένα κύτταρο και όταν χρησιμοποιούνται, καθορίζει εάν ένα κύτταρο γίνεται κύτταρο ήπατος ή νευρώνας.

Υπάρχουν στοιχεία για έναν εντελώς νέο τύπο ιατρικής στην οποία το dna μπορεί να επηρεαστεί και να επαναπρογραμματιστεί με λέξεις και συχνότητες ΧΩΡΙΣ κοπή και αντικατάσταση μεμονωμένων γονιδίων.


Οι διαπιστώσεις και τα ευρήματα των Ρώσων ερευνητών είναι επαναστατικά. Σύμφωνα με αυτούς, το dna μας δεν είναι μόνο υπεύθυνο για την κατασκευή του σώματός μας, αλλά χρησιμεύει και ως αποθήκη δεδομένων στην επικοινωνία. Οι Ρώσοι γλωσσολόγοι διαπίστωσαν ότι ο γενετικός κώδικας, ιδιαίτερα στο φαινομενικά άχρηστο dna ακολουθεί τους ίδιους κανόνες όπως όλες οι ανθρώπινες γλώσσες.

Για τον σκοπό αυτό, συνέκριναν του κανόνες της σύνταξης, της σημασιολογίας και τους βασικούς κανόνες της γραμματικής. Βρήκαν ότι τα αλκάλια του dna μας ακολουθούν μία τακτική γραμματική και έχουν κανόνες όπως όλες οι γλώσσες. Έτσι οι ανθρώπινες γλώσσες δεν εμφανίζονται τυχαία , αλλά αντανακλούν το ίδιο μας τον γενετικό κώδικα.

Ο Ρώσος βιοφυσικός και μοριακός βιολόγος Pjotr Garjajev και οι συνεργάτες του διερεύνησαν επίσης και τη δονητική συμπεριφορά του dna. Τα ζωντανά χρωμοσώματα λειτουργούν ακριβώς όπως οι ολογραφικοί υπολογιστές που χρησιμοποιούν την ενδογενή ακτινοβολία λέηζερ.

Αυτό σημαίνει ότι κατάφεραν να διαμορφώνουν ορισμένα πρότυπα συχνότητας σε μία ακτίνα λέηζερ επηρεάζοντας τη συχνότητα του dna και την ίδια τη γενετική πληροφορία. Εφόσον η βασική δομή των αλκαλικών ζευγών του dna και της γλώσσας είναι η ίδια, η αποκωδικοποίηση του γενετικού κώδικα δεν είναι απαραίτητη.

Αυτό τελικά και επιστημονικά εξηγεί γιατί η αυτογενής εκπαίδευση, η ύπνωση και ότι σχετίζεται, μπορούν να έχουν τέτοιες ισχυρές επιδράσεις στο ανθρώπινο σώμα. Είναι απόλυτα φυσιολογικό για το dna μας να αντιδρά στη γλώσσα. Ενώ οι δυτικοί ερευνητές διαχώρισαν μεμονωμένα γονίδια από τις έλικες και τα τοποθέτησαν αλλού, οι Ρώσοι εργάστηκαν σε συσκευές που μπορούν να επηρεάσουν τον κυτταρικό μεταβολισμό μέσω κατάλληλα διαμορφωμένων ραδιοφωνικών συχνοτήτων και συχνοτήτων φωτός επισκευάζοντας έτσι τα γενετικά ελαττώματα.

Η ερευνητική ομάδα του Garjajev κατάφερε να αποδείξει ότι με τη μέθοδο αυτή τα χρωμοσώματα που καταστρέφονται από τις ακτίνες Χ για παράδειγμα, μπορούν να επισκευαστούν. Μπορούν επίσης να συλλέγουν πρότυπα πληροφοριών ενός συγκεκριμένου dna μεταδίδοντάς τα σε ένα άλλο, επαναπρογραμματίζοντας τα κύτταρα σε κάποιο άλλο γονιδίωμα. Έτσι με επιτυχία μπορούν να μετατραπούν τα έμβρυα βατράχων σε σαλαμάνδρας απλώς με τη διαβίβαση μοτίβων dna.

Με αυτό τον τρόπο οι πληροφορίες διαβιβάζονται χωρίς καμία παρενέργεια ή δυσαρμονία που προκύπτουν από το διαχωρισμό και την εκ νέου εισαγωγή μεμονωμένων γονιδίων από dna. Όλα αυτά πραγματοποιούνται με απλή εφαρμογή κραδασμών και γλώσσας. Αυτό το πείραμα δείχνει την τεράστια δύναμη του κύματος της γενετικής η οποία προφανώς έχει μεγαλύτερη επιρροή στον σχηματισμό των οργανισμών από τις βιοχημικές διεργασίες των αλκαλικών ακολουθιών.

Αυτή η ανακάλυψη στιγματίζει επίσης τη σημασία των ηχητικών συχνοτήτων και δονήσεων στην καταγωγή της ανθρώπινης ζωής και στη δυνατότητα πως όλα δημιουργήθηκαν από κύματα συνείδησης. Σε θεμελιώδες επίπεδο, ο άνθρωπος είναι καθαρή ενέργεια.

Στην κυματική γενετική , το άχρηστο dna λειτουργεί σε ένα υψηλό επίπεδο υποδομών υπερκωδικών και κυματικής επικοινωνίας, που αναγνωρίστηκε σε υλική μορφή ως κρυσταλλική δομή δυναμικών γονιδίων-ολογραμμάτων σε υγρούς κρυστάλλους χρωμοσωμάτων. Το τι υποδεικνύει αυτό το μοντέλο είναι ότι το ανθρώπινο γονίδιο είναι μέρος ενός μεγαλύτερου ολογράμματος της πραγματικότητας των δονήσεων. Η υπερεπικοινωνία με τη μορφή της τηλεπισκόπησης, η απομακρυσμένη θεραπεία και η τηλεπάθεια είναι σίγουρα κομμάτια του ανθρώπινου πρωτοκόλλου.


Οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι το 97% του dna μας είναι άχρηστο όπως το αποκαλούν. Το χαρακτηρίζουν έτσι διότι δεν βλέπουν σε τι χρησιμεύει. Μόνο το 3% του dna μας είναι τυλιγμένο σε σπειροειδή έλικα με διπλό σκέλος. Κατά τη διάρκεια ενός κύκλου 75000 ετών βρισκόμαστε εκτεθειμένοι σε ισχυρότερα ενεργειακά κύματα που επηρεάζουν το dna μας αναδιοργανώνοντας το 97% από μία διπλή έλικα, σε μία έλικα με 12 σκέλη προωθώντας τον άνθρωπο σε μία ολοκαίνουρια οντότητα.

Ο κενός χώρος δεν είναι πραγματικά κενός αλλά γεμάτος με αόρατη κυματική ενέργεια σε διαφορετικούς βαθμούς συγκέντρωσης. Όπως τα αστέρια και οι πλανήτες παρασύρονται μέσα στο γαλαξία περνούν μέσα από διαφορετικές συγκεντρώσεις σε πολύ ακριβή χρονικά διαστήματα με κύκλους που μπορεί να ποικίλουν σε μήκος από χιλιάδες μέχρι και εκατομμύρια χρόνια.

Καθώς οι πλανήτες κινούνται μέσα σε περιόδους υψηλής συγκέντρωσης των κυμάτων στρέψης, ένας μετασχηματισμός επηρεάζει τη δομή του dna στον πλανήτη και προκαλεί την ανάπτυξη περισσότερο εξελιγμένων μορφών ζωής. Άφθονη απόδειξη για αυτό φαίνεται μέσα από απολιθώματα ενώ η εξέλιξη συμβαίνει με ξαφνικές δονήσεις και όχι σταδιακά.

ΠΗΓΗ

"H φιλοσοφία θα πρέπει να είναι η κεφαλή της παιδείας."



"H φιλοσοφία, λοιπόν, θα πρέπει να είναι η κεφαλή της παιδείας. Για την φροντίδα του σώματος οι άνθρωποι εφεύραν δύο επιστήμες, την ιατρική και την γυμναστική. Η πρώτη του δίνει υγεία και η δεύτερη τον μπολιάζει με ευεξία. ..

Όμως για τις αρρώστιες και τα πάθη της ψυχής το μόνο φάρμακο είναι η φιλοσοφία. Χάρη σε αυτήν και μέσω αυτής μπορούμε να γνωρίζουμε τι είναι καλό και τι αισχρό, τι είναι δίκαιο και τι άδικο, και γενικά τι επιλογές να κάνουμε στην ζωή και τι να αποφεύγουμε.

Τι στάση να τηρούμε προς τους θεούς, προς τους γονείς, προς τους γεροντότερους, προς τους νόμους, προς τους ξένους, τους κυβερνήτες, τους φίλους, τις γυναίκες και τα παιδιά μας, τους δούλους.

Ότι πρέπει να λατρεύουμε τους θεούς, να τιμούμε τους γονείς, να σεβόμαστε τους ηλικιωμένους, να πειθαρχούμε στους νόμους και τους κυβερνήτες, να αγαπάμε τους φίλους, να είμαστε συνετοί με τις γυναίκες, στοργικοί με τα παιδιά, και να μην φερόμαστε προσβλητικά στους δούλους.
Και κυρίως, το να μην χαιρόμαστε υπερβολικά όταν όλα μας πάνε καλά, μήτε να μας πιάνει η θλίψη όταν μας τυχαίνουν συμφορές, μήτε να κάνουμε έκλυτη ζωή, μήτε να οργιζόμαστε και να γινόμαστε θηρία.

Αυτά κρίνω πως είναι τα μεγαλύτερα αγαθά που έχει να προσφέρει η φιλοσοφία."

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ- ΠΕΡΙ ΠΑΙΔΩΝ ΑΓΩΓΗΣ

Πρώην Καναδός Yπoυργός Άμυνας: Όλες οι κυβερνήσεις κρύβουν εξωγήινους!



Ο πρώην υπουργός άμυνας του Καναδά σε συνέντευξη τιου ισχυρίστηκε οτι όλες οι χώρες/κράτη κρύβουν εξωγήινες μορφές ζωής από τους κατοίκους της γης.

Ο Paul Hellyer, 91, καλεί τους ηγέτες του κόσμου να ομολογήσουν την υποτιθέμενη θεωρία συνομωσίας που σύμφωνα με τον ίδιο περιλαμβάνει στοιχεία για διαστημόπλοια (UFO) και πώς τουλάχιστον τέσσερα είδη εξωγήινων εχουν επισκεφθεί τη γη.

Ο πρώην Καναδός υπουργός, ο οποίος κατείχε τη θέση απο το 1963 εως το1967, δήλωσε σε ομιλία του στο Πανεπιστήμιο του Calgary αυτή την εβδομάδα οτι: "Ένα μεγάλο μέρος των μέσων ενημέρωσης δεν τα αγγίζει [τα έγγραφα]”. “Απλά πρέπει να συνεχίσουμε να δουλεύουμε και να ελπίζουμε ότι κάποια μέρα μπορεί να μαζευτεί αρκετ’ος κόσμος”.

"[Το κοινό] θα πει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο,"Κύριε Πρόεδρε ή κύριε Πρωθυπουργέ θέλουμε την αλήθεια και την θέλουμε τώρα, διότι επηρεάζει τις ζωές μας."

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Hellyer έχει κάνει τέτοιου τύπου δηλώσεις.

Ο πρώην υπουργός Άμυνας - που ξεκίνησε να αναφέρεται στην υπάρξη εξωγήινων το 2005 - δήλωσε ότι “επισκέπτονται τον πλανήτη μας εδώ και χιλιάδες χρόνια”.


Στο παρελθόν εχει δηλώσει στο Russia Today πως οι εξωγήινοι ζουν ανάμεσά μας στη Γη, και ότι “μοιάζουν ακριβώς σαν κι εμάς και θα μπορούσε να τους προσπερασουμε στον δρόμο και δε θα το καταλαβαίναμε”.

Τόνισε οτι “Ξοδεύουμε πάρα πολύ χρόνο να πολεμάμε ο ένας τον άλλον, ξοδεύουμε πάρα πολλά χρήματα σε στρατιωτικές δαπάνες και πολύ λίγα για τη διατροφή των φτωχών και τη φροντίδα σε άστεγους και αρρώστους".

“Έχουμε μια μακρά ιστορία στον τομέα των UFO και φυσικά, από τότε που εφευρέθηκε η ατομική βόμβα, αυξήθηκε η δραστηριότητα τις τελευταίες δεκαετίες”

Οι ισχυρισμοί του γίνονται μετά απο πλάνα που προέκυψαν αυτή την εβδομάδα να δείχνουν ένα μυστηριώδες αντικέιμενο σε σχήμα UFO να το μεταφέρουν στο πίσω μέρος ενός φορτηγού στην έρημο της Νεβάντα. (Παρακάτω βίντεο)

Το φορτηγό το συνόδευε όχημα της αστυνομίας, λόγω του σχήματος του αντικειμένου και της απόστασης απο την περίφημη Περιοχή 51 πολλοί ειναι αυτοι που έθεσαν το έρωτημα, αν το μυστήριο αντικείμενο ειναι UFO....


Πηγη - mirror.co.uk
Μετάφραση- OnAlert
thesecretrealtruth 

«Η ελευθερία της σκέψης είναι τροφή της ψυχής»

H ελευθερία της σκέψης δεν είναι θέμα που θα έπρεπε να τίθεται υπό διαπραγμάτευση ειδικά κατά την εποχή του πληροφοριακού καταιγισμού που διανύουμε. Το ζήτημα είναι κατά πόσον η ελευθερία είναι όντως ελευθερία ή απλώς παρουσιάζεται ως τέτοια.

Από πολύ παλιά οι άνθρωποι ακολούθησαν δυο δρόμους: (α) αναγνώρισαν την ανάγκη ως οδηγό για τις κινήσεις εκείνες όπου η φύση υποδεικνύει (αναζήτηση των αναγκαίων για τη ζωή). (β) πέρα από τα όρια της ανάγκης ελευθερώνεται ο νους σε όλους τους τομείς της δράσης του: γνωσιακό, ηθικό, αισθητικό (θεωρία και πράξη του ωραίου) μεταφυσικό, χωρίς να παραβλέπει –όπου υπάρχουν- τις μορφές και τα όρια της πραγματικότητας.

Έτσι:

α΄. Στο γνωσιακό επίπεδο: η γνώση των φυσικών πραγμάτων και των φυσικών δυνάμεων και φαινομένων είναι αναγκαία για τη ζωή, δεν ησυχάζει ο νους αν δε βρει την αιτία των φαινομένων, ώστε να μπορεί τη γνώση αυτή να την αξιοποιεί πρακτικά. Από την αναγνώριση των φαινομένων της άνωσης ως την ανάγνωση του DNA η γνώση είναι θεωρητική αναζήτηση που μπαίνει στην υπηρεσία πρακτικών αναγκών της ζωής. Αλλά και σ’ αυτή την πορεία του ο νους υπερβαίνει τα όρια της ανάγκης και απολαμβάνει την ελευθερία του: «η γεννήσασα φύσις αμηχάνους ηδονάς προσφέρει τοις δυναμένοις ζητείν τας αιτίας» (Η αναζήτηση της αλήθειας μέσα σε κλίμα ελευθερίας γίνεται ηδονή, χαρά, απόλαυση νοητική, συνειδησιακή).

β΄. Επίσης ο νους αναζητεί την ελευθερία του στους άλλους τομείς συνειδησιακής δραστηριότητας: στην Ηθική, στην Αισθητική (Τέχνη), στη Μεταφυσική, (όπου εντάσσεται και η Θρησκεία). Για ένα πρόσθετο λόγο που είναι ιδιαίτερα εμφανής στον τομέα της Ηθικής: χωρίς την προϋπόθεση της Ελευθερίας δεν είναι νοητή η έννοια της ευθύνης, που με τη σειρά της αποτελεί προϋπόθεση για την απονομή επαίνου ή μομφής στο άτομο που έπραξε ή παρέλειψε κάτι και για το οποίο θεωρούμετο άτομο υπεύθυνο, γιατί ήταν ελεύθερο.

Γενικότερα στον τομέα της πνευματικής αναζήτησης του ανθρώπου και της εξέλιξης της ψυχής του σημαντική είναι η χωρίς περιορισμούς δυνατότητα του ανθρώπου να οδηγήσει τον εαυτό του στην ανώτερη επίτευξη της κατανόησής της ανθρώπινης φύσης και της Φύσης ή του Σύμπαντος γενικότερα. Βασική προϋπόθεση για την εκδήλωση της Αναζήτησης στο πεδίο της ανθρώπινης πρακτικής είναι η πεποίθηση ότι ο Άνθρωπος χαρακτηρίζεται από δυνατότητες που και θα πρέπει να είναι απόλυτα Ελεύθερος να τις ανιχνεύσει και να τις "χειριστεί" στο έπακρο όπως η φύση του καθενός μας υπαγορεύει και υποδηλώνει.

Η Φιλοσοφική Αναζήτηση θα μπορούσε να δώσει λύση σε αυτό το διαφαινόμενο Αδιέξοδο του Πολιτισμού μας: Δεν θα πρέπει να ξεχνούμε ότι έχει αποδειχτεί περίτρανα πως η βελτίωση της κοινωνίας ξεκινά πάντα από την βελτίωση του κάθε ανθρώπου. Δυστυχώς φαίνεται πως αυτό το πολύτιμο ιστορικό Μάθημα κινδυνεύουμε να το ξεχάσουμε, συνολικά ως Ανθρωπότητα.

Απαραίτητη προϋπόθεση γι αυτή είναι ο στοχασμός και η έκφραση, η μελέτη των φαινομένων, η παρατήρηση της φύσης και προπάντως η ενδοσκόπηση, απαλλαγμένα από λογοκρισίες, δογματισμούς και προκαταλήψεις. Είναι ένας μοναχικός δρόμος που απαιτεί κόπο, γνώση, υπομονή και επιμονή!

 neoastro.gr 

Ηράκλειτος: Ο κόσμος - Η φωτιά

Ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Ηράκλειτος υποστήριζε ότι η αρχή του κόσμου είναι η φωτιά. Με αφετηρία την σκέψη του σύγχρoνου φιλόσοφου Κ. Αξελού, ας ρίξουμε μια ματιά στο τι ακριβώς εννοούσε ο Ηράκλειτος κι ας συλλογιστούμε τι μπορεί να σημαίνουν αυτά για την σημερινή εποχή.

Ο Θαλής δηλώνει πως τα πάντα προέρχονται από το νερό.

Ο Αναξίμανδρος συλλαμβάνει την αέναη κίνηση που μέσα της τα αντίθετα, το ζεστό και το κρύο, το υγρό και το στεγνό, παράγουν τα κοσμικά φαινόμενα.

Ο Αναξιμένης δίνει προτεραιότητα στον αέρα.

Ο Πυθαγόρας αφοσιώνεται στην κοσμική αρμονία, στη μελέτη των αριθμών και των μορφών και το πνεύμα του είναι γεωμετρικό και μαθηματικό.

Ο Ξενοφάνης στρέφεται προς την γη ως πρωταρχικό κοσμικό στοιχείο.

Ο Ηράκλειτος είναι το μεγάλο ενοποιητικό πνεύμα. Νερό και γη, αέρας και φωτιά, υπακούουν σε μέτρα κι αποτελούν τον Κόσμο. Η αρμονία δεν ξεχωρίζεται από την σύγκρουση. Είναι κεφαλαιώδης η σημασία των αντιθέτων μέσα στην αέναη κίνηση του κόσμου.

Ο Κόσμος αποτελείται από το σύνολο των όντων και των πραγμάτων που υπάρχουν μέσα στο χώρο και τον χρόνο που τα περιέχουν. Ο χώρος μας περιέχει μα εμείς δεν μπορούμε να τον περιέχουμε επειδή μας απορροφάει. Τότε συλλαμβάνει η σκέψη τον χρόνο και τον προωθεί στην σειρά του πρωταίτιου του γίγνεσθαι του κόσμου.

Ο Ηράκλειτος συλλαμβάνει μια κοσμολογία που θέλει να ξεπεράσει το κοσμογονικό στάδιο. Αυτή η κοσμολογία, επειδή μεταχειρίζεται «σύμβολα» για να εκφράσει τις φυσικές δυνάμεις κι αποδίδει μια δύναμη σε αυτά τα σύμβολα, συνδέεται με τη μυθολογία και γίνεται δημιουργός μύθων. Βέβαια η σύλληψη του κοσμικού παιχνιδιού είναι μια πράξη του λογισμού.

Τι μας λέει για το σύμπαν ο Ηράκλειτος; -Αυτόν τον κόσμο που είναι για όλους, ούτε κανείς θεός ούτε άνθρωπος τον έκανε, αλλά ήταν από πάντα και είναι και θα είναι αιώνια φωτιά, που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο (απ.30) -Τα πάντα ανταλλάσσονται με τη φωτιά και με τα πάντα η φωτιά, όπως τα πράγματα με το χρυσάφι και το χρυσάφι με τα πράγματα-(απ.90) -Η φωτιά ζει τον θάνατο της γης κι ο αέρας ζει το θάνατο της φωτιάς, το νερό ζει το θάνατο του αέρα και η γη του νερού-(απ.76)-Το ψυχρό θερμαίνεται, το θερμό ψύχεται, το υγρό ξεραίνεται, το ξηρό νοτίζει-(απ.126)

Ο Κόσμος δεν έχει αρχή. Οι μυθολογικές κοσμογονίες, ο Όμηρος κι ο Ησίοδος, εκθρονίζονται. Παρακολουθούμε το πέρασμα απ την κοσμο-γονία στην κοσμο-λογία. Ο κόσμος δε δημιουργήθηκε ήταν από πάντα, είναι και θα είναι. Ο κόσμος είναι το Σύμπαν, δηλαδή η τακτοποιημένη ολότητα.

Κόσμος αιώνιος και αιώνια φωτιά υπακούουν το ένα στο άλλο. Ας επιχειρήσουμε να διακρίνουμε ποιος είναι ο δεσμός τους. Η φωτιά είναι ως προς τον κόσμο αυτό που ως προς την ανθρώπινη ζωή είναι ένα ποτάμι. Μεταβάλλονται και τα δύο ακατάπαυστα μέσα στη μονιμότητα του γίγνεσθαι του είναι. Η φωτιά είναι ακόμη πιο μεγαλοπρεπής απ το ποτάμι. Η φωτιά υπακούει σε μέτρα. Και το χρυσάφι λάμπει, έχει το χρώμα και την αξία της φωτιάς, επιβάλλει ένα μέτρο και μεταβάλλει τα πράγματα. Η φωτιά μπορεί να συγκριθεί με το χρυσάφι.

Η φωτιά είναι ουσία η στοιχείο; Ας μην ξεχνάμε ότι οι κοσμικές δυνάμεις που με την δική τους βοήθεια σκέφτονται οι πρώτοι έλληνες στοχαστές τον κόσμο, δεν είναι «υλικές». Το νερό του Θαλή δεν είναι παρά μια θεμελιακή μονιμότητα, ούτε υλική ούτε ιδεατή. Ο αέρας του Αναξιμένη και το άπειρον του Αναξίμανδρου απέχουν πολύ απ το να είναι ουσίες. Η Ηρακλειτική φωτιά είναι ακόμα λιγότερο ουσία, πράγμα που δεν σημαίνει ότι έχει κάποια φυσική και συγκεκριμένη εμφάνιση. Δεν είναι όμως ούτε και λογική αρχή.

Οι πρώτοι έλληνες στοχαστές συλλαμβάνουν τις θεμελιακές τους διαισθήσεις αλλά όχι σαν ουσίες. Ιδεατότητα και πραγματικότητα είναι αξεχώριστες. Η ερώτηση αν οι αρχές είναι πραγματικές η ιδεατές, δεν μπορεί να πάρει απάντηση γιατί δεν υπάρχει απάντηση γι αυτή την ερώτηση.
Έτσι η ηρακλειτική φωτιά είναι «αρχή» που κατευθύνει την ροή και την σύλληψη των πραγμάτων, αφανής και φανερή αλήθεια των ορατών κι αοράτων φαινομένων.

Σύμφωνα με τον Χάιντεγκερ «Την ελληνική λέξη αρχή πρέπει να την κατανοήσουμε με το πλήρες νόημα της. Η λέξη αυτή ονομάζει αυτό που παίρνοντάς το κάποιο πράγμα σαν αφετηρία αποκτά διέξοδο. Αυτό όμως το (παίρνοντάς το σαν αφετηρία), με την απόκτηση της διεξόδου δεν αφήνεται πίσω. Η αρχή έχει να κάνει μάλλον μ΄ αυτό που λέει το ρήμα άρχειν - μ΄ αυτό δηλαδή που δεν παύει να κυριαρχεί» Πρόκειται δηλαδή για μια λέξη κλειδί.

Ο Διογένης ο Λαέρτιος αναφέρει:

«Αυτά που ο Ηράκλειτος πίστευε σε γενικές γραμμές είναι: τα πάντα συνίστανται από φωτιά και μέσα σ΄ αυτήν αναλώνονται. Τα πάντα συμβαίνουν σύμφωνα με την ειμαρμένη και η συναρμολόγηση των όντων πραγματοποιείται με την εναντιοδρομία… Όσο για τις λεπτομέρειες αυτών των θεωριών του, ιδού πως έχουν τα πράγματα. Η φωτιά είναι στοιχείο και τα πάντα ανταλλάσσονται με την φωτιά και γίνονται με την αραίωση και την πύκνωση. Τίποτα όμως δεν εκθέτει με σαφήνεια. Τα πάντα γίνονται με την εναντιότητα και κυλούν σαν ποτάμι. Η ολότητα είναι κάτι το πεπερασμένο κι ο κόσμος ένας. Αυτός ο κόσμος γεννιέται απ΄ τη φωτιά και ξαναπαίρνει κατά περιόδους φωτιά, κι αυτό γίνεται εναλλάξ, στον αιώνα τον άπαντα. Αυτό συμβαίνει σύμφωνα με την ειμαρμένη. Από τα αντίθετα, εκείνο που οδηγεί στην γένεση ονομάζεται πόλεμος και έρις, κι εκείνο που οδηγεί στην ανάφλεξη, ομόνοια και ειρήνη κι η μεταβολή είναι ένας δρόμος που ανεβαίνει και κατεβαίνει κι ο Κόσμος φτιάχνεται σύμφωνα μ΄ αυτή την μεταβολή. Γιατί, όταν η φωτιά πυκνώνει, γίνεται ρευστή κι όταν μαζεύεται, γίνεται νερό. Το νερό όταν πήζει μεταβάλλεται σε γη-αυτός ο δρόμος κατεβαίνει. Η γη ξαναγίνεται ρευστή κι απ΄ αυτήν γίνεται το νερό κι απ΄ το νερό όλα τα υπόλοιπα. Γιατί αναφέρει ότι όλα σχεδόν προέρχονται απ την αναθυμίαση που βγαίνει απ΄ τη θάλασσα-κι αυτός είναι ο δρόμος που ανεβαίνει. Οι αναθυμιάσεις προέρχονται τόσο απ΄ τη γη όσο κι απ΄ τη θάλασσα, άλλες λαμπερές και καθαρές κι άλλες σκοτεινές. Με τις λαμπερές αυξάνει η φωτιά και με τις άλλες η υγρασία. Όσο για το περιέχον δεν μας αποκαλύπτει τι είναι».

Η φωτιά για τον Ηράκλειτο είναι μια ενεργειακή δύναμη. Παίρνει μορφή συγκεκριμένη χωρίς να καταλήγει σε φλόγα. Υπόστρωμα, στοιχείο και ανώτατη αρχή, πανίσχυρη μεταφορά, η φωτιά είναι όλα αυτά και δεν είναι.

Στην σπαρακτική ερώτηση τι είναι κόσμος; Ο Ηράκλειτος απαντάει: αιώνια ζωντανή φωτιά.
Τα τέσσερα στοιχεία, με ηγεμόνα το ένα απ΄ αυτά, τη φωτιά, διατρέχουν ένα δρόμο που ανεβαίνει και κατεβαίνει. Ο δρόμος που ανεβαίνει (από το βαρύτερο στο ανώτατο) οδηγεί από τη γη στο νερό, κι από τον αέρα στη γη. Το ζεστό και το κρύο, το υγρό και το στεγνό (που απορρέουν από τα τέσσερα στοιχεία) αντιτίθενται μεταξύ τους και συνταιριάζονται μέσα στον κύκλο που ρυθμίζεται από την ένωση της σύγκρουσης και της αρμονίας.

Την κοσμική διαδικασία-φωτιά, αέρας, νερό, γη, νερό, αέρας, φωτιά-πρέπει να την συλλάβει κανείς σαν κάτι κυκλικό κι όχι σαν μια ευθύγραμμη πορεία η σαν μια κάθετη άνοδο και κάθοδο. Η κοσμική κίνηση είναι κυκλική, γι αυτό τον λόγο ο δρόμος που ανεβαίνει και κατεβαίνει είναι ο ίδιος. Έτσι είναι δυνατόν να επιλέξουμε ως αρχή και τέλος το νερό, την γη, τον αέρα η την φωτιά. Η φωτιά όμως είναι εκείνο το στοιχείο που κάνει τον κύκλο να γυρίζει, αυτή τον κρατάει σε κίνηση. Η ολότητα είναι μια μεγάλη ακολουθία μετασχηματισμών που ξαναγυρίζει στον εαυτό της. Πρόκειται για την εικόνα του φιδιού που δαγκώνει την ουρά του.

Ποιος είναι ο ρόλος του Χρόνου, που είναι ο ρυθμός του μεγάλου χώρου; Ο Αέτιος μας πληροφορεί ότι κατά τον Ηράκλειτο «ο κόσμος γεννιέται όχι σύμφωνα με τον χρόνο αλλά σύμφωνα με την σκέψη» Κατά τον Ηράκλειτο ο κόσμος δεν γεννιέται κι ο χρόνος δεν είναι χωρισμένος απ΄ την σκέψη. Ο χρόνος είναι δεμένος με την σκέψη, δηλαδή με τον λόγο. Κατά τον Σέξτο τον Εμπειρικό, ο Ηράκλειτος είχε ταυτίσει το Ον και το Χρόνο. Πρέπει να δοθεί μια σωστή ερμηνεία σ΄ αυτή την μαρτυρία. Ο Λόγος κι ο Κόσμος, ο Χρόνος κι η Φωτιά, είναι βαθιά ενωμένα το ένα με το άλλο, όμως δε συγχέονται. Ο λόγος εκφράζει την αρμονία και την αντίθεση των αντιθέτων, μέσα στον Κόσμο που είναι ένα γίγνεσθαι, με την δύναμη της φωτιάς΄ όλα αυτά μέσΆ από το Χρόνο. Η ηρακλειτική διαλεκτική διδάσκει την ενότητα της ενότητας και της μη ενότητας (δηλ της πολλαπλότητας). Ο Χρόνος είναι ένας και πολλαπλός, κάνει τον αιώνιο αληθινό λόγο χρονικό, εναρμονίζει τις βίαιες κοσμικές αλλαγές κι ενώνεται με την φωτιά δίχως να ταυτίζεται μαζί της. Ο Κόσμος ως τάξη της αταξίας, ως Ολότητα που περιέχει τα στοιχεία που την αποτελούν, υπακούει στο ρυθμό του Χρόνου.

Το κοσμικό γίγνεσθαι γίνεται φανερό μέσα στο χρόνο. Η φωτιά εμψυχώνει αυτή την διαδικασία που υπακούει σ΄ ένα ρυθμό. Η φωτιά υπακούει στα μέτρα των ανταλλαγών της και των μετατροπών της. Γιατί, οι μεγάλες κοσμικές δυνάμεις που είναι το νερό, η γη, ο αέρας, μπορεί να εμφανίζονται περισσότερο μέσα στον χώρο και να κυριαρχούν στον πάντα ορατό ορίζοντα των πραγμάτων του κόσμου, η φωτιά όμως εμψυχώνει, φωτίζει και κεραυνώνει όλο τον χώρο, δίνει την κατεύθυνσή του στο γίγνεσθαι, προκαλεί βαθιές αλλαγές, γεννάει και μετατρέπει σε στάχτη το κάθε τι που είναι. Η πορεία του χρόνου δεν είναι ευθύγραμμη αλλά κυκλική, μια πορεία φτιαγμένη από εναλλαγές και περιόδους. Η ακατάπαυστη μεταβολή είναι μια σταθερή του σύμπαντος. Φυσικά η αλλαγή γίνεται μέσα στο χώρο κι είναι αναγκαστικά περιορισμένη σ ένα τόπο. Ωστόσο, κάθε περιορισμός σ΄ ένα τόπο δεν είναι παρά μια «στιγμή» της χωρικής έκτασης, κι αυτή η έκταση είναι υποταγμένη στην χρονική έκταση. Τα μέτρα των ανταλλαγών εξασφαλίζουν την τάξη του κόσμου και προστατεύουν τα πράγματα που βρίσκονται σε γίγνεσθαι από το να βουλιάξουν στο χάος. Είναι αλήθεια ότι τα φυσικά πράγματα μετατοπίζονται, πριν απ όλα όμως γίνονται «άλλα», μέσα στον χρόνο, παραμένοντας συγχρόνως ίδια. Η φωτιά είναι που κυβερνάει αυτές τις μεταβολές και υπακούει στα μέτρα.

Χάρη στη φωτιά, το ένα και πεπερασμένο σύμπαν ξετυλίγεται μέσα στον χωρόχρονο. Ο ρυθμός των μεταβολών της φωτιάς είναι ο ρυθμός του κόσμου κι αυτός ο ρυθμός είναι αυστηρός και δίκαιος. Με το ρυθμό των ανταλλαγών και των μεταβολών, η «ποσότητα» αλλάζει και γίνεται «ποιότητα». Η φωτιά είναι η βάση της κίνησης του χρόνου και έχει ως μέτρο τον κόσμο στην ολότητά του. Ο χρόνος είναι η κίνηση, που είναι τόσο η στιγμή όσο και η μεγάλη χρονιά (10.800 ηλιακές χρονιές). Ακόμη κι η μεγάλη χρονιά μπορεί να συλληφθεί μέσα σε μια στιγμή, αποτελώντας ένα λεπτό της σκέψης. Ο Ηράκλειτος εξωτερίκευσε με το λόγο του πάνω στο σύμπαν τον εσωτερικό ρυθμό του σύμπαντος αυτού. Δίδαξε ότι στην περιφέρεια ενός κύκλου η αρχή και το τέλος συμπίπτουν, ότι ο δρόμος που είναι ανηφορικός και κατηφορίζει είναι ο ίδιος, ότι ο πόλεμος είναι συμπαντικός και η δικαιοσύνη διχόνοια. Κάποια στιγμή, η γη (πάνω την οποία ζούμε και κινούμαστε), αφού πρώτα έγινε νερό κι αέρας, γίνεται φωτιά. Αυτό όμως το στάδιο δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση το τέλος της κοσμικής τραγωδίας που δεν έχει τέλος. Η φωτιά ξαναγίνεται αέρας, ο αέρας νερό, το νερό γη. Βρισκόμαστε πάλι πάνω στην γη. Τα μέτρα του χρόνου είναι τα μέτρα της αιωνιότητας. Η κυκλική κίνηση του κοσμικού γίγνεσθαι ακολουθεί, δηλαδή περιέχει, το δικό της ρυθμό που είναι φτιαγμένος από εναλλαγές και περιόδους.

Η φωτιά του κόσμου είναι ταυτόχρονα «ενυπάρχουσα» και «υπερβατική». Είναι μέσα στον κόσμο και τον κυβερνά.. Όλα τα κυβερνά ο κεραυνός (απ. 64). Ο κεραυνός εκφράζει την πιο πολεμική και την πιο θεϊκή πλευρά της φωτιάς, επιπλέον είναι το όπλο του Δία του κεραυνωτή. Ωστόσο, η φωτιά που κεραυνώνει δεν υπερίπταται του σύμπαντος και δεν το καίει απ΄ έξω γιατί η κοσμική φωτιά είναι η ίδια κριτής του εαυτού της, αφού περιέχει τα ίδια της τα μέτρα που είναι και τα μέτρα του κοσμικού χρόνου. Ο κεραυνός πέφτει και χτυπάει κάθε ιδιαιτερότητα, παραμένει όμως εγκλωβισμένος μέσα στην ολότητα που περιέχει τόσο την «ενύπαρξή» του όσο και την «υπέρβασή» του. Η διαλεκτική κίνηση αποκλείει την απόλυτη αρχή και το απόλυτο τέλος, χωρίς πάλι, για το λόγο αυτό, να υποστηρίζει την κίνηση που αρχίζει με μια σχετική αρχή και καταλήγει σΆ ένα τέλος σχετικό. Αυτή η διαλεκτική κίνηση είναι η διαλεκτική της ολοκληρωτικής κι αέναης κίνησης που συνιστά το απόλυτο. Ο Ηρακλειτικός Κόσμος είναι αιώνιος κι αιώνια είναι και η Φωτιά και ο Λόγος.
Η φωτιά που είναι η βαθιά αλήθεια του κόσμου, είναι συνάμα και το νόημα του, και μΆ αυτόν τον τρόπο αποτελεί τη σοφία του συμπαντικού γίγνεσθαι. Αυτή η σοφία δεν είναι καθόλου διασκεδαστική η στοχαστική σοφία, αλλά μια σοφία κοσμική που είναι σοφία της ολότητας. Η φωτιά είναι κεραυνοβόλα και θεϊκή, πολεμίστρια και σοφή. Ενώνεται με τον λόγο και με τη θεότητα. Εκφράζει τον κοσμικό λόγο (το σοφόν) και σφραγίζει το φυσικό κόσμο.

Η φωτιά ωστόσο δεν είναι η αιτία της κυβέρνησης του Σύμπαντος. Η κυβέρνηση του κόσμου ενυπάρχει στον κόσμο. Ο κόσμος δεν είναι μια βάρκα που βαρκάρη της έχει την φωτιά. Η κοσμική φωτιά υπακούει στα δικά της μέτρα και μετράει τις ανταλλαγές των κοσμικών στοιχείων. Η εσωτερική ανάγκη της τη σπρώχνει στην αλλαγή, γιατί η ανάγκη αυτή είναι έλλειψη, χορταίνει αυτή την ανάγκη της με τις αέναες αλλαγές κι αναπαύεται με τη μεταμόρφωσή της. Έτσι η φωτιά είναι αυτό που η ίδια γίνεται, δηλαδή είναι αλλαγή κι ανάπαυση, κρυφή αρμονία και κεραυνός. Περιέχει κι ο κόσμος αυτή τη φωτιά που δεν είναι η αιτία της κυβέρνησης του σύμπαντος αλλά η ίδια η κυβέρνηση του, στο εσωτερικό του περιέχοντος. Η φωτιά φωτίζει τον κόσμο και τον κάνει διάφανο. Πώς μπορεί λοιπόν να μην είναι η Σοφία;

Συνοψίζοντας θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Αιώνιος Κόσμος φανερώνεται μέσα στον Χρόνο κι η Φωτιά ως κεραυνός και σοφία του εξασφαλίζει το σφρίγος του, τη λάμψη και τη συνοχή του. Ο πόλεμος είναι αναγκαίος, είναι αρμονία κι ο ολικός ρυθμός του Κόσμου είναι η κορυφαία μοίρα του, η άρχουσα Ενότητα που περιέχει και συνέχει κάθε τι που είναι μέσα στο χρόνο.

 www.e-zine.gr 

H Μαγεία της προσοχής στο κβαντικό πεδίο


Όταν παρατηρώ με προσοχή αλλάζω την πραγματικότητά μου!

Αφθονία ή πλούτος σημαίνει ότι κάποιος μπορεί με ευκολία να εκπληρώνει τις επιθυμίες του, όποιες κι αν είναι αυτές, είτε αφορούν στη σφαίρα της ύλης είτε στις συναισθηματικές, ψυχολογικές ή πνευματικές μας ανάγκες ή στη σφαίρα των σχέσεων. Η προσοχή ενός αληθινά πλούσιου ατόμου δεν εστιάζεται ποτέ μόνο στο χρήμα. Επιπλέον, ένα πλούσιο άτομο δεν έχει ποτέ χρηματικές ανησυχίες.
Μπορεί να έχετε εκατομμύρια δολάρια στην τράπεζα, εάν όμως σκέφτεστε συνέχεια το χρήμα, εάν σας απασχολεί και ανησυχείτε γι’ αυτό- ότι δεν έχετε αρκετά, πως θα αποκτήσετε περισσότερα ή μην τα χάσετε- τότε ανεξάρτητα από το ποσό δολαρίων που κατέχετε, είστε φτωχός. Όπως είπε κάποτε ο Οscar Wilde, ‘’Υπάρχει μόνο μία τάξη ανθρώπων που σκέφτεται τα λεφτά περισσότερο από τους πλούσιους και αυτοί είναι οι φτωχοί. Ουσιαστικά οι φτωχοί δεν μπορούν να σκεφτούν τίποτε άλλο.

Το να έχεις πραγματικό πλούτο ή να ευημερείς σημαίνει να έχεις μία απόλυτα ξέγνοιαστη στάση για οτιδήποτε στη ζωή, ακόμη και για τα λεφτά. Η αληθινή συνειδητότητα πλούτου είναι συνεπώς συνειδητότητα της πηγής κάθε υλικής πραγματικότητας. Αυτή η πηγή κάθε υλικής πραγματικότητας είναι η καθαρή συνειδητότητα. Είναι η καθαρή επίγνωση. Είναι το ενοποιημένο πεδίο, το πεδίο όλων των δυνατοτήτων.

Δεν μπορούμε να γνωρίσουμε αυτό το πεδίο μόνο στοχαζόμενοι πάνω σ’ αυτό, επειδή είναι, εξ’ ορισμού, υπερβατικό της σκέψης. Μπορούμε, όμως να έχουμε βιωματική γνώση αυτού του πεδίου μέσω της υπέρβασης, γνωρίζοντάς το σαν τη δική μας ενδόμυχη φύση. Όταν υπερβαίνουμε, κατανοούμε μη λεκτικά, χωρίς τη χρήση λέξεων. Αποκτούμε άμεση γνώση, χωρίς την περισπαστική διαμεσολάβηση της ομιλίας. Αυτή είναι η αξία του διαλογισμού, που μας δίνει την εμπειρία του καθαρού Είναι, μολονότι η εμπειρία του καθαρού Είναι, είναι καθεαυτή μία έκφραση αγνής χαράς και μακαριότητας.

Το κύριο πλεονέκτημα της εναλλαγής διαλογισμού και δραστηριότητας είναι ότι όσο περισσότερο βυθιζόμαστε στο πεδίο του καθαρού Είναι, της καθαρής συνειδητότητας και επίγνωσης, τόσο περισσότερο εμποτίζεται με αυτό η δραστηριότητά μας. Και στη συνέχεια η δραστηριότητά μας αποκτά τις ιδιότητες που είναι σύμφυτες του καθαρού Είναι, της καθαρής συνειδητότητας: απειροσύνη, μη οριακότητα, αφθονία, ευημερία και αθανασία.

Ο καλύτερος τρόπος για την απόκτηση της γνώσης αυτού του πεδίου του καθαρού είναι ο διαλογισμός. Μας βοηθάει επίσης να αντιλαμβανόμαστε αυτές τις ιδιότητες διανοητικά και να στρέφουμε την προσοχή μας σε αυτές, επειδή τελικά οτιδήποτε βιώνουμε είναι αποτέλεσμα της ιδιότητας της προσοχής μας.

Ας αναφερθούμε εκτενέστερα στο κβαντικό πεδίο. Οι φυσικοί μας λένε ότι καθώς περνάμε πέρα από τη σφαίρα των υποατομικών σωματιδίων που δομούν το άτομο, και κατ’ επέκταση κάθε τι πραγματικό, πως όταν προσπαθούμε να εξετάσουμε και να κατανοήσουμε αυτά τα σωματίδια- με αστεία ονόματα όπως κουάρκς, μποζόνια, λεπτόνια κ.ο.κ. - τα σωματίδια αυτά είναι τόσο μικρά που πάντα αδυνατούμε να τα μετρήσουμε. Δεν υπάρχουν ούτε θα υπάρξουν ποτέ διαθέσιμα όργανα που να καταμετρήσουν το απειροστικό μέγεθος αυτών των σωματιδίων. Ουσιαστικά είναι τόσο μικρά που μόνο να τα σκεφτούμε μπορούμε.

Συμβαίνει τώρα ένα πολύ ενδιαφέρον γεγονός σχετικά με τα σωματίδια αυτά: δεν τα έχει δει ποτέ κανείς. Επομένως, εάν δεν μπορείτε να παρατηρήσετε αυτά τα υποατομικά σωματίδια, εάν δεν μπορείτε να τα δείτε, πως μπορείτε να ξέρετε εάν καν υπάρχουν; Και η απάντηση είναι ότι γνωρίζουμε την ύπαρξή τους από τα ίχνη που αφήνουν στους επιταχυντές σωματιδίων. Στους χώρους που ερευνούν τις υποατομικές θεωρίες, μπορεί κανείς να δει – ακόμη και να φωτογραφήσει- τα ίχνη που αυτά τα σωματίδια αφήνουν πίσω τους. Και κοιτώντας τα ίχνη αυτά, ξέρει κανείς ότι τα ίχνη αυτά έχουν πράγματι υπάρξει. Υπάρχει όμως και μια άλλη ενδιαφέρουσα όψη αυτών των σωματιδίων, το ότι φαίνεται να υπάρχουν μόνο όταν τα παρατηρούμε.

Επομένως, εάν παρατηρούμε ένα κβαντικό πεδίο, κάθε φορά που το κοιτάμε, τα σωματίδια αυτά αναλάμπουν στιγμιαία σε υπάρξεις. Και κάθε φορά που αποστρέφουμε την προσοχή μας, εξαφανίζονται στο κενό. Ανάβουν και σβήνουν συνέχεια σαν μικροσκοπικά φώτα σε σκοτεινό θάλαμο. Μπορείτε να φανταστείτε τον σκοτεινό θάλαμο σαν τον άπειρο, απεριόριστο χώρο και την αναλαμπή της ύπαρξης των σωματιδίων να γίνεται μόνο μέσω της εστίασης της προσοχής μας στο πεδίο.

Όταν εστιάζετε την προσοχή σας στο πεδίο, τότε αυτά αναδύονται σε υπάρξεις. Όταν η προσοχή σας είναι στραμμένη αλλού, τότε είναι μόνο ένα εύρος πιθανοτήτων στο πεδίο όλων των δυνατοτήτων.

Κάθε σωματίδιο είναι ταυτόχρονα και ένα κύμα. Και είναι ένα κύμα μέχρι τη στιγμή της παρατήρησης. Ένα κύμα δεν περιορίζεται σε συγκεκριμένη θέση στο χώρο ή στον χρόνο’ είναι κάτι διάχυτο. Γι αυτό ονομάζεται εύρος πιθανοτήτων στο πεδίο όλων των δυνατοτήτων. Καθορίζει τη στατιστική πιθανότητα να βρεθεί ένα σωματίδιο σε ορισμένη θέση τη στιγμή της παρατήρησης- δηλαδή τη στιγμή της προσοχής. Είναι η προσοχή που μεταβάλλει το εύρος πιθανοτήτων, το κύμα, την κατανομή πιθανοτήτων, για μια πιθανή μέτρηση με χρονική συνάρτηση. Η προσοχή παίρνει το εύρος πιθανοτήτων και του δίνει υλική υπόσταση, μόνο με την απλή πράξη της παρατήρησης, και αυτή η πράξη της παρατήρησης, είναι, φυσικά η εστίαση της προσοχής μας σ’ αυτό. Ένα σωματίδιο επομένως κυριολεκτικά δημιουργείται από εσάς και εμένα μέσω της πράξης της παρατήρησης. Πριν παρατηρηθεί ήταν απλά μία μαθηματικά πιθανότητα, μία κατανομή πιθανοτήτων για μια ενδεχόμενη μέτρηση με χρονική συνάρτηση

ΝΑΜΑΣΤΕ
Ζηζή Πατεράκη
Spiritual Teacher/Healer
info@live-in-light.com
live-in-light
thesecretrealtruth 

H αλήθεια κατά τον Κρισναμούρτι



Η ουσία της διδασκαλίας τoυ Κρισναμούρτι εμπεριέχεται στη δήλωση πoυ έκανε τo 1929, όταν είπε: 

"Η αλήθεια είναι μια χώρα δίχως μονοπάτι". O άνθρωπος δεν μπορεί να τη φτάσει μέσα από οργανώσεις, μέσα από κάποια πίστη, μέσα από δόγματα, ιερωμένους ή τελετουργίες, ούτε και μέσα από κάποια φιλοσοφική γνώση ή ψυχολογική τεχνική. Πρέπει να τη βρει μέσα από τoν καθρέφτη των σχέσεων, μέσα από την κατανόηση του περιεχομένου του νου του, με την παρατήρηση και όχι με διανοητική ψυχανάλυση ή ενδοσκοπική αυτοανάλυση. O άνθρωπος έχει φτιάξει μέσα του σαν φράχτη προστασίας διάφορες εικόνες -θρησκευτικές, πολιτικές, προσωπικές. Αυτές εκδηλώνονται σαν σύμβολα, ιδέες, πίστεις. Τo βάρος αυτών των εικόνων κυριαρχεί πάνω στη σκέψη του ανθρώπου, στις σχέσεις τoυ και στην καθημερινή του ζωή. Αυτές oι εικόνες είναι oι αιτίες των προβλημάτων μας επειδή χωρίζουν τoν έναν άνθρωπο από τoν άλλον. 

Η αντίληψη που έχει o άνθρωπος για τη ζωή διαμορφώνεται από τις έννοιες που ήδη ενυπάρχουν στο νου του. Τo περιεχόμενο της συνείδησής του είναι όλη του η ύπαρξη. Αυτό τo περιεχόμενο είναι κοινό σε όλη την ανθρωπότητα. Η ατομικότητα είναι τo όνομα, η μορφή και η επιφανειακή παιδεία που αποκτά από την παράδοση και τo περιβάλλον τoυ. Η μοναδικότητα τoυ ανθρώπου δε βρίσκεται στην επιφάνεια, αλλά στην πλήρη ελευθερία από τo περιεχόμενο της συνείδησής τoυ, πoυ είναι κοινή για όλη την ανθρωπότητα. Ετσι, o άνθρωπος δεν είναι ξεχωριστό άτομο.

Η ελευθερία δεν είναι αντίδραση· η ελευθερία δεν είναι επιλογή. Είναι ψεύτικος o ισχυρισμός τoυ ανθρώπου ότι είναι ελεύθερος, επειδή μπορεί να διαλέξει. Ελευθερία είναι η καθαρή παρατήρηση, χωρίς κατεύθυνση, χωρίς φόβο τιμωρίας ή ελπίδα ανταμοιβής. Η ελευθερία δεν έχει κίνητρο· η ελευθερία δε βρίσκεται στο τέλος της εξέλιξης του ανθρώπου, αλλά υπάρχει στο πρώτο βήμα της ύπαρξής τoυ. Με την παρατήρηση αρχίζει κανείς να ανακαλύπτει την έλλειψη ελευθερίας. Η ελευθερία βρίσκεται στη χωρίς εκλογή επίγνωση της καθημερινής μας ζωής και δραστηριότητας.

Η σκέψη είναι χρόνος. Η σκέψη γεννιέται από την εμπειρία και τη γνώση, που είναι αξεχώριστα δεμένες με τo χρόνο και τo παρελθόν. O ψυχολογικός χρόνος είναι εχθρός του ανθρώπου. Η δράση μας βασίζεται στη γνώση, άρα στο χρόνο, κι έτσι o άνθρωπος είναι πάντα σκλάβος στο παρελθόν. Η σκέψη είναι πάντα περιορισμένη κι έτσι ζούμε σε συνεχή σύγκρουση και αγώνα. Δεν υπάρχει ψυχολογική εξέλιξη.

'Oταν o άνθρωπος αποκτήσει επίγνωση της κίνησης των σκέψεών του, θα δει τη διαίρεση ανάμεσα στον σκεπτόμενο και τη σκέψη, στον παρατηρητή και τo παρατηρούμενο, στον εμπειρώμενο και την εμπειρία. Θα ανακαλύψει ότι αυτή η διαίρεση είναι ψευδαίσθηση. Μόνο τότε υπάρχει καθαρή παρατήρηση, που είναι άμεση αντίληψη χωρίς σκιά από τo παρελθόν ή από τo χρόνο. Αυτή η άχρονη αντίληψη φέρνει μια βαθιά ριζική αλλαγή στο νου.

Η ολοκληρωτική άρνηση είναι η ουσία του θετικού. 'Oταν υπάρχει άρνηση όλων εκείνων των πραγμάτων που έχει γεννήσει ψυχολογικά η σκέψη, μόνο τότε υπάρχει αγάπη, που είναι συμπόνια, πάθος και νοημοσύνη.

Τα παραπάνω γράφτηκαν από τoν ίδιο τoν Κρισναμούρτι στις 21 Oκτωβρίου 1980, για τo βιβλίo της Mary Lutyens "Krishnamurti: The Years of Fulfilment", πoυ είναι o δεύτερος τόμος της βιογραφίας τoυ και πoυ εκδόθηκε τo 1983. 'Oταν αργότερα o K τo ξαναδιάβασε, πρόσθεσε λίγες πρoτάσεις.

Πηγή:  klibrary.gr 

ΠΕΡΙ ΣΥΜΒΟΛΩΝ - Η ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΜΥΘΩΝ ΣΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ (ΠΡΟΚΛΟΣ - ΟΛΥΜΠΙΟΔΩΡΟΣ)



Τι είναι η φαντασία ;

Κατ’αρχήν ας θυμηθούμε ότι τα όντως όντα βρίσκονται στο νοητό, στον κόσμο των ιδεών του Πλάτωνα. Αυτά τα όντα υλοποιούνται στον αισθητό κόσμο με αποτέλεσμα εμείς να βλέπουμε τις εικόνες τους, τα είδωλα τους τα οποία και γεννιούνται και φθείρονται σε αντίθεση με τα όντως όντα που είναι αιώνια και αμετάβλητα.

Οι ιδέες λοιπόν πρέπει κατ’αρχήν να αποκτήσουν μορφή η οποία μετά θα «εκτυπωθεί» πάνω στην ύλη και έτσι θα προκύψουν τα αισθητά όντα που αντιλαμβανόμαστε.
Επειδή λοιπόν οι ιδέες δεν έχουν μορφή, πρέπει πρώτα να αποκτήσουν τα μορφικά χαρακηριστικά εκείνα τα οποία θα προσδιορίσουν τα αισθητά , δηλαδή μέγεθος, σχήμα κλπ.

Η μορφοποίηση αυτή θα γίνει σε μια διαβάθμιση της ουσίας που βρίσκεται μεταξύ της διάνοιας και της αίσθησης. Αυτή η διαβαθμισμένη ουσία είναι η φαντασία.

«Γιατί και η ύλη είναι διπλή, όπως λέει κάπου ο Αριστοτέλης, μία αυτή που είναι συνδεδεμένη με την αίσθηση και μια αυτή των φανταστικών αντικειμένων. Θα παραδεχτούμε ότι το καθολικό είδος που συντάσσεται μαζί τους είναι δύο λογιών, ένα το αισθητό επειδή επιδέχεται συμμετοχή από τα αισθητά, και ένα το φανταστικό, επειδή έχει λάβει υπόσταση μέσα στα πλήθη που γεννιούνται στην φαντασία»
(Πρόκλος – Σχόλια στον Ευκλείδη 51.15-20)

Οπως δε γνωρίζουμε στην ουσία της ψυχής μας βρίσκονται οι λόγοι, οι οποίοι ουσιαστικά είναι οι γνώσεις τις οποίες διαθέτουμε εκ κατασκευής και οι οποίοι όμως πρέπει να ενεργοποιηθούν.
Για να ενεργοποιηθούν όμως πρέπει να συνειδητοποιηθούν από την ψυχή μας και αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν αυτοί προβληθούν τρόπον τινά σε μια οθόνη, από όπου η ψυχή θα τους δει και θα συνειδητοποιήσει ότι τους έχει, με άλλα λόγια θα τους ενεργοποιήσει.

Αυτή η προβολή θα γίνει στην φαντασία :

«Γιατί καθώς η διάνοια έχει τους λόγους αδυνατεί να τις δει συμπτυγμένα και γι αυτό τις εξαπλώνει και τις εναποθέτει και τις οδηγεί στην φαντασία που βρίσκεται στα πρόθυρα της διάνοιας και αναπτύσσει την γνώση τους μέσα σε κείνη ή μαζί με εκείνη»
(Πρόκλος – Σχόλια στον Ευκλειδη 54.27-55.02)

Την φαντασία μπορούμε να την θεωρήσουμε σαν ένα επίπεδο καθρέφτη, μια οθόνη προβολής :

«Έτσι και η ψυχή, ενεργώντας με την γνωστική της δύναμη, προβάλλει στην φαντασία σαν σε καθρέφτη τις ιδέες των σχημάτων. Και η φαντασία, η οποία τα υποδέχεται σαν είδωλα και περιέχει απεικονίσεις των ιδεών που υπάρχουν μέσα στην ψυχή, μέσω αυτών παρέχει στην ψυχή την δυνατότητα να στραφεί μέσα και προς τον εαυτό της μέσω των ειδώλων. Είναι για παράδειγμα σαν να κοιτάζει κάποιος τον εαυτό του σε καθρέφτη και αφού θαυμάσει την δύναμη της φύσης, να θελήσει να δει την μορφή του κατευθείαν και να αποκτήσει τέτοια δύναμη, ώστε να γίνει ταυτόχρονα και αυτός που βλέπει και το ορατό αντικείμενο»
(Πρόκλος – Σχόλια στον Ευκλειδη 141.4-12)

Εκεί πάνω λοιπόν οι λόγοι της ψυχής θα αποκτήσουν «αισθητά» χαρακτηριστικά :

«Γιατί γενικά οι λόγοι προσλαμβάνουν έκταση, όγκο και διάστση λόγω της ύλης που τις υποδέχεται και η οποία προσλαμβάνει τα αδιαίρετα με διαιρετό τρόπο, τα αδιάστατα με διάσταση και τα ακίνητα με κίνηση»
(Πρόκλος – Σχόλια στον Ευκλειδη 49.27-50.0212)

Αλλωστε και η Ευκλείδια γεωμετρία που μαθαίναμε στο σχολείο είχε αυτή την λειτουργία και έτσι ακριβώς δουλεύαμε όταν ασχολούμασταν με γεωμετρικές ασκήσεις.

Γιατί ο Ευκλείδης :

«Δικαιολογημένα λοιπόν όρισε αυτή την επιφάνεια και πραγματεύεται τα πάντα θεωρώντας ότι βρίσκονται πάνω της. Για τον λόγο αυτό μάλιστα έχει αποκαλέσει το έργο του επίπεδη γεωμετρία. Και έτσι πρέπει να εννοούμε το επίπεδο σαν να έχει προβληθεί και να βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας και την διάνοια να χαράζει τα πάντα πάνω του, επειδή η φαντασία μοιάζει με επίπεδο κάτοπτρο και οι λόγοι της διάνοιας στένουν σε εκείνο τις εικόνες τους»
(Πρόκλος – Σχόλια στον Ευκλειδη 120.25-121.07)

Η φαντασία λοιπόν είναι είδος νου που μορφοποιεί τις ιδέες :

«Και η μεν φαντασία ως νόηση μορφοποιητική των νοητών αποβαίνει γνώση ορισμένων ενώ η αίσθηση καταπιάνεται με το ίδιο όπως η δοξασία αντικείμενο της γένεσης, για το ποίο μπορεί να σχηματιστεί αντίληψη βάσει της δοξασίας και μαζί της άλογης αίσθησης»
(Πρόκλος – Σχόλια στην Πολιτεία 1.235.18-19)

Η διάνοια λοιπόν είναι εκείνη που θα αναλάβει να προβάλλει στην φαντασία αυτά που «κρύβουν» οι ιδέες, η οποία και θα τους δώσει μορφή :

«Αλλά και όσα υπάρχουν απόκρυφα μέσα στην ιδέα, προβάλλονται στην φαντασία με διάσταση και διαίρεση, και αυτό που τα προβάλλει είναι η διάνοια, αυτό από το οποίο προβάλλονται είναι η διανοητή ιδέα»
(Πρόκλος – Σχόλια στον Ευκλειδη 56.11-22)

«Από την άλλη, η φαντασία που κατέχει την μεσαία θέση μεταξύ των γνώσεων, διεγείρεται από τον εαυτό της και προβάλλει το γνωστικό αντικείμενο από τον εαυτό της. Επειδή όμως δεν βρίσκεται έξω από το σώμα, οδηγεί τα γνωστικά της αντικείμενα από την αδιαίρετη ζωή στην διαίρεση, στην διάσταση και το σχήμα. Γι’αυτό ό,τι τυχόν νοεί η φαντασία, είναι σχήμα και μορφή νοήματος»
(Πρόκλος – Σχόλια στον Ευκλειδη 52.20-53.05)

Ετσι λοιπόν η διέγερση της φαντασίας προκαλεί την προβολή των ουσιωδών λόγων πάνω της με αποτέλεσμα η ψυχή να τους «βλέπει» και να τους συνειδητοποιεί.

Τι σχέση έχει όμως αυτό με τους μύθους ;

Οπως γνωρίζουμε η ψυχή μας αποτελείται από την λογική ψυχή (λογιστικό) και την άλογη ψυχή (θυμοειδές και επιθυμητικό).

Οι ουσιώδεις λόγοι είναι στην λογική ψυχή τους οποίους και μπορούμε να τους διεγείρουμε με την μελέτη της φιλοσοφίας.

Οταν όμως είμαστε μικροί, λόγω του ότι δεν έχουμε ακόμα την ικανότητα φιλοσοφικής μελέτης, διεγείρουμε τους λόγους μας «προβάλλοντας» πάνω στην φαντασία μας μορφές που προσλαμβάνουμε από τις αισθήσεις μας και μάλιστα ακούγοντας ή διαβάζοντας μύθους.
Διότι :
«Όταν είμαστε παιδιά ζούμε κατά φαντασία, το δε φανταστικό μέρος σε μορφές και τύπους και τα τοιαύτα. Για να τηρείται λοιπόν σε εμάς το φανταστικό χρησιμοποιούμε μύθους, ως αν το φανταστικό να χαίρεται τους μύθους. Άλλωστε και ο μύθος δεν είναι τίποτε άλλο παρά ψευδής λόγος που απεικονίζει την αλήθεια.

Εαν λοιπόν ο μύθος είναι εικόνα της αλήθειας και είναι και η ψυχή εικόνα αυτών που είναι πριν από αυτήν, είναι φανερό ότι η ψυχή χαίρεται με τους μύθους ως εικόνα με εικόνα. Επειδή λοιπόν από παιδιά και εξ απαλών ονύχων τρεφόμαστε με μύθους πρέπει αυτούς να παραλαμβάνουμε»
Ολυμπιόδωρος – Σχόλια στον Γοργία 46.3

Ετσι λοιπόν ενώ σε εμάς τους μεγάλους η χρήση των μύθων είναι συμπληρωματική της φιλοσοφικής προσέγγισης, για τα παιδιά είναι τροφή για αυτό και θέλει πολύ προσοχή οι μύθοι που απευθύνονται στα παιδιά να είναι τέτοιοι που να μην τους βλάπτουν, πράγμα που είχε θίξει και ο Πλάτων.

Ο Ομηρος δε στην Οδύσσεια, που όπως έχουμε πει αλληγορεί την προσπάθεια της ψυχής να επιστρέψει στο νοητό, με την Καλυψώ αλληγόρησε την φαντασία, η οποία "καλύπτει" τον Οδυσσέα σαν νέφος, το οποίο μόνο ο λόγος μπορεί να διαλύσει, για αυτό και είναι ο Ερμής που δίνει την εντολή στην Καλυψώ να απελευθερώσει τον Οδυσσέα από την σαγήνη της.

«διὸ καὶ ὁ Ὀδυσσεὺς μώλυος ἐδεήθη Ἑρμαϊκοῦ καὶ λόγου ὀρθοῦ πρὸς τὸ ἐκφυγεῖν τὴν Καλυψὼ φαντασίαν οὖσαν καὶ δίκην νέφους ἐμποδὼν γενομένην τῷ λόγῳ ἡλίῳ ὄντι· κάλυμμα γὰρ αὕτη, διὸ καί τις ἔφη ‘Φαντασίη τανύπεπλε’»
(Ολυμπιόδωρος – Σχόλια στον Φαίδωνα 6.2.7)

πηγή: empedotimos.blogspot.gr

Χώρος, χρόνος, συναισθήματα και 5η διάσταση



Γεώργιος Νικηταΐδης

Είμαστε μόνοι μας στον χώρο; γιατί στον χρόνο δεν είμαστε…

Περπατώ σε έναν δρόμο ο οποίος μου φαίνεται έρημος. Είναι χωματόδρομος, έχει ησυχία πολύ, είμαστε εγώ και η φύση. Ξαφνικά νιώθω μόνος, νιώθω ένα ρίγος, έναν φόβο, νιώθω απομονωμένος, νιώθω μακριά από άλλους ανθρώπους. Ήθελα να μείνω μόνος μου, αλλά η επαφή με την φύση και την μοναξιά και την ησυχία με τρομάζει λίγο. Ξαφνικά, αντιλαμβάνομαι ότι περπατάω σε χωματόδρομο, σε χώμα σκληρό, σε πέτρες και κοιτώντας πιο προσεκτικά τον χωματόδρομο, βλέπω ότι υπάρχουν ίχνη. Κάποιοι έχουν περάσει από εδώ πριν από εμένα. Υπάρχουν σημάδια ζώων, υπάρχουν σημάδια ανθρώπων ακόμα και τροχοφόρων. Τι σημαίνει άραγε αυτό ξαφνικά, μέσα στην απόλυτη σιγή και την απόλυτη μοναξιά; Συνειδητοποιώ ότι απλώς αυτή την στιγμή, αυτή την χρονική στιγμή είμαι ο μόνος που βαδίζει σε αυτό τον χωματόδρομο. Πριν πέρασαν δεκάδες, υπάρχουν πολλά ίχνη, πέρασαν πριν από λίγη ώρα, πέρασαν εχθές, πέρασαν τις προηγούμενες ημέρες. Όλα αυτά έχουν να κάνουν με τον χρόνο. Στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή είμαι μόνος. Στον χώρο αυτόν όμως δεν είμαι μόνος, υπάρχουν ίχνη. Τι σημαίνει αυτό άραγε;

Αν γίνω ακόμα πιο παρατηρητικός βλέπω και νιώθω τις ενέργειες τους. Νιώθω και μυρίζω το κοπάδι που πέρασε από εδώ με τα αιγοπρόβατα, αισθάνομαι δίπλα μου τους ανθρώπους που βάδισαν. Όμως δεν τους βλέπω, δεν τους ακούω. Αλλά ήταν σε αυτόν τον χώρο. Τι σημαίνει άραγε αυτό; Είμαστε πραγματικά μόνοι μας; Ένας χώρος που φαίνεται έρημος, αλλά που τον χρησιμοποιούν και άλλοι άνθρωποι, μόνο που δεν είμαστε στην ίδια χρονική στιγμή, και αν ήμασταν τί θα άλλαζε;

Ο χώρος ανήκει σε όλους

Εκτός του ότι είναι ένας δημόσιος χώρος όπως λέμε, ο χώρος ανήκει σε όλους. Εμείς απλώς περνάμε από τον χώρο. Εγώ περνάω από αυτόν τον χώρο τώρα και σε αυτήν την χρονική στιγμή τώρα νομίζω ότι είμαι μόνος μου. Μου φαίνεται λίγο αστείο το ότι είμαι μόνος μου. Ποια είναι η αλήθεια; ο χώρος ή ο χρόνος; Στο ένα νιώθω ότι δεν είμαι μόνος μου στο άλλο νιώθω μια απόλυτη μοναξιά και γαλήνη. Και αν όλοι αυτοί που πέρασαν από εδώ εμφανιστούν ξαφνικά μπροστά μου, τι θα γίνει; Θα μου χαλάσουν την ησυχία. Όμως εγώ θα συνεχίσω να περπατάω σε αυτόν τον χώρο, θα συνεχίσουν να περπατάνε και αυτοί και να γεμίσει ο χώρος, εγώ θα συνεχίσω να νιώθω μόνος μου; τι σχέση έχω εγώ με τον χώρο αυτόν; τι σχέση έχω με τον χρόνο, τι σχέση έχω με τους ανθρώπους αυτούς; τι σχέση άραγε; Στις υπόλοιπες μας σχέσεις με τους δικούς μας ανθρώπους, συχνά νομίζω ότι είμαστε μόνοι μας. Οι άλλοι δεν μας δίνουν σημασία. Μπορεί να ζούμε στον ίδιο χώρο και να είμαστε μόνοι μας. Ζούμε στον ίδιο χώρο αλλά μπορεί να μην συμπίπτουμε χρονικά, μάλιστα μπορεί να τον έχουμε χωρίσει κιόλας σε μικρότερους χώρους. Ο καθένας να έχει τον χώρο του.

Εδώ μου έρχεται στο μυαλό η σύνδεση του χώρου με την ώρα. Έχουμε χωρίσει τον χώρο της Γης σε ώρες. Η κάθε χώρα έχει την ώρα της. Έτσι γίνεται στην διάσταση του χωροχρόνου. Έτσι μπορεί κάποια στιγμή να είμαι μόνος μου, αλλά είμαι πραγματικά μόνος μου; Τελικά τι σημαίνει ο χρόνος ακριβώς; τι συνδέεται τελικά με τα συναισθήματα, ο χώρος, ή ο χρόνος; και ο χώρος μου προκαλεί συναισθήματα αλλά και ο χρόνος. Αν είμαι μόνος μου σε αυτόν τον χώρο, αν είμαι μαζί με άλλους. Ο ίδιος χώρος σε άλλο χρόνο, είναι διαφορετικός. Σε αυτόν τον χρόνο άλλος χώρος είναι διαφορετικός. Πως μας επηρεάζει ο χώρος και ο χρόνος; Τι σημαίνουν για μένα όλοι αυτοί που χρησιμοποιούν τον ίδιο χώρο σε διαφορετικό χρόνο;

Θέλω να είμαι μόνος μου; Οι άλλοι πέρασαν από εδώ στο σωστό χρόνο και τώρα με άφησαν μόνο μου.

Θέλω να είμαι με παρέα; Που είναι όλοι άλλοι; γιατί πέρασαν σε λάθος χρόνο;

Τελικά μήπως και ο χώρος και ο χρόνος επηρεάζεται από τα δικά μου συναισθήματα;

Αναλόγως τα συναισθήματα μου, χαρακτηρίζω και τις ποιότητες του χώρου και του χρόνου. Τί γίνεται αν έχω να δω το παιδί μου πολλές ημέρες; Είμαστε στον ίδιο χώρο, κινούμαστε, απλά διαφέρει ο χρόνος που συναντιόμαστε. Είναι πολύς ο χρόνος για εμένα; Είναι λίγος ο χρόνος για το παιδί μου ή αντίστοιχα ένας από τους δυο χρειάζεται περισσότερο χρόνο, ο άλλος λιγότερο; Το ίδιο με τους συντρόφους. Εκεί που ο ένας σύντροφος λείπει στον άλλον και θέλει περισσότερο χρόνο μαζί του ξαφνικά ο χώρος, ο ίδιος χώρος, γίνεται ασφυκτικός ή αντίθετα γίνεται απολαυστικός. Πόσο σχετικός είναι τελικά ο χώρος και ο χρόνος για τον άνθρωπο; Αναλόγως με τα συναισθήματα, αναλόγως την ποιότητα που του δίνουμε κάθε φορά. Τα συναισθήματα μου στο πέρασμα του χρόνου.

Μερικές φορές πάω γρήγορα, τρέχω κινούμαι μέσα στο χώρο, βιάζομαι χρησιμοποιώ λίγο χρόνο δηλαδή μέσα στο χώρο, και αυτό επειδή πρέπει να μετακινηθώ, θέλω να αλλάξω υπάρχει ανάγκη για αλλαγή. Άλλες φορές στον ίδιο χώρο κινούμε αργά, χρησιμοποιώ πολύ χρόνο, θέλω να μείνω, να ξεκουραστώ, να παρατηρήσω, να δημιουργήσω, να έρθουν ιδέες, έμπνευση. Η ισορροπία αυτών των δύο φαίνεται ότι είναι λυτρωτική. Πότε το ένα πότε το άλλο. Κανένα από τα δύο δεν θέλει ενοχές. Να βρίσκονται σε ισορροπία. Η ανισορροπία είναι να εστιάζομαι περισσότερο στο ένα από ότι στο άλλο. Το συναίσθημα από την φύση του είναι συνεχώς διαφορετικό. Είναι διαφορετικό σε κάθε χώρο. Όταν έχω ένα συναίσθημα και αλλάξω χώρο, είναι πολύ πιθανό να αλλάξει το συναίσθημα. Να επηρεάζεται από την ενέργεια του νέου χώρου.

Με την πάροδο του χρόνου επίσης αλλάζει το κάθε συναίσθημα

Έχω ένα συναίσθημα τώρα και λίγη ώρα μετά έχω ένα άλλο συναίσθημα. Έτσι αλληλο-επηρεάζονται άμεσα ο χώρος, ο χρόνος και τα συναισθήματα. ‘Όταν όλο αυτό μπορούμε να το παρατηρούμε είναι λυτρωτικό, είναι εν-τάξει. Σε αυτό το επίπεδο κατανόησης του χώρου και του χρόνου, έτσι αλλάζουν τα πράγματα, έτσι αλλάζουν τα συναισθήματα.

Ο ίδιος ο χώρος δεν είναι ίδιος κάθε στιγμή γιατί είναι ένα συμπύκνωμα ενέργειας το όποιο έτσι και αλλιώς ρέει και είναι συνεχώς διαφορετικός. Γι’ αυτό είναι συνεχώς διαφορετικός και ο χρόνος. Σε διαφορετικό χρόνο ο χώρος είναι διαφορετικός. Έτσι και τα συναισθήματα μου είναι διαφορετικά. Ποιο όμως επηρεάζει ποιό; Τα συναισθήματα μου επηρεάζουν τον χώρο που μένουν εκεί σαν ενέργεια ή ο χώρος επηρεάζει τα συναισθήματα μου; Και πως επηρεάζονται τα συναισθήματα μου; Από τα συναισθήματα των άλλων στον ίδιο χώρο; Είναι ένα συνεχές παιχνίδι που χρειάζεται μια συνεχής παρατήρηση να διαλέγω τα συναισθήματα μου. Να διαλέγω τον χώρο και να διαλέγω και το χρόνο ίσως.

Φυσικά και τα συναισθήματα επηρεάζονται και από άλλους παράγοντες αλλά τώρα τα εξετάζουμε σε σχέση με τον χώρο και τον χρόνο. Πως αλλάζουν στον χώρο και στον χρόνο. Είναι εν-τάξει να βιάζομαι, αλλά είναι εν-τάξει να πηγαίνω και αργά. Ποιός είναι ο πραγματικός χρόνος; Αυτός που νιώθει κάποιος όταν περιμένει στημένος στην γωνία και περιμένει για την καθορισμένη συνάντηση του με κάποιον που έχει αργήσει; ή αυτός που τρέχει να προλάβει επειδή έχει αργήσει στην συνάντηση; Ποιος είναι ο πραγματικός χρόνος στον χώρο της συνάντησης; Αλλιώς τον νιώθει ο ένας, αλλιώς τον νιώθει ο άλλος. Πιθανώς βρίσκονται σε έναν συγκεκριμένο χώρο, στον χώρο της συνάντησης-νοητικά εννοώ- και ο ένας ανυπομονεί και ο άλλος τρέχει και δεν φτάνει. Δυο διαφορετικές όψεις του χρόνου σε έναν χώρο.

Υπάρχει ο χώρος και ο χρόνος;

Ένα θέμα που προκύπτει από τις προηγούμενες διαπιστώσεις είναι αν τελικά υπάρχει ο χώρος και ο χρόνος με την έννοια που τον αντιλαμβανόμαστε; Αυτό είναι που αποκαλούμε 4η διάσταση, τον χωροχρόνο δηλαδή. Τελικά αντιλαμβανόμενος κάποιες τέτοιες εγγραφές, αυτό σημαίνει ότι βρίσκομαι σε αυτό που λέμε 5η διάσταση; Το να μπορώ να βλέπω στον χώρο και στον χρόνο, να αισθάνομαι στον χώρο και στον χρόνο ταυτοχρόνως, τότε είμαι στην 5η διάσταση; Όταν μπορώ να παρατηρώ κάτι σημαίνει ότι δεν είμαι αυτό, σημαίνει ότι είμαι έξω από αυτό. Δηλαδή, εφόσον παρατηρούμε την διάσταση του χωροχρόνου με τέτοιες εμπειρίες, σημαίνει ότι είμαστε σε μια άλλη διάσταση.

Φαίνεται ότι μια αναπαράσταση της 5ης διάστασης είναι ένας ιστοχώρος, μια ιστοσελίδα, ή και ολόκληρο το διαδίκτυο. Ο καθένας μπαίνει και γράφει, αφήνει το αποτύπωμα του και κάποιος μπαίνει στον δικό του χρόνο και το βλέπει εκεί γραμμένο. Το ίδιο είναι ίσως ένα βιβλίο που ταξιδεύει μέσα στον χρόνο.

Που μας οδηγεί άραγε αυτό το ενιαίο του χώρου και του χρόνου;

Αυτό του να μην περιορίζεται ο χώρος από τον χρόνο, ούτε ο χρόνος από τον χώρο. Στην ουσία δεν περιορίζονται, αλληλοσυνδέονται και εξελίσσονται και προχωρούν. Και που μας πάνε; Πως θα την λέμε αυτή τη διάσταση που είναι πέρα από τον χώρο και τον χρόνο; Δεν είμαστε πολύ μακριά νομίζω σαν ανθρωπότητα από την κατάσταση αυτή που θα βλέπουμε τα πάντα όσα έχουν γίνει σε ένα χώρο στην διάρκεια του χρόνου. Σιγά σιγά διευρύνονται οι αισθήσεις μας, η αντίληψη μας, η συνειδητότητα μας, και ο χρόνος, το “timing” που λέμε δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία. Γι’ αυτό γίνονται όλα τα πράγματα πιο γρήγορα. Δηλαδή το “timing” είναι πάντα. Γι’ αυτό τα πράγματα έχουν γίνει πιο γρήγορα. Γι’ αυτό οι αποφάσεις μας χρειάζεται να γίνονται πιο γρήγορα.

Όλοι οι δάσκαλοι μας λένε ότι είμαστε θεοί και ότι οι επιθυμίες μας μπορούν να πραγματοποιηθούν τώρα. Να μπαίνουμε στην δράση αμέσως. Δείτε το στην ζωή σας. Όσες φορές κωλυσιεργώ και προσπαθώ να μείνω καθηλωμένος στην 4η διάσταση, στην δική μου εμπειρία είναι ότι, “τρώω τα μούτρα μου”, υποφέρω. Δυσανασχετώ. Θυμάμαι έναν αξιωματικό στον στρατό που μας έλεγε ότι ο αληθινός στρατιώτης πρώτα κάνει κάτι και μετά ρωτάει αν έπρεπε να το κάνει. Μόνο έτσι έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αυτός βέβαια εννοούσε κάτι άλλο, μιλούσε για την παρόρμηση, για το ένστικτο. Αλλά ίσως τελικά στην 5η διάσταση να είναι κάπως έτσι τα πράγματα. Μας αναγκάζουν πλέον οι καταστάσεις να μην περιοριζόμαστε από τον χώρο και τον χρόνο. Αποκτάμε μια γνώση. Αποκτάμε μια εμπειρία από τον χώρο και τον χρόνο. Όπως και από τις προηγούμενες τρεις διαστάσεις. Αλλά τελικά όλο αυτό είναι μια πληροφορία που είναι για να μας πάει παρακάτω. Κάθε φορά που μένουμε εγκλωβισμένοι μέσα σε αυτές τις 4 διαστάσεις μάλλον υποφέρουμε.

Μας έχουν δοθεί πλέον ένα σωρό τεχνικές που μας βοηθούν να εναρμονιστούμε να αποδεχτούμε και να υπερβούμε τις τρεις μας διαστάσεις, και υπάρχουν και πολλές τεχνικές που μας κάνουν να αποδεχτούμε και να υπερβούμε την 4η διάσταση του χώρου και του χρόνου. Όλες αυτές οι νοητικές ασκήσεις μας φέρνουν πιο κοντά σε αυτό που ονομάζουμε 5η διάσταση ή όπως αλλιώς θέλουμε. Κάποιοι το λένε 5η διάσταση. Κάποιοι το λένε Πνεύμα, κάποιοι το λένε Ψυχή. Νομίζω όμως ότι όλοι αντιλαμβάνονται το ά-χρονο και το ά-χωρο και τελικά νομίζω ότι εκεί εξασκούμαστε τώρα. Άραγε που θα οδηγηθούμε; Μετά από αυτό τί; ‘Έχουν γραφτεί πάρα πολλά ήδη για την 5η διάσταση.

‘Όσο η συνειδητότητα μας κατακτάει αυτόν τον τόπο θα αρχίσουμε περισσότερο να δουλεύουμε στις αιτίες παρά στα αποτελέσματα. ‘Όσο αρχίζουμε να έχουμε δράση αντί για αντιδράσεις τότε τα πράγματα οδηγούν κάπου αλλού. Σαφώς οδηγούμαστε στο να γίνουμε Πνεύματα επί Γής. Να γίνουμε όπως στον Ουρανό και στην Γή. Να γεμίσουμε την Ύλη με Πνεύμα. Να καταλάβουμε τελικά ότι το Πνεύμα και η Ύλη είναι ένα. Δεν συγκρούονται. Δεν αντιμάχονται. Είναι όπως άνω έτσι και κάτω. Χιλιάδες χρόνια μας το λένε οι μύστες και οι δάσκαλοι. Φαίνεται ότι αυτό που κάπως πιστεύαμε, έχουμε αρχίσει να το βιώνουμε ήδη, όλο και περισσότερο. Η επιστήμη το αποδεικνύει όλο και σαφέστερα. ‘Άραγε αυτό που θα μας οδηγήσει; Τι είναι μετά;

Όλα αυτά που έχουμε ζήσει, οι δυσκολίες τα προβλήματα, οι χαρές οι λύπες τα εμπόδια, οι αντίξοες συνθήκες, έχουν περάσει. Δεν υπάρχουν πια. Αυτά δεν τα βλέπουμε σήμερα. Δεν τα βλέπουμε στην σημερινή μας ημέρα. Αυτά όμως είναι που μας οδήγησαν να γίνουμε αυτοί που είμαστε σήμερα. Να έχουμε την συνειδητότητα που έχουμε σήμερα, τις σκέψεις. Πιθανώς να έχουμε το σώμα που έχουμε σήμερα. Τα υλικά που έχουμε σήμερα. Να έχουμε αυτή την συνειδητότητα πνεύματος που έχουμε σήμερα. Όμως όλα αυτά (που μας έφεραν ως εδώ) δεν υφίστανται πλέον. Είναι σαν κάθε ημέρα, κάθε λεπτό να ξεκινάμε από το μηδέν. Σαφώς δεν είμαστε άγραφοι χάρτες, σαφώς έχουμε έναν σωρό πράγματα, έναν σωρό χρήσιμα αρχεία από αυτή τη ζωή και από προηγούμενες ζωές και αυτά είναι τα εφόδια μας, είναι η βιβλιοθήκη μας. Για να αντιμετωπίσουμε το νέο. Η ζωή κινείται μόνο προς τα “εμπρός”. Αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την λέξη “εμπρός” πέρα από την διάσταση του χώρου και του χρόνου.

Η ζωή είναι αυτό που κινείται. Η κίνηση είναι η ζωή.

Το να κάθομαι και να αναπολώ τα προηγούμενα, αυτό δεν είναι κίνηση, αυτό είναι στάση. Η στάση δεν είναι ζωή. Μόνο όταν κινούμαι μονάχα προς τα εμπρός, μόνο όταν δεν εστιάζομαι στα προβλήματα, αλλά εστιάζομαι στις λύσεις και ψάχνω να βρω λύσεις αποδεχόμενος το πρόβλημα, αποδεχόμενος εμένα, αποδεχόμενος την όλη κατάσταση, χωρίς οργή και χωρίς θυμό και είναι εντάξει να οργίζομαι και να θυμώνω αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Το θέμα είναι τι θα το κάνω αυτό. Ωραία θυμώνω, σε τι μου είναι χρήσιμο αυτό; Τι θέλει να μου πει το ότι θυμώνω, τι θέλει να μου το ότι ζορίζομαι; Τι θέλει να μου πει το ότι αρρωσταίνω; Τι θέλει να μου πει το ότι πονάω; Γιατί πονάω;

Τη λύση τη ξέρουμε μόνο εμείς…

Έχουμε τα μηνύματα, έχουμε την βιβλιοθήκη και λείπει ο τρίτος παράγοντας για να κάνουμε την εξίσωση, η λύση. Την λύση την ξέρουμε μόνο εμείς. Όποιος έχει τα γένια έχει και τα χτένια. Κανένας άλλος δεν ξέρει την λύση που είναι κατάλληλη για εμάς. Μόνο για εμάς είναι κάποια λύση, είναι γραμμένη στο DNA μας, είναι γραμμένη στη βιβλιοθήκη μας, απλά δεν την ξέρουμε. Είναι αυτό που ακούμε συχνά ότι αν κάνουμε κάθε ημέρα το ίδιο πράγμα είναι σχεδόν απίθανο να επιδιώκουμε ένα νέο αποτέλεσμα. Το νέο αποτέλεσμα θα έρθει από νέο τρόπο δράσης. Ένας νέος τρόπος δράσης θα έχει ένα διαφορετικό αποτέλεσμα από τους παλιούς τρόπους.

Ευελιξία…

Η εποχή επιβάλει ευελιξία. Η ευελιξία προϋποθέτει την πίστη. Μόνο όταν έχω πίστη ότι μπορώ να ελιχθώ και μπορώ να μην φεύγω από τους στόχους μου και από την καλή μου πρόθεση, μπορώ να προχωρώ. Σε έναν δρόμο που είναι γεμάτος εμπόδια και αντιξοότητες δεν μπορώ να πηγαίνω με έναν τρόπο, πρέπει να βρω διάφορους. Το καλό το παλικάρι, ξέρει και άλλο μονοπάτι. Το καλύτερο παλληκάρι, ξέρει πολλά μονοπάτια. Και ακόμα καλύτερα δεν χρειάζεται να τα ξέρει, χρειάζεται να τα ακολουθεί. Και όταν τα ακολουθήσει θα ξέρει. Θα ακολουθήσουμε τα μονοπάτια, ας ακολουθήσουμε αυτά τα μονοπάτια που ονειρευόμαστε. Αυτά που ονειρεύομαι και φαντάζομαι σήμερα είναι αυτά που, αν το αφήσω, θα γίνω αύριο. Γιατί αν την μια στιγμή ονειρεύομαι και την άλλη λέω ότι δεν είναι δυνατόν να κάνω εγώ αυτό, τότε δεν θα το κάνω ποτέ και θα μένω στάσιμος και θα πονάω και θα αρρωσταίνω και θα θυμώνω και θα οργίζομαι και θα μένω εκεί. Όμως δεν είναι αυτό η ζωή. Η ζωή είναι να κινείσαι. Αυτό που σήμερα μοιάζει με γκρεμό αύριο θα είναι ένα καταπράσινο λιβάδι. Αυτό σήμερα που μοιάζει με τοίχο, αύριο θα είναι μια ανοιχτή πόρτα.

Ο θυμός είναι ο ίδιος είτε τον εκφράζω, είτε τον κρατάω μέσα μου

Αν έχω θυμό με κάποιον, με μια κατάσταση, δεν έχει πολύ σημασία αν θα το πω ή δεν θα το πω. Σίγουρα είναι καλύτερα να το πω. Άλλες φορές δεν μπορώ να το πω, δεν χρειάζεται να το πω, δεν έχει σημασία. Ο θυμός όμως υπάρχει, είτε υπάρχει μέσα μου είτε τον βγάζω. Είναι εκεί συνεχώς, τον θρέφω. Είτε τον εκφράσω με έναν άσχημο τρόπο, είτε δεν τον εκφράσω το θέμα είναι να καταλάβω. Το θέμα είναι να φύγω πάνω από τον θυμό. Είμαι θυμωμένος επειδή δεν έχω τις συνθήκες που θέλω για να δουλέψω; Είμαι θυμωμένος με τον συνεργάτη μου; Είμαι θυμωμένος με τον ιδιοκτήτη του χώρου στον οποίο εργάζομαι ή κατοικώ; Είμαι θυμωμένος με τους γονείς μου για αυτά που μου έδωσαν; Είμαι θυμωμένος με τον σύντροφο μου που δεν μου δίνει αυτά που θέλω; Είμαι θυμωμένος με το σύμπαν για την τύχη μου; Σαν αποτέλεσμα είναι να μπλοκάρω την εργασία μου και να μπλοκάρω το προχώρημα μου σε καινούργιους δρόμους.

Όταν κάποια στιγμή το αποδεχτώ όλο αυτό, αποδεχτώ στον εαυτό μου ότι μπορώ να είμαι θυμωμένος για κάποιους λόγους. Ότι μπορώ να μην μου αρέσει όλο αυτό. Ότι δεν είναι ο άλλος υπεύθυνος που εμένα δεν μου αρέσει αυτό. Αυτός κάνει τον δικό του δρόμο, εγώ κάνω τον δικό μου δρόμο. Μπορεί να μην μου αρέσει και είναι εντάξει να μην μου αρέσει. Να μην μπορώ να το χειριστώ, να μην μπορώ να κάνω κάτι, να μην μπορώ να το πω. Είναι όλο αυτό εντάξει, μια χαρά. Το παίρνω όλο αυτό μαζί μου και πάω παρακάτω. Εννοώ όχι ότι παίρνω τον θυμό μαζί μου και πάω στον επόμενο χώρο και αρχίζω και εκεί να πνίγομαι. Απλά έχω λύσει αυτόν τον θυμό και ξέρω και αποδέχομαι τι είναι αυτό που θέλω. Το θέμα είναι να φύγω πάνω από τον θυμό.

Γιατί πότε θυμώνουμε; Όταν δεν γίνεται αυτό που θέλουμε. Είναι εντάξει αυτό. Είναι εντάξει να θέλω κάτι. Το κρατάω αυτό που θέλω και προχωρώ παρακάτω. Χωρίς θυμό, χωρίς αρνητική ενέργεια χωρίς τίποτα και όλα ρέουν μια χαρά. Και μπορεί να ανακαλύψω τελικά ότι αυτό δεν το χρειάζομαι πια. Και βλέπω ότι αμέσως μόλις το αποδεχτώ έρχεται μια άλλη συνεργασία, μια άλλη σχέση που δεν έχει όλα αυτά τα προβλήματα και με πάει σε ένα άλλο επίπεδο και είμαστε όλοι χαρούμενοι. Και έτσι λένε ότι έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Ο φόβος της εποχής μας εγκλωβίζει, σε αυτόν τον θυμό. Παγώνουμε από τον φόβο, δεν μπορούμε να εκφράσουμε τον θυμό, δεν μπορούμε να τον μετουσιώσουμε και να τον κάνουμε δημιουργικό και μένουμε άπραγοι. Δυστυχώς μόνο όταν τα χάσουμε όλα και δούμε ότι ακόμα ζούμε, όταν δεν έχουμε τίποτα πια, καμιά αξιοπρέπεια, κανένα υλικό, μας έχουν πάρει τα χρήματα, τον χρυσό, τα σπίτια, τα αυτοκίνητα, την τροφή. Όταν όλα τα χάσουμε και δούμε ότι ζούμε ακόμα, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι κάτι άλλο συμβαίνει.

Δεν είναι όμως τόσο πολύ αργά, ας το δούμε. Τώρα και για πάντα!

11 τρόποι να απλοποιήσεις τη ζωή σου


«Η απλότητα είναι η απόλυτη κομψότητα» – Leonardo Da Vinci

Η ζωή είναι πραγματικά αρκετά απλή, αλλά εμείς επιμένουμε στο να την κάνουμε πολύπλοκη. Εδώ είναι μερικοί εύκολοι τρόποι για να την απλοποιήσετε:

Μάθε από το παρελθόν και στην συνέχεια φύγε από εκεί!

Τα λάθη του παρελθόντος θα πρέπει να σε διδάξουν για να δημιουργήσεις ένα θαυμάσιο μέλλον, όχι να σε κάνουν να το φοβάσαι. Μην κουβαλάς τα λάθη μαζί σου. Αντ’ αυτού, τοποθέτησε τα κάτω από τα πόδια σου και χρησιμοποίησε τα ως εφαλτήρια. Αν είναι καλό, είναι υπέροχο. Αν είναι κακό, είναι εμπειρία. Η επιτυχία δεν έχει να κάνει με το που βρίσκεσαι ανά πάσα στιγμή, έχει να κάνει με το πόσα έχεις μάθει και πόσο μακριά έφτασες για να βρίσκεσαι εκεί.

Συγκεντρώσου σε αυτό που είναι πραγματικά σημαντικό.

Προσδιόρισε τι είναι πιο σημαντικό για εσένα. Εξάλειψε όσα περισσότερα μπορείς από τα υπόλοιπα. Καθόλου χαμένος χρόνος, καμία μετάνοια.

Συγκεντρώσου στο να είναι δημιουργικός, όχι να είσαι απασχολημένος.

Μην κάνεις απλά πράγματα, κάνε τα σωστά πράγματα. Τα αποτελέσματα είναι πάντα πιο σημαντικά από τον χρόνο που χρειάστηκαν για να επιτευχθούν. Σταμάτα και αναρωτήσου αν αυτό στο οποίο εργάζεσαι αξίζει τον κόπο. Σε φέρει στην ίδια κατεύθυνση με τους στόχους σου; Μην καταπιάνεσαι με δουλειές του ποδαριού, ακόμα και με αυτές που φαίνονται επείγουσες, εκτός και αν είναι κάτι πολύ σημαντικό.

Δώσε ότι θέλεις να λαμβάνεις.

Παίρνεις το καλύτερο από τους άλλους και κάθε κατάσταση, όταν δίνεις τον καλύτερο σου εαυτό. Ξεκίνα να ασκείς αυτό τον χρυσό κανόνα. Αν θέλεις αγάπη, δώσε αγάπη. Αν θέλεις φίλους, γίνε φιλικός. Αν θέλεις χρήματα, δώσε αξία. Λειτουργεί. Είναι πραγματικά τόσο απλό.

Σταμάτα να είσαι τα πάντα για όλους.

Μην προσπαθείς να είσαι φίλος με όλους. Καλλιέργησε στενότερες σχέσεις με λιγότερους ανθρώπους. Επικεντρώσου στο να είσαι τα πάντα για κάποιον. Το να βοηθάς και να ευχαριστείς τους πάντες, είναι αδύνατο. Αλλά το να κάνεις ένα πρόσωπο να χαμογελάσει, μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Ίσως όχι ολόκληρο τον κόσμο, αλλά τον δικό του κόσμο σίγουρα. Περιόρισε την εστίαση σου και να είσαι ο εαυτός σου.

Κάνε αυτό που η καρδιά σου ξέρει ότι είναι σωστό.

Σταμάτα να κάνεις ανήθικα πράγματα απλά επειδή μπορείς. Ξεκίνα να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου και όλους τους άλλους. Μην κλέβεις. Να είσαι πιστός. Να είσαι ευγενικός. Κάνε το σωστό! Πρόκειται για έναν λιγότερο περίπλοκο τρόπο για να ζήσεις. Η ακεραιότητα είναι η ουσία όλων των επιτυχημένων πραγμάτων. Όταν σπας τους κανόνες της ακεραιότητας, προκαλείς σοβαρές επιπλοκές στην ζωή σου. Κράτα τη ζωή απλή και ευχάριστη κάνοντας αυτό που η καρδιά σου ξέρει ότι είναι σωστό.

Οργάνωσε τον χώρο σου.

Ξεκίνα να καθαρίζεις την ακαταστασία. Ξεφορτώσου τα πράγματα που δεν χρησιμοποιείς και στη συνέχεια οργάνωσε ότι έχει απομείνει. Το να κρατάς τον χώρο που ζεις και που εργάζεσαι οργανωμένο, είναι ζωτικής σημασίας. Αν έχεις έναν ακατάστατο χώρο, αυτό μπορεί να είναι ενοχλητικό και αγχωτικό. Ένας καθαρός χώρος είναι σαν ένας κενός καμβάς – είναι διαθέσιμος για να δημιουργήσεις κάτι μεγάλο.

Να είσαι αποτελεσματικός.

Σταμάτα να είναι αναποτελεσματικός επειδή πάντα το έκανες με αυτό τον τρόπο. Αν συνεχίσεις να κάνεις αυτό που κάνεις, θα συνεχίσεις να παίρνεις αυτό που παίρνεις. Πολλές φορές ζούμε με απρογραμμάτιστα, πολύπλοκα συστήματα ζωής απλώς και μόνο επειδή δεν τους έχουμε δώσει και πολύ σκέψη. Αντ’ αυτού, εκσυγχρόνισε την ζωή σου βρίσκοντας καλύτερους τρόπους να διαχειρίζεσαι συνηθισμένες εργασίες. Εστίασε σε ένα σύστημα κάθε φορά (το σύστημα καθαριότητας, τα θελήματα, τις εργασίες σου, τα email σου, κτλ) και προσπάθησε να το κάνεις απλούστερο, αποτελεσματικό και λογικό. Στη συνέχεια, αφού το έχεις τελειοποιήσει, επέμεινε σε αυτό.

Άσε να πράγματα να είναι λιγότερο από τέλεια.

Χαμογέλα με την κάθε ευκαιρία – όχι επειδή η ζωή είναι εύκολη ή ακριβώς όπως την περίμενες, αλλά επειδή επιλέγεις να είσαι χαρούμενος και ευγνώμων για όλα τα καλά πράγματα που έχεις και όλα τα προβλήματα που δεν έχεις. Πρέπει να αποδεχθείς το γεγονός ότι η ζωή δεν είναι τέλεια, ότι οι άνθρωποι δεν είναι τέλειοι και ότι εσύ δεν είσαι τέλειος. Και αυτό είναι εντάξει, επειδή ο αληθινός κόσμος δεν ανταμείβει την τελειότητα. Ανταμείβει τους ανθρώπους που κάνουν ΚΑΛΑ πράγματα. Και ο μόνος τρόπος για να κάνεις ΚΑΛΑ πράγματα, είναι να είσαι ατελής το 99% του χρόνου.

Άφησε τα περιττά δράματα για αυτούς που τα δημιουργούν.

Ποτέ μην δημιουργείς περιττά δράματα και μην περιβάλλεις τον εαυτό σου με αυτούς που τα δημιουργούν. Επέλεξε φίλους για τους οποίους είσαι υπερήφανος που γνωρίζεις, ανθρώπους που θαυμάζεις, που σε αγαπάνε και σε σέβονται – ανθρώπους που κάνουν τη μέρα σου λίγο πιο φωτεινή απλά με το να βρίσκονται εκεί. Μην απομακρύνεσαι από αρνητικούς ανθρώπους, ΤΡΕΞΕ! Η ζωή είναι πολύ σύντομη για να περνάς το χρόνο σου με ανθρώπους που ρουφάνε την ευτυχία από μέσα σου.

Ξέχνα τι σκέφτονται όλοι οι άλλοι και θέλουν για σένα.

Μια από τις μεγαλύτερες ελευθερίες είναι απλά το να μην νοιάζεσαι για το τι σκέφτονται οι άλλοι για σένα. Μερικές φορές χρειάζεται να βγεις έξω, να πάρεις λίγο καθαρό αέρα και να υπενθυμίσεις στον εαυτό σου το ποιος είσαι και τι θέλεις να γίνεις. Το καλύτερο πράγμα που μπορείς να κάνεις είναι να ακολουθήσεις την καρδιά σου. Πάρε ρίσκα. Μην δέχεσαι απλά τις ασφαλείς και εύκολες επιλογές επειδή φοβάσαι το τι θα σκεφτούν οι άλλοι ή επειδή φοβάσαι το τι μπορεί να γίνει. Αν το κάνεις, τίποτα δεν θα συμβεί ποτέ. Μην αφήσεις τα μικρά μυαλά να σε πείσουν ότι τα όνειρα σου είναι πολύ μεγάλα. Δεν είναι.

Τεχνικές διαλογισμού για όσους δεν μπορούν να διαλογιστούν


Ο Mike Brooks διευθυντής του Austin Psychology and Assessment Center, λέει ότι οι σκέψεις μας είναι σαν το ποτάμι. Όταν σκεφτόμαστε σχετικά με το τι χρειαζόμαστε από ένα κατάστημα ο ποταμός είναι ήρεμος, αλλά όταν έχουμε αρνητικές σκέψεις – να ανησυχήσουμε για παράδειγμα για μία παρουσίαση – το ρεύμα γίνεται πιο έντονο.

Οι συγκεντρωμένοι άνθρωποι – αυτοί που ζουν στο παρόν – μπορούν να κάνουν ένα βήμα πίσω και να παραμείνουν στις όχθες του ποταμού, παρακολουθώντας τις τρέχουσες σκέψεις και όχι να παρασυρθούν από το περιεχόμενό τους.

Ο διαλογισμός βοηθάει στο να επιτευχθεί η κατάσταση που λέγεται mindfulness, αλλά η πρακτική φαίνεται τόσο δύσκολη στον σημερινό κόσμο της συνεχούς διέγερσης: «Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι ο στόχος του διαλογισμού είναι να αδειάσουν το μυαλό» λέει ο Brooks. «Δεν είναι όμως για να καθαρίσουν το μυαλό, είναι για να εστιάσουν την προσοχή τους σε ένα πράγμα. Όταν ο νους περιπλανιέται, δεν θεωρείται αποτυχημένος ο διαλογισμός. Ο εγκέφαλός μας είναι σαν αλλοπρόσαλλο κουτάβι, εκτός ελέγχου. Το να το κατανοήσουμε αυτή τη λειτουργία και να το φέρουμε πίσω στο αντικείμενο της εστίασης αυτό είναι ο διαλογισμός».

Ο Brooks λέει ότι ο διαλογισμός είναι σαν μια άσκηση, μια πλήρη προπόνηση αν προτιμάτε, αλλά τα οφέλη του είναι σε μικρές δόσεις.

«Η έρευνα δείχνει ότι συνολικά 15 λεπτά διαλογισμού κάθε μέρα για αρκετές εβδομάδες παράγει ανιχνεύσιμες, θετικές αλλαγές στον εγκέφαλο, καθώς και αντίστοιχες μειώσεις στο στρες, το άγχος και μια ενισχυμένη αίσθηση ευημερίας», λέει ο Brooks. «Μπορείτε να πάρετε τα οφέλη από μια επίσημη πρακτική του διαλογισμού δημιουργώντας μια καθημερινή ρουτίνα με μίνι-διαλογισμούς»

Όσοι, λοιπόν, δεν μπορείτε να καθίσετε είκοσι λεπτά την ημέρα για διαλογισμό εδώ είναι έξι τρόποι για να τον ενσωματώσετε εύκολα στην καθημερινή σας ζωή:

Περιπατητικός διαλογισμός

Βγάζετε βόλτα το σκύλο σας, κάνετε έναν περίπατο ή απλά πάτε για κάποια δουλειά, εστιάστε την προσοχή σας σε ένα αντικείμενο, όπως τον ήχο των τζιτζικιών, την αίσθηση του εδάφους κάτω από τα πόδια σας, ή το χρώμα του δέντρου. Όταν περιπλανιέται ο νου σας, το να τον πιάσετε και να τον επιστρέψετε στο σημείο που εστιάσατε αρχικά είναι το ζητούμενο.

«Η έρευνα έχει δείξει ότι και μόνο που είστε στη φύση μειώνεται το στρες» λέει ο Brooks. «Η ολοήμερη παραμονή σε κλειστούς χώρους και η αποσύνδεση με τη φύση θα σας κάνει να υποφέρετε από το άγχος».

Ο Διαλογισμός του Κόκκινου Φαναριού

Αν σταματήσετε σε ένα κόκκινο φανάρι, κλείστε το ραδιόφωνο και επικεντρωθείτε στις βαθιές αναπνοές. Όταν το μυαλό σας περιπλανιέται γυρίστε πίσω στην αναπνοή σας.
«Η αναπνοή στο διαλογισμό είναι το ευκολότερο πράγμα γιατί είναι πάντα μαζί μας και υπάρχει στην παρούσα στιγμή» αναφέρει ο Brooks. «Δεν μπορείτε να ακούσετε τη χθεσινή ανάσα».

Διαλογισμός στο τρέξιμο ή στο ποδήλατο

Αν τρέχετε ή κάνετε ποδήλατο, αφήστε τα ακουστικά σας στο σπίτι και επικεντρωθείτε στην εμπειρία.
«Συγκεντρωθείτε σε μια φυσική αίσθηση, όπως το έδαφος κάτω από τα πόδια σας, τον αέρα στα μαλλιά σας, ή στη ζεστασιά του ήλιου,» λέει ο Brooks «Επιλέξτε ένα στοιχείο για να διατηρήσετε την εστίασή σας. Μην πηδάτε απερίσκεπτα από τη μία αίσθηση στην άλλη».

Διαλογισμός στην κατανάλωση ποτού ή τροφής

Όποτε τρώτε ή πίνετε επικεντρωθείτε στις διάφορες γεύσεις, υφές και στις αισθήσεις του συγκεκριμένου ποτού ή φαγητού. Πίνοντας ένα φλιτζάνι τσάι ή απολαμβάνοντας ένα κομμάτι σοκολάτας μπορεί να είναι μια μορφή διαλογισμού.

Ο Διαλογισμός της Αναμονής

Ενώ περιμένετε τη σειρά σας παρατηρήστε την αναπνοή ή το περιβάλλον σας. Χρησιμοποιήστε το χρόνο να κάνετε κάποια εσωτερική παρατήρηση. Για παράδειγμα το σφίξιμο των μυών σας. Αν κρυώνετε ή ζεσταίνεστε.

«Είναι σημαντικό όταν κάνετε παρατηρήσεις να το κάνετε χωρίς να κρίνετε» λέει πάλι ο Brooks «Αν είστε στη γραμμή στο ταμείο στο σούπερ μάρκετ, για παράδειγμα, αποφύγετε να κρίνετε τους ανθρώπους. Παρατηρήστε και παρατηρήστε χωρίς γνώμη».

Ο Διαλογισμός των Δραστηριοτήτων

Μπορείτε επίσης να ενσωματώσετε έναν mindfulness διαλογισμό στις καθημερινές δραστηριότητές σας. Για παράδειγμα: στο πλύσιμο των χεριών σας, στο άπλωμα των ρούχων, τη στιγμή του ντους, στο πλύσιμο των πιάτων, ή η στιγμή που βουρτσίζετε τα δόντια μπορεί να χρησιμεύσει ως μίνι-διαλογισμός αν επικεντρωθείτε στην εμπειρία και σταματήσετε το μυαλό σας από την περιπλάνηση.

«Εστιάζοντας στο τι συμβαίνει τώρα μας τραβά έξω από το ποτάμι των σκέψεών μας.» καταλήγει ο Brooks. «Το όφελος του διαλογισμού είναι όταν κάτι από τον πραγματικό κόσμο αναδεικνύεται, είναι πολύ καλύτερα όταν συλλαμβάνουμε τις σκέψεις μας τη στιγμή που συμβαίνουν από το να μας παρασύρει το ρεύμα τους.»

Πηγή: proionta-tis-fisis.com
www.randomvibes.gr

Η Φύση αποτελεί τη μεγαλύτερη πηγή ζωτικότητας


Η αυξημένη ζωτικότητα συνδέεται με τη φύση
Αν φέτος σκοπεύετε να πλησιάσετε κάτι περισσότερο, πλησιάστε τη φύση. Θα σας δώσει την ευκαιρία να συνδεθείτε περισσότερο όχι μόνο με τον εαυτό σας αλλά και με τους άλλους γύρω σας. Αποτελεί βάλσαμο για την ψυχή. Η αυξημένη ζωτικότητα υπάρχει πάνω και πέρα από τις επιδράσεις της φυσικής δραστηριότητας και της κοινωνικής αλληλεπίδρασης που συνδέονται συχνά με τις εξορμήσεις μας στη φύση.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να έρθουμε πιο κοντά με τον εαυτό μας και τους άλλους, αλλά η φύση είναι σίγουρα ένας από τους πιο αποτελεσματικούς.

Ο Richard Ryan, επικεφαλής συγγραφέας και καθηγητής της Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ, αναφέρει τα εξής: «Η φύση αναζωογονεί την ψυχή. Συχνά, όταν αισθανόμαστε εξαντλημένοι, φτιάχνουμε ένα φλιτζάνι καφέ, αλλά η έρευνα δείχνει ότι ο καλύτερος τρόπος για να γεμίσουμε ενέργεια είναι να έρθουμε σε επαφή με τη φύση.

Επίσης, η έρευνα έδειξε ότι τα άτομα με μεγαλύτερη ζωτικότητα δεν έχουν μόνο περισσότερη ενέργεια για πράγματα που θέλουν να κάνουν, αλλά είναι πιο ανθεκτικά στις σωματικές ασθένειες. Μία αιτία μπορεί να είναι το γεγονός ότι περνούν περισσότερο χρόνο στο φυσικό περιβάλλον».

Σύμφωνα με την ερευνήτρια στον τομέα περιβάλλοντος και συμπεριφοράς Frances “Ming” Kuo από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις, αποτελεί έναν ουσιαστικό παράγοντα για τη διατήρηση της καλής υγείας.

Η ίδια αναφέρει τα εξής: «Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών που πέρασαν, υπήρξαν διάφοροι δικηγόροι, αρχιτέκτονες, καθώς και δημοφιλείς συγγραφείς που υποστήριξαν ότι η φύση διαθέτει θεραπευτικές ιδιότητες. Μέχρι και πρόσφατα όμως, οι ισχυρισμοί τους δεν έχουν υποβληθεί σε αυστηρή επιστημονική αξιολόγηση».

Η ενέργεια που προέρχεται από τη φύση – τη γη, τον ήλιο, τον ουρανό, το τοπίο, το χρώμα και τον χρόνο επηρεάζει τους ανθρώπους, τα ζώα και πιθανόν κάποιες καταστάσεις. Αυτό προωθεί την αρμονία και βοηθά την αντιμετώπιση ή μερικές φορές την παρεμπόδιση φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών.

Ελευθερία από τις κοινωνικές επιρροές

Αν κάποια στιγμή μπορούσατε να βρεθείτε ξαφνικά σε ένα δάσος με τίποτα άλλο γύρω σας εκτός από τη φύση, πιθανόν δεν θα ξέρατε σε ποιό έτος ή ακόμη και αιώνα βρίσκεστε. Μπορεί να μην γνωρίζατε καν σε ποιά ήπειρο βρίσκεστε! Δεδομένου ότι το φαινόμενο της τηλεμεταφοράς είναι απίθανο να εφαρμοστεί σύντομα, δοκιμάστε να λάβετε υπόψη σας το φαινόμενο αυτό την επόμενη φορά που θα πάτε για πεζοπορία ή βόλτα στη φύση.

Εκεί δεν υπάρχουν κανόνες, επιρροές ή προσδοκίες, και είστε ελεύθεροι να μελετήσετε τη ζωή στην πιο αγνή της μορφή. Το να περάσετε λίγο χρόνο μακριά από οτιδήποτε τεχνητό αποτελεί μια ιδιαίτερα πνευματική εμπειρία. Μάθετε πώς να αξιοποιήσετε αυτό που διαθέτατε πάντοτε: τη δύναμη να κάνετε δεσμούς.

Εκατοντάδες είδη φυτών και ζώων μπορούν να συμβιώσουν σε μια μικρή περιοχή. Αυτός είναι ο τρόπος που το οικοσύστημα λειτουργεί – κάθε μέρος συμβάλλει στη διατήρηση μιας μεγαλύτερης ισορροπίας δεδομένου ότι συνυπάρχουν. Οι άνθρωποι θα μπορούσαν σίγουρα να το λάβουν αυτό υπόψη τους.

Αύξηση της κοινωνικότητας

Η Kuo σημειώνει: «Σε ένα περιβάλλον με περισσότερο πράσινο, θα διαπιστώσετε ότι οι άνθρωποι είναι πιο γενναιόδωροι και πιο κοινωνικοί. Εκεί βρίσκουμε ισχυρότερους κοινωνικούς δεσμούς και μεγαλύτερη αίσθηση της κοινότητας, αμοιβαία εμπιστοσύνη και προθυμία να βοηθήσουμε τους άλλους.

Σε ένα περιβάλλον με λιγότερο πράσινο, βρίσκουμε υψηλότερα ποσοστά επιθετικότητας και βίας, βίαιων εγκλημάτων και εγκλημάτων κατά της ιδιοκτησίας – ακόμη και μετά τους ελέγχους που αφορούν το εισόδημα και τις άλλες διαφορές. Διαπιστώνουμε επίσης περισσότερη μοναξιά ενώ περισσότερα άτομα αναφέρουν ανεπαρκή κοινωνική υποστήριξη».

Η σύγκριση φαίνεται πολύ απλή για να είναι αληθινή.

• Η επαφή με τη φύση και το πράσινο ενισχύει τη γνωστική λειτουργία, την αυτοπειθαρχία και τον έλεγχο των παρορμήσεων και συνολικά βοηθά στην καλύτερη ψυχική υγεία.
• Η λιγότερο συχνή επαφή με τη φύση συνδέεται με επιδείνωση των συμπτωμάτων της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής / υπερκινητικότητας, υψηλότερα ποσοστά αγχωδών διαταραχών και υψηλότερα ποσοστά κλινικής κατάθλιψης.

Οι άνθρωποι νιώθουν πιο ζωντανοί

Μια σειρά από μελέτες που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό “Journal of Environmental Psychology” έδειξε ότι η φύση κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται πιο ζωντανοί. Αυτή η αίσθηση της αυξημένης ζωτικότητας υπάρχει πάνω και πέρα από τις επιπτώσεις της φυσικής δραστηριότητας και της κοινωνικής αλληλεπίδρασης που συνδέονται συχνά με τις εξορμήσεις μας στη φύση.

Η φύση μας υπενθυμίζει συνεχώς διάφορα σημαντικά πράγματα

Βγείτε έξω και θα δείτε ότι ο κύκλος ζωής βρίσκεται γύρω σας. Τα φυτά και τα ζώα ζουν και πεθαίνουν για να δημιουργηθεί χώρος για την επόμενη γενιά. Αν και οι άνθρωποι είναι μια εντελώς διαφορετική μορφή ζωής, δεν αποτελούν εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα.

Όταν περνάμε χρόνο στη φύση, ξαναθυμόμαστε ότι η ζωή είναι εφήμερη. Μερικές φορές χρειαζόμαστε αυτή την προοπτική για να καταλάβουμε τι πραγματικά έχει σημασία, αλλά και για να συνειδητοποιήσουμε πόσο μικροί είμαστε μπροστά στο μεγάλο σχέδιο της ζωής. Μπορεί να είναι τρομακτικό να συνειδητοποιούμε ότι τίποτα δεν κρατάει για πάντα, αλλά ίσως αυτό είναι τελικά που κάνει τη ζωή τόσο πολύτιμη.

 enallaktikidrasi.com

Πράσινο φως της Ε.Ε. για την κυκλοφορία 19 γενετικά τροποποιημένων τροφών


Με μια απόφαση που προκαλεί πολλά ερωτηματικά ως προς τις πραγματικές αιτίες η ΕΕ εγκρίνει 19 διατροφικές και αγροτικές "βόμβες" μεταλλαγμένων τροφών και γεωργικών προϊόντων.

Την έγκρισή της για την εισαγωγή και κυκλοφορία 19 γενετικά τροποποιημένων οργανισμών έδωσε   η Ε.Ε., δύο ημέρες μετά την πρότασή της προς τα κράτη μέλη για μια μεταρρύθμιση που θα τους επιτρέπει να απαγορεύουν την χρήση τους στο έδαφός τους.

Πρόκειται για 11 προϊόντα της αμερικανικής πολυεθνικής Monsanto -πολλές ποικιλίες σόγιας, αραβοσίτου, ελαιοκράμβης και βαμβακιού- βρίσκονται μεταξύ των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών που εγκρίθηκαν, διευκρινίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε ανακοίνωσή της.

Τα υπόλοιπα 8 είναι προϊόντα της αμερικανικής εταιρείας Dupont και των γερμανικών ομίλων Bayer και BASF. Υπενθυμίζουμε ότι η Dupont είναι η περιβόητη εταιρεία που είχε δημιουργήσει τον Πορτοκαλί Παράγοντα (Agent Orange) με τον οποίο ψεκάσανε ολόκληρο το Βιετνάμ τη δεκαετία του '60 με αποτέλεσμα τον θάνατο χιλιάδων Βιετναμέζων αλλά και Αμερικανών στρατιωτών από καρκίνο.

Η δε οικογένεια Dupont μαζί με εκείνες των Rothchild,Rockfeller,Warburg, Vanderbuild, Sinclair,Μοrgan κ.λ.π θεωρείται ως μια ηγετική φράξια στις υποθέσεις του πλανήτη αλλά και σημαντικός παράγοντας στον έλεγχο του βαθέως αμερικανικού κράτους.

Με αυτή την υπόθεση εν τέλειτα μοναδικά αξιόπιστα για την υγεία τρόφιμα που θα κυκλοφορούν θα είναι τα αποξηραμένα φρούτα και λαχανικά και οι ξηροί καρποί, φυσικής αποξήρανσης και ειδικού ψησίματος.

Ουδείς γνωρίζει τι βάζουν μέσα σε αυτά τα μεταλλαγμένα προϊόντα, αλλά πολύ εύκολα μπορεί να χαθούν οι επομενες γενιές, αφού τα μεταλαγμένα μπορούν να προκαλέσουν στειρότητα, να δημιουργήσουν θηλυπρεπεί αρσενικά (άρα και πιο ελέγξιμα για μια επερχόμενη δικτατορική ΝΤΠ), και φυσικά όπως έλεγε ο Ιπποκράτης "είμαστε ότι τρώμε".

Με τη διατροφή μπορεί να ελεγχθεί ακόμα και η νοητική ικανότητα των ανθρώπων και είναι γεγονός ότι η παγκόσμια εξουσία ζητά όσο το δυνατόν πιο νοητικά..."μπούφους" να περπατάνε στην επιφανεια του πλανήτη.

Δεκαεπτά από αυτούς τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς προορίζονται για την ανθρώπινη και τη ζωική διατροφή, ενώ δύο είναι δρεπτά άνθη.

Η έγκριση αυτών των οργανισμών «τελούσε υπό αναστολή», καθώς τα κράτη μέλη δεν είχαν επιτύχει να συμπήξουν μια πλειοψηφία υπέρ ή κατά της κυκλοφορίας τους στην αγορά. Η έγκρισή τους ισχύει άμεσα και για 10 χρόνια.

Αν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εγκρίνουν την μεταρρύθμιση που παρουσιάστηκε την Τετάρτη, θα μπορούν να απαγορεύουν τη χρήση των γενετικά τροποποιημένων αυτών οργανισμών στο έδαφός τους.

Στην αντίθετη περίπτωση, οι κανόνες που θα εφαρμόζονται θα είναι αυτοί που οδήγησαν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εγκρίνει την κυκλοφορία στο σύνολο της ΕΕ των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών που έχει διαπιστώσει ότι δεν παρουσιάζουν κανέναν κίνδυνο για την υγεία των ζώων και των ανθρώπων. Πρόκειται δηλαδή για τη λύση που ζητούσαν οι μεγάλοι όμιλοι.

Η Greenpeace κατηγόρησε τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ότι «δεν έχει την πρόθεση να προσεγγίσει την Ευρώπη των πολιτών, όπως έχει δεσμευτεί, και δρα υπέρ των συμφερόντων των ΗΠΑ και της Monsanto».

Μεταλλαγμένα ή αλλιώς γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί είναι οι οργανισμοί εκείνοι οι οποίοι δημιουργήθηκαν τεχνητά από τους επιστήμονες με την αφαίρεση ή την προσθήκη γονιδίων που προέρχονται από οργανισμούς που μπορεί να ανήκουν ακόμα και σε εντελώς διαφορετικά είδη.

Παράδειγμα: Οι επιστήμονες μπορούν να πάρουν γονίδια από τα ζώα και να τα μεταφέρουν στα φυτά ή ακόμη γονίδια από μικρόβια και να τα προσθέσουν στο καλαμπόκι. Έτσι ο νέος οργανισμός που θα προέλθει με αυτόν τον τρόπο θα είναι ένας τροποποιημένος οργανισμός που δε θα γινόταν ποτέ με φυσικό τρόπο.

Οι επιδράσεις των μεταλλαγμένων αφορούν δυο βασικά σημεία: πρώτον, την υγεία των ανθρώπων και δεύτερο το περιβάλλον.

Για τον άνθρωπο:

Από έρευνες που έχουν γίνει έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει το ενδεχόμενο πρόκλησης αλλεργιών μέσω της κατανάλωσης μεταλλαγμένων, αύξηση της αντίστασης των μικροβίων στα αντιβιοτικά και μείωση της αποτελεσματικότητας αυτών των φαρμάκων. Παραγωγή νέων τοξινών από μεταλλαγμένα φυτά που βγάζουν τοξικές ουσίες ενάντια σε ζιζάνια και έντομα και οι οποίες μπορεί να είναι τοξικές και για τον άνθρωπο

Για το περιβάλλον :

Οι κίνδυνοι από την απελευθέρωση των μεταλλαγμένων στο περιβάλλον είναι πολλοί και μεγάλοι.

Μέσω της γύρης μπορούν να μεταφερθούν γονίδια και σε άλλα φυτά που δεν είναι μεταλλαγμένα αλλά ακόμη και σε άγρια είδη και έτσι να έχουμε μια γενετική μόλυνση όπως π.χ. η γύρη από το μεταλλαγμένο καλαμπόκι είναι καταστρεπτική για ένα είδος πεταλούδας.

Μπορεί να αυξηθεί η ανθεκτικότητα ορισμένων ζιζανίων. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα ορισμένα είδη να αυξηθούν υπερβολικά και άλλα να εξαφανιστούν εντελώς. Το ίδιο ισχύει φυσικά και για τα ζώα που τρώνε τα φυτά. Αυτό όμως είναι μια τεράστια ΑΠΕΙΛΗ για την ισορροπία του περιβάλλοντος..

Υπάρχει πιθανότητα εξαφάνισης των φυτών που δεν είναι μεταλλαγμένα γιατί δεν θα μπορούν να τα ανταγωνιστούν.

Η διασταύρωση των μεταλλαγμένων με την φυσική βλάστηση θα έχει τεράστιους κινδύνους για το περιβάλλον.

Το χειρότερο βέβαια είναι ότι έτσι και ελευθερωθούν τα μεταλλαγμένα στο περιβάλλον δεν θα μπορέσουμε να τα πάρουμε πίσω. Η ζημιά ήδη θα έχει γίνει.

 defencenet.gr

Η Μυστική Ιστορία του Πι



Το καλοκαίρι, ανάμεσα σε πολλά και διάφορα, είδα και την ταινία Η ζωή του Πι, που μου θύμισε να ανατρέξω στο βραβευμένο με Booker βιβλίο του Yann Martel, στο οποίο βασίστηκε το έργο.Γιατί όμως έκανε τόσο θόρυβο ένα παιδικό βιβλίο, ή ένα φιλοσοφικό παραμύθι, όπως κατά καιρούς το έχουν χαρακτηρίσει; Ας πάρουμε το πράγμα από την αρχή…

ΤΟ ΤΥΧΑΙΟ


Ο ηλικιωμένος Πι (έτσι ονομάζεται ο ήρωας) αφηγείται τη ζωή του, «μια ιστορία που θα σε κάνει να πιστέψεις στον Θεό», που ξεκινάει με μια σειρά τυχαίων γεγονότων.

Ο πατέρας του τον ονόμασε Piscine Molitor Patel, από τη φίρμα μιας γαλλικής εταιρίας κατασκευής πισίνων. Στο αγγλόφωνο σχολείο του όμως, το πρώτο του όνομα θύμιζε στα παιδιά τη λέξη pissing (κάνω πιπί μου) και έτσι ο πιτσιρίκος αποφάσισε να το αλλάξει σε Πι, οπότε έγινε Πι Μολιτόρ Πατέλ.

Ο πατέρας του είχε ένα ζωολογικό κήπο. Κάποια στιγμή του φέρνουν μια βασιλική τίγρη της Βεγγάλης που το όνομά της ήταν κανονικά «Διψασμένος», αλλά εξαιτίας λάθους καταχωρείται με το όνομα του κυνηγού της, οπότε η τίγρης ονομάζεται Ρίτσαρντ Πάρκερ, κύριος Ρίτσαρντ Πάρκερ.

Ο Πι είναι κι αυτός «διψασμένος», για τον Θεό. Έτσι, αν και γεννημένος Ινδός, θέλει να είναι ταυτόχρονα και Μουσουλμάνος και Χριστιανός και Εβραίος.

Οι δουλειές όμως πάνε άσχημα, οπότε ο πατέρας παίρνει την οικογένειά του και τα ζώα του ζωολογικού κήπου και επιβιβάζονται σε ένα πλοίο με προορισμό τον Καναδά – ένα γιαπωνέζικο πλοίο που, σαν Κιβωτός, μεταφέρει την οικογένεια και το πλήθος των ζώων, κι έχει το παράξενο όνομα Τσιμτσούμ.

Σε μια θαλασσοταραχή το πλοίο βυθίζεται και οι μοναδικοί επιζώντες σε μια σωσίβια λέμβο είναι ο Πι, μια ύαινα, μια ζέβρα με σπασμένο πόδι, ένας θηλυκός ουραγκοτάγκος και η βασιλική τίγρη. Ο καθένας απομονώνεται σε μια γωνιά της βάρκας ανησυχώντας για την επιβίωσή του.

Η ύαινα επιτίθεται πρώτη. Τρώει τη ζέβρα. Κατόπιν, τον ουραγκοτάγκο. Τότε παρεμβαίνει η τίγρη, ο Ρίτσαρντ Πάρκερ, και σκοτώνει την ύαινα. Έτσι στη σωσίβια λέμβο απομένουν ο Πι και η τίγρη.

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ – ΔΥΟ ΕΚΔΟΧΕΣ

Το παράξενο αυτό ζευγάρι θα συμβιώσει επί 227 μέρες στη βάρκα, που παρεμπιπτόντως ονομάζεται όπως και το πλοίο, Τσιμτσούμ. Ο Πι προσπαθεί να εξασφαλίσει με κάθε τρόπο τροφή και νερό για την τίγρη στο ατέλειωτο ταξίδι τους στο μαγικό ωκεανό.

Κάποτε φτάνουν στις ακτές του Μεξικού. Εκεί, λίγο πριν άνθρωποι εντοπίσουν και περιμαζέψουν τον ταλαίπωρο Πι, ο κάτισχνος κύριος Ρίτσαρντ Πάρκερ χάνεται μέσα στη ζούγκλα εγκαταλείποντας τον συνταξιδιώτη του, δίχως καν να του ρίξει ένα τελευταίο βλέμμα…

Στο νοσοκομείο επισκέπτονται τον Πι εκπρόσωποι της ιαπωνικής ασφαλιστικής εταιρείας που ερευνά το ναυάγιο του πλοίου Τσιμτσούμ, ζητώντας να μάθουν πώς έγινε και πώς επιβίωσε ο ίδιος τόσο πολύ, ένα παιδί μονάχο του στον ωκεανό.

Ο Πι τους λέει την ιστορία του, εκείνοι όμως δεν μπορούν να την πιστέψουν. Τότε ο Πι τους λέει μια άλλη εκδοχή της ίδιας ιστορίας. Η ύαινα ήταν ο άθλιος μάγειρας του πλοίου, η πληγωμένη ζέβρα ένας Ιάπωνας ναύτης με σπασμένο πόδι, ο θηλυκός ουραγκοτάγκος η μητέρα του Πι και η «διψασμένη» τίγρη ο ίδιος ο Πι.

Σύμφωνα με αυτή τη δεύτερη αφήγηση, ο μάγειρας σκότωσε και έφαγε τον πληγωμένο ναύτη και λίγο αργότερα τη μητέρα. Θεωρώντας ακίνδυνο το παιδί το άφησε για το τέλος. Όμως ο μικρός, με το κουράγιο μιας τίγρης, βρήκε ένα μαχαίρι και έσφαξε το θηριώδη μάγειρα. Και μετά; Πώς επιβίωσε ένα παιδί μόνο του τόσον καιρό στη θάλασσα;

Μόνο ο Θεός ξέρει, αλλά από τις διαφορετικές εκδοχές μπορείτε να κρατήσετε όποια σας κάνει. Η δεύτερη πάντως ήταν ιδανική για τους Ιάπωνες γραφειοκράτες.

«Η ζωή είναι μια ιστορία» λέει ο μεσήλικας πλέον Πι, που διδάσκει περιστασιακά και κλασική Καμπαλά στο πανεπιστήμιο: «Μπορείτε να επιλέξετε την ιστορία που σας αρέσει».

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Τυχαία έλαβε ο ίδιος (το «διψασμένο» για τον Θεό παιδί,) ένα όνομα –όπως και η «διψασμένη» τίγρη– και το άλλαξε σε Πι, που δεν είναι άλλο από το όνομα της μαθηματικής σταθεράς που μπορεί να οριστεί ως ο λόγος του μήκους της περιφέρειας ενός κύκλου προς τη διάμετρό του.

Ο μοναδικός αριθμός που είναι ταυτόχρονα άρρητος και υπερβατικός. Άρρητος γιατί δεν μπορεί να εκφραστεί ως ο λόγος δύο ακέραιων αριθμών, υπερβατικός γιατί δεν αποτελεί τη ρίζα καμιάς αλγεβρικής εξίσωσης με ρητούς συντελεστές.

Για συντομία τον γράφουμε 3,14, όμως πλέον Η/Υ έχουν υπολογίσει περισσότερα από δύο δισεκατομμύρια ψηφία του χωρίς να καταφέρουν να βρουν το τελευταίο, αφού βρίσκεται στο άπειρο.

Οποιαδήποτε σειρά αριθμών που υπάρχει ή υπήρξε και/ή μας αφορά προσωπικά υπάρχει μέσα σε αυτή την ατέλειωτη δεκαδική ακολουθία του Πι που πήρε το όνομά του από το πρώτο γράμμα της ελληνικής λέξης «Περιφέρεια».

Αν λοιπόν στο σύμπαν υπάρχουν εν δυνάμει όλες οι πιθανότητες, χρειάζονται ένα χώρο για να εκδηλωθούν. Το πλοίο, και κατόπιν η βάρκα που τους διασώζει δεν είναι μια Κιβωτός σαν του Νώε, αλλά ό,τι λέει το όνομά τους: Τσιμτσούμ.

Ο Πι διδάσκει Καμπαλά. Σύμφωνα με την παράδοση αυτή και τον καμπαλιστή Isaac Luria (1534-1572), πριν από τη Δημιουργία υπήρχε μόνο το Άπειρο ή Άιν Σοφ.

Όταν το Άιν Σοφ, που συμβατικά ονομάζουμε Θεό, θέλησε να δημιουργήσει κόσμους, δηλαδή «κάτι» από το «τίποτα» (Άιν), έπρεπε να «κάνει χώρο» ή να «δώσει χώρο» γι’ αυτό που δεν είναι ο Θεός.

Αυτό μπορούσε να γίνει μόνο «συρρικνώνοντας» τον Εαυτό του για χάρη της δημιουργίας. Περιόρισε λοιπόν και απομάκρυνε το Φως από την περιφέρεια του Άπειρου, έτσι ώστε να υπάρξει εκεί ένα κενό για τη δημιουργία του σύμπαντος μακριά από το Κεντρικό Σημείο. Αυτό είναι το Τσιμτσούμ.


ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΥΣΤΙΚΟ

Ο υλικός κόσμος δημιουργείται αενάως στην περιφέρεια του κύκλου. Αφού όμως αυτή η περιφέρεια, που είναι το παν του εκδηλωμένου μας κόσμου, έχει κάποιου είδους υλική υπόσταση, μπορεί να μετρηθεί.


Και αν αυτή η περιφέρεια της υλικής ύπαρξης «βρίσκεται παντού», το Αιώνιο Φως έχει συρρικνωθεί αυτόβουλα σε ένα κέντρο που «δεν υπάρχει πουθενά».

Ο μόνος τρόπος για να βρεθεί το ακριβές σημείο –για την προσωπική επιλογή του καθένα που ειλικρινά θα αναζητήσει– είναι με τη βοήθεια του Πι, του μαγικού μαθηματικού λόγου. Το μήκος της περιφέρειας της ύλης δια του 3,14 μας δίνει τη διάμετρο. Από κει και πέρα η αναζήτηση του κέντρου είναι εύκολη.

«Αεί ο Θεός ο μέγας γεωμετρεί», έλεγε ο Πυθαγόρας σε μια μνημοτεχνική φράση που το πλήθος των γραμμάτων της κάθε λέξης αντιστοιχεί στα πρώτα ψηφία του Πι: 3, 1, 4, 1, 5, 9.

Ζούμε σε ένα σύμπαν πιθανοτήτων και το μεγάλο απόκρυφο μυστικό είναι ότι, αν καταφέρουμε να δραπετεύσουμε από τα όρια της «μητριάς» μας, της ανάγκης, και βρούμε την αληθινή μας δύναμη, τότε θα έχουμε τη δυνατότητα –σε χρόνο πάντοτε παρόντα– να επιλέξουμε τη δική μας εκδοχή.

Το όνομα και η ιστορία που έχουμε και πιστεύουμε δεν είναι παρά προϊόν συμπτώσεων, όπως το όνομα του Πι και του κύριου Ρίτσαρντ Πάρκερ.

ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΑΣ

«Η ζωή είναι μια ιστορία», λέει ο Πι, «μπορείτε να επιλέξετε την ιστορία σας».

Μπορείτε να είστε για πάντα ένα χαμένο παιδί που αναζητά χωρίς περιοριστικά πιστεύω, που θαυμάζει αλλά και που ανησυχεί διαρκώς. Μπορείτε να είστε μια βασιλική τίγρη, με βίαιη δύναμη στην οποία κανείς και τίποτα δεν μπορεί να αντισταθεί.

Μπορείτε βέβαια να δοκιμάσετε να εξημερώσετε τη σχέση των δυο, του Παιδιού-αναζητητή και του Θηρίου, και τότε ο διάπλους του ωκεανού της ύπαρξης θα είναι ευκολότερος.

Ένα παιδικό παραμύθι είναι άλλωστε η ζωή κι εσείς, ο καθένας μας, ήρωας και αφηγητής του συνάμα.

Εξερευνώντας τα όρια του υλικού κόσμου της διήγησής σας μπορεί κάποτε να μετρήσετε τον πρώτο όρο του κλάσματος (ή κάποια οπτασία να σας τον ψιθυρίσει), αφού ο δεύτερος ήταν από πάντα γνωστός.

3,14, Αεί ο Θεός ο μέγας γεωμετρεί!

Από το Περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ- ΕΝ ΙΟΡΔΑΝΗ

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes